ป้าลูกหนึ่ง

ลองแตกแบบวัยรุ่น...ยังไม่รู้จะลอดหรือเปล่า

เฟิงหนิงหลิน

ชื่อตอน : เฟิงหนิงหลิน

คำค้น : อ๋อง แม่ทัพ เสนาบดี ย้อนเวลา วาย ชายรักชาย อนุ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2562 17:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟิงหนิงหลิน
แบบอักษร

 

 

 

 

แก๊งป่วนทะลุมิติ 

ตอน..เฟิงหนิงหลิน 

"..???...".. 

แดนดินตื่นขึ้นมาในห้องอับชื้น..ข้างๆเต็มไปด้วยกองฟืนและท่อนไม้.. 

มองสำรวจตัวเองไม่พบร่องรอยใดๆมีเพียงคราบสกปรกนิดหน่อยตามเสื้อผ้ายาวรุ่มร่ามถึงมันจะสวยแต่ไม่ใช่สเป๊กที่ชอบ.. 

หันซ้ายหันขวา..เจอมีดอยู่หนึ่งเล่มและขวานผ่าฟืน.. 

"น่ารำคาญ ชุดยาวรุ่มร่าม" 

ว่าดังนั้นแดนดินจับมีดเฉือนชายยาวลากพื้นออกทั้งหมด เสื้อผ้าหรูหราถูกหั่นไม่เหลือซาก..แดนดินเดินไปที่ประตูแล้วดึง 

"ล็อคเหรอ..หึ..." 

แดนดินดึงขวานออกจากตอไม้ แล้วจามไปที่ประตูเพียงสองครั้งโซ่ที่ล็อคอยู่ขาดสะบั้นตามด้วยลูกถีบแรงสูง 

เสียงดังสนั่น จนทหารรักษาจวนและบ่าวไพร่แห่กันมา มองบานประตูที่แตกเอียงไม่เหลือดี 

ร่างของแดดดินที่ก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มหยันให้คนทั้งจวน รวมถึงเสนาบดีฝ่ายขวาไป๋ซุนเค่อ ที่ถูกพ่อบ้านเชิญมายังห้องเก็บฝืนที่ขังอนุเฟิงไว้ 

เนื่องจากเมื่อวาน..อนุเฟิง..ได้ตบตีอนุคนโปรดที่มาใหม่เพราะความหึงหวง.. 

ปกติอนุเฟิงเป็น คนขี้โวยวาย อารมณ์ร้อน...อิจฉาใส่ไฟเพราะชอบท่านเสนาบดีไป๋ 

จึงปีนขึ้นเตียงและตามเข้าจวนหวังไต่เต้าจากอนุไปยังต่ำแหน่งที่สูงกว่า 

แต่ท่านเสนาบดีนั้นเบื่อความช่างพูดที่คอยให้ร้ายผู้อื่น ขัดกับหน้าตา ผมดำสนิทยาวดังม่านน้ำตก ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนดังลูกกวาง ผิวอมชมพูปากแดงระเรื่อ ชอบแต่งหน้าหนาเตอะใส่น้ำหอมฉุนตลอดเวลา 

ท่านเสนาบดีพยายามเขี่ยทิ้งหลายรอบแล้วแต่ติดที่เป็นหลานของสหายต่างวัย จึงได้แต่ทำโทษสถานเบาและครั้งนี้ 

ถึงกับพังประตู แต่ทำไมออร่ารอบๆตัวถึงดูเปลี่ยนไป ดูสงบจนเยือกแข็ง.. 

.แดดดินเป็นคนไม่ชอบพูด แต่ชอบปฏิบัติมากกว่าไม่ใช่ไม่ตกใจ แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ ก็คงต้องเลยตามเลย 

แต่เจ้าเพื่อนสองคนนั้นอยู่ที่ไหนกันนะ ต้องออกไปจากที่นี้ก่อนแล้วกัน. 

.ยิ่งความทรงจำของเจ้าของร่างที่ไหลเข้ามาก่อนหน้ายิ่งเข้าใจสถานการณ์..อนุคนใหม่สวยดีนะเสียดายปากแดงหนาขาวไปหน่อย... 

แดนดินจับหน้าของอนุเฟิง...เห็นแป้งขาวติดมือ...สงสัยต้องล้างหน้าก่อนคันยุบยิบ 

..แดนดินหันไปเจอบ่อน้ำด้านข้าง เดินไปตักน้ำท่ามกลางสายตาของคนในจวน ก่อนจะราดน้ำเย็บลงมาทั้งตัวและอีกถังสำหรับล้างหน้าจนเนื้อแท้ปรากฏแก่สายตาคนทั้งจวน 

เท่านั้นยังไม่พอแดนดินถอดเสื้อตัวนอกออกตามด้วยตัวในที่เปียกชุ่ม เสยผมที่ปกหน้าอย่างลวกๆขึ้น. 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนคนจะตะลึงในความหล่อแมนแฮนซั่ม แต่ตอนนี้อยู่ในร่างคนงาม  กลายเป็นภาพยั่วยวนของชายงามไปซะนี้...เสียดาย 

"พวกเจ้าหันหลังให้หมด..เฟิงหนิงหลิน! จะมากไปแล้ว หัดรักนวลสงวนตัวเสียบ้าง มาเปิดเผยเนื้อตัวต่อหน้าบุรุษอื่นนอกจากสามีของเจ้า แบบนี้ไร้ยางอาย" 

เสนาบดีไป๋หลังจากหลุดจากภวังความงามแปลกตาของอนุเฟิง หันมาต่อว่าอนุที่กำลังเปลือยอกท่อนบนท้าลมท้าแดดท่ามกลางสาธารณะชนในจวน 

"สามี....ผม..ข้าไม่ยักจะจำได้..เจ้าอยากให้ข้าออกจากจวน..ได้อยู่แล้ววันนี้เลย" 

"อะไรนะ!...เจ้าว่าอะไรนะ..ใช่ข้าอยากให้เจ้าออกจากจวน แต่เจ้าเป็นหลานของสหายที่ฝากไว้ก่อนตาย..เจ้าไม่เหลือใครข้าไม่อยากผิดคำพูด..ข้า" 

"หุบปาก..รำคาญ" 

แดนดินหยิบมีดออกมา ทหารเข้าคุ้มกันท่านเสนาบดีเพื่ออนุเฟิงคิดร้ายจะแทงเสนาไป๋ขึ้นมา 

"หึ..ไม่จำเป็น." 

มีดตวัดตัดเส้นผมดำยาวเหลือความสั้นเพียงปิดคอ แดนดินทิ้งผมให้กระจายไปกับสายลมอย่างไม่ใยดี 

เดินไปตบบ่าท่านเสนาบดีสองสามทีอย่างให้กำลังใจ ที่ยังตะลึงไม่หาย 

"โชคดีนะ" 

แล้วก้าวผ่านไปยังเรือนหลังน้อยที่อยู่หลังจวนเก็บเพียงของเล็กน้อยและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดบุรุษเนื้อหยาบเดินออกหน้าจวนอย่างสง่าผ่าเผย. 

."ต้องตามหาสองตัวนั้นก่อน" 

"ช้าก่อนอนุเฟิง" 

"ใคร?...ข้าไม่รู้จัก..ถ้าเฟิงหนิงหลินคือข้า..แต่อนุเฟิงตายไปแล้ว" 

แดนดินหันไปตอบเสนาบดีนกขุนทองที่กำลังเดินมาพร้อมกับอนุคนโปรดคนใหม่. 

..นายปากแดงส่งสายตาเย้ยหยันมาให้...มีหรือแดนดินจะสนใจ 

"ลาก่อน" 

"หยุดนะ...ข้าบอกให้หยุด". 

.แดนดินยังคงเดินตรงไปข้างหน้าโดยไม่สนใจเสียงเห่าหอนด้านหลังแม้แต่น้อย.. 

เดินไปจนจะถึงประตูเมืองดันถูกคนสองคนชนจนล้ม 

คำอุทานคุ้นหูหรือว่าจะเป็น .. 

."ปึ๊ด...โอ๊ย..แม่งเอ๊ย!..เดินยังไงไม่ดูทางวะ" 

"มึงหลับตาเดินหรือไงวะสัส" 

"...ตาบอด..." 

สามเสียงพูดพร้อมกัน  หลังจากเดินชนกับคนแปลกหน้าแต่คำพูดมันคุ้นๆวะอย่าบอกนะว่า 

"ไอ้เพื่อนน่าน" 

"ไอ้เพื่อนดิน" 

"ไอ้เพื่อนน้ำ" 

"พวกมึง....มาเหมือนกันเหรอวะ"(x3) 

 

............ 

จวนเสนาบดีไป่ชุนเค่อ 

ในเวลานี้เจ้าของจวนกำลังทำกิจกรรมเข้าจัวหวะกับอนุคนใหม่ 

"อ๊ะ~~ท่านพี่..แรงๆ..น้องจะไปแล้ว...อืม" 

ไป๋ชุนเค่อเร่งความเร็วถี่ยิบ สะโพกของอนุคนใหม่ลอยสูงจากเตียงตามแรงกระแทกหนักหน่วง..พายุอารมณ์ร้อนแรงโหมกระหน่ำเมื่อหยาดน้ำกำลังจะหลั่งไป่ชุนเค่อก็ดึงออกมาสาดกระจายด้านนอก  สองร่างหอบหายใจหนักอนุหลินแอบเสียดายหากปล่อยในตัวเขาต้องตั้งท้องแน่นอนแต่ที่ท่านเสนาบดีกลั้นไม่ยอมหลั่งใน..ไม่ว่าจะกับเมียคนไหนก็ตาม 

"เจ้าออกไปได้แล้ว..หลินเยี่ย.." 

ไป๋ชุนเค่อแทนที่จะสุขสมเหมือนทุกทีกลับหน้านิิ่วคิ้วขมวด ไล่หลินเยี่ยออกนอกห้องสร้างความขุ่นเคืองใจแก่อนุคนใหม่ยิ่งแต่ยังต้องรักษาน่ากากเมียที่น่ารักอ่อนหวานเชื่อฟัง..จึงใส่เสียผ้าแล้วเดินออกไป 

"เหลียง..ให้คนทำความสะอาด..เอาผ้าปูไปเผาทิ้งด้วย" 

ไป่ขุนเค่อเดินไปอาบน้ำขำระร่างกาย แช่น้ำอุ่นๆหัวพิงขอบอ่างหลับตาลง..ในสมองคิดถึงแต่ตอนที่กำลังทำรักกับอนุหลินแต่กับไปนึกถึงดวงหน้าของอีกคน.. 

ดวงหน้าที่ไร้ซึ่งเครื่องประทินโฉม ผมดำที่ตัดสั้น ผิวอมชมพู อกเปลือยเปล่าที่มีเม็ดลูกเกดสีชมพูเข้ม เอวคอดที่หลายครั้งเคยได้จับ...สายตาที่เปลี่ยนไปดูสุขุม น่าค้นหา .. ขณะที่กำลังจะปลดปล่อยดันเห็นเป็นเฟิงหนิงหลินที่กำลังครวณครางอยู่ใต้ร่างสายตาที่แสดงความไม่ยินยอม กระตุ้นให้เขาเกือบจะปล่อยใน..หึ..หึ.. 

"ให้คนจับตาดูเฟิงหนิงหลิน..อย่าให้คลาดสายตา" 

"ขอรับท่านเสนาบดี" 

เสียงตอบรับจากความว่างเปล่า..ทีาไม่มีแหล่งที่มส 

ไป๋ชุนเค่อลุกขึ้นจากอ่างน้ำ ส่วนล่างแข็งแกร่งแกว่งไกว..ตามอารมณ์ที่กำลังปะทุอีกครั้ง 

นี้แค่คิด..เจ้าอันตรายเกินไปแล้วเฟิงหนิงหลิน 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}