KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 19 เรื่องที่เสียดาย NC 18+++ (ฉากนี้มีความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 เรื่องที่เสียดาย NC 18+++ (ฉากนี้มีความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2561 20:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 เรื่องที่เสียดาย NC 18+++ (ฉากนี้มีความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณ)
แบบอักษร

ตอนที่ 19

เรื่องที่เสียดาย NC 18+++

(ฉากนี้มีความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณ)

ฝนที่ถล่มลงมาจากฟ้า ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด แต่อย่างใด หยาดน้ำฝนหล่อรวมไหลทะลัก เนืองนองพัดทุกสิ่งรอบตัวไปด้วยอย่างบ้าคลั่ง

เสียงหยดฝนเม็ดใหญ่ตกดังกระทบทุกหนแห่งดังซ่าซ่าน จนกลบเสียงทุกอย่างรอบตัว แต่ก็ไม่ได้ทำให้คู่รักที่กำลังบรรเลงเพลงรักบนเตียงนอนขาวแสนยุ่งเหยิง สะทกสะท้านแต่อย่างใด...

“อ๊าส์ อ๊าสส์”

เสียงครวญครางจากชายร่างเล็กที่กำลังถูกอีกฝ่ายพุ่งเข้าใส่เป็นระลอก ยังคงดังไม่หยุด แต่ด้วยความเหนื่อยล้าและเซ็กส์ที่ดำเนินมาอย่างยาวนาน จึงได้แต่เพียงส่งเสียงครางออกมาเบาๆ ด้วยความรู้สึกเสียว และเจ็บ ไปในเวลาเดียวกัน


“ลูกพี่มันอยู่ห้องนั้นครับ”

“ปีน....!!”


ทั้งพุทและแทน ไม่ได้เอะใจสักนิดเลย กับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น...


“เปรี้ยงงงง!!!!”

เสียงฟ้าผ่าลงดังลั่น ผงาดแสงไปทุกทิศทุกทาง เผยให้เห็นฝูงอันธพาลนับสิบ ป่ายปีนขึ้นไปบนตึกนับสิบชั้น... เหมือนสัตว์ป่า


พุทจับแทนให้อยู่ในท่ากองก้น คุกเข่า เอามือยันพื้น เผยให้เห็นบั้นท้ายขาวโด่ง ดวงตาคมใต้ม่านผมดำอ่อนละเอียด จ้องอย่างหิวโหย หนุ่มหุ่นหนากระชากเอวคอดบาง ให้บั้นท้ายมาแนบเบียดลอนท้องน้อย จนแก้มก้นทั้งสองดันเบียดท่อนเอ็นที่ยาวเหยียด มือหนากำท่อนเอ็นที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนมาตลอดลำ กำลังอุ่นได้ที่ สั่นระริกเหมือนอยากเข้าไปดิ้นในร่องก้น.. พุททนไม่ไหวจนต้องยัดมันเข้าไปในนั้นอีกรอบ 

"อ๊าาา" 

"พุท อ่าส์"

มันตอดรัดลำยาวๆของเขา เสียวจนต้องร้องออกมา พุทดันเข้าไปจนสุด และเริ่มร่อนเอวอย่างร้อนแรง..

“อ๊ะ พุททท อ๊ส์ อ๊ะ”

“ตั๊บบตั๊บบตั๊บบตั๊บตั๊บตั๊บตั๊บตั๊บ” ร่างของชายรูปร่างผอมกระตุกถี่ พุทโน้มลำตัวหนาใหญ่ลงมาทาบไปบนหลังเรียวเล็ก มือหนาสองข้างกุมมือบางที่กำลังเกร็ง กำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความเจ็บ ทันใดที่แทนได้สัมผัสเนื้อหนังและลอนหน้าท้องแสนเซ็กซี่ เขาก็รู้สึกเสียวซ่านจนต้องเอามือล้วงลงมา กระตุกท่อนเล็กๆของตัวเองขึ้นๆลงๆ  

พุทก้มลงจูบคอขาวๆ เล้าโลมด้วยความชำนาญให้อีกฝ้ายเกิดอารมณ์ มือหนาๆเปลี่ยนจากกุมมือบางมาสอดเข้าด้านล่างและกอดลำตัวบางๆไว้ด้วยความรัก และเร่งกระแทกเข้าใส่จากด้านหลังอย่างเต็มแรง รสจูบเล้าโลมที่อ่อนโยน ทำให้แทนใจสั่นจนทรุดหมอบลงบนพื้น แต่ยังดันบั้นท้ายให้โด่งงอน ให้อีกฝ่ายกระแทกเข้ามาจนได้ยินเสียง ตับๆๆๆๆ ลั่นหู..

ทั้งกอด... ทั้งกระแทก.. จนแทนร้อนเหมือนจะระเบิดให้ได้...


“มึงงง ตายยยย!!!”

“ฮ่าฮ่าฮ่าาาาาาาาาาาาาา”

เสียงอันธพาลระเบิดเสียงหัวเราะขึ้นเมื่อมันเหยียบขึ้นมาบนระเบียงนอกเรือนหอของทั้งสอง


“อ๊ะส์ อ๊สะ”

“เดี๋ยวก่อน”

พุทรีบกระชากมือมาปิดปากแทน


“อื้อออออออ อุบบ บ บ”

“เงียบๆ”

“ปึงงงๆๆ ปึงงง”

เมื่อแน่ใจพุทรีบผละออกจากตัวแทนก่อนจะรีบบอกให้แทนไปซ่อนในห้องน้ำ

“มึง ไปอยู่ในห้องน้ำ เร็วเข้า”

“ทำไมกูต้อง...มีอะไรรึป่าว”

แทนผละตัวลุกขึ้นนั่งมองพุท ตาถลึง

“ไป เร็วเข้า”

สิ้นเสียงตะโกนร้องของแฟนหนุ่ม


“เพล่งงงงง!!!”

เสียงประตูกระจกก็ถูกทุบแตกออกเป็นเสี่ยงๆ หลุดกระจุยกระจายเข้าสู่ด้านในตามแรงลม..

ทันใดนั้น ปรากฏให้เห็นเงาของกลุ่มอันธพาลนับสิบที่กำลังยืนอยู่นอกระเบียง ท่ามกลางบรรยากาศฝนฟ้าที่กำลังโกรธเกรี้ยว...

พวกเขาค่อยๆเดินกรุยกรายเข้ามา เหมือนยมทูตร้าย... กับเครื่องลางๆดูดวิญญาณนับสิบชั้นที่ถืออยู่บนมือหยาบโสโครก...

“ไปปปปปปปปปปป”

แทนรีบวิ่งเข้าไปคว้ามือถือของตัวเอง ก่อนวิ่งเอาชีวิตรอดแทนไม่ทัน

“จะไปหนายยยยย ฮ่าฮ่าฮ่าาาาาาาาาาาาาา ฮิ้ววววว”

ทันใดที่ขาข้างหนึ่งก้าวเข้าไปในห้องน้ำ พวกเดนนรกสองคน วิ่งตามเข้าไปจะพังประตู

“ปังงงง!!!”

ยังไม่ทันได้ล็อคประตู พวกมันก็ดันประตูจะเข้ามาภายใน แทนรีบเอาตัวบางๆของตัวเองดันประตูไว้ไม่ให้มันเข้ามาได้

“อื๊ดดดดด”

แทนพยายามเอาไหล่ดันสุดแรงเกิด แต่ก็สู้แรงของสองคนที่มีกล้ามแขนเป็นมัดๆไม่ได้ พวกมันดันจนประตูจะเปิด พร้อมทั้งยื่นมือเข้ามาคว้าแทน

ทันใดที่มือของมันโผล่ออกมาให้เห็นแทน พยายามเอาขาถีบโถชักโครกที่อยู่ไม่ไกลเหยียดตัวต้านแรงพวกมันสุดแรงเกิด ทั้งสองฝั่งต่างพยายามดันสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร...

“ไงไอ่น้อง”

“เป็นผัวกะเทยหรอวะ”

เสียงของปีศาจร้ายดังขึ้น มันยืนผงาดอยู่ต่อหน้าพุท อีกทั้งลูกน้องที่มีรูปร่างผอมสูงลิ่วยืนล้อมกันไม่ให้พุทดิ้นหนี!!

“ฮู้ยยยยย เสียชาติเกิดวะ”

“ถุยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

ไอ่เปรมถุยน้ำลายลงมาที่ใบหน้าหล่อคม พุทสะบัดหน้ากลับมาจ้องอย่างเลือดร้อน...!!

ภายในหัวของพุท คือ อยากเอาหมัดไปแลกกับเบ้าตามันให้หงาย แต่ไม่ว่ายังไง สถานการณ์ตอนนี้เขาก็แพ้...

“มึงจะมาเอาคืนกูหรอ?”

“ฮ่าฮ่าฮ่าาาาาาาาาาาาา”

พุทตั้งสติได้ จึงเริ่มมองหาทางรอด...

ใต้เตียงงง....นั่นแหละ.. ตรงนั้น...

“มึงมันกระจอก ไอ่หมาขี้เรื้อน”

ไอ่เปรม ถึงกับตาถลึก ด้วยความแปลกใจ คนอะไรจะโอหังได้เพียงนี้ ขนาดตัวเองกำลังจะถูก ฆ่า! อยู่แล้วแท้ๆ ก็ยังมาตีฝีปากอวดเก่งอยู่ได้...

“กูไม่แปลกใจสักนิด ว่าทำไมมึงถึงใช้ลูกน้องขี้เรื้อนอย่างนี้มารุมกู”

สายตาท้าทาย และรอยยิ้มมุมปากของพุท ทำเอาไอ่เปรมถึงกับเลือดขึ้นหน้า.. !!!

“ก็เพราะว่า มึง มันก็หมาขี้เรื้อน ไงวะ”

“งั้นหรอ”

“ลองตีนกูหน่อยมั้ย”

“จะได้รู้ว่าปากมึงมันทนขนาดไหน!!”

ด้วยความโกรธ เปรมทิ้งปืนที่ถืออยู่ในมือ ก่อนจะลงมือลากพุทลงมากองกับพื้น และลูกน้องอีกสิบล็อคตัวไว้ให้ ยิ่งพุทดิ้นมันยิ่งล็อคไว้แน่น..!!

เปรมเอาเท้าเหยียบแนบกับใบหน้าของพุท ก่อนจะขยี้ถูไถกับพื้น ให้อีกฝ่ายสูญเสียศักดิ์ศรี...

“อืออออออ ปล่อยกู!!!”

อีกฝั่งภายในห้องน้ำ แทนที่อยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย รีบคว้าโทรศัพท์มือถือ ขึ้นมากด แจ้งเหตุร้าย...

“ตู๊ดดดด....”

ปลายทางยังไม่ทันได้รับสาย พวกมันกลับดันประตูมาปะทะร่างเต็มๆ ทำให้ร่างของแทนกระตุก จนมือถือหลุดกระแทกพื้น... 

“ปึ่งงงงงง”

“ตู๊ดดดด....”

“เหี้ยยยยยยยยยยยย”

แทนร้องขึ้นด้วยความเสียดาย พร้อมทั้งเอาเท้าดัน เหยียดตัวรับแรงพวกอันธพาลอย่างไม่ยอมแพ้...

“เปิดดดเหอะน้า  คนสวยยย”

“ฮู้ววๆๆๆ เปิดสักทีเถอะนะจ้ะ ฮิ้ววว”

“อีกะเทยยยย!! ออกมา!!”

เสียงพวกมันโครตน่ารังเกียจและหยาบคายที่สุด ตะคอกเหมือนสัตว์ป่า หัวเราะร่าเหมือนเดรัจฉาน

แทนเริ่มอ่อนล้าหมดแรงกับการใช้ทั้งร่างดันประตูไม่ให้พวกมันเข้ามา ช่างเป็นเหตุการณ์ที่โหดร้ายเกินกว่าจะรับไหว แทนเริ่มน้ำตาไหลด้วยความผวา หากเขายอมให้พวกนั้นเข้ามาแน่นอน ว่าเขาจะไม่รอด.. แต่ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

“ฮัลโหลลล แจ้งเหตุด่วนเหตุร้ายครับ”

แต่เหมือนจะมีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เสียงเจ้าหน้าที่ปลายทางดังขึ้นพร้อมกับน้ำตาแห่งความดีใจของแทน.. นี่คงเป็นโอกาสรอดสุดท้ายแล้ว

“ฮัลโหลครับบบบบ” แทนตะโกนลั่น

“ใครพูดอยู่ครับ ไม่ได้ยินอะไรเลย?...”

“ช่วยด้วยยยครับบบบบ” แทนตะคอกเสียง

“ไม่ได้ยินครับ” แต่ก็ไม่ได้ผล

...ไม่ได้การละ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เขาคงวางสายไปดื้อๆแน่..

ใช่... ตรงนั้น..

แทนเอาเท้าอีกข้างเขี่ยที่ปั๊มสุขภัณฑ์ที่มีความยาวพอที่จะดันคานกับชักโครงเพื่อดันประตูไว้ไม่ให้เปิด ได้เพียงชั่วคราว

“ปึงงงงงงงงๆๆๆ”

เสียงเขย่าประตูดังถี่

แทนรีบหยิบที่ปั๊มสุขภัณฑ์มาทำอย่างที่คิดไว้ เพื่อถ่วงเวลาให้เขาได้คุย...

ขอเพียงแค่ได้คุยเท่านั้น...

“ฮัลโหลครับ ผมชื่อแทน อยู่อพาร์ตเมนท์สุรนิเวศ ห้อง802 แถวถนนหลักชัย ตอนนี้มีคนบุกมาจะฆ่าผมและแฟน”

“เปิดดดดด”

“ออกมา!!!”

“คุณได้ยินแล้วใช่มั้ยครับ ช่วยผมด้วยครับ”

“แครกกก ปังงงง”

เสียงไม้ปั๊มสุขภัณฑ์ดังกระแทกฝาห้องน้ำ เพราะทนทานแรงพวกมันไม่ไหว ทันใดนั้นประตูก็ถูกเปิดออกกระแทกผนังดัง ปังงงง!!!

...แทนรีบกดตัดสาย เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ ปล่อยพวกมันตายใจ...

“มานี่...................................”

พวกมันลากแทนออกมาจากห้องน้ำ หนุ่มร่างบางไม่ขัดขืน และปล่อยให้พวกมันกระทำอย่างตามใจ.. จำยอมต่อความเลวร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น

“พุททททททททททททททท”

เมื่อถูกลากออกมาข้างนอก ก็เห็นว่าแฟนของตัวเองกำลังถูกกระทืบไปกระทืบมาอยู่บนพื้น เลือดไหลซิบๆเต็มหน้า แทนเห็นแล้วแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่...

“อ่า เมียมึงมาละ”

“อย่าทำอะไร แฟนกู”

“ฮ๊ะ!! มึงเรียกอีกะเทย นี่ว่าแฟนหรอวะ”

เปรมเดินเข้าไปกระชากผมชายไร้สติ ที่นั่งเปลือยร่างอยู่ไม่ไกล ให้เงยหน้าขึ้น..

“พวกมึง อยากลองเย็ดกะเทยดูมั้ยวะ”

“อยากทำอะไรก็มาทำกับกูนี่!!”

แทนเหมือนถูกช็อตด้วยไฟฟ้าแรงสูง สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สายตาล่องลอยและหวาดผวา สั่นเทิ่มไปทั้งตัว...

เปรมถลกกางเกงออจนเหลือแค่ท่อนล่างล่อนจ้อน ท่อนเอ็นโสโครก ทั้งดำ และกลิ่นเหลื่อฟุ้ง กระตุกดิ้นไปมาเหนือศีรษะของเขา

แทนได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจากปากของเขา แต่กลับประมวลผลไม่ทัน ทุกอย่างมันเร็วและเหนือความคาดหมายไปหมด จนไม่รู้จะต้องทำยังไงต่อ...

“อ้าปากกก!!”

“มึงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!”

“กูจะฆ่ามึงงงงงงง!!”

เสียงพุทตะโกนไล่หลัง..!!

แทนตกใจจนสติหลุด ไม่สามารถตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมใดๆ เขาไม่ได้ยินเสียงที่มันสั่ง ได้ยินแค่เสียงหัวใจที่กำลังสั่นเหมือนจะระเบิดดด!!

“อ้าปากกกกกก!!!”

“มึงจะอ้า หรือไม่อ้า!!!”

“เห้ย เอาปืนมาให้กูหน่อยเร็ว...!”

ไอ่เปรมแบมือรอรับปืน จากลูกน้อง ไม่ช้าปืนก็ถูกหยิบมาวางใส่ในอุ้งมือให้

เปรมเอาปืนจ่อยิงไปที่พุท...

“ถ้ามึงไม่อม มันตาย!”

แทนมองตามปลายกระบอกปืน พบว่าคนที่ตัวเองรักกำลังร้องไห้ออกมา ทั้งน้ำตาทั้งเลือดที่โชกอยู่บนหน้าของพุท มันทำให้แทนตัดสินใจได้โดยไม่ลังเล...

ภาพทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นระหว่างพุท เวียนวนเข้ามาในหัวันว่างเปล่า

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ถ้อยคำหยาบคาย ทุกๆอย่างที่พุททำให้ในวันที่แทนลำบาก

มันยังคงเป็นวันวานที่แสนดีและอบอุ่นใจ... และเหมือนว่ายังผ่านไปได้ไม่นาน...

และเค้าจะไม่ยอมปล่อยให้มันจบลงง่ายๆ..

แทนอ้าปากออกกว้างจนเห็นทุกอย่างภายในช่องปาก จังหวะนั้นพุทกัดฟันแน่น ดิ้นด้วยความเจ็บใจเหมือนหมาที่ไร้ทางสู้  

แทนจับท่อนเอ็นโสโครก คาวคละคลุ้งเข้ามาอมในปากช้าๆ...

มันทั้งเหม็นและชวนให้สะอิดสะเอียน จนต้องอาเจียนออกมา

เมื่อปลายของท่อนดันเข้าไปถึงคอหอย แทนก็เริ่มโยกเข้า-โยกออก

“ฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

เสียงลูกสมุนของมันหัวเราะเยาะเย้ยด้วยความขบขัน ทั้งปรบมือและส่งเสียงเชียร์ให้แทนอมให้เด็ดกว่าเดิม...

‘อม ให้หน่อย เร็ว’

เสียงที่พุทเคยพูดเมื่อชั่วโมงที่ผ่านมา ลอยเข้ามาในหัวของแทน

‘พุท อ๊าส์ ไม่เอา มึงยังไม่อาบน้ำเลย’

และเสียงตอบปฏิเสธของเขาก็ดังย้ำๆซ้ำๆในหัว

แทนน้ำตาไหลออกมา แต่ก็ยังต้องชักท่อนเอ็นแสนโสมมเข้าออกปากต่อไปไม่หยุด

เพื่อ รักษาชีวิตของคนคนหนึ่งไว้

“อ๊าส์ อ๊ะส์ อ๊า”

“มึงงงงงง มันวิปริต”

พุทตะคอกดังลั่นห้อง แต่ไอ้เปรมก็เอาแต่ครางเสียวอย่างไม่เกรงใจใคร ชายแขนขาดหนึ่งข้างเสพสำราญ ด้วยการให้กะเทย Oral sex ช่างเป็นภาพที่วิปริต..

“ไอ้พิการรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร!!!”

ตื้มมมมมมมมมมมมมมมม!!!

เหมือนระเบิดถูกทิ้งลงในใจเปรม คำแสนล้านคำที่ถูกพ้นออกมาจากปากพุท ไม่ได้มีผลกระทบต่อเขาขนาดนั้น

แต่คำว่า ‘พิการ’ มันหนักหนาสาหัส ดูไร้ศักดิ์ศรี เกินกว่าจะรับไหว..

“ไอ้แขนนนด้วนนนนนนนนนนนนนน”

“ชั่วไม่พอ ยังไม่สมประกอบอีกนะมึง!!”

เปรมถึงกับชะงัก และรู้สึกโกรธมากที่ถูกด่าด้วย ‘ความจริง’ ที่ไม่มีทางยอมรับได้ เปรมกระชากหัวแทนออกและตบหน้าแทนจนคว่ำไปกองอยู่กับพื้น...

แทนรู้สึกเจ็บมาก และเสียใจอย่างเป็นที่สุด เหตุการณ์ที่เลวร้ายมันเหมือนจะยังไม่จบ เขานอนนิ่งไม่ขยับอยู่บนพื้นห้อง ในสภาพที่น่าเวทนาอย่างเป็นที่สุด...

“ฮึยยยยยยยยยยยยยยยย!!”

“พิการหรอ!!!”

ไอ่เปรมเตะปากพุทจนหน้าสะบัด เลือดกบปาก ล้มไปกองอยู่อีกฝั่งข้างเตียงนอน...

“พวกมึง ปล่อยมัน”

“ตอนแรกกูอยากจะเอาปืนยิงกระบานมันให้ดับคาปลายกระบอกปืน”

“แต่ตอนนี้กูเปลี่ยนใจแล้ว...”

“ตอนนี้กูจะยิงปากมันแทน...!!”

สิ้นเสียงมันลูกสมุนต่างก็พาถอยห่างออกจากบริเวณนั้น ให้ลูกพี่กระทืบปากพุทให้หนำใจ พุทค่อยๆคลานไปที่ข้างเตียงนอน และใต้เตียงตรงนั้น...มันมี...

พุททำเนียนคลานไปนอนทุรนทุรายอยู่ข้างเตียง ก่อนจะค่อยๆสอดมือไปหยิบของบางอย่างมาถือซ่อนไว้ในอุ้งมือด้านหลัง อาศัยความมืดของเงาตัวเองปกปิดไว้ไม่ให้ใครเห็น

“มึงเก่งนักใช่มั้ย”

ไอ้เปรมตามมากระชากคอพุทขึ้นมามอง.. ก่อนจะกระแทกหัวพุทลงกับพื้นอย่างแรง

ดวงตาที่แสนหฤโหดจับจ้องไปยังคู่อาฆาตอย่างไร้เมตตา..

พุททำเป็นหมดสติไร้เรี่ยวแรง

มือสากหยาบของยมทูตหยิบยื่นเครื่องรางมาปลิดวิญญาณของอีกฝ่าย

ปลายกระบอกปืนกำลังถูกจ่อลงไปที่ริมฝีปาก

จังหวะนั้นเอง....

“ฉึกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!”

“อออออออออออออออออออ๊ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาากกกกก”

พุทกระชากมีดในมือข้างลำตัวขึ้นมาเสียบคาอยู่ในเบ้าตาของผีร้าย จนมันทิ้งปืนในมือและรีบจับด้ามมีดที่เสียบอยู่ในดวงตา เลือดไหลทะลักออกมาเหมือนสายน้ำ ท่วมเนื้อตัวของมันจนเปียก และแดงฉานสะท้อนกับแสงฟ้าที่กำลังคำราม!!!! พุทรีบคว้าปืนที่หล่นอยู่บนพื้นและล็อคร่างที่กำลังผวาอยู่กับปลายด้ามมีดที่ปลิดชีพดวงตาอันเป็นสมบัติที่มีค่าอีกชิ้นของมัน...

“ถ้าพวกมึง ขยับ แม้แต่ก้าวเดียว กูค่อยๆยิงทุกส่วนบนร่างกายมัน ตามจำนวนก้าวของพวกมึง”

“ลูกพี่.......................!!!”

“พี่เปรม...................................!!”

“เมื่อกี้ ตรงไหนนะ ที่ให้เมียกูอมมมม”

“ม่ายยยยย..... ไม่... อย่า……………….!!”

พุทไม่ฟังคำปฏิเสธใดๆจากมัน มันดิ้นทุรนทุรายเหมือนจะขาดใจ

“ปังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!”

นัดเดียว... ปลิดชีพลูกอีกนับล้านคนที่จะมาเกิดกับคนสันดานเลวอย่างมัน

“อออร๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาางงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง”

นอกจากใบหน้าที่แดงฉานไปด้วยเลือดสดๆ ตอนนี้ก็มีตรงหว่างขาอีกหนึ่งที่เลือดกระจุยกระจายพุ่งเป็นสะเก็ดและไหลทะลักออกมา โดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด

ร่างของมันเริ่มอ่อนลงเรื่อยๆ ภายใต้วงแขนของพุทที่กำลังล็อคอยู่

....ร่างของชายสูงใหญ่ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสดๆของศัตรู นับเป็นเหมือนน้ำทิพย์ชโลมกายของผู้ชนะ....

“ปังงงง”

“เปิดประตูเดี๋ยวนี้”

เสียงเจ้าหน้าที่ที่กำลังมาถึงดังขึ้นอยู่นอกห้อง

พวกลูกสมุนต่างก็ตกใจ รีบกุลีกุจอกระโดดออกลงจากระเบียงด้านนอกห้อง

...ก่อนที่ประตูจะถูกเปิด พุทถีบไอ้เปรมที่กำลังอ่อนแรงไปกองไว้อีกฝั่ง และถือปืนไว้ในมือ...

“หยุดเดี๋ยวนี้ นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ”

“หยุดเดี๋ยวนี้”

“คุณ......................!!!”

“เกิดอะไรขึ้นคะ”

เสียงเจ้าหน้าที่ทั้งตำรวจ พยาบาล กู้ภัย ต่างก็รีบตรงดู่เข้ามาหาพุท แทน และไอ่สารเลวนั่น!..

“มันจะฆ่าผม ผมเลยป้องกันตัวครับ…”

พุทพูดด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย...

ก่อนจะตรงดิ่งเข้าไปกอดแทนที่กำลังไร้สติ!...


ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R นะครับ ขอบคุณที่ยังรอพุทเชนะครับ อดใจกันอีกนิดนึง ตัวละครทุกตัวมีเหตุผลของตัวเองครับ ฝากกดไลค์และคอมเม้นให้ไรท์ด้วยนะครับ ช่วงเมื่อกี้ไรท์ติดสอบเลยมาช้าสักนิด แต่มาแน่นอนครับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น