ศานิชล

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ #คอมเม้นติชมผลงานได้เลยนะจ้ะ #กดไลค์ให้ด้วยนะ กดทุกวันก็ได้นะไม่ต้องเกรงใจ

ชื่อตอน : 33

คำค้น : เอดาน,ลูกจันทร์,เดย์,มอร์แกน,แคท,แคทธารีน,นิก,เคโอ,หนูโอ๋,โอลิเวีย,ฟาธี,ลินา,หนูนา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.3k

ความคิดเห็น : 89

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2561 10:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
33
แบบอักษร

"กลับบ้าน"

เอดานดึงมือลูกจันทร์ให้เธอขยับมายืนข้างเขา  สอนอะไรไปไม่เคยฟังบอกว่าอย่าไปไว้ใจมันและนี้มายืนอยู่กับมันให้มันดื้อได้แบบนี้สิ  น่าจะจับกลับไปตีก้นจริงๆเด็กคนนี้

"พี่เอ"

สายตาหวานมองคนที่เขามาดึงมือเธออย่างไม่ค่อยเชื่อ  ไม่คิดว่าเขาจะมา  มาแบบเถื่อนนิดๆน่ารักไปอีกคนแก่ทำอะไรแบบนี้ก็เป็นด้วย

แต่มือที่จับเธออยู่บีบแรงมากจนเธอเจ็บจนต้องกระตุกมือเบาๆเพื่อเตือนเขาแรงบีบถึงได้คลายแรงลง 

"ได้เวลากลับบ้านแล้ว  รู้ไหมพี่วนรถหาตั้งหลายรอบ  คราวหลังไม่งอนกันแบบนี้อีกแล้วนะ"

เขาหันมาเอามือทาบแก้มนิ่มๆของเธอแล้วยื่นหน้ามาพูดกับเธอใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากของตัวเองบนริมฝีปากของเธอต่อหน้าผู้ชายที่มันกล้ามาเดินคู่กับเธอ

ปากต่อปากทำเอาลูกจันทร์ตัวแข็งเป็นท่อนไม้  แทบจะล้มทั้งยืนดีนะที่เขาจับมือเอาไว้ไม่งั้นหงายหลังอายคนทั้งเมืองแน่นอน

"เอซ  ลูกจันทร์ไปก่อนนะ  ขอบคุณนะที่วันนี้พาไปเลี้ยงข้าวนะ  ไว้คราวหน้าลูกจันทร์เลี้ยงคืนนะ"

พอสติมาเธอก็บอกลาเพื่อน คนที่รอคอยมารับถึงที่มีหรือจะไม่รีบไป  ชักช้าก็ไม่ได้เดี๋ยวใจน้อยต้องง้อกันอีก

"อย่ายุ่งกับผู้หญิงของกูอีก"

เอดานให้เธอขึ้นรถไปก่อนส่วนเขายืนจ้องหน้าไอ้ช่างซ่อมอย่างเอาเรื่องต่อ  ต้องประกาศให้รู้ว่าแย่ามายุ่งกับเด็กคนนี้เพราะมันไม่คู่ควร

"ใครดีใครได้  อย่าเผลอแล้วกัน"

เขาไม่สนว่าคนตรงหน้าเป็นใคร  ในเมื่อชอบแล้วก็ต้องเดินหน้าจีบให้เต็มีมันอยู่ที่เธอตั้งหากว่าจะเลือกใคร  หรือจะให้สู้เขาก็พร้อมยังไงเขาก็หนุ่มกว่าเรื่องแบบนี้สบายมาก

"แล้วมึงจะได้รู้จักกู"

คนอายุมากกว่าเดินเข้าไปผลักอกเด็กหนุ่มที่อายุคราวลูก  ร่างกายเขายังแข็งแรงดีไม่มีกลัวใครไม่ว่าจะเรื่องอะไรโดยเฉพาะใช้กำลังยังไงก็ชนะเขาถูกฝึกมาหนักแค่ไหนตอนยังทำงานอยู่เดี๋ยวนี้เขาก็ฝึกตัวเองแบบนั้นไม่มีวันหยุด

สองหนุ่มยืนเขม่งกันพักใหญ่  จนคนที่ถือว่าตัวเองชนะเดินกลับขึ้นรถ  เดี๋ยวถ้าแม่ตัวดีเกิดเดินลงมาจากรถอีกงานนี้มันจะไม่จบง่ายๆ

"ไปกินข้าวกับมัน  รู้จักมันดีแค่ไหน  เกิดมันพาไปทำอะไรใครจะช่วย"

เอดานหันไปดุลูกจันทร์ที่นั่งอยู่ข้างเขา  ไม่ได้อยากจะดุเธอให้ต้องเสียใจแต่มันต้องทำเพราะถ้าปล่อยเลยตามเลยแล้วเธอทำตามใจตัวเองอีกแล้วมีเรื่องเดือดร้อนจะแก้ไขไม่ทัน

"หึงเหรอ"

ใบหน้าของหญิงสาวยื่นเข้ามาใกล้ยิ้มอ่อนๆให้กับเขา  เธอเข้าใกล้จนเห็นว่าผิวพรรณของเธอที่ไม่มีเครื่องสำอางค์ปกปิดเป็นสีชมพูสวยงามโดยไม่ต้องปรุงแต่งมากแค่ไหน

"ถ้าดื้ออีก  ไปกับมันอีก  ฉันจะโทรไปบอกคุณแคทธารีนให้มารับเธอกลับไป"

เสียงที่เคยประกาศกร้าวดังลั่นรถ  อ่อนลงแต่ยังคาดโทษเธออยู่  กล้าดีไปเดินจับมือกับมันเดี๋ยวต้องลงโทษให้หลาบจำดื้อดีนัก

"ไม่หึงนะ  ยังไงลูกจันทร์ก็ไม่เปลี่ยนใจ"

เธอซบไปกับลำแขนที่ยังแข็งโปกไปด้วยกล้ามเนื้อเหมือนเมื่อสามปีก่อนอย่างอุ่นใจ  ไม่รู้ว่าเขาหึงหรือเป็นห่วงแต่ก็เหมารวมว่าเขาก็คงมีใจให้เธอบ้างแล้วล่ะไม่มากก็น้อย  ไม่งั้นจะมารับถึงที่เหรอ

×××คำผิดแก้ไขตามหลังนะ×××

ผู้ชายจะพาเข้าบ้านนนน  ไม่ค่อยดีใจเล้ยยย

วันนี้ขออัพแค่สองตอนนะ  ติดธุระในวันหยุดมากมาย เพลียขอพักนิดหนึ่ง  พรุ่งนี้เจอกันนะจ้ะ

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อ ของ เรื่อง ล้างแค้นหัวใจ 25+++



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}