ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 บทเริ่มต้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 บทเริ่มต้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2561 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 บทเริ่มต้น
แบบอักษร

ตอนที่ 5

บทเริ่มต้น



“หึ ก็น่าสน” ไอซันมันหระตุกยิ้มมุมปาก ใบหน้ามันก็ทาบทับลงมาแล้วประกบจูบผมอย่างร้อนแรงโดยที่ผมตาเบิกกว้างไม่คิดว่ามันจะยอมง่ายๆ แบบนี้

“อื้อ” ผมท้วงเล็กน้อยในลำคอ แต่ก็จูบโต้มันคืน ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ผมเลยปล่อยให้มันตะบี้ตะบันจูบเหมือนคนอดตายอยาก ช่วงล่างมันก็ขยับขึ้นลงตามอารมณ์ ทำเอาสติผมเตลิดเกิดอารมณ์ขึ้นพร้อมกับมัน

พรึบ

“แฮ่กๆ อื้ออ” ไอ้ซันจูบผมจนปากช้ำแล้ว มันก็ผละก้มมาที่ยอดอกผมสองข้าง ใช้ปากสีคล้ำของมันครอบครองจุกเชอรี่เข้าไปในปาก และดูดดุนจนผมแอ่นอกขึ้นด้วยความเสียว มืออีกข้างมันก็ขยี้จุกอีกอันอย่างรุนแรง

“ซัน อื้ออ” ผมครางเรียกชื่อมันกระเส่า หลับตาพริ้มบิดตัวให้มันดูดชิมให้ถึงใจ มือเล็กสองข้างก็ขยุ้มกลุ่มผมสีดำของมันแน่นระบายความเสียวซ่าน

ตึก ตึก

เสียงคนเดินอยู่หน้าห้องน้ำเรียกสติอันน้อยนิดของผมให้กลับมา เมื่อหลงเคลิ้มไปกับปากหนาของมันที่เล่นกับยอดอกผมราวกับจะกลืนกิน ผมลืมตาที่เยิ้มฉ่ำขึ้นมองไปที่ประตูห้องน้ำ ก่อนก้มมองไอ้ซันที่มัวเมากับยอดอกผมที่บวมช้ำแดงก่ำ

“มะ มีคนมา” ผมดันหัวไอ้ซันออกจากตัว แต่ดูเหมือนไอ้ห่าซันมันจะไม่ได้สติอะไรอีกแล้ว มันทั้งฟัดทั้งกัดนมผมจนเจ็บไปหมด มือมันก็ล้วงเสื้อผมบีบเค้นอย่างแรง จนเสียงพูดคุยดังเข้ามาใกล้ ผมที่หน้าบางเป็นทุนอยู่แล้วถึงกับรีบดันหัวไอ้ซันออกอย่างรีบร้อน แต่ไม่ว่าผมจะผลักและดันยังไงมันก็ไม่ปล่อยนมผมสักที

ผลัวะ

ผมเลยตบเข้าไปที่กลางหัวมันอย่างแรง จนไอ้ห่าซันมันชะงักได้สติ เงยหน้ามองผมที่แดงระเรื่อจากอารมณ์ที่มันปลุกปั่นก่อนหน้านั้น ไอ้ซันมันก้มมองยอดอกผมที่ขึ้นสีแดงและบวมจนเป็นเนินอกเล็กๆ น่าขย้ำ มันก็ทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ผมอีกครั้ง จนผมต้องถีบมันออกจากตัว

พลั่ก

“เหี้ย! ” ไอ้ซันมันสบถ ก่อนล้มไปกองที่พื้นหลังจากโดนผมถีบกระเด็น พอดีกับคนอื่นเข้ามาในห้องน้ำ ผู้ชายสองคนที่เข้ามามองดูผมกับไอ้ซันสลับกันอย่างสงสัย แต่พอมองหน้าอกผมแล้วพวกมันก็มองผมแบบหื่นขึ้นทันที จนผมต้องรีบลงจากอ่างล้างหน้าเดินออกจากห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

“ชิส์ สุดท้ายก็อยากเอากูเหมือนกัน” ผมว่าเสียงเยาะ พลางหันหลังไปมองต้นทางที่หนีออกมา แล้วก้มมองยอดอกตัวเองที่บวมช้ำขึ้นสีเข้ม

“แม่งบวมเลย มึงจะดูดให้นมออกมาเลยรึไง” ผมบ่น จากนั้นก็จัดเสื้อผมปิดมันเอาไว้ แต่ถึงปิดมันก็ยังเห็นผ่านเนื้อผ้าเหมือนเด็กสาวที่กำลังตั้งเต้าอย่างน่าอาย ผมก้มมองนาฬิกาก็เห็นว่าเกือบตีสองแล้ว ผมเลยตัดสินใจกลับห้อง

แกร๊ก

พอเปิดประตูเข้าห้องด้วยมือที่เบาสุดกลัวว่าจะไปรบกวนใครอีกคนที่นอนอยู่ ผมเดินตรงไปที่เตียงกะจะทิ้งตัวลงนอนหน่อย แต่เตียงที่ผมคิดว่าจะมีอีกคนอยู่กับไม่มี ผมเลยเดินไปเปิดไฟ

“ไปไหน” ผมเกาหัวอย่างสงสัย ก่อนจะหันไปมองแว่นที่อยู่โต๊ะกระจก ผมถึงร้องอ้อออกมา เพื่อความแน่ใจอีกครั้งผมเลยไปดูเสื้อผ้า ก็พบว่าชุดหนึ่งมันหายไป ที่ผมรู้เพราะผมกับไอ้หมูมักจะใส่เสื้อผ้าของกันและกัน

“ทีชวนละไม่ไป”

เมื่อรู้ว่าเพื่อนตัวดีแอบหนีไปเที่ยวไม่บอก ผมเลยไม่สนใจเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดแรง ส่วนไอ้หมูผมค่อยไปเค้นถามมันเอาแล้วกัน

รุ่งเช้าต่อมา

ติ้กๆ

“อืออ” เสียงครางบ่นออกมาพร้อมกับใบหน้าเรียวฉายแววหงุดหงิด เมื่อนาฬิกาที่ตั้งปลุกไว้ส่งเสียงดัง จนต้องเอามือควานหาแล้วปิดมัน

ปึก

จัดการกับเจ้านาฬิกาที่แหกปากร้องเรียบร้อย มือก็ควานหาโทรศัพท์ตัวเองที่อยู่ข้างตัว ก่อนจะเปิดหน้าจอมันขึ้นมาดูว่ามีอะไรแจ้งเตือนมาหรือเปล่า เป็นแบบนี้ทุกเช้าจนติดเป็นนิสัย พอเข้าแอปพิเคชั่นดังอย่างเฟสบุ๊ค จากที่งัวเงียอยู่ถึงกับเบิกตากว้างพร้อมกับผุดลุกนั่งทันที

พรึบ!

“เฮ้ย ไอ้หมู! ” เรียกชื่ออีกคนด้วยความตกใจ ก้มมองคลิปวีดีโอในมือที่เห็นข้างหลังก็รู้ว่าเป็นเพื่อนรักของตัวเองกำลังเต้นทั้งอ่อยทั้งยั่ว นัวเนียไอ้ไฟกับไอ้กันต์อยู่

แถบจะเอากันเลยก็ว่าได้!

แถมคลิปนั้นก็ว่อนไปทั่วเฟส บางคนก็สงสัยว่าผู้ชายที่ไปอ่อยพวกเหี้ยสองตัวนั้นเป็นใคร และคำด่าทอเสียดสีว่าไอ้หมูก็เต็มเฟส คงไม่พ้นพวกชะนีและเก้งทั้งหลายที่ชอบพวกนั้น ผมเลยหันมองดูบนเตียงก็ไม่เห็นเงาเพื่อนตัวเองแล้ว แต่ก็มีรอยยับเหมือนคนเพิ่งตื่นนอนไม่นาน ผมเลยลุกไปดูที่ห้องน้ำก็ไม่เห็นมี แถมแว่นที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกก็หายไป ใบหน้าเรียวที่ยืนอยู่ก็งอง้ำบูดบึ้งทันที

“ทิ้งกูอีกแล้ว ไอ้เพื่อนเลว”

บ่นให้ไอ้หมูเสร็จผมก็รีบจัดการแต่งตัวด้วยความเร็วแสง เพื่อความเสือกที่อยากรู้ความเป็นมาเรื่องเมื่อคืนที่มันแอบหนีเที่ยวและไปอ่อยไปยั่วสองตัวนั้นโดยไม่บอกผมเลย

มหาลัย

ตุบ!

พอมาถึงมหาลัย ผมก็โทรหาไอ้หมูว่ามันอยู่ใน จึงรู้ว่าตอนนี้มันกำลังซุกตัวอยู่ในห้องสมุด คงรอเวลาเข้าเรียน มาถึงผมปรี่ไปหาไอ้หมูที่นั่งก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่ ก่อนจะวางกระเป๋าบนโต๊ะอย่างแรง แล้วรีบเข้าไปนั่งประกบข้างๆ มัน

“นี่ไอ้ลูกหมู เมื่อคืนมึงไปก่อเรื่องอะไรมา บอกกูมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” ผมเค้นถาม หนอยเมื่อคืนผมตั้งใจชวนมันเที่ยวแท้ๆ ไหนแอบไปไม่บอกไม่กล่าว มาอีกทีเป็นเรื่องใหญ่ดังชั่วข้ามคืนเลยมัน

“กูปล่าทำ” น้ำเสียงเรียบนิ่งตอบกลับมา รับกับใบหน้าที่แสนจะเด็กเรียนผ่านแว่นอันหน้าเตอะที่ซ่อนความแสบและร้ายไว้ในนั้น ผมเลยขยับไปหามันอีก

“ไม่ได้ทำเหี้ยไรหล่ะ แทบจะเอากันคาผับ มึงเล่ามาเดี๋ยวนี้” ผมถามมันเสียงดัง จนลืมไปว่าตัวเองอยู่ห้องสมุด แทบจะก้มหัวขอโทษคนรอบๆ ไม่ทันที่เผลอเสียงดัง

“ใครบอกมึง” ไอ้หมูย้อนถาม

“เขาพูดกันให้แซดทั้งมหาลัยเลยค่ะคุณมึง กูเสียดายอยู่เนี้ย กูไม่น่าไปกับกิ๊กเลย อดดูของดี ดังนั้นมึงเล่ามาซะดีๆ” ผมแสร้งดัดเสียงดัดจริตชะนีใส่มัน ส่วนเรื่องไปกับกิ๊กผมก็โกหกมันไป ถ้าบอกว่าโดนไอ้เหี้ยซันดูดนมจนบวม มันจะเปลี่ยนมาซักผมแทนนี่แหละ

“เขาเล่ายังไงบ้าง พูดมาดิ๊” ไอ้หมูมันก็เปลี่ยนมาถามผมแทน นี่ผมกำลังถามมันอยู่นะ

“นี่อีพริกคะ กูถามมึงนะ ไม่ใช่มาย้อนถามกู” ความชะนีเข้าสิงผมเต็มที่ให้กับความลีลาและน่าหมั่นไส้ของมัน รู้อยู่ว่ามันทั้งแซ่บทั้งแสบและโหด

“เออน่าเล่ามา” มันเร่งถาม ผมเลยสะบัดตัวเล็กน้อยพอเป็นพิธี จนไอ้หมูแทบจะถีบผมตกเก้าอี้

จากนั้นผมก็เล่าวีรกรรมคนที่ทั้งเม้าทั้งนินทามันทั่วมหาลัยกรอกหูมันไป ไอ้หมูมันก็เอาแต่ยิ้มๆ แล้วฟังผมพูด ไม่ได้เถียงหรือแก้ตัวอะไร จนเป็นผมเองที่ทนความเสือกอยากรู้ไม่ไหว บังคับให้มันคายเรื่องทั้งหมดออกมา

“แรดแล้วยังโหดอีกนะมึง น่าแปลกที่ผู้จะหลงมึงขนาดนี้ คิคิ” ผมแขวะมันแล้วก็หัวเราะขำ สงสัยพวกผู้ชายมันชอบแบบโหดๆ แซ่บๆ

“ว่าแต่ ไอ้สองตัวนั้น ใช่ไอ้ไฟกับไอ้กันต์ป่ะ” ผมถาม ทั้งที่รู้อยู่ แต่ก็ถามเพื่อความชัวร์จากปากไอ้หมูเท่านั้น

“อืม” ไอ้หมูตอบ

“หล่อแล้วยังโง่อีกพวกมัน” ผมว่า พลางส่ายหน้าไปมาอย่างเสียดายเบ้าหน้าหล่อๆ พวกมันสองคน และพลอยนึกไปถึงไอ้สามตัวนั้น ที่ไม่รู้จะหล่อแล้วโง่เหมือนกันหรือเปล่า ผมชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเผลอคิดถึงพวกมัน

ทำไมยิ่งเกลียดยิ่งนึกถึงว่ะ

ผมสะบัดหัวไล่มันออกไป จากนั้นไม่นานผมกับไอ้หมูจึงเดินเข้าไปเรียนรอบบ่าย พอมาถึงห้องเรียนที่คิดว่าจะมีพวกไอ้ไฟกับไอ้กันต์อยู่ แต่กลับไร้เงาหัวพวกมันทั้งสอง

“พวกมันหายไปไหนกันว่ะ” ผมถามออกมามองด้านหลังห้องที่โล่ง แล้วนั่งลงที่ประจำของตัวเอง ไอ้หมูก็นั่งลงยิ้มร้ายจนผมสงสัย

“มึงคิดว่ามันไปไหนหล่ะ” ไอ้หมูหันมาถามผม

“เฮ้ย อย่าบอกนะ! ” ผมร้องเสียงดังเอามือปิดปากตัวเองแน่น หรือว่าเรื่องที่ไอ้หมูเล่าจะเป็นจริง ที่พวกมันหายหัวไปก็เพราะไอ้หมูหรอ

“ก็ตามนั้น หึ” ไอ้หมูตอบผม แล้วก็หยิบสมุดออกมาเตรียมตัวเรียน ส่วนผมที่ไม่คิดว่าสองตัวนั้นจะเป็นเอามากขนาดนี้ ถึงกับไปตามหาไอ้หมูเลยทีเดียว ผมอึ้งอยู่ได้ไม่นาน เสียงซุบซิบนินทาของชะนีหน้าโปกทั้งหลายแหลในห้องก็ดังขึ้น เกี่ยวกับเรื่องคลิปไอ้หมูและไอ้เหี้ยสองตัวนั้น ผมกับไอ้หมูฟังไปเหยียดยิ้มไป เป็นผมที่แทบจะกระจกให้ กับความมั่นหน้ามั่นโหนกพวกนั้น

จนเลิกเรียนไอ้หมูก็ชวนผมไปซื้อเครื่องสำอางค์ในห้างที่ไม่ไกลจากมอ เพราะผมกับไอ้หมูเป็นคนที่ดูแลตัวเองให้ดูดีอยู่เสมอ โดยเฉพาะผม ถ้าโทรมๆ มีหวังผู้หล่อๆ วิ่งหนีกันหมด

“กูมีครีมบำรุงตัวใหม่มาแนะนำ ใช้ดีมากมึง” ผมบอก พลางชูรูปครีมในโทรศัพท์ให้ไอ้หมูดู มันเป็นครีมบำรุงผิวจากเกาหลี ที่ตอนนี้กำลังฮิตกัน

“เอาสิ กูอยากได้พอดี”

จากนั้นผมกับไอ้หมูก็ขับรถออกมา รถที่ขับเป็นของผมที่พ่อกับแม่ซื้อให้ตอนที่ผมสอบเข้ามหาลัยได้ และพวกท่านก็รู้ถึงความชอบและนิสัยที่ต่างจากผู้ชายทั่วไปคือ ผมเป็นเกย์ ตอนแรกพ่อกับแม่ก็รับไม่ได้ เพราะผมเป็นลูกคนเดียว แต่หลังๆ มาเริ่มปล่อยและไม่กีดกัน เพราะเห็นผมบ้าผู้ชายหล่อๆ มาก จึงให้ผมระวังตัวไว้แค่นั้น

พ่อแม่ผมดีใช่ปะหละ

“กินไรก่อนมั้ยมึง” ไอ้หมูถามผมเมื่อเดินเข้ามาในห้าง แถมตอนนี้ก็เย็นแล้วด้วย เพราะรถติด ทำเอาผมแทบจะพ่นไฟออกมาด้วยความหงุดหงิด

“เอาสิ อยากกินไรว่ะ” ผมถาม

“ร้านนั้นละกัน” ไอ้หมูชี้ไปร้านอาหารไทยต้นตำหรับ ส่วนผมไม่ว่าจะเป็นอาหารแบบไหนผมกินได้หมด ผมจึงพยักหน้าตกลงไป แต่ยังไม่ทันได้เดินไปถึงร้าน เจ้ากรรมนายเวรของไอ้หมูก็เดินมา

ไอ้ห่าไฟ

“ไง ไอ้แว่น” ไอ้ไฟมันทักไอ้หมู ซึ่งข้างๆ มันก็แนบชะนีมาด้วย จนผมอดเบะปากใส่ให้ไม่ได้

“ครับ” ไอ้หมูตอบ

“พี่ไฟรู้จักมันหรอคะ” ชะนีที่อยู่ข้างๆ ไอ้ไฟเสนอหน้าถามขึ้น

“อืม ของเล่นพี่เอง” คำตอบของไอ้ไฟทำผมหันขวับไปมองหน้ามันทันที หนอย มันกล้าว่าไอ้หมูเพื่อนรักของผมเป็นของเล่นมันงั้นหรอ

บังอาจมาก

“อย่าไปเล่นเลยคะ เสนียด” อื้อหือ นี่คือคำพูดชะนีปากดีใช่ไหม ผมเลยหันไปมองไอ้หมูที่ทำหน้านิ่งๆ ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเหมือนผม แต่ผมรู้ว่าไอ้หมูมันคงเดือดอยู่ข้างใน

“แต่พี่ชอบว่ะ ขอยืมนะ” ไอ้ไฟยิ้มร้าย จากนั้นมันก็เอาแก้วกาแฟจากยัยชะนีโบกปูน แล้วสาดใส่หน้าไอ้หมู

ซ่า

“ไอ้หมู!! ” ผมเรียกเพื่อนด้วยความตกใจ รีบหยิบผ้าเช็ดหน้าออกจากกางเกงแล้วซับให้มัน ตาก็หันไปมองไอ้เหี้ยไฟอย่างโมโห

เหี้ยเกินไปละ

“โทษทีว่ะ มันหลุดมือ” มันว่าเสร็จก็โยนแก้วใส่ไอ้หมูอีก จากนั้นมันสองตัวก็เดินหนีไป ทิ้งให้ผมกับไอ้หมูยืนเลอะกาแฟอยู่ตรงนั้น

“เป็นไงบ้างมึง” ผมถามด้วยความเป็นห่วง สีหน้าไอ้หมูตอนนี้น่ากลัวมาก

“เหนียวชะมัด” ไอ้หมูบอก พลางถอดแว่น จนเห็นใบหน้าที่ซ่อนอยู่ จากนั้นก็เสยผมขึ้นเล็กน้อย ใบหน้ามันตอนนี้เต็มไปด้วยคราบกาแฟ

“ไปเข้าห้องน้ำกัน” ผมว่า แล้วรีบจับมือมันตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกล ไอ้หมูตอนนี้ผมเดาอารมณ์ไม่ถูกเลย น่ากลัวฉิบหาย

“ไอติมกูวานอะไรหน่อยสิ” จู่ๆ ไอ้หมูก็พูดขึ้น ทั้งที่เงียบไปนาน มันทำให้ผมรู้สึกอึดอัดยังไงไม่รู้ ไม่ชินกับโหมดเงียบจนน่ากลัวของมันแบบนี้

“วะ ว่ามาสิ” ผมถาม พยักหน้ารัวๆ

“กูอยากได้ยานอนหลับ แล้วก็ยาปลุกเซ็กส์”

ห๊ะ!!

“เอาที่แรงที่สุด” พอมันพูดแบบนั้นผมก็กลืนน้ำลายทันที พร้อมกับคำพูดแสนจะเหี้ยมโหดเยือกเย็นต่างใจใบหน้าเรียวสวยของมัน

“เพราะคืนนี้กูจะไปจัดการพวกมัน”

ซวบแล้วไหมพวกมึง

ตอนแรกผมกับไอ้หมูจะไปซื้อครีมบำรุงผิว สุดท้ายก็ต้องยกเลิกเพราะไอ้ห่าไฟคนเดียว ไอ้หมูมันขอกลับไปที่ห้องเพื่อที่จะได้จัดการตัวเองสำหรับคืนนี้ ส่วนผมก็แยกตัวเพื่อจะไปหาของให้มัน พอดีกับคนที่ผมรู้จักเขามียาพวกนั้นอยู่

“เฮียดิว ขอยานอนหลับกับยาปลุกหน่อย”





ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ที่เว็บนี้ทยอยลง ส่วนเว็บ ReadAWrite อัพถึงตอน 22 ไปตามอ่านได้

ความคิดเห็น