Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

ชื่อตอน : บทที่ 11 Roommate (50%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2561 08:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 Roommate (50%)
แบบอักษร

กิจวัตประจำวันของวันต่อมาก็คล้ายกับเมื่อวาน นอกจากคอยเติมน้ำให้ ‘ผู้มีพระคุณ’ เป็นระยะ ฟังคำทวงบุญคุณสองสามประโยค นั่งจดจ่อดูหนัง พักผ่อน ก็ไม่มีอะไรพิเศษไปมากกว่านี้ 

ยะตีมมารายงานนั่นนี่ตามปกติ อดแปลกใจไม่ได้ที่เจ้านายให้หญิงสาวมาอยู่ร่วมห้องแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก ก่อนจะกลับไปจัดการงานต่างๆต่อเขาก็ได้รับคำสั่งว่า ‘ต่อไปไม่ต้องให้ฮาฟิซมา’ ในใจครุ่นคิดเล็กน้อย แต่ก็ผงกศีรษะรับคำสั่ง ไว้กลับไปค่อยไปเค้นคอถามไอ้ตัวปัญหาว่ามันไปก่อเรื่องอะไรไว้ 

หญิงสาวเผลอสบตาของบุุรุษหน้านิ่ง เธอรู้ว่าเขาไม่ใช่ ‘เพื่อน’ คนนั้น จึงได้แต่ยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างฝืดเฝื่อนเต็มที เธอค่อนข้างกลัวคนๆนี้มากทีเดียว เห็นหน้าเขาทีไรเหมือนเห็นนิ้วคน

แน่นอนว่ายะตีมไม่รู้สิ่งที่หญิงสาวคิด ผงกศีรษะให้ตามมารยาทก่อนจะขอตัวจากไป

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ชายหนุ่มกุมท้องหัวเราะ สีหน้าของหญิงสาวตลกจริงเชียว

‘ยะตีมนี่สิถึงจะเป็นเพื่อนยาก’ เขาคิดในใจ ปลาบปลื้มราวกับพบแสงแห่งชัยชนะ

พั่บ!

“หน้าฉันมีอะไรตลกมิทราบ” เจ้าของผมยาวสลวยกระแทกปิดหนังสือในมือ ตาขึงมองเอาเรื่อง

“เปล่านี่ ข่าวตลกดี” คิ้วเข้มยักไปทางจอทีวีที่เปิดข่าวทิ้งไว้

“ข่าวไต้ฝุ่นถล่มเนี่ยนะตลก” ผู้พูดมองอีกฝ่ายอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขาจะใจยักษ์ใจมารไปแล้ว

“ใช่ ฉันว่าอีกซักพักคงมาถึงที่นี่ ฮ่า ฮ่า” เสียงทุ้มกลั้วหัวเราะ

“พูดไม่รู้เรื่อง ประสาท”

“หิวน้ำอีกแล้ว” 

“แล้วทำไมตะกี้ไม่ให้คนของคุณรินให้ล่ะ พยาบาลพิเศษก็เรียกมาสิ นี่มาอยู่ห้องวีไอพีเพื่อบริการตัวเองเหรอ” หญิงสาวขมวดคิ้ว จับได้รางๆว่าตนกำลังถูกกลั่นแกล้ง

“ฉันไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า” 

“หึ!” หญิงสาวแค่นเสียงขึ้นจมูก เหตุผลข้างๆคูๆแบบนี้ยังกล้าพูดออกมา

แต่นั่นแหละ สุดท้ายเธอก็ยังต้องลงจากเตียงอยู่ดี

พอหัวค่ำพยาบาลพิเศษก็เข้ามากั้นม่านช่วยผู้ป่วยทั้งสองจัดการธุระส่วนตัว หลังจากนั้นอาหารอ่อนๆก็ถูกยกมาเสริฟ เนื่องจากชายหนุ่มยังใช้แขนไม่ถนัด ปกติแล้วจะให้เหล่าพยาบาลช่วยปรนนิบัติ แต่วันนี้เขากลับให้คนทั้งหมดออกไป

เคร้ง!

พิมพ์นาราชายตามองคนข้างๆผู้ซึ่งทำช้อนกระแทกถ้วยซุปรอบที่ร้อย แม้จะไม่อยากสนใจอีกฝ่ายนัก แต่อาหารที่กระจายเต็มถาดและหยดเป็นดวงๆบนเสื้อกลับชวนให้ตลกไม่น้อย

พรืด!

เนื่องจากกลั้นขำไม่ไหวแล้ว สุดท้ายผู้มองจึงสำลักอาหารซะเอง

“แค่ก แค่ก! อุบ!” มือบางยกขึ้นปิดปาก ทั้งไอทั้งขำ กลั้นเสียงแทบไม่อยู่ 

“หึ! สะใจเธอละสิ” ผู้ถูกมองแค่นเสียง 

“คุณก็เรียกพยาบาลเข้ามาสิ” หญิงสาวเสนอความคิดก่อนจะยกน้ำขึ้นดื่ม

“ค่อนขอดไปเถอะ นี่ถ้าฉันไม่ได้ถูกแทง...เห้อ ช่างเถอะ ฉันไม่ได้โทษเธอหรอกนะ” ชายหนุ่มกระแทกช้อนผลักถาดอาหารตรงหน้าออกไป 

“อืม...วันนี้ซุปอร่อยจริงๆ” หญิงสาวยักไหล่ไม่สนใจ ละเลียดอาหารด้วยใบหน้าปริ่มเปรม

“ถ้าปล่อยให้เย็นจะเสียรสชาติเอานะ เรียกพยาบาลเข้ามาเถอะ”

“ทำไมของเธอไม่เหมือนของฉัน” ชายหนุ่มหมุนคอแข็งทื่อดูถาดอาหารของเพื่อนร่วมห้อง

“ฉันชอบซุปใสมากกว่า” 

ดวงตาสีครามเข้มขึ้นเล็กน้อย เหม่อมองผู้พูดซึ่งเลียริมฝีปากแดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัว ราวกับจงใจย้ำว่าอาหารของเธออร่อยกว่าเขาจริงๆ 

ดูน่าอร่อยจริงๆแหละ...

“เอามาชิมบ้างสิ” ชายหนุ่มกล่าว

“เรียกให้พยาบาลเอามาให้เพิ่มสิ” หญิงสาวเสนอ

“แค่คำสองคำ เธอจะหวงอะไรนักหนา” 

“ไม่เอา” ผู้พูดจับถาดแน่นเหมือนเด็กน้อยหวงของ

“หึ! ค่าใช้จ่ายทั้งหมดฉันก็จัดการให้ ไม่งั้นเธอจะได้มานอนห้องดีๆแบบนี้เหรอ ของที่เธอกำลังกินนั่นก็เหมือนกัน มาจากเงินน้ำพักน้ำแรงของฉันทั้งนั้น” ชายหนุุ่มตัวโตประชดประชัน 

“เหอะ! ฉันก็คงไม่ต้องมานอนที่นี่หรอกถ้าคุณไม่ลากฉันออกไปด้วย ยังจะโทษคนอื่นอีก” เสียงหวานตวาดแหว 

“หึ!...” เด็กตัวโตเถียงไม่ออก โมโหกลบเกลื่อนก็ไม่ได้ อัดอั้นตันใจยิ่งนัก

“ทำไม หรือฉันพูดอะไรไม่ถูก” หญิงสาวขี่แพะไล่อย่างไม่ลดละ

“…..” ชายหนุ่มคิดหาทางหนีสุดชีวิตเช่นกัน 

“เถียงมาซักคำสองคำสิ ถ้าเหตุผลคุณฟังขึ้น ฉันจะยกประเคนไปให้ถึงปากเลย” คิ้วเรียวยกขึ้นท้าทาย 

“เออ! ไม่กงไม่กินมันแล้ว” คอแข็งทื่อเชิดขึ้นน้อยๆ นี่เขาไม่ได้ยอมแพ้นะ แค่ไม่อยากจะแย่งของกับอีกฝ่าย

“ไม่กินจริงเหรอ อร่อยนะ”

“เออ!”

“คิก” 

ชายหนุ่มทำเป็นไม่สนใจเสียงหวานซึ่งหัวเราะเยาะเย้ยตน กดเร่งเสียงทีวีระบายอารมณ์

กลิ่นหอมๆเข้ามาใกล้ ไม่นานเขาก็เห็น ‘ของที่ปรารถนา’ ถูกมือบางคู่หนึ่งประคองเข้ามาตั้งตรงหน้า

“เหลือแค่นี้แหละ” หญิงสาวตอบสายตาเบิกกว้างของชายหนุ่ม 

เขาไม่ได้ตกใจว่าอาหารเหลือแค่ไหน เขาตกใจที่หล่อนยอมถอยให้ต่างหาก!

“เดี๋ยวฉันไปหยิบช้อนใหม่มาให้”

“ไม่ต้อง” เสียงทุ้มปราม

“ใช้อันเดียวกับเธอก็ได้”


__________________________________________________

สวัสค่าผู้อ่านทุกคนนนนนน 

วันนี้เค้ามาแต่เช้าหน่อยน้าาา เนื่องว่าเป็น วันเกิด! ของเค้าเอง เย้~

อย่าถามอายุกันเลยเนาะ พูดแล้วเศร้า​

เนื่องจากที่บ้านไล่ให้ไปเพิ่มแต้มบุญบ้าง วันนี้เลยจะไม่ได้อัพเพิ่มน้า

เค้าจะไปสวดมนต์ขอให้แต้มบุญครั้งนี้ดลใจให้ผู้อ่านอยู่กับเค้านานๆ 555555

คอมเม้นต์อวยพร พูดคุย กันเข้ามาได้น้าาาา

วันนี้ถ้าเม้นต์ไม่เพิ่มถึง 10 เม้นต์!!! ....เค้าจะ...จะส่งตามิเกลไปเคาะทวงถึงหน้าประตูเลย 55555

ขอบคุณที่ติดตามนะค้าา อย่าลืมกดถูกใจให้เค้ามั่งน้า


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น