Izabell

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วิวาห์ร้าย 4

คำค้น : วิวาห์รักร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2561 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วิวาห์ร้าย 4
แบบอักษร

​ก็อก ก็อก... แกร๊ก!

เมื่อไม่ได้เสียงตอบกลับจากเจ้าของห้อง กิมที่รู้เรื่องทุกอย่างจากปากของเพื่อนที่โทรไปร้องไห้กับเขาเลยเปิดประตูเข้าไปสิ่งที่เห็นคือชุดเจ้าสาวที่สวยสุดพร้อมกับการทำหน้าที่ของมันยกเว้นคนใส่ที่ได้แต่นั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างพร้อมกับสายตาที่เจ็บปวด

"อร แกโอเคไหม" แต่ได้คำตอบแค่ส่ายหัวจากเพื่อน

"ฉันไม่โอเค ฮึก! ไม่มีใครฟังฉันเลย อึก!" เสียงสะอื้นที่หลุดรอดออกทำให้กิมต้องรีบเข้าไปกอดเพื่อนเอาไว้ให้เพื่อนรู้ว่าเขาอยู่ข้างๆ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าอรเจ็บปวดขนาดไหนจากเด็กที่เคยได้รับความรักจากผู้เป็นพ่อมาตลอดจนกระทั่งแม่ของอรเสีย พ่อของอรก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนก่อนจะเจอน้าเพลงซะอีก ความรักที่เคยมีให้อรก็ลดลงไปเรื่อยๆ จนแทบจะไม่เห็นอรอยู่ในสายตา จนอรต้องการความรักของผู้เป็นพ่อคืนเลยใช้วิธีการผิดๆไปจนเกิดปัญหาหลายเรื่องตามมา ตั้งแต่วันที่อรมาปรึกษาเขาว่าจะทำตัวให้ดีขึ้นกว่าเดิม จะเลิกใช้วิธีแบบนั้น เขาดีใจแทบจะกระโดดกอดเพื่อนเพราะเขายากให้อรเลิกใช้วิธีเรียกร้องความสนใจแบบนั้นแต่เปลี่ยนได้ไม่เท่าไหร่ก็มีเรื่องมาให้เเก้ตลอด

ตั้งแต่ที่พิณยืนมองชุดเจ้าสาวของพี่สาวเธอแต่กลับคนใส่จะเป็นพี่สาวแต่ดันเป็นเธอที่ได้ใส่มันแทน วันนี้เป็นวันของเธอนะแต่ทำไมคนที่ได้ใส่ชุดเจ้าสาวถึงไม่ใช่เธอ กรณ์ที่เห็นแฟนสาวของตัวเองตาบวมแดงก่ำ น้ำตาคลอตลอดเวลาเขาแทบอยากจะยกเลิกงานแต่งแต่เขาได้ทำข้อตกลงกับครอบครัวไว้แล้วว่า จะแต่งงานรักษาหน้ากันแค่ปีเดียวเท่านั้น เขาไม่สามารถทนอยู่กับผู้หญิงที่แย่งแฟนน้องสาวตัวเองแบบนั้นได้ จากตอนนั้นที่คิดว่าเธอน่าจะเป็นน้องสาวที่ดีได้แต่ตอนนี้เขากลับเกลียดผู้หญิงคนนี้มากที่ทำให้ความรักของเขากับพิณพังลงในเมื่ออยากแต่งเขาก็จะแต่ง แต่อย่าหวังว่าจะมีความสุข 

ฮึก ฮือ ฮึก ฮึก! 

เสียงร้องไห้ยังคงมีมาเรื่อยๆจากพิณ เธอร้องไห้จนไม่รู้จะร้องยังไงให้สมกับความเสียใจที่เกิดขึ้นระหว่างเธอ แฟนของเธอ และพี่สาว

หมับ!

กอดจากคนรักพิณจำสัมผัสได้ทุกครั้งแต่มันกำลังจะไม่ใช่ของเธออีกแล้ว

"ทุกอย่างยังเป็นของหนู ตัวพี่ จมูกของพี่ ดวงตาคู่นี้ หรือแม้แต่หัวใจของพี่มันยังคงเป็นของหนู พี่รักเเค่หนูคนเดียว" เหมือนกรณ์จะเดาความคิดแฟนตัวเองออกว่าคิดอะไรเลยพูดให้เธอมั่นใจว่ายังไงเขาก็รักแค่เธอ มีแค่เธอคนเดียวที่อยู่ในใจเขาไม่มีทางรักใครอีกนอกจากคนๆนี้ คำพูดเพียงแค่นี้ทำให้พิณร้องไห้ออกมาอย่างหนักแล้วกระชับกอดกรณ์ไว้แน่นกว่าเดิม ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าการแต่งงานในครั้งนี้แต่งแค่รักษาหน้าตาทางสังคมแต่ยังไงเธอก็ทำใจไม่ได้อยู่ดี

บรรยากาศในงานแต่งคนมาร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวถึงจะรู้ว่าทำไมถึงเปลี่ยนเจ้าสาวกะทันหันแต่ทุกคนก็ยิ้มแย้มให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คนที่อรอยากให้อยู่กับเธอมากที่สุดในงานคือพ่อ แต่ในเวลานี้แทบจะไม่เห็นคนที่เธอต้องการที่จะพึ่งพามากที่สุดกับไม่สนใจใยดีเธอเพียงเพราะเธอมีข่าวแบบนี้หรอ? ได้แต่ยิ้มเย้ยหยันให้ตัวตัวเองไป กรณ์ที่แทบจะไม่ละสายตาออกจากพิณที่ยืนน้ำตาคลออยู่ข้างเวทีเขาเจ็บใจที่ทำให้คนรักของตัวเองร้องไห้เพียงเพราะแผนของคนๆที่อยากได้เขาจนตัวสั่น เขาไม่น่าตกหลุมพรางง่ายๆอะไรแบบนี้ ยิ่งมาเห็นเจ้าสาวยิ้มออกมาง่ายในงานที่ไม่ใช่ของตัวเองยิ่งทำให้เขาเกลียดเธอเข้าไปอีก

"หึ! มีความสุขจังนะงานที่ไม่ใช่ของตัวเองน่ะ"เสียงกระซิบที่กรณ์พูดออกมาให้ได้ยินกันสองคน อรถึงกับหน้าเจื่อนลงไปนี่แค่เธอยิ้มเย้ยให้ตัวเองเขาก็คิดว่า เธอมีความสุขหรอ?เขาดูไม่ออกจริงๆใช่ไหม

"อย่าได้ใจไปหน่อยเลย งานแต่งงนี้จัดขึ้นเพียงเพราะรักษาหน้าเท่านั้นแหละ อย่าสำคัญว่าฉันเห็นใหเกียรติเธอนักเลย" หลังจบที่กรณ์พูดก็ไม่มีประโยคไหนหลุดออกมาจากปากของทั้งสองคนอีกเลย จนงานจบแล้วลงมาส่งแขกในงานตัวเอง

ถึงเวลาที่ต้องเขทาหอคนที่เธออยากเจอและอยากให้มามากที่สุดก็ยังไม่เห็น นี่พ่อต้องเกลียดเธอขนาดไหนที่แม้แต่ตอนนี้พ่อก็ยังไม่มาหาเธอ คิดได้แค่นั้นว่าพ่อคงไม่มาแล้วจึงเดินเข้าห้องไปจนเดินเข้าไปนั่งริมที่นอน มือก็ปัดไล่ไปตามกลีบกุหลาบที่จัดเรียงไว้อย่าสวยงามถ้าคนที่เข้ามาเจอแบบนี้เป็นพิณมันคงจะดีกว่า กรณที่เดินเข้ามาตามหลังแล้วเห็นอรนั่งอยู่บนที่นอนก็เดินเข้าไปกระชากแขนอรออกมา

"ใครใช้ให้เธอมานั่งบนนี้ ห้ะ! ตรงนี้เป็นของพิณคนๆเดียวเท่านั้น ที่ของเธอน่ะ นู่น! โซฟาตัวนั้นน่ะ" เสียงที่เจือปนไปด้วยความโกรธที่เห็นว่าที่ของเจ้าของดันมีคนมานั่งก่อนเจ้าของตัวจริง

"ทำไมคะ?แต่งงานกับอรมันแย่มากขนาดนั้นเลยหรอคะ?"

"เธออยากรู้จริงๆหรอ ถ้าอยากรู้ฉันจะบอกให้ว่าผู้หญิงที่ทำตัวเหลวแหลกเป็นเด็กใจแตกแบบเธอ คนที่ชอบสร้างปัญหาให้กับครอบครัวไม่เว้นแต่ละวัน แม้แต่แฟนของน้องยังแย่งได้แบบเธอ แค่ยืนใกล้ๆฉันยังแทบจะทนไม่ได้ คงไม่ต้องถามนะว่าแย่ขนาดไหน"กรณ์พูดออกไปพร้อมกับมองอีกคนที่ตาแดงก่ำ น้ำตาคลอแต่ไม่ได้พูดอะไร

"อย่าบีบน้ำตากับฉัน ฉันไม่สงสารเธอหรอกนะ มันน่ารำคาญ เธอไม่มีค่าอะไรให้เทียบกับพิณด้วยซ้ำ จำเอาไว้ซะ แล้วอย่าให้เห็นนะว่าขึ้นไปบนนั้นอีก"พูดจบก็เดินหนีออกจากห้องไป อรไม่แปลกใจถ้าเจ้าบ่าวจะออกจากห้องหอตอนนี้ เขาเกลียดเธอขนาดนี้คงทนอยู่ไม่ได้ คิดได้แบบนั้นเธอเลือกที่จะเข้าใจแม้น้ำตาจะไหลตลอดตั้งแต่กรณ์เดินหนีเธอไป เธอพยายามกลั้นเอาไว้เพราะเธอกลัวว่ากรณ์จะรำคาญจนเขาหันหลังถึงได้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา เธอเลยเดินเข้าไปห้องน้ำล้างหน้าล้างตาวันนี้เธอเจออะไรมาหนักหนาเหลือเกิน เธอตัดปัญหาด้วยการเดินไปหยิบหมอนและผ้าห่มออกมาทิ้งตัวไปที่โซฟาพักเอาแรงให้หายเหนื่อยจนหลับสนิทไปโดยที่ไม่มีแม้แต่เงาของเจ้าบ่าวในห้อง








-นางเอกของเราน่าสงสารรรรรร

-ทุกคนทีแรกเราคิดว่าจะลงให้อ่านสองตอนแต่ตอนนี้เราโดนหวัดรุมเร้า เราปวดหัวไม่ไหวแล้วเราเลยลงให้ตอนนึง ถ้าพน.เราแต่งไหวเราจะลงให้นะคะ ขอโทษจริงๆนะคะที่ว่าจะลงให้สองตอนแต่เราฝืนไม่ไหวจริงๆ


ความคิดเห็น