akikoneko17

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 จำไม่ลืม (2)

ชื่อตอน : บทที่ 9 จำไม่ลืม (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 108.8k

ความคิดเห็น : 148

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2558 23:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 จำไม่ลืม (2)
แบบอักษร

หัวใจของผมมันเต้นแรง คุณเสือพูดแบบนี้ออกมาอย่างไม่รู้สึกอะไรเลยหรืออย่างไรกัน ทำไมเขาถึงได้กล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมา โดยไม่มีท่าทีกระดากอาย

 

 

        “ผมเป็นผู้ชายครับ จะไปเป็นเมียคุณเสือได้ยังไงกัน”

 

 

 

        เสียงของผมไม่ดังมากนัก อ้อมกอดแข็งแกร่งที่รัดตัวผมแน่นราวกับงูใหญ่ กำลังสร้างความรู้สึกแปลกๆให้กับผม หรือเพราะว่าในห้องนี้มันหนาว ผมถึงได้รู้สึกอุ่นแบบนี้

 

 

 

        “ถ้าจำไม่ได้ จะให้ฉันเตือนความจำอีกสักรอบดีไหม?

 

 

 

        เสียงกระซิบที่ดังข้างหูผม มันทำให้ผมขนลุกซู่ เขาไม่ได้ถามเฉยๆ แต่พร้อมเอาจริงเสมอ

 

 

 

        “จะ จำได้แล้วครับ”

 

 

 

        “จริงนะ?

 

 

 

        “ครับ ผมจำได้ขึ้นใจเลยครับ!

 

 

 

        พูดออกไปเสียงดังด้วยความอับอาย ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังประจานตัวเอง ผมเป็นผู้ชายแท้ๆ แต่ผมกลับเสียความเป็นชายให้กับคนเพิ่งรู้จักเพียงไม่นาน แถมเขายังเป็นเจ้านายของผมอีก

 

 

 

        สมองของผมมันประมวลผลจนงงไปหมด เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาทำกับผม และสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับผม ก่อนที่ผมจะมาเจอเขา ถ้าเขาบอกว่า เขาคือเสือตัวนั้นที่เข้ามาข่มขืนผมในวันเกิดของผม แสดงว่าเขาต้องรู้สึกผมมาก่อน แล้วเขารู้จักผมได้ยังไง แล้ว...ที่คนกลายร่างเป็นคนได้ มันคือเรื่องจริงอย่างนั้นเหรอ มันขึ้นได้ยังไงกัน

 

 

 

        “อ๊ะ!

 

 

 

        สัมผัสร้อนผ่าว ที่เกิดจากริมฝีปากร้อนของเขา หลังจากที่เขาหันกายผมให้ไปเผชิญหน้ากับเขา เขากำลังใช้ปากร้อนของเขางับที่หัวนมของผม

 

 

 

        “คะ คุณเสือ อยะ อย่าครับ”

 

 

 

        เสียงของผมไม่รู้ว่ามันหายไปไหน ร่างกายของผมมันขนลุกขึ้นมา เมื่อเขากำลังทำอะไรบางอย่างที่ผมรู้สึกว่ามันน่าขายหน้า

 

 

 

        “ฉันหิว”

 

 

        เขาเอ่ยจบ ก็แลบลิ้นออกมาเลียที่เดิมย้ำๆ ก่อนจะอ้าปากงับมัน แล้วขบกัดเบาๆ

 

 

 

        “อะ อ๊า มะ ไม่ครับ”

 

 

 

        ผมพยายามเบี่ยงตัวหลบ แต่อ้อมแขนของเขากลับรัดเอวผม เขากำลังดูดหัวนมของผมราวกับคนที่หิวกระหาย ผมรู้สึกแปลกๆ มันทรมานและสร้างความเสียวซ่าน

 

 

 

        “คะ คุณ เสือ อยะ อย่าครับ”

 

 

 

        ผมพยายามดันศีรษะเขาให้ออกห่าง ผมเพียงก้มมองเล็กน้อย ก็พอจะรับรู้ว่า หัวนมของผมมันอาจจะกำลังแข็งขึ้น

 

 

 

        “อื้อ

 

 

        เขาเงยหน้าและเคลื่อนตัวขึ้นมาจูบผม ลิ้นร้อนๆของเขาแทรกเข้ามาในปาก และตวัดไปมา ผมถูกเขารุกราน ทั้งปาก และร่างกาย เพราะมือร้อนๆ ของเขากำลังลูบไล้ไปตามร่างกายของผม

 

 

 

        จิตใจของผมแทบจะไม่สงบสุข การลูบไล้ของเขามันเหมือนปลุกเร้าอารมณ์ในกายของผมให้มันพลุ่งพล่าน  ผมไม่อยากเป็นแบบนี้

 

 

 

        “อื้อ..”

 

 

 

        ทันทีที่ยกมือมาดันอกกว้างของเขา ความแข็งแกร่งสมชายชาตรีมันก็สะท้อนให้ผมเห็นทันที และนั่นสร้างความรู้สึกแปลกๆให้กับผม

 

 

 

        “หวานที่สุด”

 

 

 

        เขาพูดชิดริมฝีปากของผม ดวงตาของเขาไม่ได้ดูน่ากลัว แต่มันกลับร้อนแรงแฝงความรู้สึกบางอย่าง มือของเขากำลังลูบไล้ก้นของผมไปมา

 

 

 

        “คุณเสือ....”

 

 

 

        ผมพยายามปรามเขา ผมไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ถ้าหากเขาจะทำเรื่องแบบนั้นอีก ผมคงจะทนไม่ไหว

 

 

 

        “อื้อ”

 

 

 

        จมูกโด่งของเขากำลังซุกไซ้ที่ซอกคอของผม ผมเลื่อนมือไปเกาะไหล่เขาไว้แน่น รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังกลั้นน้ำตาไม่อยู่

 

 

 

        “ฮึก อย่านะครับ หยุดเถอะ”

 

 

 

        สุดท้ายผมก็สะอื้นออกมา คุณเสือหยุด และเขาก็เงยหน้ามองผม

 

 

 

 

        “ร้องไห้ทำไม?

 

 

 

        น้ำเสียงเขาไม่ได้น่ากลัว แต่ผมรู้สึกว่ามันอ่อนโยนเหลือเกิน

 

 

 

        “ไม่เอาครับ ผมเจ็บ”

 

 

 

        ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองกล้าพูดออกไปได้ยังไง ผมเห็นเขาระบายยิ้ม แล้วลูบหัวผมเหมือนปลอบโยน เขาโอบหัวผมไปแนบชิดกับอกของเขา

 

 

 

        “เด็กน้อย...”

 

 

 

        พูดอะไรของเขาน่ะ ผมไม่ใช่เด็กสักหน่อย แต่ว่า...การที่เขาลูบหัวผมแบบนี้ แล้วหูของผมมันเหมือนจะได้ยินเสียงหัวใจของเขา มันทำให้ผมรู้สึกดีใจและมีความสุข โดยที่ผมก็ไม่เข้าใจตัวเอง

 

 

 

        “ฉันมีความสุขมาก”

 

 

 

        ทำไม...แค่คำพูดของเขา มันทำให้หัวใจของผมเต้นผิดจังหวะ ผมรู้สึกดีใจ ที่ได้ยินเขาพูดแบบนี้ แต่ว่า นี่ไม่ใช่เวลาที่ผมจะมาดีใจไม่ใช่เหรอ ผมควรจะต้องถามเขาให้รู้เรื่องสิ ว่ามันอะไรขึ้น แล้วมันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง แต่ก่อนอื่น.....ผมอยากแต่งตัวให้มิดชิดกว่านี้ แถมตรงนั้น...มันยังรู้สึกเหนอะหนะไปหมด

 

 

 

        “เสื้อผ้าผม”

 

 

 

        “จริงสิ...”

 

 

 

        เหมือนเขาเองก็จะรู้ตัว ว่าทำอะไรไปบ้าง และแน่นอนว่า ผมควรจะโกรธเขาที่ทำแบบนี้ ใช่แล้ว ผมโกรธเขา เขาข่มขืนผม และเขายังฉีกเสื้อผ้าผมจนไม่เหลือชิ้นดี แล้วแบบนี้ ผมจะใส่อะไรกลับบ้าน

 

 

 

        “เดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่แล้วกัน”

 

 

 

        เขากล่าว ผมเม้มปากแน่น ผมเป็นผู้ชายแท้ๆ แต่ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย แล้วผมยังเผลอไผลไปกับสัมผัสของเขา ผมต้องบ้าไปแล้ว ไม่ใช่...ผมจะยอมรับมันไม่ได้

 

 

 

        “คุณเสือ...ทำแบบนี้กับผมทำไมครับ ทำไมถึงทำแบบนี้กับผม แล้วเรื่องคุณเป็น...”

 

 

 

        “เสือน่ะเหรอ?

 

 

 

        น้ำเสียงเขาเย็นชาทันที ใบหน้าเขาก็ดูน่ากลัว แขนแข็งแรงของเขา บีบที่ต้นแขนทั้งสองของผม พร้อมกับสบตา

 

 

 

        “ทำไม? ฉันเป็นเสือ....แล้วนายรังเกียจหรือไง?

 

 

 

        ผมได้แต่ส่ายหน้าไปมา ผมไม่ได้รังเกียจที่เขาเป็นเสือ แต่ผมไม่เข้าใจ ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับผม

 

 

 

        “ไม่...ผมไม่ได้รังเกียจ”

 

 

 

        “จริงเหรอ?...งั้นถามทำไม?

 

 

 

        น้ำเสียงเขาดุดัน ผมรู้สึกเหมือนเขากำลังจะตะคอกผมเลย       

 

 

              

        “ผะ ผมแค่อยากรู้ ฮึก ผมแค่อยากรู้ว่าคุณข่มขืนผมทำไม คุณ ทำแบบนี้ทำไม ละ แล้ว ทำไม คุณเป็นเสือได้ ฮึก ฮือ”

 

 

 

        พูดไป ก็กลัวไป สุดท้ายผมก็ห้ามความกลัวตัวเองไม่ได้ จนร้องไห้ออกมาอีกแล้ว ผมสมเพชตัวเอง  ผมร้องไห้เหมือนเด็ก ทำไมผมถึงได้อ่อนไหวง่ายแบบนี้

 

 

 

        “ร้องไห้เป็นเด็กเลย”

 

 

 

        เขารั้งผมเข้าไปกอดแนบอกอีกแล้ว มือใหญ่ๆของเขากำลังลูบหลังของผมอย่างปลอบโยน ผมรู้สึกอบอุ่นใจ

 

 

 

        “ถ้าหยุดร้องแล้วจะบอก”

 

 

        “ฮึก จะ จริงนะครับ”

 

 

 

        เสียงผมยังคงสะอื้น ผมรีบยกมือเช็ดน้ำตาตัวเอง เขาดันตัวผมออกเล็กน้อย แล้วเช็ดน้ำตาให้กับผม

 

 

 

        “จริงสิ”

 

 

 

        “ฮึก”

 

 

 

        ผมพยายามกลั้นเสียงร้องไห้ตัวเอง จนสุดท้ายก็เริ่มที่จะควบคุมมันได้ ผมมองหน้าเขา รอฟังคำตอบ เขาสบตากับผม ดวงตาของเขาดูจริงจังและหนักแน่น

 

 

 

        “ตั้งใจฟัง แล้วก็อย่าลืมล่ะ”

 

 

 

        “ครับ”

 

 

 

        เขาเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ผม  ผมมองเห็นเขาชัดมาก น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยออกจากปากเขา มันทำให้หัวใจของผมเต้นแรงขึ้นมา

 

 

 

 

 

        “เพราะว่าฉัน...ได้เลือกนายให้เป็นคู่ชีวิตของฉันแล้ว”

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------

 

ถ้าชอบ ก็ เม้น โหวต ไลค์ ให้กันด้วยนะคะ

 

 

 

ไว้เจอกันใหม่ค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}