เรื่องของหมู
Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 15 แอบชอบ

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 แอบชอบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 110

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2561 13:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 แอบชอบ
แบบอักษร

“กลับบ้านดีๆนะคุณ” ......... ภาคภูมิบอกลาธิชาที่เพิ่งลงจากรถและเข้าบ้านไปโดยที่ไม่คุยกับเขาสักคำ


“ กลับมาแล้วหรอคะคุณธิชา วันเสาร์ อาทิตย์ก็ต้องทำงานเหนื่อยแย่เลย พี่เตรียมนมกับขนมเค้กใว้ให้ที่ห้องแล้วนะคะ”..................พี่หมอนแม่บ้านของเธอเดินมาต้อนรับที่ประตูหน้าบ้าน


“ ขอบคุณพี่มากนะคะ ที่ดูแลธิชา เตรียมไว้ให้อย่างนี้ทุกวันอ้วนแน่แน่เลย”..............ธิชาพูดแซวพี่หมอน


“ พี่ก็ต้องดูแลคุณธิชาอยู่แล้ว อาบน้ำพักผ่อนเถอะคะ” .............. ทั้งคู่พากันเข้าบ้านก่อนที่ภาคภูมิจะขับรถออกไป


23.00


ชีวิตคุณไม่ได้พังตอนนี้ชีวิตคุณกำลังเริ่มใหม่ตั้งหากคุณต้องสู้สิ ลูกของคุณ เค้ารอดูความสำเร็จแม่ของเค้าอยู่นะ” เสียงภาคภูมิดังขึ้นมาในหัวของเธอ


“แม่จะลองพยายามดูอีกสักตั้งนะ สู้ไปกับแม่นะลูก”...........ธิชาลูบไปที่ท้องของเธอทันใดนั้น ลูกสาวของเธอก็ดิ้นอย่างแรง

.......”ฮึฮึ ขอบคุณนะแม่รู้ว่าหนูจะสู้ไปกับแม่ ลูกสาวของแม่เป็นนางแบบน้อยตั้งแต่ อยู่ในท้องเลยนะ หนูเก่งที่สุดเลย” ................. ธิชาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไลน์หาภาคภูมิ


(( พรุ้งนี้ฉันจะไปนะ 11 โมงเจอกัน แล้วก็ไม่ต้องขอบคุณฉันนะคะ ฉันไม่ได้ทำเพื่อคุณ แต่ฉันทำเพื่อตัวเอง ))



บ้านภาคภูมิ.


“ก๊อกๆ เข้ามาสิ” ................. แม่มุดาที่กำลังจัดที่นอนให้ลูกสาวของเธอพูดกับคนที่เคาะประตู


“ยังไม่นอนอีกหรอครับมุดา” ...... ภาคภูมิเข้าไปหอมแก้มหลานสาวของเขาด้วยความคิดถึง


“ว่าไงคะคุณภาคภูมิ แหม่ตั้งแต่คุณพ่อให้ไปจัดการบริษัทก็ไม่กลับบ้านกลับช่องเลยนะ ว่าแต่วันนี้มีอะไร ถึงเข้ามาหาพี่ คงไม่ใช่เพราะคิดถึงหลานหรอกนะ” ...................... ภัทร พูดเเซวน้องชายของเธอหลังจากที่ไม่ค่อยกลับบ้านมานาน


“คือผมมีเรื่องจะปรึกษาหน่อย พี่อย่าไปบอกคุณพ่อกับคุณแม่นะ”.......... ภาคภูมิเข้าไปกดแขนแล้วขอร้องพี่สาวเธอด้วยท่าทีออดอ้อน


“ โอเคโอเคว่ามา” .................... ภัทรรอฟังคำปรึกษาน้องชายอย่างใจจดใจจ่อ


“คือผมแอบชอบผู้หญิงคนนึงน่ะ ผมรู้สึกดีทุกครั้งที่อยู่ใกล้เธอ ผมอยากช่วยเธอในทุกๆเรื่อง อยากทำให้เธอมีความสุข แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ชอบผมเลยแม้แต่นิดเดียว อีกอย่างเราดูต่างมาก” .................. ภาคภูมิเล่าความในใจที่เธอแอบชอบผู้หญิงคนนั้นให้ภัทรฟัง


“ แล้วรู้ได้ไงว่าเค้าจะไม่ชอบแก ถามเค้าหรือยัง แล้วที่ว่าต่างต่างแบบไหน คนเราเกิดมาไม่เท่ากันทุกสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้คือกำไร จริงๆคำว่าต่างมันไม่มีจริงในโลกหรอกแค่คนเราน่ะอุปทานมันขึ้นมา มีสองมือสองเท้าเท่ากัน มีหัวใจเหมือนกัน ชอบเขาก็บอกเขาไป ไม่ต้องกลัวผลลัพธ์ที่จะตามมา บอกไปเลย” .......................... ภัทรแนะนำสิ่งต่างๆ ให้ภาคภูมิได้ฟัง เธอสังเกตสีหน้าของน้องชายตัวเองที่มีความกังวลอยู่เล็กน้อย


“แล้วถ้าบอกไปแล้ว เค้าตัดขาดกับเราละ” ......... ภาคภูมิถามภัทรต่อ ..................


“ เราก็ได้รู้ไปเลยไงว่าเค้ารู้สึกยังไงกับเรา. แต่เอ้ คนที่ว่าเนี่ย ใช่คุณครูของมุดามั๊ยน้า”............ ภัทรพูดเกริ่นๆออกไป เค้าสังเกตสีหน้าภาคภูมิอีกครั้ง ภาคภูมิอมยิ้มจนหลุดออกมา ..................


“นี่พี่รู้ได้ไงอ่ะ” ................... ภาคภูมิถามภัทรอย่างสงสัย


“ อันที่จริงเค้าก็รู้กันหมดแหละ พ่อกับแม่ก็รู้ ทุกคนเลี้ยงแกมาตั้งแต่เกิดนะภูมิ แกไม่เคยพาเพื่อนผู้ชายหรือเพื่อนผู้หญิงคนไหนมาทานข้าวที่บ้าน และแกก็ไม่เคยตักกับข้าวให้ใครนอกจากลูกของฉัน” ................ ภัทรจ้องหน้าภาคภูมิที่กำลังเขินอาย จนต้องเอามือปิดหน้า


“จะบอกอะไรให้นะการที่รักผู้หญิงที่เค้ามีลูกติดมันไม่ง่ายนะ แกรักเค้าแล้วแกต้องรักลูกของเขาด้วย แกต้องไม่มองลูกเค้าเป็นลูกของคนอื่น แกต้องมองว่าเขาคือลูกของแก ผู้หญิงทุกคนไม่ต้องการเจ้าชาย แต่ต้องการผู้ชายที่ดูแลเขาดุจดั่งเจ้าหญิง แกเห็นพี่ใช่ไหมเวลาพี่เสียใจจากพ่อของมุดาที่นอกใจพี่ไปหาผู้หญิงคนอื่น แกเห็นใช่ไหมว่าพี่เสียใจมากแค่ไหน แกก็ไม่ควรไปทำอย่างนั้นกับใคร จำคำสอนพี่ไว้นะภูมิ อย่ารักผู้หญิงแค่ตัวเค้า แต่แกต้องรักครอบครัวของเขาด้วย” ......................... ภัทรนั่งคุยกับภาคภูมิจนกระทั้งดึกตื่น เธอได้สังเกตเห็นใบหน้าของน้องชายที่มีแต่ความทุกข์ใจ และความมุ่งมั่นอยู่ เต็มเปี่ยม


เช้าวันต่อมา


ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง เสียงกริ้งหน้าบ้านดังขึ้นขณะที่เธอ รับประทานอาหารอยู่ในบ้าน


“แอะ ใครกันมากดกริ่งแต่เช้า”................ .....เธอชะโงกดูแล้วลุกขึ้นออกไปหน้าบ้าน


“สวัสดีคุณ” ................ ภาคภูมิขับรถมาหาธิชาถึงบ้าน เขายิ้มให้ทริชาอย่างละมุน


“อ้าวคุณ มาทำไมแต่เช้าเนี่ย นี่เพิ่ง 8 โมงเองนะ ทีมงานเลื่อนเวลาหรอ งั้นแป๊บนึงนะคุณเดี๋ยวฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”.................... ธิชาตกใจ และรีบวิ่งเข้าบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาอย่างเร็ว


“แย่แล้วจะเปลี่ยนเวลาทำไมไม่โทรมาบอกกันก่อนเนี่ย” .........เธอหยิบโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋า ........”เอาเวรกรรมแบตหมดตั้งแต่เมื่อไหร่”.........ธิชารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ววิ่งไปขึ้นรถของภาคภูมิที่จอดอยู่หน้าบ้าน


“นี่คุณจะรีบทำไมเนี่ย ถ้าวิ่งแล้วล้มขึ้นมาละ หัดระมัดระวังบ้าง”........... ภาคภูมิดุธิชาที่ทำท่าเหนื่อยอยู่ข้างๆเขา


“อ้าวไม่รีบก็ต้องโดนทีมงานด่าสิคุณ พูดแปลกๆ ฉันไม่อยากให้ใครมองว่าฉันได้อ่ะ ว่าได้เป็นนางแบบเพราะเพื่อนเป็นเจ้าของบริษัท ไปกันเถอะ เดี๋ยวทุกคนรอ”...........ธิชารีบคาดเข็มขัดนิรภัย แล้วหยิบกระจกขึ้นมาเตรียมตัวแต่งหน้าเบาๆ


“ใครบอกว่าผมจะรับคุณไปทำงานละ” ........... ภาคภูมิยิ้มแล้วออกรถไป


“เอ๋า แล้วจะพาฉันไปไหนอ่ะ ถ้าไม่ได้ไปทำงาน” .........ธิชาทำหน้าเอ๋อใส่ภาคภูมิด้วยความสงสัย


“นี่คุณ ผมจะพาคุณไปหาแม่ เมื่อวานก็ไม่ได้ไปไม่ใช่หรอ เดี๋ยวท่านก็น้อยใจหรอก” ........... ภาคภูมิอมยิ้ม แล้วหัวเราะออกมาเบาๆเพราะธิชาทำหน้าตาและท่าทางตกใจจนเว๋อออกมา


“ อ้าวแล้วทำไมไม่บอกกันก่อน ดูสิ รีบซะเกือบบินได้เลยเนี่ย เห้อ” ........ ธิชา ทำหน้าเซ็ง เบะปากมองบนใส่ภาคภูมิ


ช่วงนี้ไรท์ทำงานหนักมากๆ ไม่ค่อยมีเวลาลงเลย แต่พยายามจะไม่ให้ทุกคนรอนานนะคะ อีก 4 ตอนนิยายเรื่องนี่ก็จะจบแล้ว ใครอยากอ่านแบบรวดเดียวจบ ทักไลน์ @icj3255g มาเลย ไรท์ลดราคาเหลือ 20 บาท เฉพาะ 3 วันนี่เท่านั้นน้า ส่วนคนที่รอได้ รอก่อนน้า ช่วยคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น