Kitsunez

ขอฝากเรื่องนี้ในใจของทุกคนด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการอ่านและคอมเม้นของทุกๆคนที่ทำให้มีแรงใจในการเขียนขึ้นค่ะ สามารถคอมเม้นเข้ามากันเยอะๆนะคะ จะรออ่านของทุกคนเลย :)

[Special SkyxStamp] คบกัน #จบตอนพิเศษแล้วจ้า

ชื่อตอน : [Special SkyxStamp] คบกัน #จบตอนพิเศษแล้วจ้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 649

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2561 13:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[Special SkyxStamp] คบกัน #จบตอนพิเศษแล้วจ้า
แบบอักษร

จิ้งกลับมาแล้วจ้า! XD คิดถึงทุกคนและเรื่องนี้มากเลย ขอแต่งตอนพิเศษให้จบไปก่อนนะคะ แล้วนี่ก็สุดท้ายพอตอนนี้จิ้งปิดเทอมแล้วค่ะ จะมาอัพถี่ขึ้นและกำลังวางแผนเรื่องใหม่อยู่นะคะ รอติดตามต่อไปนะะ​

_________________________________________________________________________________________________________________________________________


ณ สนามบิน 

เวลา : 23:40น.

ร่างบางของใครสักคนกำลังลากกระเป๋าสัมภาระของตัวเองออกมาเมื่อได้รับมันคืนและกำลังเดินไปตรงที่มีรถโดยสารเพื่อที่มุ่งตรงกลับบ้านไปพักผ่อนของตัวเอง แสตมป์ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ทัวร์รอบนี้ของเขาที่ไปแถบฮอกไกโดนั้นผ่านมาได้ด้วยดี ไม่มีปัญหาอะไรวุ่นวายที่เหมือนครั้งก่อนอีกแล้ว

"เฮ้อออ"

  แสตมป์เลยถอนหายใจออกมายาวเยียวเวลาป่านนี้แล้วเขาอยากจะกลับไปบ้านไปวางของแล้วขอนอนเน่าสักคืนจะดีกว่า...แหม่ก็มันเหนื่อยนี่นา แค่วันเดียวเองคงไม่มีใครรู้หรอกน่า!

 "อ๊ะ..."

 แต่เหมือนเขาเพิ่งนึกบางสิ่งบางอย่างออกมาได้เขาเลยหยุดลากกระเป๋าของตัวเองก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบโทรศัพท์มือถือคู่ใจของตนออกมา เขาลืมไปเลยต้องรายงานถึงคนคนนั้น!

ต้องรายงานทุกฝีก้าวของตัวเองด้วยไม่งั้นเขาก็จะโดนบ่นตลอดถ้าพวกเขาได้เจอกัน ยิ่งกว่าพ่อแม่อีก ว่าไหมล่ะ?

'ผมถึงสนามบินแล้วนะครับ กำลังจะกลับ'

 คุณได้ส่งสติ๊กเกอร์


ตั้งแต่จบทริปอันวุ่นวายของเขานั้นและมันทำให้เขาได้เจอคนบางคน...คนที่คอยปกป้องเขาตลอดเวลาและอยู่กับเขาในเวลาย่ำแย่ คนที่รู้ว่าเขารู้สึกอย่างไรบ้างถ้าหากเจออีกคน... จะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจาก 'สกาย' ก่อนจะกลับประเทศไทย สกายได้เข้ามาขอคบกับเขา นั้นทำให้ใจเขาสั่นไม่ใช่น้อยๆเพราะเขาเองก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน และมันทำให้เขาตัดใจจากคนใจร้ายอย่าง 'เมซเซจ'ได้ ถึงเวลาจบเรื่องรางของพวกเขาสองคนสักที ปล่อยมันไปเป็นเพียงอดีต เพื่อที่เขาจะได้เริ่มต้นใหม่กับคนที่รักเขามากๆจนเขาไม่รู้จะหาคำอะไรมาแทนคำคำนี้


ติ๊ง!


"หื้อ?" แสตมป์ร้องขึ้นอย่างแปลกใจที่สกายตอบเขาไวอย่างกับว่าสกายเฝ้ารอหน้าแชท แต่สิ่งที่หน้าแปลกใจมากกว่าคือข้อความที่สกายส่งมา


'พี่อยู่ตรงลานจอดรถชั้น2'

+.Sky.+ ส่งข้อความใหม่มา


"ลานจอดรถ?" 

เขาคิดอยู่สักพักก่อนจะหมุนอีกทิศทางที่ตนกำลังเดินเพื่อมุ่งไปสู่ลานจอดรถชั้นสองตามที่อีกฝ่ายนัดเขาไว้ ในหัวก็พยายามคิดถึงเรื่องราว เขาว่าเขาจำได้นะก่อนเขาขึ้นเครื่องบินอีกฝ่ายบอกเขาว่าจะไม่อยู่เพราะอยู่ที่ต่างจังหวัดนี่นา แหงมานัดเขาไว้ที่ชั้นสองของลานจอดรถที่นี่ได้?

หรืออีกฝ่ายจะกลับมาแล้ว มันจะไม่ไวไปหน่อยรึไงนะ...แต่ช่างเถอะ เขาต้องลองไปดูเพื่อจะได้ถามเจ้าตัวออกมา


ณ ลานจอดรถ ชั้น2

ตึก...ตึก...ตึก

ทันทีที่เขามาถึงลานจอดรถแล้วเขาแทบอยากจะกลับไปจากที่นี่ทันทีเพราะมันค่อนข้างมืดและมืดมากด้วยซ้ำมีรถเพียงบางตาเท่านั้นเอง และไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย! เขาไม่ชอบที่อะไรแบบนี้เลยแฮะ

"พี่สกายครับ" เขาเรียกหาอีกฝ่ายพร้อมมองซ้ายมองขวาไปด้วยเพื่อที่จะได้เจออีกฝ่ายแต่ปรากฎว่าทุกอย่างมันคงนิ่งเงียบอยู่นั้นเอง

แสตมป์หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อโทรหาและตามหาเสียงโทรศัพท์ของอีกฝ่ายแต่ปรากฎว่าทันทีที่โทรไปแล้วก็ไม่มีใครรับสายไม่มีแม้แต่เสียงโทรศัพท์ทำให้เขาใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

"พี่สกาย ผมไม่เล่นด้วยแล้วนะ" เขาว่าออกมาอย่างกลัวๆ เพราะเขากลัวเกิดเรื่องไม่ดีและสิ่งที่น่ากลัวสำหรับเขามากที่สุดคือ

เขากลัวผี!

แสตมป์ที่คิดว่าน่าจะพอแล้วเขาเลยหยุดเดินแล้วเตรียมใส่เกียร์วิ่งออกจากที่ลานจอดรถแห่งนี้ สาบานได้เลยว่าถ้าเจอหน้าสกายเมื่อไหร่จะไม่คุยด้วย!

หน็อยแน่...

พรึ่บ!

ในจังหวะที่เขากำลังตัดสินใจที่จะวิ่งหนีนั้นก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นแล้วปรากฎไฟของรถคันหนึ่งส่องสว่างขึ้นมาส่องตรงที่เขาอยู่ทำให้แสตมป์ต้องป้องแขนตัวเองบังแสงที่สว่างนั้นเล็กน้อย เมื่อชะเง้อขึ้นไปดูใหม่ก็พบว่าเป็นรถที่เขาคุ้นเคยดีนั้นเอง

ปิ๊บ!ปิ๊บ!

เสียงแตรรถดังขึ้นเมื่อเป็นการเชื้อเชิญให้เจ้าตัวเดินเข้าไปหา แสตมป์พองแก้มนิดหน่อยเมื่อได้รู้แล้วว่าเจ้าของรถเป็นใคร เขาหมุนตัวทิศตรงข้ามกับรถแล้วเดินออกจากลานจอดรถชั้นสองต้อยๆอย่างงอนๆ 

ฮึ! มาหลอกให้เขาหัวใจวายตายตรงนี้รึไงน่ะ!?



"เวร! แกล้งแรงไปหน่อยเหรอเนี่ย?" คนบนรถสบถออกมาเมื่อทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามที่เขาคิดเอาไว้เมื่อร่างบางที่เขาตั้งใจมารับกลับบ้านด้วยกันกลับไม่เป็นตามที่เขาคิดไว้แถมเดินหนีรถเขาอย่างไวด้วย

สกายเลยส่ายหัวไปมาเบาๆก่อนจะสตาร์ทรถแล้วรีบขับตามแสตมป์ที่มุ่งหน้าไปสู่ทางออกแล้วขับมาจอดขวางด้านหน้าก่อนที่ร่างบางจะเดินออกไปจากเขาจริงๆ

"แสตมป์! เฮ้!"

แสตมป์ไม่แม้แต่สนใจเขาเลยด้วยซ้ำเพราะเจ้าตัวเอาแต่เดินจ้ำอ้าวไปทางที่ไว้ลงสำหรับคนทำให้สกายรีบเปิดประตูรถออกมาเพื่อวิ่งตามแสตมป์ไปเพราะทางเล็กแคบแบบนั้นเขาขับรถเข้าไปไม่ได้

หมับ!

เมื่อไล่ทันแล้วเขาก็คว้าแขนของแสตมป์ให้หยุดเดินแสตมป์ยังคงไม่หันมามองเขาแต่เขารู้ได้ถึงการสั่นไหวเล็กๆของร่างบางเลย

กลัวจริงๆด้วย...

ฟึ่บ

"พี่ขอโทษ พี่ไม่ทำแล้ว"สกายเดินให้แสตมป์มาซุกหน้าอกของเขา ซึ่งแสตมป์ก็ได้แต่นิ่งหงันไว้...ไม่สิ ไม่เชิงนิ่งแค่สั่นเล็กๆน้อยๆ

"ฮึก..."

"โอ๋ๆ ไม่ร้องนะ พี่แค่อยากเซอร์ไพร์ซเราเท่านั้นเองนี่นา" ตอนนี้เหมือนงานเข้าที่สกายจนได้เขาไม่คิดว่าทุกอย่างมันจะผิดแผนแบบนี้นี่นา เขาก็แค่อยากให้มันดูแปลกใจสำหรับอีกฝ่ายเท่านั้นเอง

และเขาก็รู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายกลัวสิ่งที่ลี้ลับหรือที่เรียกว่าผี เพราะตลอดที่พวกเขาคบกันทำให้เขาเรียนรู้มาพอตัวแหละแต่เขาแค่คิดผิดกับแผนนี้เอง

แสตมป์ซุกเขาไว้แน่นซึ่งสกายก็ได้แต่ลูบศรีษะของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา เอาเป็นว่ารอให้แสตมป์ใจเย็นลงมากกว่านี้แล้วเขาก็ค่อยง้อใหม่แล้วกัน...

"โอ๋ๆ ไม่งอนพี่นะครับ พี่แค่...."

กึ้ดด...

"อ๊ากกก!!!" 

สกายร้องออกมาดังลั่นทันทีที่เมื่อเขาที่กำลังจะพูดง้ออีกฝ่ายกลับถูกอีกฝ่ายกักเข้าที่เนื้ออกของเขาพอดีอย่างจังจนเขาตกใจแล้วเผลอถอยออกมาหลายก้าว

คนที่ก้มหน้าก้มตาตัวสั่นอยู่ตลอดเวลาค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา ไม่มีน้ำตาสักหยด...และใบหน้านั้นกำลังยิ้มมาให้เขาอย่างสะใจเลยก็ว่าได้

"ฮ่ะๆๆๆ" แสตมป์หัวเราะออกมาอย่างดีใจที่แผนของเขาก็เป็นอันสำเร็จ เขาไม่ได้ร้องไห้จริงๆสักหน่อย!

"เอ้า! เราแกล้งพี่เหรอ!" สกายเริ่มหน้าเหวอขึ้นมาเองเมื่อเขาติดกับดักของเจ้าตัวร้ายตรงหน้าซะแล้ว

"พี่แกล้งผมก่อนนะ!" แสตมป์เลยกอดอกแล้วมองหน้าอีกฝ่ายเขม็งทันที สกายเลยต้องโบกธงขาวยอมแพ้ไปเพราะมันก็ตริงอย่างที่แสตมป์ว่านั้นแหละ

"พี่แค่อยากเซอร์ไพร์ซเราเฉยๆเอง นี่พี่รีบทำงานรีบกลับมาเลยนะ" สกายเลยบ่นอู้อี้เบาๆแต่ก็ดังพอให้แสตมป์ได้ยินในสิ่งที่เขาพูด

"แต่พี่ก็รู้นี่ ผมกลัวผี" แสตมป์หน้าบูดบึ้ง

"โอเคๆ พี่ผิดเอง พี่ขอโทษนะครับ" สกายเลยเข้าหาแสตมป์ใหม่อีกครั้งแล้วลูบหัวแสตมป์เบาๆ แสตมป์เลยมุ่ยปากเล็กๆ

"คราวหลังถ้าพี่ทำอีกผมจะโกรธจริงๆด้วย"

"โอเคๆ งั้นยินดีต้อนรับกลับนะ" สกายเลยยิ้มร่าเริงให้กับแสตมป์แล้วยกกระเป๋าสัมภาระของอีกฝ่ายขึ้นมาถือให้ แสตมป์เลยอมยิ้มนิดๆ

รอบนี้ให้อภัยก็ได้...

"เดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกันก่อนได้ไหมครับ ผมหิวมากเลย"

"อื้อ โอเค เดี๋ยวพี่เลี้ยงเองดีไหม?"

"หารกันไม่ได้เหรอ?" แสตมป์ว่าอย่างเกรงใจอีกฝ่ายที่อีกฝ่ายต้องทั้งส่งเขาและเลี้ยงข้าวเขาอีกเหรอเนี่ย

"นี่จะชดใช้ความผิดนะเนี่ย"

"ก็ได้ๆ" พออีกฝ่ายเอาเรื่องนี้มาอ้างแสตมป์เลยต้องยอมแพ้ไปทั้งคู่จับมือกันเดินไปที่รถที่สกายจอดทิ้งเอาไว้โดยสกายก็เปิดประตูหลังเพื่อวางสัมภาระของแสตมป์ แสตมป์เองก็นั่งเบาะข้างคนขับตามเคย

"ผมคิดถึงอาหารไทยมากก...ไปกินอาหารไทยกันนะ" แสตมป์ลากเสียงตั้งแต่อยู่ในทริปก็ไม่ค่อยได้กินอาหารไทยเลยด้วยซ้ำ ต่อให้ได้กินยังไงที่ไทยสำหรับเขาก็อร่อยที่สุด!

"ได้สิ กินให้อ้วนไปเลย ฮ่าๆ" สกายหัวเราะออกมาก่อนจะขับรถมุ่งสู่ด้านล่างแล้วก็ไปทางออกของสนามบินเพื่อขับรถไปตามท้องถนนหาร้านอาหารอร่อยๆกินกันก่อนกลับบ้านสักร้าน

บรรยากาศก็ดีขึ้นเพราะแสตมป์ก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรขนาดนั้น ยังคงเล่านู้นเล่านี้ให้สกายฟังคล้ายเป็นเรื่องปกติที่จะเล่าแม้ว่าตลอดทริปที่พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันก็คุยกันได้ในสื่อออนไลน์แต่...ไม่มีการคุยแบบไหนดีเท่ากันการเจอหน้ากันแล้วคุยกันสำหรับพวกเขา

จะเรื่องเดิมจะซ้ำแค่ไหนก็ไม่เคยน่าเบื่อเลยแม้แต่นิดเดียว 

_________________________________________________________________________________________________________________________________

จบจ้า XD สำหรับตอนพิเศษสองตอนก็จบไปแล้วเนอะ แล้วพบกันในเรื่องหลักตอนที่ 17นะคะ เอ้อแล้วก็พระเอกทุกคนก็คงรู้อยู่แล้วเนอะว่าเกมนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องเป็น.... ! ^^ เจอกันจ้า!

ความคิดเห็น