Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 12 ความเปลี่ยนแปลง (50%)

ชื่อตอน : บทที่ 12 ความเปลี่ยนแปลง (50%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2561 18:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12 ความเปลี่ยนแปลง (50%)
แบบอักษร

พวกเขาไม่ได้ตรงกลับบ้านเลย แต่กลับมาแวะที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งก่อน

แม้หญิงสาวจะไม่อยากยอมรับ แต่ ‘มิเกล ลูเซียส’ เป็นบุรุษทรงเสน่ห์อย่างแท้จริง ร่างสูงกำยำในสเวตเตอร์สีขาวกับเสื้อคลุมสีเทาดูโดดเด่นจากฝูงชน ผมสีน้ำตาปรกใบหน้าหล่อเหลาแข็งกร้าวที่ดูเจ้าอารมณ์อยู่ในที นัยน์ตาสีครามดุดันคมกริบราวกับสัตว์ป่า ริมฝีปากเหยียดยิ้มยิ่งยโส รวมกับผู้ติดตามฝาแฝดในชุดสูทสีดำที่เหมือนกับนายแบบบนรันเวย์แฟชั่น เลี้ยวไปทางไหนก็มีแต่สายตามองมา หาความเป็นส่วนตัวไม่ได้แม้แต่น้อย

เธอรู้สึกถึงสายตาทิ่มแทงจากรอบตัว อยากจะขอแยกวงไปเดินคนเดียวเงียบๆหรือไม่ก็กลับไม่รอที่รถก็ได้ แต่เธอจะทำอย่างนั้นได้อย่างไรในเมื่อเหตุผลที่พวกเขามาที่นี่คือการพาเธอมาซื้อของ!

“เธอจะมาแต่งตัวแบบนี้ไปคุยธุรกิจไม่ได้ เสียชื่อฉันหมด” ชายหนุ่มให้เหตุผล

“เรื่องนี้ฉันจัดการเองก็ได้” หญิงสาวแย้ง

“ไม่เป็นไร ฉันว่างพอดี”

ร่างบางถูกดึงเข้าไปร้านเครื่องประดับแห่งหนึ่ง พนักงานหลายคนรีบออกมาต้อนรับลูกค้าที่ดูไม่ธรรมดากลุ่มนี้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“เอาเครื่องประดับผู้หญิงออกมาให้หมด” ชายหนุ่มกวาดตามอง โบกมือสั่งอย่างไม่ใส่ใจนัก

“ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงมีตัวเลือกในใจรึยังคะ ทางเราพึ่งได้แบบใหม่มา เชิญทางนี้ค่ะ” พนักงานสาวปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว เชื้อเชิญหญิงสาวเข้าไปในห้องวีไอพีอีกด้าน

ผู้ถูกเรียกสั่นหน้ารัว มองชายหนุ่มข้างตัวอย่างขอความช่วยเหลือ แน่นอนว่าขอความช่วยเหลือผิดคน

“ไปสิ”

“ไม่เอา” เธอยังยืนกรานปฏิเสธ

มีเหรอที่เขาจะปล่อยให้ปฏิเสธ มิเกลฉวยข้อมือบางเดินนำไปทันที

หญิงสาวสะบัดออกน้อยๆ ยื้อยุดฉุดกระชากกันไปได้ครึ่งทาง ได้ผลเมื่ออีกฝ่ายหยุดเดินและหันมามองเธอด้วยแววตาอ่านยาก 

“โอ้ย!” ชายหนุ่มขมวดคิ้วร้องออกมาไม่เบาไม่ดัง ทำเอาลูกค้าคนอื่นในร้านหันมามองด้วยความสนใจ

“อะไรของคุณ!” เสียงหวานกดต่ำ หันมองซ้ายขวาด้วยความอับอาย

“เจ็บแขน” ผู้พูดตีหน้าซื่อ รีบลากร่างบางหายเข้าไปในห้องวีไอพีโดยไม่ใส่ใจสายตาที่มองมา

หญิงสาวไม่กล้าดิ้นเนื่องจากกลัวความ ‘เล่นใหญ่’ ของอีกฝ่าย ไหล่เล็กจึงถูกกดให้นั่งบนโซฟากำมะหยี่อย่างง่ายดาย

พนักงานเดินแถวเข้ามาวางกล่องเครื่องประดับละลานตาตรงหน้า ทุกชิ้นไม่มีป้ายราคาติดเพราะลูกค้าที่มาส่วนใหญ่เน้นที่ความพอใจเป็นหลัก พนักงานสาวมัวแต่มองชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างสบายอารมณ์ จึงไม่มีใครสังเกตหญิงสาวคนข้างๆผู้ซึ่งใบหน้าซีดเผือดขึ้นทุกขณะ 

“คุณบอกจะให้เงินเดือนฉันสิบเท่าใช่มั้ย ไปฮ่องกงอาทิตย์นึงนี่...เหมาจ่ายหนึ่งในสี่รึเปล่า” หลังจากคำนวณเงินเก็บทั้งหมดที่มีในหัว เธอยิ่งหวาดผวามากกว่าเดิม 

ประโยคของหญิงสาวทำให้พนักงานบางคนถึงกับลอบดีใจ ที่แท้ก็เจ้านายพาลูกน้องมาซื้อของนี่เอง

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะไม่เข้าใจในสิ่งที่คนข้างตัวต้องการจะสื่อ

“คุณผู้ชายดูชิ้นนี้สิคะ เป็นรุ่นพิเศษสร้อยข้อมือจี้ทับทิม มีแค่ที่นี่ที่สั่งทำรุ่นนี้ออกมานะคะ” พนักงานเปลี่ยนเป้าหมายไปยังผู้มีอำนาจตัดสินใจ

“เธอชอบรึเปล่า” ชายหนุ่มหรี่ตามอง ดูไม่ออกว่าสวยหรือไม่สวย ปกติเขาแค่ให้เช็คกับเหล่าคู่ขาไปจัดการกันเอาเอง จึงไม่เห็นความแตกต่างของเครื่องประดับผู้หญิงว่าอันไหนพิเศษไม่พิเศษ รู้แค่ว่ายิ่งแพงเท่ากับยิ่งดี

“ไม่ชอบ” หญิงสาวเห็นทับทิมรูปหัวใจเรียงรายแล้วจะเป็นลม ถ้าต้องซื้อเส้นนี้จริงๆเห็นทีต้องขายวิญญาณใช้หนี้แล้ว

“ได้ยินรึยัง” ผู้พูดยักไหล่ ปัดความลำบากใจไปให้เหล่าพนักงาน

“งั้นชิ้นนี้ดีมั้ยคะคุณผู้ชาย สร้อยคอจี้เพชรรูปผีเสื้อ...”

“ไม่ชอบค่ะ”

“งั้นนี่ดีกว่าค่ะ พิเศษมากๆ ร้านเรานำเข้ามาแค่ 2 คู่ ต่างหูไข่มุก...”

“ไม่ชอบค่ะ”

“นี่คือ...”

“ไม่ชอบค่ะ!”

“เอ่อ...”

“ถ้าเลือกไม่ถูก ฉันจะซื้อหมดนี่แล้วค่อยให้เธอไปนั่งเลือกที่บ้าน!” หลังจากทนหงุดหงิดไม่ไหว ชายหนุ่มจึงตัดสินใจแทนให้

“ไม่เอา!” เธอตอบกลับทันทีโดยไม่ต้องคิด

“แล้วเธอจะเอายังไง!”

“นี่” หญิงสาวจิ้มแขนเรียกอีกฝ่าย กวาดตามองเหล่าพนักงานอย่างหวาดระแวง

ร่างบางโน้มเข้าไปใกล้ ป้องมือกระซิบเสียงหวานข้างหูแผ่วเบา

“ไม่ซื้อแล้วกลับบ้านเลยได้มั้ย” 

ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่าข้างหูทำให้ผู้ฟังตัวแข็งทื่อ รู้สึกจั๊กจี้จนขนลุกทั่วสรรพร่าง กว่าจะตั้งสติได้ก็เห็นเหล่าพนักงานจ้องตนเป็นตาเดียวแล้ว

‘ผู้หญิงบ้าคนนี้!’ ชายหนุ่มข่มเขี้ยวเคี้ยวฟัน

“ไม่เลือกใช่มั้ย งั้นก็เอาทั้งหมดนี่แหละ!”

“ไม่เอา!”

“หนึ่ง!” ชายหนุ่มนับถอยหลังเสียงแข็ง

“อย่ามาบังคับฉันนะ!” เธอยังยืนยันคำเดิม

“สอง!” เขาไม่ยอมให้อีกฝ่ายถอย

“มิเกล!” เสียงหวานตวาดแหว

“สาม!”

“เอาชิ้นนั้นค่ะ!!” เธอชี้นิ้วไปที่กำไลข้อมือเรียบๆในกล่องกำมะหยี่โดยไม่แม้แต่จะชายตามอง

พนักงานยิ้มกว้าง ประคองกล่องเล็กขึ้นมาพร้อมกับชื่นชมคุณลูกค้าวีไอพีด้วยแววตาเลื่อมใส

“คุณผู้หญิงยอดเยี่ยมมากค่ะ กำไลฝังอเล็กซานไดรท์น้ำงามขนาดนี้...มีแค่อันเดียวในฝรั่งเศสนะคะ!”


_______________________________________________________________

ใครก็ได้เอายาดมไปให้นาราที โดนบังคับให้เป็นหนี้ทุกทาง 555555555555


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น