PUNYANUTS

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี ขึ้นไป เนื้อหาในบางตอนควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอบคุณสำหรับกำลังใจ และติดตามเรื่องแรกของไรท์นะคะ

ตอนที่ 20 เจ็บจนจุก

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 เจ็บจนจุก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2561 20:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 เจ็บจนจุก
แบบอักษร

ปั้ง!!!!

"ฮันนี่/เสี่ย"

ต่างคนต่างส่งเสียงร้องเพียงแต่ว่าหญิงสาวร้องด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าเขาจะอุกอาจกล้าบุกเข้ามาถึงในห้องแต่งตัวที่มีคนเยอะๆแบบนี้ ส่วนหนุ่มใหญ่ร้องด้วยความดีใจที่ได้เจอกับคนที่ตัวเองเฝ้าตามหามาตลอดสี่ปี ก่อนจะรีบรวบรัดเอาร่างบางมาไว้ในอ้อดกอด

"หนูไปอยู่ไหนมาฮันนี่ ป๋าตามหาหนูแทบจะพลิกแผ่นดินอยู่แล้ว"

หญิงสาวที่ยังคงยืนอึ้งกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ก่อนจะออกแรงดิ้นไปมา หวังจะหลุดออกจากอ้อมกอดนี้

"ป๋าคิดถึงหนูมากนะฮันนี่ หยุดดิ้นก่อนได้ไหม"

"อื้อ..ปล่อย ปล่อยฉันนะไอ้แก่นี่ ปล่อยยย"

"หึ!! แก่หรอ ฝันไปเถอะว่าเสี่ยจะยอมปล่อยหนูเป็นครั้งที่สอง"

"อย่ามายุ่งกับฉัน เราจบกันแล้วต่างคนต่างอยู่"

พยายามจะสบัดตัวออกมา แต่หนุ่มใหญ่กับรัดแน่นมากขึ้นเท่านั้น ดีดดิ้นจนเหนื่อยอ่อนแต่ไม่มีทีท่าคนแก่คนนี้จะยอมปล่อยตนสักทีจึงยอมยืนสงบๆในอ้อมกอดหนา

"เลิกดิ้นทำไมละ เสี่ยกำลังขึ้นเลยนะ อืม..."

กระซิบเสียงแหบพร่า ก่อนจะพ่นลมหายใจร้อนๆรดต้นตอเจ้าหล่อน จนเธอต้องย่นคอหนีเพราะสยิวกับสัมผัสที่หนุ่มใหญ่ทำ

"นี่!! หยุดคิดเรื่องอุบาทว์แบบนั้นเดี๋ยวนี้นะ"

"ทำไม... ไม่คิดถึงเสี่ยบ้างหรอ แต่เสี่ยคิดถึงหนูมากนะ ตั้งแต่หนูทิ้งเสี่ยไปเสี่ยก็ไปเป็นทำอะไร"

ว่าพลางกดส่วนแข็งขืนใส่กับเนินสามเหลี่ยมของเจ้าหล่อนเน้นๆ

"อร้ายยย!!! ตาแก่บ้า ไอ้โรคจิต ไอ้บากาม ปล่อย...ปล่อยฉัน"

ออกแรงดีดดิ้นอีกครั้งอย่างไม่คิดชีวิต ทั้งดิ้นทั้งโดดหวังจะยกขาถีบแต่ร่างหนากับรู้ทัน ก่อนจะเอาขาแกร่งมาแทรกไว้ตรงกลางทั้งสองขา

"ฮึ๋ยย!!! คำก็แก่สองคำก็แก่ ก็ไม่ใช่ไอ้แก่คนนี้หรอที่มันทำให้หนูเสร็จวันละหลายๆรอบ"

"กรี๊ดๆๆๆ อุ๊ปปส์..."

ส่งเสียงกรีกร้องแต่ยังไม่สุดเสียง ริมฝีปากหนาก็ก้มลงมาจูบปิดปากบางที่ร้องว่าเขาปาวๆ ให้หยุดพูด ก่อนจะดูดดึงเรียวลิ้นร้อนอย่างห้ามใจไม่ไหว

~จุ๊ฟ~ จ๊วบๆ~จ๊วบ

"อื้อออ...อ่อยย ตุ๊บๆ อ่อย!!"

ยิ่งแรงต่อต้านจากหญิงสาวมากเท่าไหร่หนุ่มใหญ่ยิ่งเพิ่มแรงบดจูบมากกว่าเดิม ก่อนจะคลายมือหนาออกมาจากเอวคอดยกขึ้นมาบีบนวดหน้าอกจนล้นง่ามนิ้วออกมา เมื่อเห็นเจ้าหล่อนยอมอ่อนลง หนุ่มใหญ่ก็ลดความรุนแรงให้เหลือไว้แค่ความนุ่มนวล แต่ทว่า....

~~ตุ๊บ!!!!~

"โอ้ยย...ซี๊ดด ฮันนี่หนูทำแบบนี้กับป๋าได้ไง ถ้าเป็นหมันมาจะทำยังไง โอ้ยย!!"

หลังจากโดนเข่าเจ้าหล่อนใส่กลางกล่องดวงใจทำเอาหนุ่มใหญ่จุกเจ็บจนทรุดลงไปนั่งกับพื้น พร้อมทั้งกับกุมเป้าตัวเองที่ปวดตุบๆ แม่ตัวดีกระแทกมาซะเต็มแรงหากเขาเป็นหมันขึ้นมาจะทำยังไง

"สมน้ำหน้าไอ้แก่บ้า ชิร์!! ขอให้เป็นหมันทีเถอะ"

ก่อนจะสะบัดก้นใส่แล้วรีบออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินมาพบกับนิคที่เฝ้าอยู่หน้าห้องแต่งตัวพลางยิ้มให้ก่อนจะรีบออกไปด้านนอกทันที

"ซี๊ดด...อู๊ยย ฝากไว้ก่อนเถอะยัยตัวดี ป๋าไม่ยอมหยุดแค่นี้แน่"

"เอ้า.....นายไปนั่งที่พื้นทำไมครับ"

เห็นหญิงสาวออกไปนานแล้วแต่ทำไมนายเขาถึงยังไม่ออกมาเสียที จึงรีบตามเข้ามาดูกลับเห็นคนเป็นนายนั่งกุมเป้าตัวเองอยู่ที่พื้น แถมยังแสดงสีหน้าเจ็บปวดราวจะตายแบบนั้น

"แกจะถามมากทำไม มาเอาฉันขึ้นสิ"

"ครับๆๆ"

"โอ้ยๆๆ ไอ้นิคกูเจ็บกูจุก"

หลังลูกน้องคนสนิทพยุงลุกขึ้นมาได้ก็ทำเอาเขาเข่าแทบทรุด ทั้งเจ็บทั้งจุกแม่คุณก็กระแทกมาได้สะเต็มแรง ฮึ๋ยย!!


"มัมมี่ขา วันนี้น้องเจอคุณลุงสุดหล่อด้วยค่าา" 

"ใครกันคะ... เจ้าหญิงน้อยของมัม"

~~ฟอดด~~

กดริมฝีปากบางลงกระหม่อมน้อยๆ ของเธอ ที่นับวันยิ่งขี้อ้อนและช่างพูดช่างเจรจา ก่อนจะมองดูผู้เป็นพี่ชายที่ไม่สนใจอะไร เอาแต่อ่านหนังสืออยู่แบบนั้นเหมือนผู้เป็นแด๊ดของตัวเองไม่มีผิด ที่ชอบทำงานอ่านหนังสืิอ เมื่อคิดถึงพ่อของลูกก็หวนให้คิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ก่อนจะจับริมฝีปากตัวเองที่เพิ่งโดนเขาบดจูบไปหลังจากที่จากกันมาสี่ปี ยิ่งคิดยิ่งส่งผลให้แก้มนวลแดงปลั่ง


"มัมมี่รู้ไหมว่าคุณลุงสุดหล่อของน้องชื่ออะไร" 

"ชื่ออะไรเอ่ย!! บอกมัมหน่อยเร็วคนสวย"

"ชื่ออะไรน๊าา ชื่อคุณลุงมาติโน่ แต่คุณลุงบอกว่าให้เรียกคุณลุงมาร์คค่ะ"


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น