ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 4 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 4 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 96.7k

ความคิดเห็น : 161

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2561 22:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 4 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4   นีลนิค ตอนที่ 4

Author :   (ยอนิม)



“อยู่กันดีๆล่ะ” เสียงของนีลพูดขึ้นในตอนเช้า หลังจากพานิคมาหาอิฐที่บ้าน เดย์เลยยอมให้ทั้งสองคนอยู่บ้านด้วยกัน ส่วนเดย์กับนีลก็จะไปทำงาน


“รู้แล้ว กลับตอนไหนโทรมาบอกด้วย” นิคกำชับคนรัก นีลพยักหน้ารับ พร้อมกับลูบหัวนิคเบาๆ แล้วออกไปที่อู่ทันที


“มึงนอนพักสักหน่อยมั้ยล่ะ เดี๋ยวกูเอาผ้ามาปูนอนให้” อิฐถามขึ้น


“เออ ดีเหมือนกัน ขอหลับต่ออีกนิด” นิคตอบอิฐกลับไป อิฐจึงไปขนที่นอนปิกนิคกับผ้าห่ม มาปูให้นิคที่พื้นหน้าทีวี แล้วปล่อยให้นิคนอนไป ส่วนอิฐก็นอนดูทีวีอยู่บนโซฟา พอล้มตัวลงนอนนิคก็หลับไปด้วยความเพลีย ตื่นอีกทีก็ตอนใกล้เที่ยง เพราะอิฐปลุกเพื่อให้หาอหารกลางวันกิน


“ออกไปหาอะไรกินข้างนอกหรือว่าสั่งเดลิเวอรี่ดี” อิฐถามขึ้น


“สั่งมาเหอะว่ะ ขี้เกียจออก” นิคตอบกลับ ก่อนจะตกลงกันว่าจะกินพิซซ่า อิฐเลยเป็นฝ่ายโทรสั่ง ส่วนนิคก็หยิบมือถือขึ้นมาดู แต่ไม่เห็นว่าคนรักจะโทรเข้ามา เขาเลยโทรออกไปหา แต่นีลไม่ได้รับสาย นิคเลยโทรไปหามอสแทน


(“สวัสดีฮะพี่นิค”) เสียงเล็กๆจากการดัดของอีกฝ่าย ทำให้นิคหัวเราะออกมาเบาๆ


“ไม่ต้องทำเสียงเล็กเสียงน้อยได้มั้ยวะ ขนลุก” นิคแกล้งว่า


(“โอ๊ย น้องก็อยากจะรับสายเสียงหวานๆบ้างไง ว่าแต่พี่นิคโทรมามีอะไรรึเปล่า เห็นคุณนีลบอกว่าพี่ไม่ค่อยสบาย”) มอสถามกลับมา


“พักผ่อนไม่เพียงพอนิดหน่อยน่ะ ว่าแต่นีลมันทำอะไรอยู่ พี่โทรไปมันไม่รับสาย” นิคถามกลับไป


(“เดี๋ยวผมออกไปดูให้นะ แป๊บหนึ่ง”) มอสตอบกลับ ก่อนที่นิคจะได้ยินเสียงกุกกัก เสียงเดิน เขาก็นั่งรออยู่เงียบๆ

(“พี่นิค คุณนีลอยู่ในอู่อ่ะ ผมไม่กล้าไปเรียก กำลังยุ่งกันอยู่เลย”) มอสตอบกลับมา


“อืม สงสัยมันเอามือถือไปไว้ในห้องทำงานแน่ๆ ไม่เป็นไร ไม่ต้องไปเรียกมันหรอก เดี๋ยวตอนเที่ยงพี่ฝากช่วยดูเรื่องข้าวเที่ยงให้มันด้วยนะ” นิคฝากมอสไว้ด้วยความที่เป็นห่วงคนรัก


(“ได้ครับ พี่นิคไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวผมแอบเอายาพิษใส่ให้คุณนีลกิน ผมจะได้พี่นิคกลับคืนมา คึคึ”) มอสพูดแหย่อย่างขำๆ


“หึหึ ปากดีนะ เดี๋ยวก็โดนมันลากไปตายด้วยหรอก” นิคแกล้งว่าออกไป


(“อุ้ย..ผมพูดเล่น ใครจะไปกล้า งั้นแค่นี้ก่อนนะพี่ ผมไปทำงานต่อละ เรื่องอาหารกลางวันไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจัดการให้”) มอสบอกออกมาในตอนท้ายด้วยน้ำเสียงจริงจัง


“อืม ขอบใจมากนะ อาจจะโทรไปรบกวนแกบ่อยๆ” นิคบอกเอาไว้ก่อน มอสรับคำอย่างขำๆ ก่อนจะวางสายไป


“เห็นมึงโทรหาไอ้นีล กูโทรหาเดย์มันบ้างดีกว่า” อิฐพูดขึ้น ก่อนจะกดสายโทรหาเดย์ นิคหัวเราะขำเบาๆ พออิฐคุยกับเดย์เสร็จ ก็นั่งรอพิซซ่าอยู่สักพัก ก็มาส่งให้ถึงหน้าบ้าน ทั้งสองจึงนั่งกินและดูหนังไปด้วยกัน

..

..

“นิค มึงมากินข้าวก่อนเหอะ” เสียงของอิฐเรียกนิคในช่วงเย็นของวัน หลังจากที่เดย์กลับมาจากทำงานแล้ว เดย์ก็เข้าครัวทำกับข้าวเย็นให้ทั้งอิฐและนิคได้กิน แต่ยังไม่มีวี่แววว่านีลจะกลับมาสักที นิคโทรไปก็ไม่มีคนรับสาย ล่าสุดที่โทรหามอสก่อนเลิกงาน เขาบอกให้มอสบอกกับนีลว่า ให้โทรหาเขาด้วย


“แป๊บๆ กูขอโทรหาน้องที่อู่ก่อน” นิคตอบกลับไป ก่อนจะกดสายหามอสอีกครั้ง


(“ครับพี่นิค”) เสียงของมอสดังขึ้นมา


“มอส แกได้บอกนีลให้พี่มั้ย ว่าให้โทรหาพี่น่ะ” นิคถามมอส เผื่อว่ามอสจะลืมบอก


(“บอกแล้วครับ ก่อนจะออกมา ผมเดินเข้าไปบอกในอู่รถเลย”) มอสตอบกลับ นิคขมวดคิ้วเข้าหากันมุ่น

(“เค้ายังไม่ได้โทรหาพี่อีกเหรอ”) มอสถามกลับอย่างงงๆ


“ยังไม่โทรมาเลยเนี่ย” นิคบ่นเสียงเนือยๆ


(“พี่นิคลองโทรเข้าอู่สิ”) มอสเสนอขึ้น


“เออว่ะ แต่พี่ไม่ได้บันทึกเบอร์ในส่วนของอู่ไว้นี่ มันต้องต่อเบอร์อะไรนะ” นิคถามกลับไปเมื่อนึกได้ มอสมีเบอร์ทุกแผนก เลยบอกกับนิคกลับมา เมื่อได้เบอร์มาแล้ว นิคก็กดโทรเข้าไปในส่วนของอู่ซ่อม


(“สวัสดีครับ”) เสียงคุ้นหูดังขึ้น


“ใครน่ะ ไอ้บิลรึเปล่า นี่เฮียนิคนะ” นิคบอกออกไปก่อน ให้คนที่รับสายรู้ว่าใครโทรมา


(“อ่าว เฮียนิคเหรอ แล้วโทรเข้ามาเบอร์นี้ทำไมครับ”) บิลถามกลับมาอย่างงงๆ


“กูจะโทรหาเฮียนีลของมึงนี่แหละ โทรเข้ามือถือก็ไม่รับ ฝากมอสไปบอกว่าให้โทรกลับก็ไม่โทร แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่” นิคบ่นขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้


(“ก็ทำรถกันนี่แหละครับ แต่ตอนนี้เฮียไม่ว่างนะครับ กำลังช่วยกันยกเครื่องยนต์กันอยู่”) บิลบอกกลับมาตามที่เห็นในตอนนี้


“ก็พอมันวางแล้วก็ให้มันมารับสิ จะยากอะไรวะ” นิคตอบกลับอย่างฉุนๆเล็กน้อย


(“งั้นเดี๋ยวเฮียนิครอแป๊บนะ”) บิลตอบกลับ ก่อนที่นิคจะได้ยินเสียงของบิลตะโกนเรียกนีล และได้ยินเสียงนีลโวยวายอยู่สักพัก


(“เตี้ย มีอะไร เร็วหน่อย กูไม่ว่าง”) เสียงของนีลดังขึ้นมา


“กูแค่จะถามว่ามึงจะกลับตอนไหน” นิคถามขึ้นมา


(“ยังไม่รู้ อยู่บ้านไอ้อิฐไปก่อน ถ้ากลับไปถึงจะเข้าไปรับ”) นีลตอบกลับ พร้อมกับตะโกนสั่งให้บิลไปหยิบเครื่องมือมาเพิ่ม


“กูให้มอสบอกมึง ว่าให้โทรหากูบ้าง แต่มึงก็ไม่ยอมโทร” นิคงอแงใส่นีลเล็กน้อย


(“เตี้ย อย่าเพิ่งงอแง กูทำงาน เคยบอกแล้วไงวะ”) นีลพูดเสียงเข้ม ทำให้นิคนิ่งไปทันที


“เออๆ กลับมาก็มาเรียกละกัน อย่าลืมกินข้าวด้วย” นิคพูดทิ้งท้าย ถึงแม้ว่าจะน้อยใจนิดๆก็ตาม แต่เขาก็ยังห่วงนีลเสอ นีลรับคำสั้นๆ แล้วตัดสายไปทันที ทำให้นิคถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พอหันมาด้านหลังอีกทีก็ต้องสะดุ้ง เมื่อเห็นอิฐยืนอยู่

“สัด ตกใจหมด กูนึกว่ามึงเข้าไปในครัวแล้ว” นิคบอกออกมา


“กูรอมึงคุยสายให้เสร็จก่อนนี่ไง ไปๆ ไปกินข้าว” อิฐชวนนิคอีกครั้ง นิคจึงยอมเดินเข้าไปในครัว แล้วกินข้าวไปพร้อมกับอิฐและเดย์


“เดย์ เพื่อนมึงอ่ะ อยู่ๆก็บ้าทำงานขึ้นมาซะงั้น” นิคพูดกับเดย์ขณะกินข้าว


“มันรู้ตัวมันดี ว่ามันทำอะไร” เดย์ตอบกลับไปสั้นๆ


“มึงก็แก้ตัวให้มันน่ะสิ กูรู้หรอก เพราะมึงเองก็ชอบบ้างานเหมือนกัน” นิคว่าเดย์ไม่จริงจังนัก


“เลิกพูดเรื่องนี้เหอะ กินๆ” อิฐพูดขัดออกมา เดย์ก็ไม่ได้ว่าอะไร นิคจึงได้แต่นั่งถอนหายใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

..

..

“ขอโทษทีว่ะ ที่รบกวนดึกๆ” นีลพูดกับเพื่อนตัวเองในช่วงกลางดึก เพื่อมารับนิคกลับบ้าน


“ไม่เป็นไร มันนอนอยู่หน้าทีวีน่ะ บอกให้ขึ้นไปนอนบนห้องของไนท์ก่อนก็ไม่ยอม” อิฐพูดกลับไป


“ตอนแรกมันจะกลับไปนอนบ้าน แต่กูสองคนไม่อยากให้มันไปอยู่คนเดียว อิฐเลยรั้งเอาไว้” เดย์พูดออกมาเสียงเรียบ


“ขอบใจว่ะ เดี๋ยวกูพามันกลับเลย” นีลบอกออกมา ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านของเดย์ ก็พบคนรักนอนหลับอยู่ที่หน้าทีวีจริงๆ

“เตี้ย..เตี้ย ตื่นเร็ว กลับบ้านกัน” นีลเขย่าแขนของนิคเบาๆ นิคสะดุ้งเล็กน้อย แล้วลืมตาขึ้นมามอง


“กลับมาแล้วเหรอ” นิคถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ก่อนจะลุกนั่ง โดยมีนีลช่วยประคอง นิคมองไปที่นาฬิกาก็ต้องขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

“เที่ยงคืนครึ่ง นี่มึงทำรถหรือทำอะไรวะนีล ทำไมกลับดึกขนาดนี้” นิคบ่นออกมาเมื่อเห็นเวลา


“อย่าเพิ่งบ่นน่า กลับบ้านก่อน เดย์กับอิฐมันจะได้พักผ่อน” นีลบอกออกมาอีก นิคลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าขุ่นๆ


“กูกลับก่อนนะ ขอบใจมึงสองคนมาก ที่ไม่ได้ทิ้งให้กูอยู่คนเดียว” นิคพูดประชดคนรัก ก่อนจะเดินออกจากบ้านของอิฐไปทันที นีลถอนหายใจเบาๆ เดย์เดินมาตบไหล่เพื่อนเล็กน้อย ก่อนที่นีลจะลาเดย์กับอิฐเพื่อพานิคกลับบ้าน พอเดินออกไปก็เห็นนิคยืนกอดอกอยู่ข้างรถแล้ว


“กลับกัน” นีลพูดขึ้น พร้อมกับปลดล็อคประตู นิคก็ขึ้นไปนั่งด้วยสีหน้าบึ้งๆ แต่ก็ไมได้พูดอะไรต่อ แล้วนีลก็ขับรถมานิคกลับมาที่บ้านตัวเอง เมื่อไปถึงจอดรถที่โรงรถเรียบร้อย นิคก็เปิดประตูบ้านเดินเข้าไปโดยไม่รอนีล นีลเองก็ไม่ได้เรียก ไม่ได้รั้งอะไร เขาจัดการปิดประตูล็อค และตรวจดูความเรียบร้อยของชั้นล่าง ก่อนจะเดินตามนิคขึ้นไปบนห้อง นิคเข้าไปอาบน้ำ นีลเองก็เพลียเต็มทีเหมือนกัน แต่เขาก็ต้องการจะอาบน้ำ เพราะเนื้อตัวมีกลิ่นน้ำมันเครื่องติดมาด้วย เขาถอดเสื้อผ้าพันผ้าขนหนูช่วงล่างรอนิคออกมาจากห้องน้ำ พอนิคเดินออกมา เขาก็เดินสวนเข้าไปทันทีโดยไม่พูดอะไร ทำให้นิคเม้มปากที่คนรักไม่ยอมพูดกับตนเอง นิคแต่งตัวเสร็จก็ขึ้นไปนอนหันหลังให้กับทางฝั่งของนีล


แกร๊ก..

เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้น นิคก็นอนนิ่ง ทำเป็นไม่สนใจนีล นีลก็เดินไปแต่งตัวอยู่สักพัก

“เตี้ย นอนแล้วใช่มั้ย” นีลถามขึ้นมา


“ตอนนี้กูนั่งอยู่มั้ง” นิคตอบกลับไปเสียงขุ่น นีลไม่ได้พูดอะไร เขาเดินไปปิดไฟกลางห้อง แล้วขึ้นมานอนบนเตียงทันที เพราะเขารู้สึกเพลีย เมื่อคืนเขาก็นอนดึก พอมาวันนี้ก็ทำงานทั้งวัน นิคนอนขมวดคิ้วอยู่สักพัก เพราะสงสัยว่าทำไมนีลไม่พูดอะไรบ้าง เขาจึงค่อยๆพลิกตัวไปหาคนรัก แล้วก็ได้ยินเสียงกรนเบาๆจากนีลออกมา ทำให้นิคนึกอยากจะถีบคนรักตัวเองให้ตกเตียงเสียจริงๆ แต่ใจก็นึกได้ว่านีลคงเหนื่อยมาก ถึงแม้ว่าจะน้อยใจคนรัก แต่นิคก็ห่วงคนรักด้วยเหมือนกัน นิคถอนหายใจเบาๆ แล้วขยับผ้าห่ม มาห่มให้นีล ก่อนที่ตัวเองจะขยับไปซุกนีลแล้วหลับตามไป


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ผ่านมา 3 อาทิตย์

ในระยะเวลา 3 อาทิตย์ที่ผ่านมานั้น มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น โดยเฉพาะเรื่องที่อิฐมีเรื่องกับเพื่อนเก่าที่ชื่อเก็ท เพราะเก็ทดันมาสนใจเดย์ สุดท้ายก็โดนเดย์จัดการขั้นเด็ดขาดไปแล้ว ทุกอย่างเลยกลับมาสงบสุขได้บ้าง

“เตี้ย วันนี้ไม่ต้องไปร้านหรอก อยู่กับไอ้อิฐที่บ้านไปละกัน เดยมันอยากให้มึงไปอยู่เป็นเพื่อนอิฐมันหน่อย” นีลบอกออกมาขณะแต่งตัวไปทำงาน


“แล้ววันนี้มึงจะกลับดึกอีกรึเปล่า” นิคถามต่อ เพราะช่วงนี้นีลกลับบ้านดึกบ่อยๆ


“ไม่ดึกหรอก นัดกับไอ้เดย์ว่าจะมานั่งดื่มกันด้วย” นีลบอกออกมา นิคเลยพยักหน้ารับอย่างสบายใจ


“เออ โทรไปก็รับด้วยล่ะ” นิคกำชับ


“รู้แล้วน่า ป่ะ เดี๋ยวไปกินข้าวเช้าบ้านไอ้เดย์มันเลย เห็นว่าช่วงนี้พยายามสอนไอ้อิฐทำกับข้าวด้วยล่ะมั้ง” นีลพูดออกมาอย่างขำๆ ก่อนจะพานิคไปที่บ้านของเดย์และอิฐแต่กับข้าวยังเป็นฝีมือของเดย์ทำอยู่ พอนีลกินข้าวเช้าเสร็จก็ออกไปทำงานพร้อมเดย์เช่นเคย เหลือเพียงอิฐกับนิคที่อยู่ด้วยกัน นิคหยิบมือถือขึ้นมาโทรหานีลเมื่อเห็นว่านีลน่าจะไปถึงอู่แล้ว



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



(“ว่าไง”) นีลถามขึ้น


“ถึงแล้วใช่มั้ย” นิคถามกลับไปทันที


(“ยัง พอดีกูแวะมาคุยกับคุณธนา”) นีลตอบกลับ นิคเองก็รู้จักคุณธนาเช่นเดียวกัน เพราะเป็นเจ้าของบริษัทที่ทางอู่ติดต่อสั่งซื้อสีรถอยู่เป็นประจำ


“อ่อ จะสั่งเพิ่มเหรอ” นิคถามกลับ เพราะจำได้ว่าเพิ่งจะสั่งซื้อสีไปเมื่อสามวันก่อน


(“พอดีคุณธนาให้มาดูสีใหม่ที่เพิ่งจะเข้ามาน่ะ”) นีลตอบกลับ


“อืม..งั้นก็..”


(“คุณนีลคะ”) เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้นิคชะงักคำพูดไปทันที


(“สักครู่นะครับ”) เสียงของนีลตอบอีกฝ่ายกลับไป

(“เตี้ย เดี๋ยวกูต้องวางก่อนนะ”) นีลหันมาพูดกับนิคในสายต่อ


“เดี๋ยว เสียงใครวะ เมื่อกี้น่ะ” นิคถามขึ้นอย่างคาใจ


(“เสียงเลขาของคุณธนาไง แค่นี้ก่อนนะเตี้ย กูต้องเข้าไปหาเค้าแล้ว”) พูดจบนีลก็ตัดสายไปทันที ทำให้นิคนั่งเงียบไปนิด เพราะเขาจำได้ว่าเลขาของคุณธนาเป็นผู้ชาย


//หรือว่าเลขาคนใหม่วะ// นิคพูดกับตัวเอง ก่อนจะพยายามไม่ใส่ใจอะไรมากนัก


“ไอ้นิค เดี๋ยวช่วงเที่ยงๆออกไปหากินข้าวนอกบ้านกันดีมั้ย” อิฐถามขึ้น เพราะเดย์เอารถคันใหม่ไปทำงาน เหลือรถของอิฐอยู่


“เออ ได้หมด” นิคตอบรับ สองเพื่อนรัก นั่งคุยเรื่องต่างๆ นั่งดูทีวีไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาที่จะออกไปข้างนอก อิฐก็โทรบอกเดย์แล้ว นิคก็จะโทรบอกนีลเช่นเดียวกัน แต่นีลไม่รับสาย นิคเลยโทรไปหามอส


(“ว่าไงครับที่รักของคนอื่น”) มอสทักทายเสียงใสกลับมา ทำให้นิคยิ้มขำนิดๆ


“จะโทรมาถามว่านีลมันอยู่ในอู่รึเปล่า พี่โทรไปแล้วมันไม่รับสาย” นิคพูดถามขึ้น


(“คุณนีลยังไม่เข้ามาเลยนะพี่นิค ตั้งแต่เช้าผมยังไม่เห็นคุณนีลเลย”) มอสตอบกลับมา ทำให้นิคชะงักไปนิด แต่ยังไม่ทันจะถามอะไรต่อ ก็มีข้อความไลน์เข้า ข้อความที่เด้งมาให้เห็น คือของนีล ที่ส่งมาบอกว่าไม่สะดวกรับสาย เพราะคุยธุระอยู่  นิคเลยเบาใจไปหน่อย


“อ่อๆ ไม่เป็นไรแล้วมอส นีลมันส่งข้อความมาบอกพี่ละ มันไปคุยเรื่องงานน่ะ พี่ก็นึกว่าคุยเสร็จแล้ว เลยโทรมาถาม” นิคบอกให้มอสรับรู้


(“เดี๋ยวนี้มีโทรเช็คสามีด้วยเหรอพี่นิค”) มอสแซวออกมาอย่างขำๆ


“ไม่ได้โทรเช็คเว้ย พอดีจะโทรบอกมันว่าจะไปข้างนอกกับเพื่อน” นิคตอบกลับไป


(“ไอ้เราก็นึกว่าคุณนีลทำตัวเหลวไหลจนพี่นิคต้องโทรเช็ค คึคึ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว น้องขอทำงานต่อนะครับ”) มอสบอกกลับมา นิครับคำก่อนจะวางสาย และส่งข้อความไปบอกนีล ว่าเขาจะไปห้างกับอิฐ


“อะไรวะ” อิฐที่กำลังขับรถ ถามขึ้นอย่างสงสัย


“ไม่มีอะไร พอดีนีลมันติดคุยเรื่องงานอยู่ กูเลยส่งข้อความไปแทน” นิคตอบกลับ อิฐก็พยักหน้ารับ แล้วนั่งคุยกันว่าจะกินอะไรดี เมื่อไปถึงห้าง ทั้งสองก็พากันเดินดูร้านอาหาร เพราะยังตกลงไม่ได้ว่าจะกินอะไร

“กูให้โอกาสมึงเลือกอ่ะ จะกินอะไร” นิคพูดขึ้น อิฐมองไปมองมาก็ชี้ไปที่ซานตาเฟ่


“กินสเต็กละกัน” อิฐพูดขึ้น ก่อนจะพากันเดินเข้าไปในร้าน แล้วสั่งสเต็กที่จะกิน ระหว่างที่รอ นิคก็นั่งมองออกไปนอกร้าน เพราะเขาสองคนนั่งติดกับกระจกหน้าร้าน แล้วสายตาของนิคก็ไปเจอเข้ากับชายคนหนึ่ง


//นั่นคุณธนานี่หว่า// นิคพูดขึ้นเบาๆ


“มองอะไรวะ” อิฐที่เห็นนิคเพ่งมองบางอย่าง ก็หันไปมองตามสายตาของนิค

“ใครวะ มึงมองผู้ชายที่ใส่สูทเทาใช่ป่ะ” อิฐถามขึ้น เพราะอีกฝ่ายมากับผู้หญิงสาวหุ่นดี


“ใช่ คุณธนาเจ้าของโรงงานทำสีรถน่ะ ผัวกูบอกว่ากำลังคุยงานอยู่กับคุณธนา แล้วคุณธนาก็ดันมาโผล่อยู่ที่นี่ มันหมายความว่าไงวะ” นิคพูดออกมาด้วยความแปลกใจ ก่อนที่เขาจะกดสายหานีลอย่างรวดเร็ว แต่นีลก็ไม่ยอมรับสายอยู่ดี นิคเลยส่งข้อความไปถาม ว่าถ้าเสร็จธุระแล้ว ให้โทรกลับด่วน


“คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง เค้าคงคุยกับไอ้นีลเสร็จ แล้วก็มาห้าง” อิฐพูดสันนิษฐาน


“เออ บริษัทเค้าอยู่ใกล้ๆนี่หว่า” นิคพูดขึ้นเมื่อนึกได้ แต่ในใจก็ยังแอบสงสัยอยู่ดี ว่าถ้าคุยเสร็จแล้ว นีลก็น่าจะรับสายของเขา


Tru…Tru…Tru

อาหารมาเสริฟได้ไม่เท่าไร มือถือของนิคก็ดังขึ้น นีลรีบรับสายทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นนีลที่โทรเข้ามา

(“เตี้ย เดี๋ยวสัก 4 โมง กูจะพาไปรับแนนแล้วก็ไปบ้านม๊ามึงนะ”) ไม่ทันที่นิคจะได้ถามอะไร นีลก็พูดขึ้นมาก่อน


“ไปทำอะไร” นิคถามกลับอย่างงงๆ


(“พี่มึงกลับมาไทยแล้ว ป๊ามึงโทรหากู ว่าให้พามึงเข้าไปกินข้าวเย็นด้วยกัน”) นีลตอบกลับมาอีก ทำให้นิคนิ่งไปนิด


“แล้วทำไมป๊าไม่โทรมาหากูวะ” นิคถามอย่างงุนงง


(“เค้าคงกลัวว่ามึงจะปฏิเสธล่ะมั้ง”) นีลพูดตามที่คิด


“กูไม่ได้โกรธอะไรพี่นนท์แล้ว ป๊าก็คิดมากไปได้ เออๆ เดี๋ยวรับกูที่บ้านอิฐแล้วก็กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านอีกที แล้วค่อยออกไปบ้านป๊าละกัน มึงจะได้อาบน้ำด้วย” นิคพูดเสนอขึ้น


(“เออ ได้ งั้นแค่นี้ก่อน กูขับรถอยู่”) นีลตอบรับ ก่อนจะวางสายไป ทำให้นิคลืมไปว่าตนเองจะถามเรื่องของธนา


“จะไปไหนกันวะ” อิฐถามด้วยความอยากรู้


“พี่นนท์กลับมาไทย ป๊าเลยจะชวนไปกินข้าวต้อนรับกลับล่ะมั้ง” นิคบอกออกมา ก่อนจะนั่งกินสเต็กกับอิฐต่อ เมื่อกินอิ่มก็พากันกลับ

...

..

พอสักประมาณบ่ายสาม นีลก็มารับนิคที่บ้านของอิฐ เพื่อไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน นัดที่จะดื่มกับเดย์คืนนี้เป็นอันต้องยกเลิกไปก่อน

“พี่นนท์กลับมาตั้งแต่เมื่อไรวะ ป๊าได้บอกมึงมั้ย” นิคถามขณะแต่งตัว


“เห็นว่ากลับมาได้ 2 วันแล้ว คุณโทนี่ก็มาด้วย” นีลบอกออกมา นิคก็พยักหน้ารับรู้


“เออ นีล วันนี้มึงไปคุยกับคุณธนาที่ไหน” นิคถามขึ้นทันทีเมื่อนึกได้


“ที่บริษัทเค้าสิ” นีลตอบกลับด้วยท่าทีปกติ นิคพยายามจะจับพิรุธคนรัก แต่ก็ยังไม่มีอะไรผิดสังเกตสำหรับเขา


“เลิกคุยกันตอนไหน แยกกันตอนไหน” นิคถามต่อ ทำให้นีลขมวดคิ้วเข้าหากันทันที


“มึงสงสัยอะไรหะเตี้ย ถึงได้ถามแบบนี้” นีลถามกลับ นิคเม้มปากนิดๆ


“แล้วกูถามไม่ได้รึไง” นิคถามกลับไปต่อ


“ถามได้ แต่มันน่าสงสัย เพราะทุกทีมึงไม่เคยมาถามเซ้าซี้อะไรแบบนี้ไง” นีลพูดด้วยท่าทีปกติ


“ทำไม มึงรำคาญเหรอที่กูถามเซ้าซี้น่ะ” นิคพูดกลับเสียงขุ่น เลยทำให้นีลตีหน้านิ่งใส่ทันที


“พูดดีๆ กูคุยกับมึงดีๆนะเตี้ย” นีลพูดเสียงดุ ทำให้นิคชะงักไปนิด


“กูแค่สงสัย มึงก็ตอบมาไม่ได้รึไง” นิคถามเสียงอ่อนลง


“กูจำเวลาไม่ได้ ว่ากูแยกกับเขาตอนไหน รู้แค่ว่าป๊ามึงโทรมาตอนที่กูขับรถ แล้วมีสายมึงซ้อนเข้ามา แต่กูรับไม่ได้ เพราะกูติดคุยกับป๊ามึงอยู่ไง” นีลอธิบาย นิคก็ยืนคิดทบทวนเวลาในช่วงนั้น ซึ่งมันได้จังหวะพอดีตามที่นีลพูดทุกอย่าง


“ก็แค่นั้นแหละ” นิคบอกออกมา นีลส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะแต่งตัวแล้วพากันไปรับแนนที่มหาวิทยาลัย แล้วก็เจอถิ่นด้วยเหมือนกัน แต่ครั้งนี้ถิ่นไม่ได้มีท่าทีจ้องมองนิคในเชิงชู้สาว?แล้ว นีลเลยไม่ได้แสดงท่าทีไม่ดีออกมาแต่อย่างไร เมื่อรับแนนแล้วก็ตรงไปที่บ้านพ่อแม่ของนิคทันที


“แนนว่าจะโทรบอกพี่นิคแล้วล่ะค่ะ แต่มัวยุ่งกับกิจกรรม เลยลืม” แนนพูดเสียงอ่อยๆ


“ไม่เป็นไรเลย ป๊าก็โทรมาบอกแล้วนี่ไง” นิคตอบน้องสาวตนเองกลับไป สักพักใหญ่ๆ ก็มาถึง นีลจอดรถตรงหน้าบ้านเล็กของแม่นิค


“สงสัยม๊าไปบ้านใหญ่แล้วล่ะค่ะพี่นิค” แนนพูดขึ้น เมื่อเข้ามาในบ้านเล็กแล้วไม่พบว่าแม่ของตนเองจะอยู่


“งั้นเราไปบ้านใหญ่กันเลยดีกว่า” นิคพูดขึ้น แล้วทั้งสามคนก็พากันเดินไปที่บ้านใหญ่ เจอกับแม่ของนิคที่เดินออกมาจากด้านใน


“มากันพอดีเลย ม๊าว่าจะออกมาดูว่าพวกเรามากันรึยัง เข้าบ้านก่อน ป๊ากับแม่ใหญ่เค้ารออยู่ แล้วก็นนท์ด้วย” แม่ของนิคพูดขึ้น ก่อนจะเดินโอบเอวแนนนำเข้าไป เมื่อเดินไปที่ห้องรับแขกก็เจอนนท์นั่งอยู่กับโทนี่ ส่วนพ่อของนิคและแม่ใหญ่ก็นั่งที่โซฟาอีกตัว


“สวัสดีครับ ป๊า แม่ใหญ่ สวัสดีครับพี่นน์ คุณโทนี่” นิคยกมือไหว้ทุกคน ส่วนนีลก็ไหว้แค่พ่อและแม่ใหญ่ของนิค ส่วนกับนนท์และโทนี่ นีลก้มหัวทักทายเล็กน้อย


“นั่งก่อนสิ ตอนนี้แม่ครัวกำลังเตรียมอาหารเย็นอยู่ ใกล้เสร็จแล้วล่ะ” แม่ใหญ่พูดขึ้น นีลกับนิคเลยไปนั่งฝั่งเดียวกับแม่ของนิค นิคมองหน้าพี่ชายตัวเองอย่างสำรวจ เพราะตอนที่เขากลับมาไทยนั้น นนท์ยังไม่หายดีสักเท่าไร


“มองอะไร หืม” นนท์ถามเสียงอ่อนลง พ่อและแม่ใหญ่รวมไปถึงแม่ของนิค ต่างมองนิคอย่างลุ้นๆ เหมือนกับยังไม่แน่ใจว่านิคจะให้อภัยนนท์แล้วจริงๆ


“ไม่มีรอยแผลเป็นตรงไหนใช่มั้ยครับ” นิคถามขึ้นเสียงแผ่ว นนท์ยิ้มนิดๆ


“มันก็มีนะ ที่หัวน่ะ แต่ผมมันบัง” นนท์บอกออกมาตรงๆ นิคเองแอบรู้สึกผิดเหมือนกัน ที่เป็นต้นเหตุทำให้นนท์โดนทำร้ายร่างกาย


“ผม..ผมขอโทษนะพี่นนท์” นิคพูดขึ้น


“ไม่ต้องขอโทษหรอก ถือซะว่ากรรมตามทันละกัน” นนท์พยายามพูดติดตลก แต่นิคก็ยิ้มฝืนๆ


“นิคไม่โกรธพี่นนท์แล้วใช่มั้ยลูก” แม่ใหญ่ถามขึ้น


“ครับ นิคไม่โกรธพี่นนท์แล้ว” นิคบอกออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังล่ะ


“นิคเองก็ไม่ต้องกังวลแล้วนะ ว่าพี่เค้าจะยังมีความรู้สึกแบบนั้นกับเราอยู่น่ะ พี่เค้ามีตัวจริงของเค้าแล้วล่ะ” แม่ใหญ่เป็นฝ่ายพูดขึ้น นิคกับแนนทำหน้างงเล็กน้อย เพราะยังไม่รู้เรื่องนี้ ส่วนนีลก็นั่งนิ่งๆ ไม่มีท่าทีอะไร


“ตัวจริง หมายถึงแฟนน่ะเหรอครับ ใครเหรอครับ” นิคถามขึ้นด้วยความอยากรู้ แนนก็พยักหน้ารับด้วยความอยากรู้เหมือนกัน แม่ใหญ่อมยิ้มเล็กน้อย แล้วมองไปที่นนท์กับโทนี่ นิคมองตามไปก็เห็นพี่ชายตัวเองหน้าขึ้นสี ส่วนโทนี่ก็ยิ้มอ่อนๆออกมา

“ดะ..เดี๋ยว เดี๋ยวนะครับ อย่าบอกนะครับว่าพี่นนท์กับคุณโทนี่” นิคชี้ทั้งสองคนสลับไปมาอย่างตกใจ


“ครับ ผมกับคุณนนท์กำลังคบกันอยู่ครับ แล้วที่ผมมาไทยครั้งนี้ ก็เพื่อมาพบกับทุกคนเพื่อบอกเรื่องนี้” โทนี่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงชัดเจน 


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++++


2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คนที่รอหนังสืออยู่ รออีกนิดนะคะ ถ้าได้วันที่แน่นอนจากโรงพิมพ์เมื่อไร จะแจ้งที่หน้าเพจจ้าาา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น