mdred♡

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : DOCTOR ♡3 // SEX [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 211.2k

ความคิดเห็น : 99

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2561 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DOCTOR ♡3 // SEX [100%]
แบบอักษร

ตอนที่3

ทายซิวันนี้เราจะไปไหน ?

สถานที่ที่มีแสงแดดจ้า อากาศที่ปะปนกับกลิ่นเค็มๆของเกลือที่แค่นึกก็รู้สึกเหนียวไปทั้งตัว น้ำสีใส หาดทรายสีขาว รู้สึกดียามได้ยินเสียงคลื่นยามกระทบกับชายฝั่ง ใช่เลยครับ เรากำลังมุ่งหน้าสู่…พัทยา

ฮั่นแน่อยากรู้ละสิว่าทำไมพวกเราถึงได้ไปพัทยา ก็ไม่มีอะไรมากครับเนื่องจากมันว่างมาก มากๆๆๆมากจนไม่มีอะไรทำในขณะที่ผมกำลังนอนหลับยามบ่ายอยู่บนเตียงคิงไซต์ปูด้วยผ้าไหมแบบนุ่มนวลไม่ระเคืองระคายผิวสักตารางนิ้วในห้องนอนบนคอนโดหรูชั้นสามสิบห้าของไอ้เสือ พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองอยู่บนรถประจำที่นั่งข้างคนขับไปซะแล้ว ถามไปถามมาก็พบว่ามันจะพาผมไปพัทยาครับ

ลัมโบกินี่สีควันบุหรี่คันงามแล่นโฉบเฉี่ยวไปตามท้องถนนอย่างรวดเร็ว ผมตวัดสายตามองมาตรวัดความเร็วอย่างหวั่นๆก็ในเมื่อไอ้เสือมันเหยียบเกือบจะเกิน 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมงอยู่ร่อมร่อ เล่นเอาหัวใจของคนที่ไม่เคยขับรถเกิน 150 อย่างผมตกไปถึงตาตุ่มเสียวไปถึงกระดูกสันหลัง นัยน์ตาสีครามเข้มเหล่มองผมแล้วยิ้มมุมปากมันคงจะรู้ว่าผมกลัวเลยลดระดับความเร็วลงจาก 200 เหลือ 170 เอาจริงมันก็ยังเร็วอยู่ดีแต่ก็พอหายใจได้ทัน

ผมเท้าคางกับขอบประตูมองร่างสูงที่สะท้อนภาพในกระจกด้านบน ไม่อยากบอกว่าวันนี้มันหล่อมากครับ แม้ไอ้เสือจะใส่แค่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มธรรมดา กางเกงยีนส์ก็ธรรมดาแต่ไม่รู้ทำไมใส่แล้วเสื้อผ้ามันออกจะดูดีมีระดับขึ้นมาทันตาเห็น ต่างจากผมครับยังใส่เสื้อบอลกับกางเกงเจเจอยู่เลย

นั่งมองวิวไปเรื่อยเปื่อยในที่สุดเราก็มาถึงพัทยากันซะที เสือมันจอดรถเอาไว้แล้วตรงดิ่งไปเช็คเอ้าท์ ในขณะที่ผมวิ่งลงทะเลทันที กระโดดลงน้ำแทบไม่ทัน รสเค็มปร่าและอาการแสบนิดๆที่ตาบ่งว่าผมมาถึงทะเลจริงๆ เล่นไปเล่นมาอยู่นั้นแหละคนเดียว ผมคงจะมีความสุขมากไปหน่อยคนเลยหันมามองกันเต็มเลย ก่อนจะมาพึ่งระลึกทีหลังว่าเขาไม่ได้มองผมแต่มองไอ้ตัวที่อยู่ข้างหลังผม

ผมสีขนอีกาของไอ้เสือปลิวไปตามแรงลม มีแสงแดดสะท้อนร่างสูงดูสมส่วน ใบหน้าหล่อเหลาดุจซาตาน ฝ่ามือที่ค้างไว้ตรงหน้าผากทำหน้าที่ปิดบังแสงแดด มีหาดทรายสีขาวละเอียดเป็นพื้นหลัง ดูไม่ดีคงนึกว่ากำลังถ่ายเอ็มวีอยู่ ถ้าตามันไม่กำลังมองผมอยู่ละก็นะ “ตี้ยังแดดอยู่เลย”

“ไม่เป็นไรกูไม่กลัวดำ” ผมตะโกนตอบ

ไอ้เสือถอนหายใจมันหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วเดินดุ่มๆมาทางผม ครีมสีขาวขุ่นถูกทาลงบนแขน รู้สึกเหนียวๆเหนอะจนต้องเบะปาก คาดว่าคงเป็นครีมกันแดด แขนทั้งสองข้างถูกโบะครีมลงอย่างหนา ผมปล่อยให้ไอ้เสือทาอยู่อย่างนั้นจนเสร็จ

“เล่นได้ยัง”

ไอ้เสือพยักหน้า ผมก็จัดการลงน้ำทันที หันควับไปวักน้ำก้อนใหญ่ใส่มันด้วย ผมหัวเราะร่าก่อนจะโดนเอาคืน แสบและเค็มไปทั้งหน้าแต่ก็สนุกดี สุดท้ายก็ได้เปียกด้วยกันทั้งสอง เล่นกันตั้งแต่แสงแดดจ้าจนมันเริ่มคล้อยต่ำสู่พื้นจึงเลิก สีผิวผมคล้ำขึ้นเล็กน้อย ส่วนไอ้เสือมันไม่ดำขึ้นสักนิดยังขาวสว่างเปล่งออร่าเช่นเดิม

เราตกลงพากันขึ้นไปอาบน้ำใหม่ที่โรงแรมก่อนแล้วค่อยมาหาอะไรทาน รอจนไอ้เสืออาบน้ำเสร็จผมจึงเข้าไปอาบต่อพอเดินออกมาก็เห็นเสื้อผ้าวางไว้ให้แล้วบนเตียง แถมยังพึ่งนึกได้ว่าตัวเองนั้นไม่ได้เตรียมอะไรมาในทริปครั้งนี้เลยคงจะเป็นไอ้เสือนะแหละที่เตรียมเอาไว้ให้ เสื้อผ้าก็เป็นของมันอีกนั้นแหละครับ เพราะที่ผมอยู่กับมันได้ 2 วัน(ตั้งแต่เจอกันจนถึงบัดนี้)ก็ใส่เสื้อผ้าของไอ้เสือตลอด แม้มันจะหลวมๆเพราะไซต์มันใหญ่เกินขนาดตัวผมไปเยอะก็เถอะ

ผ้าขนถูกสีขาวถูกวางแหมะไว้บนหัว ผมรู้สึกถึงแรงสะเทือนจากการขยี้เบาๆ เงยหน้าก็เจอกับสายตาคมเลยปล่อยให้มันทำอยู่อย่างนั้น จวบจนเวลาล่วงไปแล้วเกือบ 10 นาที ผมสีน้ำตาลเข้มจึงเริ่มแห้งขึ้นบ้างแล้ว

“หิวข้าวแล้วเสือ” ผมบอกพร้อมโชว์เสียงกระเพาะที่ร้องโครกครากขึ้นมาอย่างน่าอาย

“หึ” มันยิ้มแสยะครับ ขยี้ผมแรงๆอีกทีก่อนจะปล่อยมือออก ผมลุกจากเตียงเดินไปใส่รองเท้ารอด้านนอก ไม่นานนักร่างสูงก็เดินตามออกมา มันมองผมวิบวับทำหน้าเหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่างก่อนจะไล่ให้ไปเปลี่ยนเสื้อตัวใหม่

“เปลี่ยน ?”

มันพยักหน้า

“เปลี่ยนทำไม”

กูหิวข้าวแล้วนะ

“มันบาง”

“ไม่เป็นไรกูไม่อาย”

“แต่กูหวง” ว่าจบมันก็ลากผมเข้าห้อง อ๊ะๆ เข้าห้องมาเปลี่ยนเสื้อตัวใหม่ครับ เสื้อยืดสีขาวถูกถอดออกสวมทับมาใหม่คือเสื้อยึดธรรมดาแต่เป็นสีเทาเข้มไม่มีลาย เอาจนพ่อคุณพอใจเราจึงได้ไปทานข้าวกันสักที

ไอ้เสือจับมองผมเดินไปเรื่อยๆ ผมมองมือที่ประสานกันไว้อย่างเหนียวแน่น (ไม่ได้โรแมนติกซ์นะแต่มันไม่ปล่อยผมจริงๆ) รู้สึกหน้าแดงแต่พองาม ร้านที่เรามาถึงเป็นร้านริมทะเลกึ่งร้านอาหารกึ่งผับไปในตัว ลมเย็นสบายดี ผมสั่งแบบชุดใหญ่มา เสือมันมองผมนิ่งๆ บอกแล้วนะว่ากูหิว ในขณะที่มันสั่งแค่เบียร์มาประมาณห้ากระป๋อง ผมนั่งรออาหารอย่างใจจดใจจ่อ ฟังเพลงฆ่าเวลาไปเพลินๆ อยู่ดีๆก็อยู่อุ้มตัวไปนั่งที่ตักแกร่งตามมาด้วยริมฝีปากเย็นเฉียบที่ตามประกบลงมาอย่างรุนแรง

…จูบที่เต็มไปด้วยความรู้สึก

ผมนั่งสั่นดิกๆเหมือนลูกหมาตกน้ำในตักมัน มือหนาจับปลายคางของผมไม่ให้หนีไปได้ ในที่สุดเมื่อทนแรงกิเลสไม่ไหวก็เลยหันหน้าเอื้อมมอไปคล้องคอมันแต่โดยดี ลิ้นร้อนถูกส่งเข้ามาหยอกเย้า ริมฝีปากบดขยี้และฟันคมๆนั้นก็กัดปากจนเลือดเริ่มไหลซิบๆ

ไอ้คนซาดิสซ์

มันถอนออกเมื่อน้องพนักงานเข้ามาเสิร์ฟอาหาร แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยให้ผมกลับไปนั่งอย่างเดิม สุดท้ายก็ได้นั่งตักมันไปโดนมันป้อนข้าวไป ฟังเพลงไปไม่ต้องทำอะไรสักอย่าง

“เสือ”

“หือม์”

“มึงตามใจกูมากไปหรือเปล่า”

ลมหายใจร้อนๆไล่คลอไปตามไหล่ “ไม่ชอบหรือ”

“ชอบ”

“…”

“เสือ”

“หือม์”

คราวนี้มือมันกำลังต่ำลงไปเรื่อยๆแล้ว

“กูอยากดูโคโยตี้อ่ะ”

นัยน์ตาคู่นั้นแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกราวแต่น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลหากแต่คำพูดกึ่งคล้ายประชดประชัน “ไม่ให้ไป ชอบหรือแบบนั้น”

แหม… มึงก็ถามมาได้กูเป็นผู้ชายนะเฮ้ย!

“อื้อ”

“อื้ม”

แค่นี่  มึงตอบกูแค่นี้

“พาไปหน่อยนะ”

ผมหันหน้าส่งสายตาหวานฉ่ำไปให้ ไอ้เสื้อขยี้ผมสีน้ำตาลเข้มของผมแรงๆแล้วก้มจูบที่หน้าผากหนึ่งทีก่อนจะเรียกน้องเขามาเก็บตังค์ สรุปยังไง มึงจะพากูไปดูแล้วใช่ไหม ?  อ่าส์!!…น้องโคโยตี้จ้า รอพี่ก่อนนะจ้ะ จะรีบไปหาเลย

จดบันทึกพิเศษฉบับมึน : เสือ

…ก็ว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้

นัยน์ตาสีครามมองร่างเล็กที่หน้าแดงบรืออยู่บนตักจากฤทธิ์ของสุรา ในขณะที่เจ้าตัวเองก็กำลังเอาของมึนเมาเข้าปากเช่นกัน เหมือนวันนั้นไม่มีผิด ร่างเล็กสะอึ้กเล็กน้อย ยิ้มเริงร่าอย่างอารมณ์ดี โคโยตี้ที่ปากเล็กบอกว่าจะมาดูนั้นแทบจะหมดความหมายไปในบัดดล แถมพูดอะไรก็คงไม่เข้าหูหรอกก็เมาซะขนาดนี้แล้ว

“เสือเสื้อเสื่ออออ พี่เสือออ ฮา~”

แต่ถึงจะเมาซะเละตุ้มเปะยังไงก็ยัง …น่ารัก

น่ารัก

น่ารัก

น่ารัก

…เหมือนกระต่าย

ช่างไร้เดียงสา

และน่าทะนุถนอม

“พี่เสือ” เสียงหวานว่าใบหน้าเล็กค่อยๆใกล้เข้ามาจนหน้าผากจรดกัน

“ครับ”

“พี่เสือ อึ้ก!” ร่างเล็กสะอึกเล็กน้อย ริมฝีปากเล็กเม้มตรง “พี่เสืออยู่คณะอะไร” ถามพลางเอียงคอไปข้างหนึ่ง ขณะเดียวกันที่เสื้อตัวโตของร่างสูงเอนไปตามแรงโน้มถ่วงจนเผยให้เห็นไหล่เนียนน่าทำรอย มือหนาเอื้อมไปดึงเสื้อขึ้นมาไว้อย่างปกติ เขาหมั่นใจว่าต้องมีผู้ชายคนอื่นที่กำลังสนใจร่างเล็กนี่อยู่เหมือนกัน แค่เพียงไม่กล้าที่จะเข้ามาหาก็เท่านั้น

…ลองเข้ามาสิมึง!!

ลิ้นร้อนคลอเคลียอยู่ข้างหู แล้วกดทับริมฝีปากน่าหมั่นเขี้ยวนั้นอีกครั้ง ตี้ยิ้มกว้างหัวเราะคิคิแล้วใช้มือโอบรอบคอก่อนจะจุ้บกลับคืนบ้าง อะไรกันตี้ พอเมาแล้วกลายร่างเป็นแมวเหมียวเหรอ ?

“แพทยศาสตร์ครับ” เสียงทุ้มตอบคำถามที่ค้างตัวเล็กเอาไว้ แต่เจ้าของใบหน้าเรียวเล็กกลับทำหน้าเหมือนงงอะไรสักอย่างที่…

น่ารัก

น่ารัก

น่ารัก

ทำไมน่ารักอย่างนี้นะ! เจ้าแมวเหมียวในร่างกระต่าย

แต่คำถามต่อมาก็ทำเอาเสือต้องทำหน้างงเช่นกัน “ไหนบอกว่าวันไนท์แสตนท์ไง”

“…”

“พี่เสือเอาธามสองรอบแล้วน้า” ร่างเล็กพูดก่อนจะซบหน้าลงที่ไหล่กว้างอย่างหมดแรง มือหนาถูกยกขึ้นไปลูบศีรษะเบาๆอย่างเคยชิน นัยน์ตาสีครามเข้มจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับตาพริม ขณะที่ตัวเองก็กำลังคิดในใจอยู่ด้วยว่า

เดี๋ยวนะตี้

.

เราเคยมีอะไรกันด้วยหรือ ? (‘ ‘)

“เอาของหมดยัง”

…ผมพยักหน้า

“ไม่ลืมอะไรนะ”

…มึงจะให้กูลืมอะไรในเมื่อกูไม่ได้เอาอะไรมา

…ก็พยักหน้าอีก

ร่างสูงไม่พูดอะไรต่อ มือหนาหยิบแว่นกันแดดสีชาออกมาใส่ก่อนจะเริ่มเคลื่อนตัวรถออกจากโรงแรม เนื่องจากวันพรุ่งนี้ผมมีเรียนตั้งแต่เช้าเราเลยต้องรีบกลับกัน ส่วนเมื่อคืนผมกลับมาตอนไหนก็ไม่รู้(ซัดไปตั้ง 5 เป้กขนาดนั้นไม่เมาก็ไม่รู้จะว่ายังไง) พอตื่นมาอีกตัวเองก็นอนอยู่บนเตียงไปซะแล้วแถมยังจำอะไรไม่ได้อีกสงสัยไอ้เสือมันคงจะอุ้มไม่ก็แบกผมมานั้นแหละ แต่คราวนี้ออกจะโชคดีนะเนี่ยที่พอตื่นขึ้นมาแล้วเสือผ้ายังครบอยู่ -- เฮอๆ

ตัวรถแล่นไปอย่างเงียบเชียบ ผมนั่งกดโทรศัพท์ของไอ้เสือเล่นยึกๆเป็นเวลานานจนมือหนาต้องหันมาหยิบโทรศัพท์ออกจากมือผมไปเพื่อให้สายตาได้พักบ้าง ผมเบะหน้าอีกประมาณ 30 นาทีถึงจะถึงกรุงเทพฯ เลยนั่งชมวิวไปเรื่อยๆเริ่มนานผมก็ได้หลับอีกรอบ

‘เสือทรมานมากไหมอ่ะ’

‘ตี้ อ…ออกไป’

‘เสือมึง…ปล้ำกูไหม’

‘ตี้ออก’

‘ปล้ำกูก็ได้นะ’

‘…’

‘พี่เสือปล้ำ.. อื้อ!!!’

‘อ่าส์’

'อร๊างงงงส์'

เฮือก!!

ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมองไปรอบๆก็พบว่าข้างนอกมืดแล้ว ก่อนจะหันไปทางด้านข้างที่น่าจะเป็นสาเหตุทำให้ผมตื่น(เพราะโดนไอ้เสือสะกิดนี่เอง) ใบหน้าหล่อเหลาทำหน้าเหมือนจะงงว่าผมเป็นอะไร(มันจะคงเห็นหน้าตาตื่นของผมละมั้ง) ผมน้ำตาคลอเบ้าก่อนจะถูกรวบตัวมากอดในอกอุ่นมือหนาลูบผมเบาๆคล้ายเป็นการปลอบให้ผมหายกลัว

“ฝันร้ายหรือ”

…เปล่าฝันเปียก

“ร้องไห้ทำไม”

…เพราะกูคิดว่าตัวเองกำลังเข้าขั้นโรคจิตแล้ว

“หือม์”

มันคงเห็นว่าผมไม่ตอบเลยเปิดประตูรถออกไปแล้วเดินอ้อมมาเปิดทางผม ถอดที่คาดเบลล์ให้แล้วอุ้มขึ้นในท่าของเจ้าหญิง แม้ตอนนี้กูกำลังจิตตกสุดขีดแต่เป็นได้ไม่นานความแปลกใจก็ประดังงาเข้ามาอีกรอบเมื่อสังเกตได้ถึงความผิดปรกติของสถานที่

เพราะที่นี่มันไม่ใช่คอนโดของไอ้เสือ

แต่มันเป็นบ้านกู!!!

ผมเบิกตาค้าง ค่อยๆหันหน้าไปทางต้นเหตุที่มันยังคงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่ บ้านของผมเป็นบ้านขนาดใหญ่ครับ เอาตรงๆก็ใหญ่มากๆเลยล่ะ เห็นอย่างนี้ผมรวยนะแต่รวยน้อยกว่าไอ้เสือมันแน่นอน ครอบครัวของผมทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์พวกโรงแรม หรือคอนโด มีชื่อเสียงในทางสังคมเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน เพราะอย่างนี้ทำให้พ่อกับแม่ชอบออกงานบ่อยๆ จนผมอดที่จะนอยส์ไม่ได้เลยติดนิสัยชอบไปนอนกับเพื่อนหาความสนุกสนานเข้าชีวิตเพราะที่บ้านก็ไม่มีใครให้เล่นด้วยนอกจากสาวใช้กับแม่นมเท่านั้น บางครั้ง 1 เดือนถึงจะกลับบ้าน ในกรณีที่ผมไปอยู่กับไอ้เสือ 3 ถ้าถามว่าทำไมพ่อแม่ผมท่านถึงไม่โทรตามเหมือนบ้านอื่นไม่ต้องแปลกใจนะครับ กรณีนี้มันเล็กน้อยมาก(หรือพวกท่านก็คงจะชินกันไปแล้วล่ะมั้ง)

“มึงพากูมาทำไมเนี้ย” ผมหันไปกระซิบถามมันเบาๆเพราะนอกจากที่มันจะพาผมมาแบบไม่ให้ทันตั้งตัวแล้วยังถือวิสาสะเข้ามาจอดรถหน้าบ้านของชาวบ้านเขาอีกด้วย ลุงยามเปิดประตูให้มันเข้ามาได้ยังไงเนี้ย!!

เสือจ้องตาผมปริบๆ “เก็บเสื้อผ้าไปอยู่กับกู”

“ห้ะ? อะไรนะ…”

“ว๊ายตายแล้ว! ธามเป็นอะไรหรือเปล่าลูก” ในระหว่างที่ผมกำลังจะถามต่อ เสียงของพระมารดาผู้ให้กำเนิดบังเกิดเกล้าก็ขัดขึ้นมาซะก่อน  ม๊าเอามือปิดปากใบหน้าสวยที่ราวสาวอายุพึ่ง 30 ต้นๆ(ทั้งที่ความจริงฟาดไปสี่สิบแล้ว)ดูตกอกตกใจ ผมมองสภาพด้วยเองในตอนนี้ผมเผ้ากระแซะกระเซิงเสื้อผ้ายับยู่ยี่จากการนอนบนรถ แถมไอ้เสือมันยังอุ้มผมอยู่ในท่าเจ้าหญิง…

“เฮ้ยย! ปล่อยกูลง”

ตุ้บ!

ปล่อยแบบไม่ถนอมกันเลยนะสัส! เจ็บเชี่ย

“ธามเป็นอะไรหรือเปล่า” ม๊ารีบวิ่งมาหาผมที่นอนกลิ้งอยู่กับพื้นแล้วเงยหน้าขึ้นมองไอ้เสือ ก่อนตาโตจะเบิกกว้างกว่าเดิมคล้ายคนกำลังตกใจอะไรแบบสุดขีด “โอ้! พระเจ้า ถึงว่าหน้าหล่อคุ้นๆ ที่แท้ก็คุณชายบ้านอัครมหาภูวสถิตนี่เอง”

“ม๊า!” คราวนี้เป็นผมที่เป็นฝ่ายช็อก “ม๊ารู้จักไอ้เสือด้วยหรือ!”

“แหม… ทำไมจะไม่รู้ก็ลูกชายของประธานเครืออภิวัฒน์หุ้นส่วนรายใหญ่ของเราไง” ม๊าทำหน้าปลื้มมันสุดๆส่วนไอ้เสือมันก็ยังคงสเต็ปหน้านิ่งเหมือนเดิม “แถมยังหล่อแบบเกินห้ามใจอีกด้วย ม๊าจองไว้เป็นเขยคู่กับธีมนะ!”

“หึ!” คราวนี้ไอ้เสือแสยะยิ้มครับ มันมองผมนิ่งๆ ส่วนผมก็ใจสั่นแบบหวิวๆกับคำพูดของม๊าเมื่อกี้ ถ้าไม่ติดว่า…

“ม๊าแต่ธีมมันเป็นเลสเบี้ยนนะ!” ผมถามเสียงดัง ธีมคือน้องสาวของผมเองเราห่างกัน 4 ปีแถมยัยนี้ยังสวยซะเปล่าเป็นเลสเบี้ยนไปซะได้ ม๊าทำหน้าเหนื่อยหน่ายแล้วกอดอกยอมรับสภาพ

“จ้ะๆ ลูกชายเป็นเกย์ ลูกสาวเป็นเลส เจริญมากบ้านฉัน! ธามกับธีมก็หน้าตาดีกันซะเปล่าเสียของหมด”

ถูกต้องแล้วครับ เรื่องผมเป็นเกย์นั้นรู้กันหมดทั้งบ้านแล้วเพราะผมมีอะไรก็บอกกับม๊ากับป๊าเสมอไม่เคยปิดบัง แถมทั้งสองท่านก็เป็นผู้ปกครองยุคใหม่ยอมรับทุกอย่างเกี่ยวกับลูกได้แบบไม่มีอะไรให้ตกค้างคาใจ เพราะแบบนี้ผมถึงรักป๊ากับม๊ามากๆ

“อ๊ะเกือบลืม! คุณเสือมาเอากระเป๋าเสื้อผ้าของธามใช่ไหมคะ นี่ค่ะน้าเตรียมเอาไว้ให้แล้ว”

ว่าจบกระเป๋าใบหนาก็ถูกยื่นให้ไอ้เสือ มันรับไปแบบยิ้มๆก่อนจะเหล่ตาคมมองผมที่ยังนอนงงอยู่บนพื้นบ้าน

“อ… อะไรนะม๊า นี่มันยังไงกัน”

ม๊าผมทำหน้าเอือมระอาอีกรอบก่อนจะยื่นมือมาฉุดผมขึ้นจากพื้น “ก็คุณเสือเขาโทรมาบอกฉันเอาไว้แล้วนะสิ ว่าธามจะมาเอาเสื้อผ้าที่บ้านฉันก็เลยจัดเตรียมเอาไว้ให้เลย”

อื้อหือ! โดนสถาปนาเป็นถึงคุณเสือ แค่บอกว่าจะพามาเอาเสื้อผ้าก็ถูกจัดเตรียมไว้ให้อย่างดี อภิสิทธิ์ออกจะใหญ่เกินไปแล้วนะมึงอ่ะ! “ม๊าแต่ธามยังไม่ได้บอกเลยนะว่าจะไป โอ้ยย -- มันเจ็บนะม๊า! แล้วม๊ารู้จักกับมันได้ยังไง”

“บ่นเป็นคนแก่ไปได้นะธาม รู้จักกันตั้งแต่งานครั้งก่อนนู้น แล้วนี่จะอยู่ทานข้าวกันก่อนไหมจ้ะ”

“คงไม่ครับ” เสียงทุ้มตอบ

“แหม… เสียดายจัง งั้นน้าฝากธามไว้กับคุณเสือด้วยนะคะ”

“ด้วยความยินดีครับ”

…เออ เอาเข้าไปประเคนกูให้ถึงมืออย่างเสร็จสรรพถามความคิดเห็นกูก่อนสักคำไหมเนี่ย

เสือมันคงเห็นหน้าผมหงุดหงิดนิดหน่อยเลยบอกลามาก่อนจะขอตัวไปรอที่รถ เหลือเพียงแค่ผมกับม๊ากันสองคนกำลังจ้องตากันอยู่ ในที่สุดพอผมทนไม่ไหวจึงหลบสายตาก่อนพอดีที่มือเรียวหันมาบิดหูผมแบบปุ๊บปั๊บ

“โอ้ยยย เจ็บๆครับ พอได้แล้วธามเจ็บ”

“เจ็บนั้นแหละดีแล้ว จะเป็นเกย์ทั้งทีก็ขอให้สามีธามถูกใจม๊าหน่อยเถอะ! อย่างคุณเสือม๊าให้ผ่านทุกประการ”

“เอ้า แหงงี้อ่ะม๊า”

“รู้ไหมตอนที่คุณเสือเขาโทรมาหาม๊าว่าจะมาเอาเสื้อผ้าของธามไป ม๊ารู้สึกยังไง”

“ยังไงอ่ะ”

“อกอีแป้นจะแตกนะสิ! เด็กอะไรหล๊อหล่อแค่เห็นก็ยังใจสั่นแล้ว ทายาทของตระกูลอัครมหาภูวสถิตที่รวยล้นฟ้าจนไม่รู้ว่าจะเอาตังค์ไปไว้ใหน ถ้าหนูไม่โง่นะธามหนูควรจับคุณเสือเอาให้แบบอยู่หมัด…”

“เรื่องหัวใจมันทำให้รักกันไม่ได้นะม๊า!!”

“อยู่ไปนานๆก็รักกันเองแหละน๊า”

“นี้มันมัดมือชกแล้ว”

“ไม่รู้แหละแม่จะเอาคุณเสือ”

…นั้นไงมาละ ถ้าม๊าเปลี่ยนสรรพนามเรียกตัวเองว่าแม่ทีไรนั้นหมายความว่าสตรีท่านนี้เอาจริงแล้วครับ

“ปกติเวลาเรามีอะไรกันใครเริ่มก่อนธาม”

ผมรู้สึกหน้าแดงวูบวาบ “ม… แม่อยากรู้ไปทำไม”

“เอิ่ม งั้นธามเคยเริ่มก่อนไหม”

“ร… เรื่องแบบนั้นไม่เคยหรอก”

สตรีหญิงดีดนิ้วดังเป๊าะ “งั้นดีคืนนี้ลูกต้องเริ่มก่อน”

“ห้ะ!”

“เชื่อแม่นะ อ่ะนี้ตัวช่วย” มือเรียวยืนซองยาวสีขาวอันเล็กๆมาให้ผม

“อะไรครับ”

“ถ้าแกเริ่มไม่เป็นก็ลองใส่ยานี้ลงไปในน้ำแล้วเอาให้คุณเสือกินดู”

“แล้ว…”

“แล้วมันก็จะเป็นไปตามวิถีทางของมัน”

“วิถีทางอะไรของแม่!”

“เชื่อแม่ แม่เคยทำมาแล้วไม่งั้นลูกคงไม่เกิดขึ้นมาหรอก”

ผมตาโต อ้าปากพะงาบๆอยากถามอะไรเกี่ยวกับไอ้ซองสีขาวนี่อีกมากมาย แต่โดนดันหลังให้ไปขึ้นรถเสียก่อน ผมถือกระเป๋าเสื้อผ้าใบหนาเหล่ตามองซองยาสีขาวแล้วยัดเข้าเสื้อ ก่อนจะเปิดประตูแล้วเข้าไปนั่งในตำแหน่งข้างคนขับไอ้เสือมองหน้าผมนิ่งๆ ก่อนจะเคลื่อนตัวออกจากบ้านผมเพื่อไปยังคอนโด

‘เชื่อแม่ แม่เคยทำมาแล้ว!!’

ผมคงกลืนน้ำลายอึกเสียดังไปหน่อย ใบหน้าหล่อเหลาของมัน(ที่ยังไม่รู้อิโหน่อิเหน่ถึงแผนการอันชั่วร้ายและแยบยลของแม่ผม)จึงหันมามองที่เกิดขึ้นพร้อมคำถามในใจผมว่า

‘กูจะเชื่อดีไหมวะ ?’

ยาสีขาวถูกเทลงในแก้วน้ำส้มผมใช้ช้อนค้นไปมาจนยาเริ่มผสมกับน้ำได้อย่างเนียน พร้อมถอนหายใจเป็นรอบที่ห้าของวัน มองหน้าตัวเองในกระจกก่อนจะถือแก้วน้ำส้มไปหาร่างสูงที่กำลังนั่งดูหนังอยู่ในห้องนั่งเล่น นัยน์ตาคมตวัดมามองผมเล็กน้อย ร่างเล็กเดินเข้าไปใกล้ๆมือหนาจัดการรวบตัวผมไปกอดแล้วเอาคางเกยบนหัวทันที ผมยื่นแก้วน้ำส้มไปให้ คิ้วเข้มเลิกขึ้นคล้ายแปลกใจ

“กินไหม”

เส้นผมสีน้ำตาลเข้มถูกขยี้ไปมา ร่างสูงรับแก้วที่ผสมยามาแบบไม่ต้องคิดก่อนจะ…

เฮือก!!

เสือดื่มมันลงไปหมดทั้งแก้วเลย

อย่าลืมติดแท็ค #เมียหมอ และ #เสือธามเมียหมอ

ในทวิตเตอร์ด้วยนะคะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ อ่านให้สนุกนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น