หอหมื่นอักษร

จุดเริ่มต้นของทั้งคู่เริ่มต้นขึ้นด้วยความ 'เสน่หา' แล้วเเขาจะทำอย่างไร หากต้องการให้เธอมาเป็น 'ยาใจ' ของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ตอนที่ 10 หรงหลิงโกรธ

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 หรงหลิงโกรธ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2561 10:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 หรงหลิงโกรธ
แบบอักษร


หลินเมิ่งถูกหรงหลิงพาออกไป เขากอดเธอแน่นมากจนหลินเมิ่งรู้สึกว่าตัวเธอแทบจะผสานเข้ากับร่างของเขาแล้ว เธอรู้สึกเจ็บ อีกทั้งร่างกายของเขาแข็งแรงมาก จนทำให้เธอรู้สึกว่าร่างของตัวเองแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แต่เธอไม่กล้าที่จะร้องออกมา เพราะสีหน้าของหรงหลิงในตอนนี้นั้นดูไม่ดีเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าเธอจะโง่มากกว่านี้ เธอก็ยังรับรู้ได้ว่าในเวลานี้หรงหลิงกำลังเต็มไปด้วยความโกรธ

เธอได้แต่กัดริมฝีปากอดทน เดินตามเขาไปอย่างเงียบๆ เขาเดินเร็วมาก จนภายในเวลาไม่นานก็มาถึงลานจอดรถที่มีลูกน้องที่คอยรับคำสั่งของเขามายืนรออยู่เป็นเวลานานแล้ว

เขาผลักร่างของเธอเข้าไปในรถด้วยความโมโห การกระทำนั้นดูราวกับเป็นการกระทำที่ทำกับผู้ต้องหาอย่างไรอย่างนั้น ไม่ต้องพูดถึงความสงสาร ดูเหมือนว่าหากทำให้เธอลิ้มรสความเจ็บได้ เขาถึงจะพอใจ

ร่างของเธอถูกผลักเข้าไปในรถ ใบหนาเรียวเล็กกระแทกลงไปกับพรมภายในรถ ยังดีที่พรมนั้นค่อนข้างที่จะนิ่ม ถึงได้ไม่ได้ทำให้เธอเจ็บมาก เธอใช้สองมือของเธอพยุงร่างตัวเองขึ้น พยายามที่จะปีนขึ้นมาด้วยความยากลำบาก

หรงหลิงค้อมตัวเข้ามาในรถ เสียงประตูรถปิดลงดัง “ปัง!” จนสั่นสะเทือนด้วยความโกรธของเขา

“ออกรถ!”

เสียงของหรงหลิงเต็มไปด้วยความโมโหอย่างที่ไม่ได้ปกปิดเลยแม้แต่น้อย

ลูกน้องที่ได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดีนั้นก็รีบเคลื่อนรถออกไปอย่างทันที รถพอร์ชที่ดูราวกับอาชาพันธุ์ดีสีดำแล่นฉิวออกไปข้างนอกราวกับโผบิน

ในที่สุดเธอก็ลุกขึ้นมานั่งได้ รีบเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความหวาดหวั่น เขานั่งนิ่งๆ อยู่ตรงนั้น แต่ดวงตาล้ำลึกทั้งสองข้างกลับฉายแววอันตรายออกมา ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววชั่วร้าย ไม่ได้ปกปิดความตึงเครียดแม้แต่นิด เขาในตอนนี้ดูเหมือนกับคมดาบที่ถูกชักออกมาครึ่งฝัก ถ้าหากทำให้เขาโกรธอีกแม้แต่นิดเดียว คมดาบนี้ก็คงถูกชักออกมา และตอนนั้นคงได้เห็นเลือดเป็นแน่

 ร่างของเธอสั่นเทิ้มไปพักหนึ่ง สาบานได้เลยว่าแต่ไหนแต่ไรมาเธอก็ไม่เคยเจอคนที่มีพลังอำนาจที่น่ากลัวอย่างนี้มาก่อน เขาดูมีอำนาจจนทำให้คนรู้สึกหวาดกลัว ทำให้คนไม่กล้าเข้าใกล้ เธอก้มหน้าลง แล้วค่อยๆ เขยิบร่างของตัวเองออก...เขยิบออกมา.....ห่างจากเขา จนในที่สุดทั้งร่างก็ขดเข้าที่มุมหนึ่งของตัวรถ

มือของเขาข้างหนึ่งวางไว้บนหน้าขา นิ้วมือขยับไปมาราวกับกำลังเล่นเปียนโน หลินเมิ่งมักรู้สึกว่า ท่าทางของเขาแบบนี้ช่างดูเหมือนกับคนที่มีแผนการในใจ เมื่อรอกระทั่งมือของเขาหยุดเคลื่อนไหวแล้ว เขาก็หันหน้ามามองเธอทันที สายตานั้นดูดุจดั่งคมมีด

เธอกลืนน้ำลาย มองเขาด้วยความหวาดกลัว

เขาเลิกคิ้วขึ้น ยิ้มออกมาเล็กน้อย แต่หลินเมิ่งกลับรู้สึกว่ารอยยิ้มนั่นช่างดูเยียบเย็นเป็นอย่างมาก

“มานี่!”

เขาสั่งออกมาอย่างนี้ก็ยิ่งทำให้ร่างของเธอสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวและเป็นกังวล เธอรู้สึกลังเลอยู่เล็กน้อย เธอควรไปหรือไม่ไปดี? ทันใดนั้นเขาหยุดยิ้มลงอย่างฉับพลัน สีหน้าราบเรียบราวกับน้ำแข็ง น้ำเสียงของเขายิ่งฟังดูดุร้ายราวกับเสียงของสัตว์ป่า

“มานี่! อย่าให้ฉันต้องพูดอีกเป็นครั้งที่สาม!”

ดวงตาที่เรียบเย็นนั่นค่อยๆ หรี่เล็กลง มันดูสั่นไหวพร้อมฉายประกายอันตรายออกมา

เธอร้องออกมาด้วยความตกใจ แทบอยากจะเปิดประตูรถแล้วกระโดดไปออกเสียตั้งแต่ตอนนี้ แต่ถ้าเธอกระโดดลงจากรถไปจริงๆ หากไม่ตายก็คงต้องพิการ เธอจึงมองเขาด้วยความหวาดกลัว เขยิบเข้าไปใกล้เขาอย่างไม่มีทางเลือก หัวใจดวงน้อยสั่นไหวราวกับกระต่ายตัวน้อยที่วิ่งพล่านไปทั่ว

เขายื่นมือออกไปบีบคางของเธออย่างรุนแรง ท่าทางเหมือนกับเกาซีที่บีบคางของเธอเมื่อครู่นี้ แล้วถามเธอว่า “เมื่อกี้มันจูบตรงไหน?”

  ใบหน้าของเธอค่อยๆ ซีดขาวลง ภายใต้สายตาที่ดำมืดของเขา เธอค่อยๆ ใช้นิ้วมือแตะที่ริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเองด้วยความหวาดกลัว “ตรงนี้”

“ตรงนี้เหรอ?”

“อือ” เธอพยักหน้าหนักๆ

ดวงตาของเขาค่อยๆ ล้ำลึก ก้มหน้าลง แล้วค่อยๆ ยื่นลิ้นของตัวเองออกมาแตะลงบนปากเล็กของเธอแล้วผละออก มองสำรวจใบหน้าเล็กที่อยู่ตรงหน้าอย่างละเอียด ใบหน้าดูน่าสงสารเสียขนาดนั้น แต่ก็เป็นใบหน้าที่ดึงดูดคนด้วยในเวลาเดียวกัน

“เป็นใบหน้าที่สวยมาก!”

ไม่รู้ว่าเขากำลังอุทานหรือพูดออกมาด้วยความประชดประชัน หรงหลิงก้มหน้าลงแล้วจูบเธอ ในตอนเริ่มแรกนั้นก็ยังนับว่าอ่อนโยน ลิ้นของเขากวาดไปบนริมฝีปากของเธออย่างนุ่มนวล เล็มเลียริมฝีปากเล็กของเธอจนสะอาด ไม่ผละออกไปแม้แต่นิดเดียว ท่าทางชวนให้คนเข้าใจผิด หลงคิดไปว่าเขากำลังทำความสะอาดปากแทนเธอ หลังจากที่เล็มเลียจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว การกระทำของเขาก็พลันรุนแรงขึ้นมาในทันใด ลิ้นของเขาแทรกเข้าไปในโพรงปากของเธออย่างไม่ขออนุญาต ซอกซอนเข้าไปในปากของเธอ โดยที่ไม่ปล่อยโอกาสให้เธอได้หายใจแม้แต่น้อย เนื่องจากว่าหายใจไม่ออก จึงทำให้เธอรู้สึกมึนหัวขึ้นมา ร่างของเธออ่อนยวบราวกับฟองน้ำ พิงเข้ากับร่างของเขาด้วยความเหนื่อยล้า ดวงตาที่ดูราวกับทำมาจากหยาดน้ำนั้นก็ยิ่งดูมีม่านหมอกปกคลุม ราวกับเพิ่งขึ้นมาจากธารน้ำอย่างไรอย่างนั้น ล้ำลึกจนไม่สามารถมองเห็นก้นบึ้งได้

เขาจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา จ้องมองดวงตาที่เย้ายวนมีเสน่ห์คู่นั้น มองเธอที่กำลังมึนเมาเพราะรสจูบ สติค่อยๆ เลือนหาย ดูเหมือนว่าจะลืมสิ้นทุกสิ่ง ร่างของเขาเริ่มที่จะร้อนรุ่มขึ้นมาแล้ว เขาแทบอยากที่จะฉีกเสื้อผ้าของเธอออกทั้งอย่างนี้ ให้เธอเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่า แล้วครอบครองเธอ ทำให้ดวงตาที่ดำสนิทของเธอคู่นั้นหลั่งน้ำตาออกมาด้วยอารมณ์ร้อนแรงอย่างเงียบๆ

เย้ายวนเกินไปแล้ว!

เขาครางเสียงต่ำขึ้นในใจ ผละออกจากริมฝีปากเล็กของเธอ ดวงตายาวรีของเธอปรือลงเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำขึ้นเพราะปราศจากอากาศ ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะการรุกล้ำของเขาเมื่อชั่วครู่หรือเปล่าที่ทำให้ปากเล็กของเธอไม่อาจที่จะปิดสนิทเข้าหากันได้

เธอรู้สึกมึนงง ร่างเอนพิงเข้ากับแผ่นอกของเขาโดยที่ไม่เคลื่อนไหวแม้แต่นิด ดูเหมือนว่าเธอจะถูกเขาจูบจนสติพร่าเลือนไปแล้วจริงๆ

เขามองเธอ ก็พลันรู้สึกว่าเธอดูน่าสนใจมากขึ้นไปอีก เช่นนั้นจึงก้มหนาลงจูบเบาๆ ลงบนริมฝีปากบางราวกับเชอร์รี่ของเธออย่างอ่อนโยน

ตอนนั้นเองเธอถึงได้สติขึ้น กะพริบขนตาที่หนาเป็นแพของตัวเองจนสามารถมองเห็นเขา รวมถึงรอยยิ้มบนมุมปากของเขาได้อย่างชัดเจน ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับเป็นเพราะความอาย เธอหันข้างเล็กน้อย แล้วซุกใบหน้าของตนลงกับตักของเขาด้วยความอับอาย ไม่กล้าที่หันไปมองเขาอีก

เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น!? ขายหน้าชะมัดเลย! เธอเกือบจะเป็นลมไปอยู่แล้ว!

เธอไม่กล้าที่จะมองเขาแล้วจริงๆ ถึงได้ทำราวกับตัวเองเป็นนกกระจอกเทศที่จะซุกใบหน้าลงกับตักของเขาอยู่อย่างนั้น ไม่มองเขาอีก ทำเหมือนกับว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

“หึหึ......”

เขาหัวเราะขึ้น รู้สึกว่าเธอเหมือนกับของเล่นชิ้นใหญ่ที่ทำให้เขาสนุก และยากที่จะทำให้คนไม่ทะนุถนอมเธอได้ ช่างเถอะ เขาปล่อยเธอก็ได้ ก็ท่าทางของเธอดูน่าสงสารเสียขนาดนั้น

ลูกน้องที่กำลังขับรถอยู่ด้านหน้านั้นก็รู้สึกแปลกใจขึ้นมาเล็กน้อย นานมากแล้วที่เขาไม่ได้ยินคุณชายหรงหัวเราะออกมาอย่างจริงใจขนาดนี้ ดูเหมือนว่าคุณหนูหลินเมิ่งคนนี้ จะมีอะไรที่ไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นเสียแล้วสิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น