Kitsunez

ขอฝากเรื่องนี้ในใจของทุกคนด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการอ่านและคอมเม้นของทุกๆคนที่ทำให้มีแรงใจในการเขียนขึ้นค่ะ สามารถคอมเม้นเข้ามากันเยอะๆนะคะ จะรออ่านของทุกคนเลย :)

[Special MessagesexStamp] สมหวังและกลับมาคืนดี

ชื่อตอน : [Special MessagesexStamp] สมหวังและกลับมาคืนดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 973

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2561 11:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[Special MessagesexStamp] สมหวังและกลับมาคืนดี
แบบอักษร

สวัสดีค่าา จิ้งกลับมาพร้อมตอนพิเศษให้ทุกคนได้อ่านแล้วค่ะ สำหรับการหายไปต้องขอโทษด้วยนะคะ เพราะว่าป่วยอีกแล้วค่ะแง แล้วก็ติดช่วงสอบด้วย ช่วงนี้ก็จะขอหายไปหน่อยนะคะแต่ไม่ทิ้งแน่ๆค่ะแค่ติดสอบเท่านั้น

เอ้อ ขอย้ำนะคะ ว่า นี่ตอนพิเศษเท่านั้นค่ะ ไม่มีผลต่อเนื้อเรื่องหลักแน่นอนค่ะ เชิญอ่านได้เลยจ้า

______________________________________________________________________________________________________________________________

​ณ คอนโดหรูใจกลางเมือง


"วันนี้ต้องทำได้ล่ะวะ ไอ้เมซ..."

 เมซเซจพูดกับตัวเองพลางจ้องมองกระจกที่สะท้อนภาพของเขาอยู่  เขาจ้องมองตัวเองในกระจกอยู่นานก่อนจะรวบรวมความกล้าหมุนกลับเพื่อออกไปจากห้อง เขาตัดสินใจแล้วว่าวันนี้เขาจะทำทุกอย่างให้จบสิ้น เขาอยากจะคืนดีกับแสตมป์ แม้จะรู้ว่าแสตมป์นั้นฝังใจไปมากแค่ไหนก็ตาม...

เมซเซจเดินออกตากห้องพักของตัวเองเพื่อมุ่งไปยังลานจอดรถของทางคอนโด เขานัดกับแสตมป์ไว้เมื่อสองวันก่อน เขาไม่รู้ว่าแสตมป์จะมารึเปล่า จะสนใจเขาไหมแต่เขาทำได้เพียงแค่ส่งไลน์ที่สกายเองก็คอยเชียร์เขาให้เขาลองขอคืนดีกับแสตมป์ และเมซเซจก็รู้ว่าสกายนั้นเปิดทางให้เขาขนาดนี้แล้ว...เขาจะไม่ยอมทำให้มันจบแค่นี้แน่นอน


'เจอกันที่สวนQQQ เวลา 11โมง ไม่ว่ายังไงฉันก็จะรอที่นั้น...แสตมป์' 20:31

                                                                                   -อ่านแล้ว-

เมซเซจถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อพบว่าข้อความที่เขาส่งไปแสตมป์เมื่อคืนแสตมป์ก็ยังไม่แม ้แต่จะตอบเขากลับมาด้วยซ้ำ...แต่เขาก็จะรอให้ถึงที่สุดเพื่อที่จะทำในสิ่งที่ควรทำสำหรับเขา นั้นก็คือ'การขอคืนกับแสตมป์แบบจริงๆจังๆสักที' 


10:33 น. สวน QQQ 


เมซเซจที่มาถึงสวนแล้วเขาก็มองซ้ายมองขวาเพื่อมองหาเจ้าของเรือนผมสีเทาทีาเขาคุ้นเคย แต่ก็ไม่พบเลย...สวนแห่งนี้ก็ไม่ใช่สวนเล็กๆที่จะมองเห็นกันได้ง่ายด้วยเขาเลยกลับเข้าไปที่ไลน์ใหม่แล้วส่งข้อความให้กับแสตมป์อีกครั้ง

 'ฉันรออยู่ตรงรูปปั้นคนสีฟ้า'

 เขาพิมพ์ส่งลงไปแล้วคอยจ้องมองว่าอีกฝ่ายจะตอบเขาเลยรึเปล่า แต่เขาก็ต้องผิดหวังอีกครั้งหนึ่งเมื่อแสตมป์ไม่ได้ตอบเขาตามที่ใจเขาคิด

"เฮ้อ..."  เขาเลยนั่งลงตรงม้านั่งยาวสีดำแล้วเสยผมตัวเองขึึ้นอย่างหมดแรง มือของเขาก็ถือของบางอย่างเพื่อขอคืนดีโดยเฉพาะ

นั้นก็คือกล่องของขวัญสีเทาเข้มที่ผูกด้วยโบว์สีทองขนาดกลางๆนั้นเอง


12:00 น.

 เมซเซจมองนาฬิกาในโทรศัพท์ของตัวเองแล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อคนที่เขานัดเอาไว้ก็ยังไม่ปรากฎตัวออกมาสักที ครั้นเช็คในไลน์ก็พบว่าแสตมป์ก็ยังไม่แม้แต่อ่านด้วยซ้ำไป ไม่ได้...เขาจะหงุดหงิดแล้วทุกอย่างพังลงไม่ได้หรอก...


13:11 น.


จึ่กๆ...จึ่กๆ


"หือ....แสตมป์!" เมซเซจที่เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ทันทีที่เขารู้สึกตัวเขารีบเรียกชื่อที่เขาต้องการเจอมากที่สุดแต่ก็ต้องผิดหวังอีกครั้งหนึ่งเมื่อคนสะกิดเขาคือเด็กหญิงตัวน้อยน่าตาน่ารักคนหนึ่งเท่านั้นเอง

 "พี่คะๆ คือว่า,,,"

 เด็กน้อยทำท่าทางลนลานหน่อยๆแล้วกระโดดไปมา เมซเซจเลยยืนตัวกลับมานั่งแบลเดิทแล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย 

"ว่าไงเอ่ย?"

 "มีพี่ผู้ชายผมสีเทา เขาบอกฝากหนูให้เอาอันนี้มาให้พี่ค่ะ" 

เด็กน้อยเอ่ยพร้อมยื่นถุงบางสิ่งบางอย่างให้กับอีกฝ่ายก่อนจะรีบวิ่งออกมา 

"หื้อ?ผู้ชายผมเทาเหรอ?" 

เมซเซจพึมพำออกมาเบาๆแล้วมือของเขาก็ค่อยๆเปิดถุงดูสิ่งที่อยู่ด้านใน มันคือข้าวกล่องของร้านสะดวกซื้อธรรมดาๆ กับน้ำชาที่เขาเคยชอบดื่มเมื่อสมัยมัธยม ที่เขาเองเมื่อโตมาก็ไม่ได้ดื่มอีกเลยเพราะมันดูเด็กๆแต่ที่ทำให้เขาได้เข้าใจคือ...'แสตมป์ของร้านสะดวกซื้อ' 

"แสตมป์..."

 เขาพึมพำเบาๆก่อนจะมองซ้ายมองขวาอีกครั้ง แล้วเขาก็ลุกขึ้นเพื่อวิ่งตามหาแสตมป์พร้อมของที่เขาอยากจะให้และถุงข้าวกล่องทันที "แสตมป์! อยู่ไหน!" เขาเรียกหาอีกฝ่ายแล้ววิ่งไปตามทางเพื่อมองหาแสตมป์ ตอนนี้สายตาบางคู่ก็หันมามองเขาแต่เขาก็ไม่สนใจมันอีกต่อไป เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาคือแสตมป์ในตอนนี้เท่านั้น เมซเซจวิ่งออกไปเรื่อยๆเมื่อเหนื่อยเขาก็ชะลอลงบ้าง จนสายตาก็เหลือบไปมองบนสะพานสีเขียวที่อยู่ตรงข้ามฝั่งที่เขายืนอยู่ โดยมีบึงน้ำขนาดใหญ่เป็นทางกั้น

ผู้ชายผมสีเทาหรือคนที่เขาตามหามานานในที่สุดก็ปรากฎตัวสักที แสตมป์ในชุดที่ดูสบายๆด้วยเสื้อสำดำสลับสีขาวพร้อมแว่นที่เป็นเอกลักษณ์เจ้าตัวกำลังยินเท้าคางมองมาที่เขาพร้อมด้วยรอยยิ้มบางๆ 

"แสตมป์!! เลิกหนีพี่สักที!!" 

เมซเซจป้องปากตะโกนออกมาเสียงดังจนหลายๆคนที่อยู่ใกล้เขาต่างหันมามองเขาเป็นตาเดียวอีกครั้ง  แสตมป์ทำเหมือนไม่ได้ยินในมือเจ้าตัวก็ถือถุงขนมปังที่ไว้ให้อาหารปลาก่อนจะทำไม่รู้ไม่ชี้เพื่อให้อาหารปลาต่อ เมซเซจเลยรีบวิ่งอ้อมบึงเพื่อที่จะวิ่งไปที่สะพานสีเขียวที่ว่า เขาเร่งฝีเท้าของตัวเองทุกครั้งที่วิ่งไปตามทางบางทีมันอาจจะไวกว่านักวิ่งที่มาวิ่งในสวนซะอีก จนเขาเห็นสะพานที่อยู่ร่ำไรเขาก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจอีกนิดเดียวเท่านั้นเอง


ตึก ตึก ตึก!


"แสตมป์!" เขาเรียกอีกฝ่ายเอาไว้เมื่อวิ่งมาอีกทีแสตมป์ก็ให้อาหารหรือขนมปังปลาหมดซะแล้วแล้วเหมือนเจ้าตัวจะเดินออกจากตรงที่เขาอยู่ซะด้วย

"เลิกหนีฉันสักที" เมซเซจพูดออกมาแล้วพลางเดินเข้าไปหาพร้อมกับขว้าแขนของแสตมป์เอาไว้แน่น

"หนีอะไรกันครับ ผมก็มาตามที่พี่บอก" แสตมป์ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแล้วพูดถึงเรื่องที่เขามาถึง เมซเซจเลยจับแขนของแตมป์ไว้แน่นไม่ให้ไปไหน

"...ทุก....ทุกอย่าง" เหมือนคำพูดของเขาจะจุกในลำคอถึงแม้จะซ้อมหน้ากระจกอย่างดีมาในตอนเช้าแต่พอเจอสถารการณ์จริงๆเขาก็ไม่กล้าที่จะพูดมันออกมา

"...." แสตมป์เองก็คล้ายรอฟังอีกฝ่ายพูดออกมา สายตาของเขาก็คอยมองที่ใบหน้าของเมซเซจอย่างตั้งอกตั้งใจและจริงจัง

ทั้งคู่ต่างเงียบกันไปสักพักอย่างไม่มีใครยอมพูดอะไรออกมา สถาการณ์รอบข้างก็คล้ายเป็นใจให้มันเงียบและสงบลงพอที่จะฟังเสียงพวกเขาคุยกันได้ให้เคลียร์กันให้เรียบร้อย

"ทุกอย่างที่พี่เคยทำไม่ดีกับนายมา มันดูแย่มากใช่ไหมละ แต่ให้หายโกรธฉันด้วยนะ" เมซเซจเป็นคนพูดออกมาเขาบอกแล้วว่าวันนี้เขาจะทำทุกอย่างเพื่อขอคืนดี รวมทั้งลดความเย่อหยิ่งและความเอาแต่ใจออกตัวเองลงไป...

แสตมป์เงียบไปสักพักหนึ่งใบหน้าของเจ้าตัวนิ่งและนิ่งยากที่จะคาดเดาว่าคนอย่างเขากำลังจะคิดเรื่องอะไรอยู่ แต่สุดท้ายแสตมป์ก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

"เอาเถอะพี่เมซ แสตมป์เองก็อยากจะขอโทษเช่นกัน" 

"ไม่หรอก นายไม่ผิด เพราะฉันเองที่ทิ้งนายไป"เมซเซจปฎิเสธแสตมป์อย่างหัวชนฝา มันเป็นเพราะเขาเองมากกว่าที่ทิ้งแสตมป์และเขาก็พูดจาทำร้ายอีกฝ่ายมาโดยตลอดทั้งๆที่แสตมป์ก็ไม่เคยมองสิ่งที่เรียกว่า 'รัก' เล่นๆเลยด้วยซ้ำไป

"หายโกรธฉันได้ไหม? ฉันอยาก..."

"อยากอะไรเหรอครับ?"

"อยากเริ่มต้นใหม่กับนาย"


ฉ่า...


ประโยคนั้นทำให้แสตมป์ก้มหน้าลงไปทันทีด้วยใบหน้าที่แดงเล็กน้อยเขาก็ไม่ได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายจะพูดออกมาตรงๆแม้จะรู้ท่าทางอยู่แล้วก็ตาม แขนของเขาก็ไม่กล้าที่จะสะบัดมือเมซเซจออกด้วยซ้ำไป เมซเซจปล่อยมือของตัวเองแล้วขยับไปใกล้แสตมป์มากและมากขึ้นก่อนจะประคองใบหน้าที่แดงให้เงยหน้ามองเขา


"นะ แสตมป์นะ แสตมป์ให้อภัยฉันเถอะ แล้วเริ่มกันใหม่...รอบนี้จะเป็นรอบที่ฉันจะรักแสตมป์มากที่สุด มากและมากจนแสตมป์รักฉันกลับไม่ทันแน่ๆ"

"พี่รู้ได้ไงล่ะ ว่าผมจะกลับมารักพี่"

"ถ้าไม่รักพี่ คงไม่มาและซื้อของที่พี่ชอบน่ะสื" เมซเซจทำสายตาล้อเลียนแสตมป์และเขาเองก็จงใจใช้เปลี่ยนสรรพนามตัวเองโดนใช้คำว่า 'พี่'

 แสตมป์เลยยู่ปากนิดๆที่มันก็ไม่ได้ผิดจากที่เมซเซจพูดเลยเลยได้แต่ดันอกแกร่งตรงหน้าเขาเบาๆ

"ครับๆ...ผมหายโกรธแล้ว"

"จริงนะ?"

"อื้อ"

เมซเซจเลยระบายยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจแต่นั้นทำให้หัวใจของแสตมป์เต้นทันทีเพราะเขาเองก็รอคอยที่รอยยิ้มนี้จะเป็นรอยยิ้มให้เขาบ้าง..และมันก็ใช่ เพราะมันเป็นของของเขาแล้ว

"แสตมป์ พี่มีของให้"

"อะไรเหรอ?"

เมซเซจผละออกมาแล้วหยิบกล่องของขวญสีเทาที่มีโบว์สีทองประดับไว้แล้วยื่นให้แสตมป์ แสตมป์มองมันอยากสงสัยแล้วเขย่าเบาๆ

"ลองเปิดสิ"

"เปิดที่นี่เลยเหรอครับ ใบ้ให้ผมหน่อยได้ไหม"

"ไม่ได้ นายต้องเปิดเอง" เมซเซจเลยยิ้มให้แล้วส่งสายตาเชิงว่าเปิดสักที แสตมป์เลยค่อยๆแกะโบว์นั้นออกเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ด้านในเขาก็มองอย่างประหลาดใจ

มันเป็นลูกแก้วใสที่ด้านในมีใบโคลเวอร์สี่แฉกอยู่ด้านในเป็นประกายสวยอยู่ในกล่องนั้น แสตมป์หยิบมันขึ้นมาแล้วเขาก็ยิ้มอย่างดีใจ

"พี่รู้เหรอ ว่าผมอยากได้อันนี้"

"อา....ไอ้สกายบอก"

"หื้อ พี่สกายเหรอ นั้นสินะ ผมไปเดตกับพี่เขามาก่อนเลิกกันนี่นะ"

"อย่าพูดคำว่าเดตสิ" เมซเซจตีหน้ามุ่ยใส่แสตมป์ทันที ทุกอย่างมันเป็นอดีตแล้วน่าตอนนี้เขาก็มีสิทธิ์หวงแสตมป์สิ ถูกไหม?

"เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยครับ" แสตมป์เลยทำหน้ากวนประสาทใส่เมซเซจ เมซเซจชะงักไปในทันทีก็จริงอย่างที่แสตมป์ว่า เขายังไม่ได้ขอเป็นแฟนทางการสักที 

เมซเซจเลยเอื้อมมือไปหยิบลูกแก้วที่แสตมป์นั้นออกจากมือเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเจ้าตัว แสตมป์เงยหน้ามามองเมซเซจพร้อมคิ้วที่ขมวดเป็นปม

"ไหนให้ผมไงครับ คืนมานะ"

"ยัง..." เมซเซจยักคิ้วขึ้นแล้วเอาลูกแก้วที่ว่าใส่กล่องพร้อมวางลงที่พื้นไว้ก่อน มือของเขาก็โอบเข้าที่เอวบางของคนตรงหน้าให้มาใกล้

"...." ตอนนี้แสตมป์ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเพราะเขาก็รอว่าเมซเซจจะพูดอะไรกับเขา

"เป็นแฟนกับพี่ก่อนสิ แล้วจะให้"

"อะไรน่ะ ดูบังคับชัดๆเลยนะ"

"....เป็นแฟนกับพี่นะครับ" เมซเซจเลยยื่นหน้าไปใกล้พูดข้างหูอีกฝ่ายแล้วกระซิบเบาๆ แถมมีการเป่าลมหูใส่เขาเบาๆอีก

แสตมป์ที่แพ้ลูกนี้เลยหน้าแดงแล้วเอามือปิดหน้าตัวเอง 

มันไม่ได้เป็นอย่างที่เขาวางไว้ก็จริงแต่เขายอมแพ้แล้ว ยอมแพ้คนตรงหน้าที่เขารักมาตลอด....

"ตกลงครับ..."

"เด็กดีๆ :) " เมซเซจยิ้มอย่างพอใจแล้วยังแกล้งโอบไว้อย่างนั้น แสตมป์แอบมองทางอื่นก็เห็นว่ามันก็ยังมีคนเดินผ่านไปมาอยู่เลยตีมือของเมซเซจเบาๆ

"พี่ครับ คนอื่นเขามองแล้ว/////; " 

"มองก็มองไปสิ ผัวเมียสวีทกันไม่ผิด"

"ผิดครับ ผมไม่ใช่เมียพี่ แล้วก็นี่ที่สาธารณะพี่จะยอมปล่อยดีๆไหม?" แสตมป์เริ่มแง้งใส่เมซเซจขึ้นมาอาจจะเพราะจรรยาบรรณของการเป็นไกด์ของเขาเลยทำให้รู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควรก็ได้

เมซเซจเลยจิ๊ปากก่อนจะยอมปล่อยแสตมป์ออก แสตมป์เลยก้มลงไปเก็บกล่องลูกแก้วอย่างพอใจโดยมีเมซเซจล้วงกระเป๋าคอยมองเขาอยู่

"งั้น....ไปเดินเล่นไหมครับ"

"ไม่เอาอ่ะ"

"...จับมือก็ยังได้นะครับ"

พอได้ยินประโยคนั้นปุ๊ปเจ้าเสือก็เหมือนพอใจแล้วเอื้อมมือไปจับมือแสตมป์ไว้แน่นพร้อมบังคับมือของอีกฝ่ายให้ประสานมือแน่นๆอีกต่างหาก

"งั้นไปกันเถอะ"

"เฮ้อ...นี่ผมหรือพี่ที่เป็นเด็กกันแน่นะ" แสตมป์ถอนหายใจออกมาแต่ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เพราะตอนนี้เวลานี้เป็นช่วงที่เขามีความสุขที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้

"อยากลองทดสอบไหมละ เรื่องบนเตียงเดี๋ยวก็รู้ว่า..."

ปั่ก!

"โอ๊ยย" 

เมซเซจร้องออกมาทันทีเมื่อแสตมป์ใช้มืออีกข้างทุบเข้าที่หน้าอกของเมซเซจอย่างแรงและไม่ลังเลพร้อมตีหน้าไม่รู้ไม่เห็น

"ผมแค่ตีเพราะพี่ไม่น่ารักครับ"

"เหอะ...." เมซเซขก็รู้ว่าอีกฝ่ายตีทำไม แต่คอยดูเถอะเขาจะค่อยทบต้นทบดอกใส่แสตมป์เมื่อถึงเวลาบนเตียงแน่ๆ...หึหึ (เมซเซจได้แต่คิดในใจ)

"จ้าๆ พี่ขอโทษแล้วกัน ทีงี้ไปกันยัง"

"โอเคครับ พี่จะได้กินข้าวด้วยเดี๋ยวข้าวเย็นหมด"

"อืมๆ"

ทั้งคู่ก็ค่อยๆเดินไปด้วยกันสองคนมีพูดคุยกันถึงเรื่องราวมากมายที่ขาดหายกันไปและทั้งสองก็ตั้งใจแล้วว่าตั้งแต่วันนี้ตอนนี้และนาทีนี้นั้นพวกเขาจะทดแทนในสิ่งที่ขาดหายกันและจะเติมสิ่งที่เรียกว่ารักนั้นกลับคืนมา

พวกเขามีความสุขที่สุดเลย....

___________________________________________________________________________________________________________________________________

จบจ้า >< แล้วเจอกันใน Special ที่แต่งโดยการรีเควสของผู้อ่านนะคะเพื่อนๆว่าไงกันบ้างคะ เอ้อ แอบกระซิบนะคะว่าของจริงคงไม่ง่ายขนาดนี้แน่ๆตาเมซ หึๆ ตอนหน้าเป็นของสกายและแสตมป์จ้า :)

ความคิดเห็น