Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 10 อุบัติเหตุ (30%)

ชื่อตอน : บทที่ 10 อุบัติเหตุ (30%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2561 08:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 อุบัติเหตุ (30%)
แบบอักษร

บทที่สิบ

เสียงกรีดร้องและเสียงอึกทึกครึกโครมจากในห้องทำให้ผู้เฝ้าประตูทั้งสองที่กำลังสนทนากันนิ่งเงียบไปโดยฉับพลัน ทั้งคู่เปลี่ยนมาสื่อสารกันด้วยสายตาแทน แฝดผู้น้องมองหน้าพี่ชายของตนที่กำลังขมวดคิ้ว ขณะที่ตัดสินใจเอื้อมมือไปยังที่จับประตู แต่มือนั้นกลับถูกสกัดไว้ก่อน ผู้เป็นพี่ชายเพียงส่ายหน้าเบาๆปรามไม่ให้อีกฝ่ายเข้าไปยุ่ง พร้อมกับแทรกตัวขวางที่จับประตูราวกับปกป้องของรักของหวง

“นั่นไม่ใช่เรื่องของแก”

เพล้ง! โครม!

เสียงกรีดร้องผสมปนเปไปกับเสียงแตกกระจายของข้าวของยังดังออกมาไม่หยุด แม้แต่ผู้ขวางประตูยังบิดกายหันกลับไปมองด้วยความตกใจ อดคิดไม่ได้ว่าข้างในนั้นมีเหตุการณ์นองเลือดรอบที่สองหรือไม่ พวกเขาได้ยินเสียงตะคอกต่ำเป็นระยะ แต่นั่นไม่ได้ทำงานสถานการณ์สงบลง

เสียง ‘พูดคุย’ ของผู้เป็นเจ้านายกับหญิงสาวผู้ไม่คุ้นหน้าเรียกความสนใจจากเหล่าชายฉกรรจ์ชุดดำไม่น้อย บางคนก็เดินออกมาจากห้องพัก บางคนก็เดินขึ้นมาจากชั้นล่าง เพียงไม่นาน หน้าห้องแห่งนี้ก็ถูกปิดตายด้วยคนนับสิบ

“ผู้หญิงคนนั้นมาลอบทำร้ายนายท่านเหรอ” คนๆหนึ่งถามขึ้น 

“นักฆ่าที่ไหนจะเสียงดังขนาดนี้” อีกคนแย้ง

“ดูไม่น่าจะเป็นอะไรอย่างนั้นเลยนะ น่าจะเป็นอย่างอื่นมากกว่า” ผู้พูดเหลือบมองฮาฟิซ เขาเป็นคนเฝ้าประตูห้องใต้ดิน เห็นชัดเต็มสองตาว่าเพื่อนร่วมงานของตนประคับประคองหญิงสาวคนนั้นออกมาจากห้อง

“อย่างอื่นนี่คืออะไร” หนึ่งในฝูงชนฉงนสงสัย

“ก็อย่างนั้นไง!” ผู้หวังดีเอ่ยตอบ

ทั้งหมดมองหน้ากันไปมา อดตกใจไม่ได้ที่รสนิยมของผู้เป็นเจ้านาย ‘ดุ’ ขนาดนี้ 

“ถอยออกไปให้หมด” ยะตีมขมวดคิ้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเนื่องจากพอจะเดาความคิดของกลุ่มบุรุษตรงหน้าออก

ยังไม่ทันที่จะได้ขยับฝีเท้า เสียงกระชากประตูก็ดึงดูดสายตาทุกคู่ในบริเวณ ชายหนุ่มร่างสูงกำยำในเสื้อโค้ทหนังสีเข้มกำลัง ‘กอดรัด’ ร่างสูงบางผมเพ้ายุ่งเหยิงด้วยแขนข้างเดียว มือที่กำด้ามจับประตูเกร็งจนเห็นเส้นเลือด ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึง กัดฟันแน่นจนเห็นเป็นรอยกรามขึ้นบนโครงหน้า บางคนข่มความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว แอบปรายตาไปมองภายในห้อง ข้าวของเกลื่อนกลาดระเนระนาด โต๊ะรับแขกคว่ำ แก้วน้ำหล่นแตกกระจาย อะไรที่แรงคนพอจะยกได้ล้วนแต่ไม่อยู่ที่เดิม

ฝูงชนมองหน้ากันเลิกลั่ก แหวกเปิดทางทันที หญิงสาวในอ้อมกอดของผู้เป็นเจ้านายดิ้นพล่านถีบเท้าไปมา เสียงที่กรีดร้องจนแหบแห้งหวีดร้องเป็นภาษาที่พวกเขาไม่เข้าใจ ไม่รอให้ตกเป็นเป้าสายตานานกว่านั้น ชายหนุ่มก็กึ่งรัดกึ่งลากร่างบางนั้นไปที่บันไดทันที

เนื่องจากกังวลว่าจะกลิ้งตกไปทั้งคู่ ชายหนุ่มจึงคลายมืออีกข้างจับราวบันไดเพื่อทรงตัว ชั่วเวลาคลายแรงเสี้ยวขณะนั้นมากพอที่จะทำให้คนในวงแขนดิ้นหลุดออกไป แรงผละส่งให้เขาซวนเซไปเล็กน้อย ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ฝ่ามือร้อนๆก็ตวัดมากระทบหน้าเสียงดังสนั่น

เพี้ย!!

เสียงนั้นดังพอที่จะทำให้ผู้เห็นเหตุการณ์ทุกคนเบิกตาอ้าปากค้าง

‘นายท่าน’ โดนผู้หญิงตบ!!

เพี้ย!!

เสียงฝ่ามือนั่นยืนยันอีกครั้งว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นและได้ยินเป็นเรื่องจริง สายตาคนทั้งหมดจ้องไปที่เจ้านายโดยไม่ตั้งใจ นอกจากใบหน้าที่แดงไปครึ่งซีกแล้ว ไล่ตั้งแต่ปลายคางลงไปถึงคอล้วนแต่ปรากฎรอยเล็บเป็นทาง เลือดซิบๆนั่นเห็นเด่นชัดบนผิวขาวตามชาติพันธุ์

มิเกลไม่เคยเดือดดาลขนาดนี้มาก่อน ทั้งหัวหูร้อนไปหมด ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันจนใบหน้าถมึงตึงราวกับปีศาจในรูปวาด ดวงตาวาวโรจน์ กัดฟันเอ่ยทีละคำ

“ลองอีกครั้งสิ...”

เพี้ย!!

ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ ฝ่ามือบางก็ฟาดเข้าหน้าสากหนาเต็มแรง ฝ่ามือของเธอแดงก่ำไม่ต่างจากหน้าที่รับแรงปะทะนั่นเลย บอกยากว่าใครจะเจ็บมากกว่ากันระหว่างหน้าและฝ่ามือ

“ฉันไม่ใช่ของเล่นของคุณ” ดวงตาแดงก่ำเอ่อนองไปด้วยน้ำขังถลึงจ้องไม่กระพริบ ฟันขาวขบกัดริมฝีปากนุ่มซ้ำรอยแตกเดิม สีแดงแทบจะเป็นสิ่งที่เด่นที่สุดบนใบหน้าซีดเซียว

ชายหนุ่มแค่นเสียงหนัก ก้มตัวรวบร่างบางพาดบ่า แรงทุบและแรงดิ้นของอีกฝ่ายไม่อยู่ในสายตาอีกต่อไป ร่างกำยำหมุนตัวก้าวเท้าลงบันไดทันที

รถสปอร์ตยังจอดอยู่ที่เดิม ชายหนุ่มเปิดประตูโยนคนบนบ่าเข้าไปในรถอย่างแรง ประตูรถถูกอีกฝ่ายถีบจนดังปึงปัง เส้นเลือดสีเขียวปรากฎขึ้นบนขมับเป็นริ้วๆ เอาเลย! เขาก็อยากจะรู้ว่าคาร์บอนไฟเบอร์กับกระดูกคนอะไรมันจะแข็งกว่ากัน

รถหรูแทบทะยานออกไปทันทีที่ชายหนุ่มแตะพวงมาลัย แรงกระชากจากความเร็วทำให้ร่างกึ่งนั่งกึ่งคว่ำกระแทกข้างลำตัวเข้ากับคอนโซลหน้าอย่างแรง จุกจนพูดไม่ออก

“ทำไม จะฆ่าจะแกงฉันก็ทำที่นี่เลยสิ! คนช่วยคุณปกปิดร่องรอยเยอะแยะ ไม่ต้องออกแรงให้เหนื่อย!” เสียงแหบพร่าขึ้นจมูกกล่าว

“ฉันเกลียดที่นี่! ไม่อยากเห็นหน้าคุณ! วินาทีเดียวก็ไม่เอา! ได้ยินมั้ย!” หญิงสาวกรีดร้อง ความรู้สึกหลากหลายผสมปนเปกันมั่วไปหมด

หญิงสาวกลืนก้อนสะอื้น ยกมือถูกหน้าถูคอจนแดงเถือก หมายว่าการทำเช่นนี้จะลบสิ่งที่เธอเจอไปได้

“เลิกทำเหมือนคนอื่นไม่มีชีวิตจิตใจซักที! ฉันเกลียดคุณ! รังเกียจ! ขยะแขยง! แค่ต้องทนให้คุณมาแตะตัว ฉันก็อยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอด!!”

คำพูดแต่ละคำที่อีกฝ่ายพ่นออกมายิ่งทำให้ใบหน้าเกรี้ยวกราดของชายหนุ่มดำคล้ำไปเรื่อยๆ มือที่กำพวงมาลัยแน่นเกร็ง ยิ่งโทสะมากแค่ไหน เท้าก็ยิ่งกดเหยียบคันเร่งหนักหน่วงมากขึ้นเท่านั้น

ปัง!!

เสียงระเบิดดังก้องหยุดสงครามระหว่างทั้งคู่ทันที รถที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงตวัดเสียหลักไถลออกไปนอกเส้นทาง โชคดีที่ความหนาของหิมะริมทางช่วยชะลอความเร็ว แต่ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถหยุดการเคลื่อนที่นี้ได้ทั้งหมด เบื้องหน้าเต็มไปด้วยต้นไม้สูงขาวโพลน เสี้ยววินาทีแห่งชีวิต ชายหนุ่มตัดสินใจหักพวงมาลัยให้ส่วนหลังฝั่งคนขับรับแรงปะทะจากการหยุดกระทันหัน

โครมมม!

____________________________________________


แฮร่ มาตามสัญญาน้าที่บอกว่าวันนี้จะอัพสองตอนเป็นของขวัญต้อนรับวันศุกร์แก่ผู้อ่านค่า

ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ ยอดวิว นะคะ ทุกอย่างเป็นแรงผลักดันให้ผู้เขียนจอมขี้เกียจคนนี้ปั่นตอนใหม่ๆอย่างลืมตาย 555555

แต่ไม่รู้ว่าอุบัติเหตุรอบนี้จะมีใครตายรึเปล่านะสิ...

ฝากติดตามและให้กำลังใจด้วยน้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น