ศานิชล

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ #คอมเม้นติชมผลงานได้เลยนะจ้ะ #กดไลค์ให้ด้วยนะ กดทุกวันก็ได้นะไม่ต้องเกรงใจ

ชื่อตอน : 17

คำค้น : เอดาน,ลูกจันทร์,เดย์,มอร์แกน,แคท,แคทธารีน,นิก,เคโอ,หนูโอ๋,โอลิเวีย,ฟาธี,ลินา,หนูนา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.4k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2561 09:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17
แบบอักษร

เอดานลงจากรถด้วยความเชืองช้า  เขาขับรถหลบสายฝนมาเรื่อยๆจนมาถึงสวนสาธารณะที่อยู่ไกลบ้านเจ้านายเก่าสถานที่ที่เขาไม่ควรมา  เขาจากแถวนี้ไปหลายปีอันที่จริงไม่ควรแม้แต่ผ่านมาด้วยซ้ำไป  เขาควรไปให้มันพ้นๆ

ที่นี้ไม่เคยเปลี่ยนเลยยังคงมีผู้คนมาเดินอยู่บ้างแต่ไม่หนาตาและไม่วุ่นวาย  ไหนจะยังมีต้นไม้ใหญ่ร่มรื่นมีดอกไม้ที่เบบานตามฤดูกาลเพื่อเพิ่มคงามสดชื่น

เอดานเดินไปตามทางเรื่อยๆ  เขาไม่ได้มองซ้ายมองขวาเพราะไม่อยากให้ใครเข้ามาทักหรือจดจำเขาได้อีก  เขาอยากหายไปจากความทรงจำของทุกคน

แต่เจ้าหมาสองตัวกลับแวะทักทายคนที่เดินสวนไปมาไปสะทุกคน  มันไปเอาความอารมณ์ดีมากจากไหนนักหนา  ไหนยังไอ้แมวที่เขาอุ้มอยู่อีกชะโงกคอมองผู้คนจนคอยาวไปเป็นศอก

"กางร่มทำไมคะ"

หญิงสาวที่ยังใส่เฝือกที่ขาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นป้ามาลีหยิบร่มออกมาจากในรถและกางมันออกทั้งที่ฝนก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะตกลงมาสักหน่อย

"แดดแรง  เดี๋ยวคุณหนูจะไม่สบายเอานะ"

แสงแดดอ่อนๆยามเย็นกำลังส่งมากระทบผิวขาวๆของเด็กสาวที่กำลังไม่สบายเพราะมีแผลถลอกหลายจุดบนตัวถ้าโดนแดดมากๆเธอก็กลัวว่าจะพาลเป็นไข้ได้อีก

"ลูกจันทร์แข็งแรงพอค่ะ  ดูสิค่ะ"

แขนเล็กๆถูกยกขึ้นเบ่งกล้ามโชว์  จนมาลีหัวเราะออกมา  มันไม่ได้มีกล้ามแต่กลับเล็กเรียวราวกับแขนเด็ก

"ป้าว่าเรากลับกันเถอะค่ะ"

นั่งต่อได้อีกพักใหญ่มาลีก็ออกปากช่วยลูกจันทร์กลับบ้าน  เธออายุมากแล้วการออกมานั่งนอกบ้านนานๆก็ผลันเป็นห่วงเด็กที่บ้านจะทำงานไม่ถูกใจ

"แต่เราเพิ่งจะมากันเองนะคะ"

ลูกจันทร์ยังคงนั่งชมนกชมไม้อย่างมีความสุขราวกับว่าเธอไม่เคยไปไหนมาไหนทั้งที่ได้ออกไปเที่ยวแทบจะทุกวันหยุด  แต่ก็อย่างว่าแหละคนมันชอบสวนสาธารณะเป็นชีวิตจิตใจจะให้ได้ไปเที่ยวไกลหรือสวยแค่ไหนก็ต้องกลับมานั่งชมธรรมชาตอของที่นี้อยู่ดี

"อีกห้านาทีนะคะ"

"ค่ะ"

คนเจ็บยิ้มออกมาอย่างดีใจ  นานๆเธอจะได้ออกมานั่งเล่นแถวนี้  เพราะพ่อไม่ค่อยอนุญาตและที่ได้ออกมานี่ก็เพราะแม่แคทช่วยพูด  ไม่อย่างนั้นเธอก็คงนอนเบื่ออยู่บ้านรอจนกว่าครอบครัวจะกลับมาจากพักผ่อน

"พี่เอ  พี่เอ"

ลูกจันทร์ทีทใช้ไม้ค้ำพยุงตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้  เธอกำลังจะไปขึ้นรถแต่สายตากลับมองเห็นคนที่กำลังเดินอยู่ฝั่งตรงข้ามของสวน  เพียงแว้บเดียวแต่เธอจดจำได้ดีว่าต้องใช้เขาแน่นอน

×××คำผิดแก้ไขตามหลังนะคะ×××

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อของเรื่อง  ล้างแค้นหัวใจ 25+++


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}