สวนผัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Mission9...พักกายพักใจ?

ชื่อตอน : Mission9...พักกายพักใจ?

คำค้น : ช่วย ทะเลาะ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2561 21:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Mission9...พักกายพักใจ?
แบบอักษร

“คนมันสวยอะนะ”

(ชุดเข้าผับจ้า)


ณ คอนโดฟาริดา เวลา 13.55 น.

            เวลาบ่ายแก่ๆอย่างนี้ฉันยังนอนอยู่ที่เตียงไม่ลุกไปไหน ไม่กินข้าว ไม่อาบน้ำสกปกเนอะ แต่แล้วไงฉันก็ไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว เซ็งง่ะ ตอนนี้มหาลัยฉันปิดมา 1 เดือนแล้วและก็ผ่านเรื่องนั้นมา 1 เดือนเช่นกันฉันยอมรับเลยว่าสองอาทิตย์แรกแม่งโคตรของโคตรแย่เลย จนเพื่อนฉันมันทนไม่ไว้ด่าซะสำนึกผิดไม่ทันเลย แต่อีกอาทิตย์ ต่อมาก็ดีขึ้นเรื่อยๆแต่ก็ไม่ได้ออกไปไหนอยู่เล่นกับเจ้าลัคกี้ดีกว่า อ๋อ!แล้วอีกเรื่องคือคลิปวีดีโอมันเอามาให้ฉันดูแล้วและมันก็บอกเอาไปให้กันนาร์ดูแล้วเหมือนกัน แต่แล้วไงเรื่องกันนาร์ก็ของเรื่องกันนาร์แต่ยัยแพรวาตัวแสบฉันจะจัดการให้สาสมเลยค่อยดู!หึ!

**Line! ~**กลุ่มสายรหัสนรกแตก เอ่อลืมเรื่องเลี้ยงสายไปเลยแหะ

Line! ~เฮียทีมคนหล่อในปฐพี: “ตายห่ายังอีน้องรหัส?”

เดียวนะ!นี่คือคำทักทายประเทศไหนของเฮียแกว่ะบอกเลยเฮียทีมเนี่ยโคตรเถื่อน!!

Line! ~ริทคนน่ารัก : “นั่นสิบอกจะเลี้ยงแต่หายไปเลยอ่า”

คราวนี้ไอ้ริทเห็นแก่แดกจริงๆมันไม่น่าได้มันเป็นน้องรหัสจริงๆเลย

Line! ~ฟาริดาชื่อนี้พ่อแม่ตั้งให้: “ยังไม่ตายว่ะเฮียพอตายยากอ่ะ กูลืมว่ะไอ้ริท”

**Line! ~**ริทคนน่ารัก: “โห่เจ๊สั้นๆแต่ได้ใจความ น้องมันรออยู่เนี่ยเจ๊ครับเฮียคับ”

**Line! ~**เฮียทีมคนหล่อในปฐพี: “ยังไม่ตายก็ดีได้ข่าวว่าอกหัก ฮ่าๆๆ”

น่าขำมากมั้งไอ้เฮียยยย

**Line! ~**ฟาริดาชื่อนี้พ่อแม่ตั้งให้: “เฮียอย่าพูดถึงเหอะว่ะ ขอร้อง แล้วไอ้ริทน้องหรือมึงรอเอาให้แน่”

**Line! ~**ริทคนน่ารัก: “ผมรอแหะๆ”

ว่าแล้วคนอย่างมันเนี่ยนะจะเดือดร้อนแทนน้องอมพระมาพูดก็ไม่เชื่ออ่ะ

Line! ~เจ๊ยาหยีขยี้ใจชาย: “ใครมันกล้าทำน้องฟาร์กูอกหักว่ะ เดียวกูเลี้ยงเองไอ้ทีมช่วยกูออกด้วย”

อืมหืมมชื่อไลน์แกแซ่บเกือบอีฟาร์ยอมค่ะ

**Line! ~**เฮียทีมคนหล่อในปฐพี: “อ้าวววแล้วไหนบอกเลี้ยง?แล้วชื่อไลน์เปลี่ยนเหอะมันไม่เข้ากับเบ้าหน้ามึงว่ะเจ๊”

ตรงใจกูไปอีกพี่รหัสกู

**Line! ~**เจ๊ยาหยีขยี้ใจชาย: “เออน่า! ช่วยนิหน่อยทำบ่น แล้วยังกะชื่อไลน์ดีนักล่ะไอ้ริทไปบอกน้องมึงด้วยไปเจอกันที่ The One Pub อะเค ?แล้วลากมันเข้ากลุ่มด้วย”

ทำไมต้องที่ The One Pub ด้วยนะแต่ช่างเหอะคงไม่เจอหรอกมั้งถึงเจอก็ไม่กลัว

**Line! ~**ริทคนน่ารัก: “ค้าบบเจ๊ยาหยีคนสวย”

**Line! ~**เจ๊ยาหยีขยี้ใจชาย: “อุ๊ปส์!!พูดดีเอาไปสองร้อย ฮ่าๆๆๆ”

**Line! ~****โฟร์ฮ่ะ:**เข้าไลน์กลุ่ม

**Line! ~**โฟร์ฮ่ะ: “สวัสดีครับโฟร์ครับ” มีมารยาทดี

**Line! ~**เฮียทีมคนหล่อในปฐพี: “เออๆดีๆ” เฮียแกเถื่อนกับทุกคนจริงๆวะ

**Line! ~**ฟาริดาชื่อนี้พ่อแม่ตั้งให้: “ดีจ้า!”

**Line! ~**เจ๊ยาหยีขยี้ใจชาย: “อร๊ายยน่ารัก! สวัสดีจ้า พรุ่งนี้กันที่ The One Pub 3ทุ่มนะจ้ะ”

**Line! ~**โฟร์ฮ่ะ: “ครับบบบ^^”

เห้อออ หลังจากสรุปเรื่องเลี้ยงสายเสร็จฉันก็วางเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เออ! หาเสื้อผ้าไปเที่ยวพรุ่งนี้ดีกว่าที่จริงฉันก็เป็นคนแต่งตัวเก่งอยู่นะแต่ช่วงที่จีบกันนาร์งานฉันเยอะจนไม่มีเวลาดูแลตัวเองเท่าไร และยุ่งเรื่องกันนาร์ด้วยนั้นแหละ อ่าใส่ชุดนี้ดีกว่าไม่บอกหรอกรอดู อิอิ

~ไอ้หนุ่มดอยเต่า มันเศร้าหัวใจ๋ กิ๊ดมากิ๊ดไปมันน้อยใจ๋แต๊เล่า~(เสียงโทรศัทพ์) 

‘อาป๋า’ โอ๊ะอาป๋านี่น่าคิดถึงจังเยยยย อาป๋าคือพ่อ ส่วนแม่ฉันก็เรียกอาม้าน่ารักดีใช้ม้าคิ

            “อันยองค่าอาป๋าคิดถึงจังเยยอ่ะ”ฉันรับสายด้วยเสียงสดใสด้วยความดีใจ

            “คิดถึงแต่ไม่โทรหาเลยนะ เจ้าตัวแสบอาม้าเขาคิดถึงหนูนะ”ฉันว่าฉันควรกลับสักหน่อยดีกว่าเพราะคิดถึงอาป๋า อาม้าอ่ะ

            “เดียวอีกสัก สามสี่วันหนูจะไปหานะคะ”ฉันบอกอาป๋าไป

            “จริงหรอยัยหนู!!”เสียงอาม้า แสกเข้ามาในสาย

            “จริงสิคะ หนูจะโกหกทำไม”ฉันตอบกลับเสียงหวาน

            “ดีเลยเดียวอาม้าทำของที่หนูชอบเยอะเลยดีไหม?”เอาของกินมาล่อตลอกแต่แล้วไงชอบอ่ะ อาม้าอ่ะอาหารอร่อยที่สุดในโลกอ่ะ

            “ดีค้าาา งั้นแค่นี้ก่อนนะคะคิดถึงนะคะ”ติ้ก!ฉันวางสายจากอาม้าแล้ว อ่าคิดถึงจริงๆนะเนี่ย ถ้าสงสัยทำไมฉันไม่อยู่บ้านๆฉันอยู่ต่างจังหวัดนะสิจังหวัดเชียงใหม่เจ้าอาป๋า อาม้าท่านชอบธรรมาชาตินะเลยไปทำธุรกิจอยู่ที่นั่นโดยตอนนี้มีพี่ชายฉันบริหารอยู่ซึ่งมีไร่รีสอร์ทที่เป็นไร่ด้วยในตัว และโรงแรมในในเชียงและจังหวัดใกล้เคียงที่จริงมีที่กรุงเทพฯด้วยนะแต่พี่ฉันไม่ค่อนมาดูหรอกนานๆทีหน่ะ ครอบครัวฉันมีกันอยู่ 4 คนละ อาป๋า อาม้า พี่แฟรงค์ แล้วก็ฉันเป็นลูกสาวคนที่สองงอิอิเอาละรู้ประวัติฉันไปแล้ว งั้นไปพักผ่อนเพื่อไปปาร์ตี้พรุ่งนี้ดีกว่า เย้!!

ณ The One Pub เวลา 21.10 น.

            ตอนนี้ฉันอยู่หน้าผับเรียบร้อยแล้วและกำลังจะเดินเข้าไปโดยวันนี้ฉันแต่งตัวโดยชุดเปิดไหล่สองข้างสีเหลืองอ่อนความยาวเลยเข่าขึ้นมาประมาณหนึ่งคึบ พร้อมด้วยรองเท้ามีส้นที่ไม่สูงมากสีคล้ายกัน ปล่อยผมยาวตรงสวย และสะพานกระเป๋าข้างสีขาวเพื่อให้เข้ากับชุดที่ใส่ และตอนนี้ฉันก็กำลังมองหาสายรหัสฉันกับเพื่อนๆฉันชวนพวกมันมากด้วยเพราะพวกมันก็สนิทกับสายฉันเหมือนกัน แต่ระหว่างที่กำลังเดินก็มีคนมองฉันบ้างแหละก็คนมันสวยช่วยไม่ได้ อิอิ

            “แหมผู้มองตามคอแถบหักละย่ะ”วินนี่มันแซวฉัน

            “คนมันสวยอะนะ”ฉันตรอกกลับ

            “น้อยๆเหอะมึงถ้ามึงสวยโลกนี้ก็ไม่มีใครขี้เหร่แล้ว”เสียงนี้มันของเฮียทีมนี่หว่า

            “อ้าวเฮียวัสดีมองไม่เห็น เจ๊ยาหยีสวัสดีคะ”ฉันไหว้พวกเฮียและเจ๊เมื่อนั่งลง

            “วัสดีจ้ะน้องฟาร์ของเจ๊ ว่าแต่...ใครทำน้องเจ๊อกหักว่ะ”สงสัยทำไมเนี่ยอุส่าไม่พูดถึงมาเป็นเดือน

            “พี่กันนาร์ ปี 3 สัตวแพทย์ไง สวัสดีครับพวกเจ๊และเฮีย”ขี้เสือกไม่มีใครเกินละมันเนี่ยไอ้ริท

            “เออๆ/อืมๆ/ดีดี/”พวกฉันพยักหน้ารับไหว้มัน

            “สะสวัสดีครับพวกพี่ ขอโทษที่มาสายฮะ”อ่านี่มันหลานรหัสฉันหรอว่ะ?ดูน่าถนุถนอบไม่น่าจับได้ไอ้ริทเลยจริงๆ

            “นั่งๆๆเลยน้องโฟร์ใช่ไหมจ้ะ?รู้จักพวกพี่หมดหรือยัง?”เจ๊ยาหยีถามโฟร์

            “รู้จักหมดแล้วครับแต่พี่ฟาร์ยังไม่รับแอดผม”อ้าวนี้ฉันยังไม่ได้รับหรอว่ะ?

            “เออๆๆโทษทีๆพอดีพี่ไม่ค่อยได้เล่นอ่ะเดียวรับเลย”แล้วฉันก็หยิบโทรศัทพ์ขึ้นกดรับแอดน้องมันทันที

            “กินไรสั่งกันเลยนะ เจ๊เลี้ยงเองจ้า แต่!!วินนี่มึงต้องเล่าเรื่องทุกอย่างขอน้องฟาร์ให้เจ๊ฟัง อะเค?”เฮ้ออให้มันได้อย่างงี้สิ

            “ได้เลยค่า”ระหว่างที่พวกเรานั่งกินนั่งฉลองกันอยู่อีวินนี่ก็เล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับฉันและกันนาร์ให้พวกเจ๊กะเฮียฟัง พอมาฟังเรื่องราวอีกครั้งใจมันก็กลับมาเจ็บอีกครั้ง

            “หนอยย กล้าดียังไงมาทำให้กูเลือดตกยางออก”เจ๊ยาหยีพูดอย่างโมโห

            “มันเป็นเจ้าของที่นี่ใช่ไหม?”เฮียทีมพูดขึ้นเสียงเรียบเห็นเถื่อนๆหยาบๆเฮียแกก็รักพวกเรามากนะบอกเลย

            “ช่างมันเถอะเฮีย เจ๊ ฟาร์แม่งไม่อยากยืดเหยือให้มันเจ็บอีกแล้วว่ะ”พูดจบฉันก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม อ่าฉันว่าฉันเริ่มเมาแล้วแหละ ไปเข้าห้องน้ำดีก่อน

            “กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”ฉันบอกกับคนในโต๊ะแล้วลุกขึ้นแต่ฉันดันเซนิดหน่อย

            “มึงไหวไหมเนี่ยให้กูไปเป็นเพื่อนปล่าว?”ยัยปาล์มถามฉัน

            “ไม่เป็นไรกูไหว”พูดจบฉันก็เดินไปเข้าเลยคนเยอะชะมัดนึกว่ามดบ้าชิบ!กว่าจะเดินมาถึงใช้เวลาตั้งนานดีนะเข้าห้องน้ำทัน อ่าาาาเกือบเยียวแตกแล้วไหมล่ะ

            “อ่า โหลง”แล้วฉันก็ยืนล้างมือเพื่อทำความสะอาดก่อนเดินออกไปข้างนอกแต่...หมับ!!!ฉันเงยหน้าก็พบกับผู้ชายคนหนึ่งสูง ตัวใหญ่จนน่ากลัว แต่ฉันไม่กลัวหรอกเว้ยยย เพราะเมื่อเหล้าเอาปากฉันจะกล้าขึ้นอีก 10 เท่า

            “ปล่อย!!”ฉันพูดพร้อมสะบัดแขนให้ออกจากมือของมัน

            “ไม่ปล่อยไปกับพี่สิจ้ะ พี่จ่ายไม่อั้น”เหอะก่อนพูดเนี่ยมันใช้สมองกลั่นกรองความคิดมาแล้วใช่ไหม?

            “กูไม่ได้ขาย!!ปล่อยกู!!”ฉันตะคอกมันแต่ถูกถ้ามันจะไม่สะทบสะท้านอะไรเลยด้านเกินแล้วมั้งมันน่ะ

            “ปากดีนักนะมึง!!”มันง้างตบขึ้นมาจะตบฉัน เอาเว้ยตบมาตบกลับไม่โกงแต่ หมับ!!! มีคนมาจับแขนมันเอาไว้นั่นก็คือ...

            “คะคุณกันนาร์” ใช่...คนนั้นคือกันนาร์มันเลยทำให้ฉันแข็งเป็นหินตลอด 1 เดือนที่ผ่านมามันไม่ได้ทำให้ฉันลืมเขาแม้แต่น้อยแต่มันกลับคิดถึง

            “มึงจะทำอะไร?กูถามว่ามึงจะทำอะไร!!?”กันนาร์ตะโกนถามผู้ชายคนนั้นจนผู้ชายคนนั้นตัวสั่นไปด้วยความกลัว ฉันไม่เคยเห็นกันนาร์ในภาพแบบนี้มาก่อน

            “ผะผมขะขอโทษครับ ผะผมไม่ทราบว่าเธอเป็นผู้หญิงของคะคุณ”ผู้ชายคนนั้นขอโทษเสียงสั่นพร้อมยกมือไหว้กันนาร์ แต่เดียวนะ!ผู้หญิงของกันนาร์ บ้าไม่ใช่สักหน่อยแล้วแกจะหน้าแดงทำไมเนี่ยยยย แกโกธรเขาๆๆๆ

            “ต่อให้ไม่ใช่ผู้หญิงของกู มึงก็ไม่มีสิทธิ์ไปทำร้ายเขา!! พวกมึงพามันไปจัดการ”กันนาร์สั่งให้ลูกน้องลากผู้ชายคนนั้นออกไป

            “ยะอย่าทำอะไรผมเลย นะครับผมขอร้องงงง”แล้วผู้ชายคนนั้นก็หายไปลิบตาฉันจึงเลือกที่จะเดินออกไปจากตรงนั้นเหมือนกัน หมับ!!

            “เดียว!!เธอเป็นไรหรือปล่าว?”แล้วส่งสายตาเป็นห่วงมาให้เป็นห่วง?เหอะคงไม่ใช่หรอก

            “ไม่เป็นไร ขอบคุณที่ช่วยขอตัว”ฉันเดินออกทันทีที่พูดจบ เมื่อถึงโต๊ะก็เห็นแต่พวกผู้ชายนั่งกันอยู่

            “ไปไหนกันแล้วอ่ะ?”ฉันคนที่อยู่ที่โต๊ะ

            “นู้นนน ไปเต้นกันแล้วนู้น”ไอ้ริทตอบแล้วพยักหน้าไปทางที่ยัยปาล์ม วินนี่ และเจ๊ยาหยีกำลังเต้นอยู่ด้วยความเมามันส์

            “ทำไมไปนาน?”เฮียทีมถามเมื่อสังเกตเหตุว่าฉันไปเข้าห้องน้ำนาน

            “คนมันนเยอะอ่ะ กว่าจะเดินเกือบเหยียดกันตาย”ฉันตอบไปแบบนั้นเพราะไม่อยากให้เฮียเป็นห่วงเพราะถ้าจากเรื่องของกันนาร์ก็ดูเป็นห่วงฉันอยู่แล้ว ฉันนั่งดื่มอยู่สักพักยัยพวกนั้นก็ลากฉันไปเต้นด้วย

            “อีฟาร์ไปเต้นกานนนน”อีวินนี่ลากฉันไปคนละข้างกับยัยปาล์ม

            “พูดกันนดีๆก็ได้โว้ยยยย ไม่ต้องลากกู”และแล้วเราก็มาถึงโซนติดขอบดีเจแล้วเต้นกันอย่างเมามันส์  โคตรสนุกอ่ะ ฉันเต้นอยู่สักพักก็มีมือปริศหนามาโอบเอวฉันแต่ฉันก็พยายามดิ้นหนีแต่ก็ไม่สำเร็จสักที วันนี้วันซวยอะไรของกูว่ะแม่งงง พวกเพื่อนหายไปไหนหมดเนี่

            “นี่!!คุณปล่อยฉันนะ”ฉันดิ้นสุดแรงแต่กไม่หลุดสักทีนี่คนหรือปลิง?ไอ้เวรเอ้ย

            “เอาหน่า เต้นกับผมสักเพลงอย่าเล่นตะ...”พล๊วะ!!!!!! ร่างของผู้ชายคนนั้นร่วงไปนอนกับพื้นทั้งที่ยังพูดไม่จบ อีกแล้ว...กันนาร์อีกแล้วที่มาช่วยฉัน

            “มึงเป็นใครมาต่อยกู!!!” พล๊วะ! ผู้ชายคนนั้นต่อยกันนาร์กลับ

            “มึงง!!!”พล๊วะ!! พล๊วะ!! พล๊วะ!!พล๊วะ!!กันนาร์ต่อยคืนไม่ยั้ง

            “พอแล้วกันนาร์!!!”ฉันห้ามกันนาร์เพราะดูหมอนั้นใกล้ตายเต็มทน

            “แต่มันทำเธอนะเว้ย!!!”กันนาร์หันมาตะคอกฉัน

            “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายไม่ทราบ!!?”ฉันยักคิ้วถามกันนาร์ด้วยความสงสัยว่าเขาเกี่ยวอะไรในเมื่อเขาไม่ได้ชอบฉัน ตอนนี้เสียงเพลงผับก็เงียบลงเพราะสาเหตุมาจากฉันนี่แหละ

            “แต่ฉันช่วยเธอไว้นะเว้ย!”กันนาร์พูดด้วยความหงุดหงิด

            “มีอะไรกัน?”เฮียทีมที่ยืนมองอยู่นานก็พูดขึ้น

            “นี่หน่ะหรอ?ไอ้กันนาร์ที่พวกเธอพูดถึง เหอะ”เฮียทีมมองกันนาร์ด้วยความกวนตีนแต่กันนาร์ก็ไม่ยอมเหมือนกัน

            “ชะใช่เฮีย แต่ไม่มีอะไรแล้วแหละ ฟาร์กลับก่อนนะ”พูดจบฉันก็เดินกลับไปที่โต๊ะเพื่อไปเอากระเป๋าแล้วออกมาจากผับทันที แต่หมับ!!โอ๊ยยยวันนี่โดนกระชากบ่อยเกินไปแล้วนะ!!ฟาร์โมโห

            “เรามีเรื่องต้องคุยกัน”กันนาร์นั่นเอง เหอะมีเรื่องจะคุยเรื่องอะไรว่ะ?

            “เหอะ!คุยอะไรเราไม่มีเรื่องที่ต้องคุยกันแล้วกันนาร์”ฉันบอกกันนาร์ด้วยสายตาตัดพ้อทั้งที่ตอนนั้นเขาไม่คิดจะฟังฉันแล้วยังต้องคุยอะไรกันอีก

            “เรื่องเธอกับแพรวาเรื่องนั้นฉะ”

            “ถ้าเรื่องนั้นนายก็เลือกที่จะเชื่อยัยนั้นอยู่แล้วจะพูดทำไม?”ฉันรู้ว่ากันนาร์รู้แล้วว่าเรื่องมันเป็นยังไงแต่ฉันยังไม่พร้อมที่จะฟัง

            “เธอฟังฉันก่อนได้ไหม?ฟาริดา เห้ออ”กันนาร์ถอนหายใจเมื่อฉันไม่ยอมฟังเขา

            “ไม่ฟังๆๆๆๆๆๆฉันไม่ฟังนาย!!”ปัก!ฉันพูดแล้วทุบหน้าอกกันนาร์จากนั้นก็วิ่งออกมาโดยไม่ฟังเสียงเรียกของกันนาร์

            “ฟาริดา!!!”ฉันกลัวกลัวว่าจะใจอ่อนให้กันนาร์ ใจฉันยังเต้นแรงเสมอเมื่ออยู่ใกล้กันนาร์ฉันขอเวลาหน่อยแล้วกันนะ เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะฟังทุกอย่างที่นายพูดแต่ตอนนี้ฉันขอเติมพลังหน่อยนะเพื่อกลับมาทำให้นายเป็นของฉันอย่างเต็มใจและสมบูรณ์แบบ พร้อมทั้งจัดการยัยแพรวาตัวร้ายนั่นด้วย!!หึ!

            แล้วเจอกันนะเชียงใหม่!!!!!!!!><


                         ถูกใจ 112

                         Farida_123  แล้วฉันจะกลับมา^^

                         Winni69  เดินปลอดภัยมึง

                         Palmy000 โชคดีเว้ย

                         **Farida_**123 ขอบใจพวกมึง@Winni69@ Palmy000


ไรท์เตอร์:ฟาริดาจะเอาคืนยังไงดีน้าาาา มาคอมเมนต์กันได้น้าาาา


​​

ความคิดเห็น