PUNYANUTS

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี ขึ้นไป เนื้อหาในบางตอนควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอบคุณสำหรับกำลังใจ และติดตามเรื่องแรกของไรท์นะคะ

ตอนที่ 23 เจ็บปวดอีกครั้ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 เจ็บปวดอีกครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2561 18:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 เจ็บปวดอีกครั้ง
แบบอักษร

ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว หลังจากที่เขาไม่มาให้เธอเห็นหน้า คงจะยอมแพ้ไปแล้วจริงๆสินะ ถึงหายเงียบเข้ากลีบเมฆไปแบบนั้น คิดอะไรเพลินๆ จนได้ยินเสียงเรียกจากสาวน้อยแสนสวยที่เธอรักมากกว่าชีวิต

"มัมมี่ขาเสร็จยังคะ น้องพร้อมแล้วน๊า"

"เสร็จแล้วค่าลูกสาวคนสวยของมัม"

ฟอดด~~ 

"คริคิกๆๆ มัมมี่ขา"

"ไปตัวเล็กลงไปทานข้าว แล้วเดี๋ยวมัมจะพาไปช็อปปิ้ง"

"จริงๆนะคะ เย้ๆๆๆ คุณมัมคนสวยของน้องใจดีที่สุดในโลกเลยค่าาา"

~~จุ๊ฟฟๆๆ~~

หลังจากได้รับคำยืนยันจากผู้เป็นมารดาว่าจะพาไปช็อปปิ้งก็กระโดดร้องดีใจ ก่อนจะจุ๊บแก้มเป็นรางวัลที่มัมมี่พาไปเที่ยวในวันหยุด ก่อนจะจับจูงกันลงไปด้านล่าง เพื่อทานอาหารเช้า

แล้วพากันออกไปร้านเสื้อผ้าเพื่อตรวจดูงานที่ข้างคา หลังจากผ่านการเปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่มาไม่นาน ซึ่งได้เสียงตอบรับจากลูกค้าถือว่าดีมากที่เปิดตัวปุ๊บยอดขายก็พุ่งกระฉูด จนสั่งผลิตแทบไม่ทัน

"ทาเรียลูก หนูหิวไหมค่ะ"

สาวน้อยที่กำลังนั่งเล่นเปลี่ยนชุดตุ๊กตารอมารดาตัวเองทำงานอยู่ เงยหน้าขึ้นมองก่อนจะยิ้มยิงฟันขาวสวยไปให้อย่างน่ารัก

"หิวค่าาา น้องอยากกินเค้กแล้วก็ผลไม้เย็นๆ"

"งั้นเดี๋ยวแม่ไปบอกพี่ๆเขาไปซื้อให้นะลูก หนูนั่งรอแป๊ปนึงนะคะคนเก่ง"

"ค่าามัมมี่ของน้อง"

ก่อนจะเดินออกไปด้านนอกสั่งลูกน้องพนักงานให้ลงไปซื้อเค้กกับผลไม้ที่ช็อปด้านล่าง พร้อมทั้งน้ำผลไม่ปั่นมาให้ ก่อนจะกลับเข้ามาทำงานต่อเพื่อที่จะได้พาสาวน้อยไปช็อปปิ้งตามที่ตกลงกันตั้งแต่เช้า


17.35 น.


ทางด้านเสี่ยใหญ่หลังจากออกมาจากหญิงสาววันนั้นก็ต้องรีบกลับอเมริกา เพราะที่บริษัทเกิดปัญหาจึงต้องรีบกลับไปแก้ปัญหาต่างๆด้วยตัวเอง กว่าทุกอย่างจะเสร็จก็ปาเข้าไปหนึ่งเดือนเต็มๆ ก่อนจะรีบบินกลับมาฝรั่งเศสอีกครั้งเพื่อคุยงาน และกะว่าจะแอบเข้ามาดูความเคลื่อนไหวของหญิงสาวอันเป็นที่รักว่าเป็นยังไงบ้าง สบายดีหรือเปล่า หรือว่าเจ้าหล่อนมีคนใหม่ไปแล้วหรือยัง

หลังจากคุยงานและตกลงร่วมธุรกิจกับลูกค้ารายใหญ่แห่งปารีสเสร็จหนุ่มใหญ่ก็จัดการเลี้ยงขอบคุณสำหรับโปรเจกต์ใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้น ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ แต่ก่อนจะกลับคอนโดที่เขาซื้อไว้ที่ปารีสเผื่อเวลามาทำงานจะได้ไม่ต้องคอยเข้าพักที่โรงแรม กะว่าจะไปแอบดูเธอที่หน้าห้องเสื้อสักหน่อย แต่บังเอิญเจอเธอกำลังเดินมุ่งหน้ามาทางนี้พอดี ก่อนจะรีบหลบมุมกลัวว่าเจ้าหล่อนจะพบเขาเข้า หมดกันภาพพจน์เจ้าพ่อธุรกิจแห่งเวกัส จนเหล่าลูกน้องหลบตามแทบไม่ทันที่อยู่ดีๆ นายเกิดเดินไปหลบมุมอย่างกับเจออะไรมา

"มีอะหรือเปล่าครับนาย"

"ก็มีสิว่ะ......แกไม่เห็นฮันนี่หรือไง!!"

"อ๋อ...แล้วทำไมนายต้องหลบเธอด้วยละครับ"

"เอ้าไอ้นี่ ก็กูจะไปแอบดูเขาที่ร้านแต่ดันมาเจอแบบนี้ก็ต้องหลบก่อนสิว่ะ"

"นี่นายกลัวคุณฮันนี่หรือครับ"

"ไม่ได้กลัวโว้ยยย มึงจะถามอีกนานไหม ฮันนี่เดินมานู้นแล้ว"

มองดูเธอที่นับวันยิ่งสวยขึ้นๆ ขาวอมชมพู หุ่นบอบบาง แต่หน้าอกหน้าใจสะบึ้มเกือบเท่าส้มโอ ยิ่งคิดยิ่งหวงแหน กลัวว่าจะมีตัวผู้มาจีบเจ้าหล่อนแค่คิดเลือดก็แทบขึ้นหน้า ก่อนจะสะดุดตากับเด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารักคนนั้นที่เดินจูงมือมากับเธอ นั่นมันสาวน้อยที่เขาเจอที่งานการกุศลนี่น่า เธอเป็นหลานสาวตัวเล็กของคุณคริสเตียนไม่ใช่หรือไง แต่ทำไมเธอถึงมาอยู่กับสาวน้อยของเขาได้นะ

"มัมมี่ขา น้องทาเรียคิดถึงแฮรี่จังเลย"

"ก็กำลังจะกลับแล้วไงคะคนเก่ง ห่างกันแค่วันเดียวเอง"

"ก็น้องไม่เคยห่างกับแฮรี่หนิคะ"

อะไรนะ !!! มัมมี่ เด็กผู้หญิงคนนั้นเรียกสาวน้อยเขาว่ามัมมี่ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน หรือว่าที่ผ่านมาสี่ปีเจ้าหล่อนจะแต่งงานมีลูกไปแล้วงั้นหรือ แต่เด็กคนนั้นเป็นหลานของคุณคริสเตียนไม่ใช่หรือไง โอ้ย!! เขางงไปหมดแล้ว ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อก็ต้องรีบเดินตามหลังของทั้งสองมายังลานจอดรถ

แต่เธอยังไม่ทันจะได้ขึ้นรถ หนุ่มใหญ่ที่รีบตามมากลับมองเห็นชายฉกรรจ์ชุดดำสองคน ที่นั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์จอดอยู่ทางข้างหลังของทั้งสองไม่ไกลมากนัก พร้อมกับเล็งปลายกระบอกปืนมาทางเธอ

"ฮันนี่....ระวังงง!!!"

ปั้ง~~ปั้ง~~ปั้ง~~ปั้ง

ตะโกนสุดเสียงก่อนจะรีบวิ่งสุดชีวิตเข้าไปโอบกอดเอาเธอไว้ในอ้อมแขน พร้อมกับเสียงปืนดังขึ้นสนั่นลานจอดรถ ก่อนที่มือปืนจะรีบขับรถหนีไปอย่างรวดเร็ว จนบรรดาลูกน้องของหนุ่มใหญ่ยิงสกัดไว้ไม่ทัน

"กรี๊ดดดมัมมี่ขาา ฮือฮือๆๆ"

"ป๋า ป๋าๆๆ อะไร!!นี่มันเกิดอะไรขึ้นฮือๆๆ"

"นายครับ"

ก่อนที่หญิงสาวจะรู้สึกถึงแรงหนักที่ทิ้งลงมาที่เธอทั้งหมด กะว่าจะหมุนตัวกลับไปแต่หนุ่มใหญ่ยืนโอนเอนจะล้มลงกองอยู่กับพื้น

"ฮือๆๆ ป๋าอย่าเป็นอะไรนะ อึกฮือๆ....อยู่กับหนูก่อน"

"ฮือๆมัมมี่ขาน้องกลัว ฮือๆ.....แฮรี่ตัวอยู่ไหนฮือๆอึก"

สาวน้อยที่โดนหนุ่มใหญ่ผลักออกจากผู้เป็นมารดาล้มพับลงกับพื้นจนข้อเข่าถลอกเลือดไหลซิบๆ รีบวิ่งมากอดผู้เป็นแม่เอาไว้แน่นเพราะความกลัว ส่วหญิงสาวที่มัวแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นโอบกอดเอาร่างหนาที่เต็มไปด้วยเลือดไว้ในอ้อมกอดจนลืมคิดห่วงความปลอดภัยของลูกน้อย ที่บัดนี้ร้องไห้จ้าข้างๆเธอ ก่อนจะรีบใช้มื้ออีกกอดเอาลูกไว้สุดแรง

"ฮันนี่ ....ที่รักป๋า"

เสียงแหบพร่าที่พยามเปล่งออกมาอย่างฝืนทนความเจ็บปวด เรียกหญิงสาวที่เขารักสุดหัวใจ กำลังร้องไห้เพราะเขาอีกครั้ง

"ไม่ๆ..ป๋าไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฮือๆอึก......คุณนิคเรียกรถพยาบาลที่นะคะ"

"ป๋ารักหนูมากนะฮันนี่"

ยกมือหนาขึ้นเช็ดน้ำตาที่กำลังไหลอาบแก้มนวลออกอย่างยากลำบาก พร้อมกับบอกว่ารักเป็นคำสุดท้าย ก่อนที่มือหนาจะล่วงลงสู่พื้น พร้อมกับดวงตาที่ปิดสนิทและลมหายใจที่แผ่วเบาลงทุกที

"ม้ายยยยยย ป๋าาฮือๆๆๆๆ......อยู่กับหนูก่อน อย่าทิ้ง ฮือฮือ...หนูแบบนี้ กรี๊ดดดๆๆ" 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น