ศานิชล

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ #คอมเม้นติชมผลงานได้เลยนะจ้ะ #กดไลค์ให้ด้วยนะ กดทุกวันก็ได้นะไม่ต้องเกรงใจ

ชื่อตอน : 9

คำค้น : เอดาน,ลูกจันทร์,เดย์,มอร์แกน,แคท,แคทธารีน,นิก,เคโอ,หนูโอ๋,โอลิเวีย,ฟาธี,ลินา,หนูนา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.9k

ความคิดเห็น : 71

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2561 09:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
9
แบบอักษร

เธอรับช่อดอกไม้แล้วเดินออกจากร้าน สะบัดหน้าใส่คนที่นินทาเธอ ยังไงเธอก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือนร้อน ความอวบอั๋นของเธอมันก็อยู่บนตัวเธอไม่ได้ไปอยู่บนปากใครจะไปใส่ใจทำไม และอีกอย่างเอดานก็เป็นคนที่โชคดีที่สุดที่มีเธอคอยสนใจในทุกเรื่องของเขาดีกว่าจะมามีพวกขี้นินทานี้ไปคอยดูแล

"วันวาเลนไทน์ทั้งที่ ก็ต้องมีดอกไม้ ลูกจันทร์เตรียมให้พี่เอเลยนะคะ"

ลูกจันทร์นั่งรออยู่ตรงหน้าบ้านในมุมมืดโดยโกหกแม่แพรว่าจะมาดูดาวแต่เธอมานั่งรอผู้ชาย วันนี้ยังไงก็ต้องเจอไม่ว่าจะนานแค่ไหนแต่พอผ่านไปได้สักพัก

"ยังไม่กลับมาอีก"

ด้วยความเอาแต่ใจเสียงบ่นก็เลยดังออกมา เธอรักษาน้ำหนักได้คงที่ตลอดมาแต่ตอนนี้กำลังเริ่มหงุดหงิดเพราะต้องมายืนนานและก็เลยเวลากินของว่างก่อนเข้านอนมาแล้วด้วย

แต่ก็ไม่เกิดผลถึงเธอจะบ่นไปเขาก็ยังไม่มาอยู่ดี เด็กสาวนั่งลงต่อและเริ่มคิดทบทวนถึงวันเก่าๆเพื่อฆ่าเวลา โดยเฉพาะคิดถึงเขา

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นเมื่อห้าปีที่แล้วเธอกับเอดานก็ห่างกันมาตลอดเพราะมอร์แกนผู้เป็นพ่อของเธอมาเจอเข้าจนเอดานเดินหนีออกจากห้องไปและเขาเองก็พยายามหลบหน้าเธอด้วยแต่ใครจะไปหมดความพยายามทิ้งรักอันแสนสวยงามในวัยเด็กได้ลงก็เธอมันรักเขาตั้งแต่แรกเห็นตั้งแต่จำความได้ยังไงไม่มีทางปล่อยหลุดมือไปได้เป็นอันขาด ยังไงเอดานก็ต้องเป็นของลูกจันทร์

"สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่ะ"

ร่างอวบพุ่งตัวออกไปยื่นช่อดอกไม้ให้ตรงหน้าเขา เธอยืนก้มหน้าเอียงอายแต่สายตาก็ยังแอบเหลือบมองว่าเขาจะชอบมันไหม

เขารับดอกไม้ช่อโตมาถือไว้ในมือ มองมันทุกกลีบดอกอย่างละเอียด สวยสดงดงามสมกับที่เธอเป็นคนยื่นให้ หัวใจที่เคยเต้นตามจังหวะของมันทุกวันกระดุกเฮือกเหมือนหยุดเต้นก่อนจะกลับมาเต้นระรัวจนเจ้าของหัวใจแทบจะเป็นลม เกิดมาไม่เคยมีใครมอบดอกไม้ให้เขา เธอเป็นคนแรก เป็นคนแรกตั้งแต่ขโมยหอมแก้มเขาแล้ว

"นายครับ"

แต่ทว่ากลับมีผู้ชายคนสำคัญเดินเข้ามาดอกไม้ในมือเขาเลยถูกยื่นให้ผู้มาใหม่ในทันที เขาไม่อยากให้เธอต้องมาตกต่ำเพราะผู้ชายรุ่นพ่ออย่างเขา เธอควรได้เจอคนที่ดีที่เหมาะสมกว่าเขา

"ลูกจันทร์ซื้อให้ป๊ะป๊าเหรอ"

มอร์แกนมองดอกไม้ในมือที่รับมา กุหลาบสีแดงช่อโตช่างแสนงดงามไม่เหมาะกับผู้ชายรุ่นพ่ออย่างเขาเลยถึงแม้วันนี้จะเป็นวันแห่งความรักก็ตาม ถ้าเมียให้คงอินกว่านี้แต่นี้ลูกสาวให้ออกจะแปลกไปนิดแต่ก็ยินดีรับไว้ในฐานะพ่อ

"คะค่ะ"

เธอมองหน้าเอดานอย่างไม่เข้าใจ ทั้งที่ตั้งใจมอบให้เขาแต่เขากลับยื่นให้พ่อของเธอ ทำไมกันก็ในเมื่อเขาไม่มีใครแล้วกับแค่รับช่อดอกไม้จากเธอแค่นี้ทำไมถึงทำไม่ได้

"พี่เอดานค่ะ ช๊อคโกแลตค่ะ"

หมดความพยายามสะที่ไหน เธอคว้าช๊อคโกแลตรูปหัวใจออกมาจากกระเป๋าเสื้อส่งให้เอดานต่อหน้าพ่อของเธอ คิดจะทำงานใหญ่ใจต้องนิ่ง คิดจะจีบคนแก่ใจต้องถึงแบบนี้แหละเรื่องพ่อเดี๋ยวค่อยเคลีย

"เข้าบ้านกันเถอะ"

มอร์แกนพยายามจะมองเหตุการณ์ทุกอย่างให้เป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่งที่ผูกพันธ์กับผู้ใหญ่  ถึงตอนนี้เขาแทบจะระเบิดอารมณ์หวงลูกสาวออกมาก็ตาม

"กินนะคะ ลูกจันทร์ห่อเองกับมือ"

เธอซื้อมาทำเองคงไม่เป็นแต่เธอจัดการห่อเป็นรูปหมอนข้างที่เหมือนจะสวยนั่นด้วยตัวเองเลยนะ

เธอโดนพ่อลากเข้าบ้านไปแล้ว แต่เขายังยืนบื้อทำอะไรไม่ถูก คนมันตายด้านกับความรักมาเจออะไรแบบนี้เข้าไปไม่เป็นเลยทีเดียว จะทำยังไงต่อละทีนี้

เขาคงต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างเพื่อเธอ  และตัวเขาเอง

​ ×××คำผิดแก้ไขตามหลังนะคะ×××

ลูกจันทร์เธอกล้ามากนะ  พ่อเธอโหดนะรู้บ้างสิ

❌❌❌​ฝากกดไลค์นิยายให้ด้วยนะจ๊ะ❌❌❌​

สำหรับท่านใดที่อ่านในเว็บกดไลค์ตรงนี้นะอยู่หน้าเรื่อง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}