ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

02>>ยุงกัดก็ต้องทายา

ชื่อตอน : 02>>ยุงกัดก็ต้องทายา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2561 09:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
02>>ยุงกัดก็ต้องทายา
แบบอักษร

“หากปาป๊ากลับมาก็ต้องดึงตัวมินตราเข้าห้องแหง่ๆ เพราะฉะนั้นเราก็บคอสโม่ก็จะ......หึ.....หึ.....จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้นยังไงล่ะ”

หนูดีคิดและพูดอยู่คนเดียว เธอลอบมองคอสโม่แล้วยืดตัวบิดไปบิดมา เขาหล่อล่ำน่าปล้ำมาก เธอไม่เคยมีความคิดนี้กับใครแต่เมื่อเข้าใกล้คอสโม่ ยิ่งเห็นสัดส่วนท่อนบนของเขาชัดเจนแบบนี้มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกว่าน้ำลายส่อ หนูดียิ้มคนเดียว และเมื่อคอสโม่หันมาเธอก็ทำตัวปกติแล้วโบกไม้โบกมือส่งกำลังใจให้

คอสโม่เขาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับคุณหนูเลยแม้แต่น้อย ด้วยความที่เป็นคนเจียมเนื้อเจียมตัวและก็ไม่คิดว่าคุณหนูสุดสวยจะมาชอบหลงใหลในตัวเขา นั่นจึงทำให้คอสโม่ไม่ระวังตัว อีกไม่นานหรอก ในอนาคตที่แสนสั้นคอสโม่จะเสียเนื้อเสียตัวและหัวใจให้แก่คุณหนูผู้เลอโฉมและเพียบพร้อมอย่างหนูดี

“เมื่อหนูดีอยากได้ก็ต้องได้ค่ะ”

“คุณหนูพูดอะไรคนเดียวเหรอครับ”

คอสโม่เดินเข้ามา เขาได้ยินไม่ถนัดนักแต่เห็นว่าริมฝีปากของหนุดีเผยอเปล่งเสียง คอสโม่เคลื่อนไหวกายรวดเร็วและเงียบเฉียบตามฉบับบอดี้การ์ดที่ถูกฝึกฝนมาดี เขาเอามะม่วงมาใส่ตะกร้าจึงต้องลงมาจากต้นมะม่วง

“อ้อ....หนูดีกำลังคิดว่าหากปาป๊ามาจะต้องยึดมินตราไปครองจนวันนี้อาจไม่ได้มีเมนูมะม่วงค่ะ”

“ให้ผมสั่งแม่ครัวให้ไหมครับ”

“ไม่ดีกว่าค่ะ อยากกินฝีมือมินตรามากกว่าค่ะ”

“งั้นผมไปเก็บมะม่วงต่อนะครับ”

“พอแค่นี้ก่อนก็ได้ค่ะ นี่ก็จะล้นสองตะกร้าแล้วนะคะ”

“พอก็พอครับ”

“อุ้ย!!!......บนตัวและแขนของคอสโม่มีรอยยุงกัดด้วยค่ะ” หนูดีมัวแต่เงยหน้าคุยกับคอสโม่ พอเธอเลื่อนสายตาจะสำรวจเนื้อตัวของเขาเธอเห็นว่า บนเรือนร่างและท่อนแขนล่ำๆ นั่นมีรอยยุ่งกัดห้าถึงหกจุด

“ผมไม่เป็นไรครับ”

“หนูดีพกแซมบัคมาด้วยค่ะ เพราะรู้ว่าแถวนี้ยุงเยอะแน่” เธอล้วงเอาแซมบัคออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วชูขึ้นให้คอสโม่ดู หนูดีเตรียมพร้อมอย่างดี เธอคิดเอาไว้แล้วและมันก็ไม่พลาด

“ผมไม่เป็นไรจริงๆ นะครับ” ยังไงคอสโม่ก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเขาไม่ได้เป็นอะไร แต่หนูดีก็คือหนูดี เธอเห็นว่าเขาเป็นอะไรถึงเขาจะคันน้อยแต่เธอจะยัดเยียดความคันมากให้แก่เขา

เธอไม่ยอมรามือง่ายๆ หรอกนะ!

“เดี๋ยวหนูดีทายาให้นะคะ”

“แล้วคุณหนูล่ะครับ ไม่โดนยุงกัดเหรอครับ” คอสโม่โพล่งถามขณะที่ขาวก้าวถอยหลังออกจากร่างบางไปสองก้าว แต่หนูดีก็ยังมีแก่ใจก้าวตามจนไปประชิดร่างหนา

“พอคอสโม่พูดแล้วหนูดีก็รู้สึกคันขึ้นมาเลยค่ะ ยุงกัดขาหนูดีเพราะหนูดีใส่ขาสั้น งั้นเราก็มาสลับกันทาถู เอ๊ย! สลับกันทายาดีไหมคะคอสโม่?”

“ไม่เหมาะมั้งครับที่คุณหนูจะทายาให้ผม”

ต้องเป็นเขาที่ดูแลเธอสิมันถึงจะถูก คอสโม่เป็นเพียงบอดี้การ์ดเท่านั้น ทว่าหนูดีก็คือหนูดี เธอมีเหตุผลและข้ออ้างมากมายที่ทำให้เขาแตะเนื้อต้องตัวเธอและเธอแตะเนื้อต้องตัวเขา คอสโม่ฉลาดก็จริงแต่สู้ความร้ายเดียงสามารยาหญิงไม่ได้หรอก

ผู้ชายไม่ว่ายุคสมัยไหนเจอมารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนไปไม่เป็นกันทั้งนั้นแหละ

“คันขาจังเลยค่ะ หนูดีโดนกัดกี่รอยคะเนี่ย”

เรียวขาเนียวเสลายื่นออกไปข้างหนาเพื่อหาร่องรอยโดนยุงกัด หนูดีทาโลชั่นกัดยุงมาแล้วแต่มันก็ช่วยได้ไม่มากนัก ยุงกันหนูดีประมาณสามรอยจากที่คอสโม่นับด้วยสาตา และให้ตายเถอะ! เรียวขาเนียนเสลาของหนูดีมันทำให้คอสโม่รู้สึกม้วนท้องและหายใจไม่คล่อง

กางเกงขาสั้นของหนูดีก็สั้นกุดคอสโม่ไม่กล้ามองสูงไปกว่าหน้าขาของเธอ

“อุ้ย!  ข้างนี้มีตรงนี้ด้วยค่ะ”

หนูดีกำลังหมายถึงซอกโคนขาอ่อนของเธอนั่นเอง โอ้พระเจ้า! คอสโม่ไม่อยากมองก็ต้องมองแล้วล่ะ และครั้งนี้เขาก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใจ ขาว เนียน และอวบนูนเป็นรูปเป็นร่าง บัดซบ! เขามีความคิดที่ต่ำตมมาก คอสโม่พยายามข่มใจและพาความคิดไปในทางที่ดี

“อย่าเกานะครับ มันจะยิ่งแดง” คอสโม่ได้สติเมื่อเขามองเห็นว่าหนูดีจะเอามือเกาเการอยยุงกัด

“ก็หนูดีคันนี่คะ” หนูดีบอกแล้วใช้เล็บยาวๆ ของเธอเกา คอสโม่จำต้องขยับเข้ามาใกล้เธอมากยิ่งขึ้น เมื่อห้ามไม่ฟังก็ต้องถือวิสาสะจับมือเธอเอาไว้

“ไม่ได้ครับ”

“คันค่ะ”

“โอเคครับ ผมรู้และเราควรเดินออกจากที่นี่ไปที่รถ จากนั้นผมจะทายาให้คุณหนูนะครับ”

“ก็ได้ค่ะและหนูดีก็จะทายาให้คอสโม่ด้วย หนูดีพาคอสโม่มาเห็บมะม่วงต้องตอบแทนนะคะ”

เป็นเหตุผลที่ดีเยี่ยมและมีความเนียนมาก หนูดีไม่ได้มองคอสโม่อย่างทอดสะพาน เธอทำให้เขาเข้าใจว่าเธอไร้เดียงสาเหมือนเด็กน้อย ไม่มีพิษมีภัยต่อผู้ใด และไม่ใช่หญิงสาวร้อนสวาท

“โอเคครับ”

“ค่ะ งั้นเราไปกันเถอะค่ะ” หันหลังยิ้ม ในวงแขนของเธอมรเสื้อเสื้อและเสื้อสูทของคอสโม่อยู่ หนูดีหอบมันไปด้วยแล้วเดินนำหน้าคอสโม่ไป ส่วนคอสโมถือตะกร้าผลไม้เดินตาม

และเมื่อเขามานั่งในรถ..........

นิ้วมือหนาป้ายแซมบัคเอามาทาบนเรียวขาเนียน คอสโม่มีอาการมือไม้สั่นเบาๆ และเขาพยายามควบคุมไม่ให้มือสั่นไปมากกว่านี้ หนูดีไม่ได้ทักท้วงอะไร เธอว่าง่ายให้เขาทายาให้ขณะที่ริมฝีปากก็พูดจ้อไม่หยุด

“พอแซมบัคโดยผิวมันเย็นๆ แสบๆ นะคะ เจ็บตัวให้ยุงครั้งนี้เดี๋ยวหนูดีจะไปเรียกเก็บจากมินตรา”

“เรียกคืนยังไงเหรอครับ”

“ก็จะให้ทำของอร่อยๆ ให้หนูดีกินยังไงล่ะคะ” เธอตอบเสียงใสเจือแจ้ว หนูดีเป็นคุณหนูที่มีนิสัยน่ารักมาก เธอเป็นแบบนั้นคอสโม่จึงไม่คิดว่าหนูดีต้องการทอดสะพานให้เขา คอสโม่ทายาให้หนูดี จนถึงที่โคนขาที่คอสโม่มีท่าทางชั่งใจ

“ทาด้วยค่ะ”

เธอบอกแล้วแยกเรียวขาออกจากกัน ขอบกางเกงขาสั้นกุดเปิดอ้า เล่นเอาลมหายใจของคอสโม่กระตุก จังหวะหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ หนูดีคงไว้ใจเขามากเธอจึงไม่ระมัดระวังตัวเองเมื่ออยู่ใกล้บุรุษที่มีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยให้แก่เธอ

นิ้วมือหนาแตะลงบนผิวเนียนนุ่ม หนูดียอมนั่งนิ่งให้เขาสัมผัสเธอ คอสโม่วนนิ้วเป็นวงกลมไปมา หนูดีหลับตาพริ้มบอกว่าเธอกำลังผ่อนคลาย คอสโม่ข่มใจ เขายังไม่ได้ละมือออกไป และความลื่นของแซมบัคหรือไม่รู้ว่าเพราะมีแรงดึดดึงอะไร จึงทำให้นิ้วมือของคอสโม่ไถลเข้าไปในกางเกงขาสั้น

หนูดีใจเต้นรัวแต่เธอก็ยังหลบตาพริ้มอยู่ ก่อนที่เธอขยับริมฝีปากพูดเบาๆ “ผ่อนคลายดีจังเลยค่ะ แต่ก็ยังรู้สึกคันอยู่”

คอสโม่เอามือป้ายยาทาต่อไปเรื่อยๆ เขาควรพอแค่นี้แต่หนูดีไม่ได้บอกให้หยุด เขาจึงทาต่อไปเรื่อยๆ จนนิ้วมือของเขามันเลื่อนเข้ามาถึงขอบแพนตี้ตัวจิ๋ว

คอสโม่หยุดมือทันทีเขาดึงสติกลับทันที หนูดีลอบยิ้มขำ เขามีปฏิกิริยากับเธอ คอสโม่ไม่ได้เฉยชา เพราะฉะนั้นเธอจะรุกเขาเรื่อยๆ จนเขาทนไม่ไหวแล้วจับเธอปล้ำทำเมีย หรือถ้าหากเขาทำตัวเป็นสีทนได้เธอจะจำเขาปล้ำทำผัวเอง

“มาค่ะ หนูดีทายาให้คอสโม่นะคะเราจะได้กลับบ้านกัน”

หนูดีอาสาอย่างที่เธอเคยบอกเอาไว้ เธอเอาแซมบัคมาไว้ในมือแล้วจัดการทายาให้แก่คอสโม่ เธอแทะโลมเขาแต่เป็นการแทะโลมที่ใจเย็นและแนบเนียนมาก ส่วนคอสโม่เขาร้อนผ่าวเมื่อมือนุ่มนิ่มสัมผัสกับเนื้อตัว แต่จะทำยังไงได้ล่ะ เธอเป็นเจ้านายเขาเป็นลูกน้อง

คอสโม่ต้องสะกดกันตัวเองเอาไว้อย่างถึงที่สุดและมันโคตรจะทรมาน

>>>>>>>>>>

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น