หอหมื่นอักษร
facebook-icon Instagram-icon

จุดเริ่มต้นของทั้งคู่เริ่มต้นขึ้นด้วยความ 'เสน่หา' แล้วเเขาจะทำอย่างไร หากต้องการให้เธอมาเป็น 'ยาใจ' ของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ตอนที่ 4 หมดสิทธิ์

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 หมดสิทธิ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 16k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2561 10:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 หมดสิทธิ์
แบบอักษร


หรงหลิงเริ่มรู้สึกแปลกใจขึ้นมาจริงๆ แล้ว! เด็กผู้หญิงคนนี้นี่......

ดวงตาของเขาจ้องมองใบหน้าขาวราวหยกที่ค่อยๆ เข้ามาใกล้ตรงหน้าเขาเรื่อยๆ มองร่างของเธอที่หยุดลงตรงหน้าของเขาประมาณหนึ่งคืบ และมองสองแขนที่ราวกับใยบัวที่ยื่นออกมา ค่อยๆ แตะลงบนสะโพกของเขาเบาๆ หลังจากนั้นมือเล็กก็ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเอวเคลื่อนไปที่แผ่นหลังของเขาอย่างช้าๆ จนแขนทั้งสองข้างโอบรอบเอวของเขาในที่สุด เธอหลุบดวงตาที่มีเสน่ห์ของตัวเองลง ค่อยๆ เอนหัวเข้ามา หันใบหน้าด้านข้างแนบเข้ากับแผ่นอกของเขา เพราะใบหน้าที่ยังเปื้อนไปด้วยน้ำตาของเธอ ทำให้ที่บริเวณแผ่นอกของเขารู้สึกได้ถึงความเปียกชื้น เขารู้สึกได้ว่าใบหน้าที่อาบไปด้วยน้ำตานั้นเห่อร้อนขึ้นมาในทันใด กระทั่งทำให้แผ่นอกของเขาร้อนผ่าวตามไปด้วย!

เธอเป็นผู้หญิงที่เกิดมาเพื่อยั่วยวนชายหนุ่มอย่างแท้จริง แม้เธอจะไม่ได้พูดอะไรออกมา ใช้เพียงแค่การกระทำที่ใสซื่อนั่นก็ทำให้เขาเกิดความรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาได้แล้ว เขารู้สึกแปลกใจตัวเองที่ตกหลุมเสน่ห์ของเธอได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ แต่ในเมื่อเขาเกิดไฟปรารถนาขึ้นมาแล้ว วันนี้ก็มีเพียงแต่เธอที่จะมาดับไฟนั่น!

เขาก้มหน้าลง กระซิบเสียงต่ำเหนือศีรษะของเธอ “ฉันให้โอกาสเธอหนีแล้ว แต่เธอกลับไม่ต้องการมัน อย่างนั้นตั้งแต่ตอนนี้ไป เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะพูด!”

คำพูดเพิ่งจะจบลง เขาก็อุ้มร่างของเธอขึ้นมาอย่างรุนแรง ในขณะที่เธอกำลังจะหวีดร้องอย่างตกใจนั่น เขาก็ก้าวยาวๆ แล้วโยนร่างของเธอลงบนเตียงอย่างรุนแรง แล้วกระโจนร่างเข้าหาเธอราวกับเสือร้ายก็ไม่ปาน ประทับร่างลงบนกายเธอหนักๆ

ผู้ชายคนนี้ยามที่อยู่บนเตียงเขามักจะโหดร้าย ก็เหมือนกับตอนที่เขาจัดการศัตรูที่อยู่ในโลกธุรกิจอย่างไม่ไว้หน้า เขาเองก็ควรจะปฏิบัติกับเธอเช่นนั้นเหมือนกัน เขาควรจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกจนหมดแล้ว ก็เข้าครอบครองร่างกายของเธออย่างไร้ความปราณี เติมเต็มความปรารถนาของตัวเองอย่างไม่เกรงใจ แต่ว่าร่างกายของเธอกลับสั่นเทาอย่างน่ากลัว เมื่อเห็นว่าเธอร้องไห้ออกมาอย่างไร้เสียงจนน้ำตาอาบดวงหน้าสวยนั่น......การกระทำของเขาก็พลันอ่อนโยนลงอย่างไม่รู้ตัว หรือบางทีจริงๆ แล้ว เขาก็ไม่อาจที่กระทำรุนแรงกับเธอได้เลย......

โรงแรมอวี้จิ่นสมกับเป็นโรงแรมระดับห้าดาวของเมือง J และห้อง Presidential Suite (ห้องชั้นพิเศษ) ก็ดีเลิศสมชื่อ เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก เมื่อเปิดผ้าม่านออกแล้ว แสงอาทิตย์ยามเช้าอันแสนอบอุ่นก็จะสาดส่องเข้ามาในห้อง ทำให้ผู้คนนอนหลับสบายอย่างเกียจคร้าน หรงหลิงที่อยู่ท่ามกลางแสดงแดดสีทองที่สาดส่องเช่นนี้กลับไม่รู้สึกร้อนเลยแม้แต่น้อย แต่อารมณ์ของเขากลับดีขึ้นตามพระอาทิตย์ยามเช้า

เตียงใหญ่สีขาวสะอาด ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีดำ  นี่เป็นสไตล์ที่เขาชื่นชอบ และเป็นผู้จัดการที่จัดสรรให้เขาเป็นพิเศษ เขาอาบน้ำและแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว บทเพลงรักอันเร่าร้อนเมื่อคืนนี้ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย เขาเป็นผู้ชายที่มีพละกำลังแข็งแรงและควบคุมตัวเองได้ดีที่สุดคนหนึ่งเลยทีเดียว

เขาหลุบดวงตาลงมองเด็กผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียง และเป็นอีกครั้งที่เขาถูกเสน่ห์ของเธอดึงดูด แม้ว่าเมื่อคืนเขาจะได้ตัวเธอมาแล้วก็ตาม เธอไม่ได้เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เขาเคยได้พบ แต่เธอกลับเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างรุนแรง แสงแดดสีทองที่ส่องกระทบลงบนใบหน้าที่ขาวราวหยกของเธอ ทำให้ใบหน้าของเธอดูราวกับมีประกายระยิบระยับอย่างไรอย่างนั้น เนื่องจากความเหนื่อยล้าที่ผ่านมาเมื่อคืนนี้ ทำให้ใต้ตาของเธอดำคล้ำเล็กน้อย แต่นี่กลับไม่กระทบกับความสวยงามของเธอแม้สักนิด แต่กลับยิ่งชวนให้คนรู้สึกสงสารเธอมากขึ้นจับใจ

ลมหายใจของเธอเรียบนิ่งเป็นจังหวะเหมือนกับเจ้าตัว ตอนที่หลับนั้นเธอดูนุ่มนวล เรียบง่าย หายใจอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวว่าจะทำให้ใครตกใจโดยที่ไม่ตั้งใจ เพราะจูบที่รุนแรงเมื่อคืนนี้ ทำให้ริมฝีปากแดงระเรื่อดูแดงสดอย่างน่าดึงดูดเสียจนทำให้คนใจสั่น ริมฝีปากนั่นเผยอออกน้อยๆ ดึงดูดให้เขาอยากจะเข้าไปจูบเธออีกครั้ง ใบหน้าขาวรูปไข่แดงซ่านฝังอยู่ในกลุ่มผมสลวยสีดำที่นุ่มนวล ดูสวยงามจนทำให้ผู้คนสั่นไหวอย่างแท้จริง เธอดูราวกับเทพธิดา และดูราวกับปีศาจในเวลาเดียวกัน

เขานั่งลงข้างๆ กายเธอด้วยจิตใจที่สับสน

ที่นอนอ่อนนุ่มยวบลงเพราะน้ำหนักของเขา ริมฝีปากบางสีแดงสดเผยอออกเล็กน้อย และยิ่งซุกใบหน้าของตัวเองเข้าไปกับหมอนอีกครั้ง เธอที่เงียบสงบเช่นนี้ ก็ยิ่งทำให้ดูเหมือนแมวน้อยที่น่ารักมากขึ้นไปอีก

เขายื่นมือออกไปลูบริมฝีปากที่ถูกเขาจูบนับครั้งไม่ถ้วนนั่น ความรู้สึกนั้นยังคงทำให้หัวใจเขาสั่นไหว แววตาของเขายิ่งลึกซึ้งมากขึ้น ความปรารถนาที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นในใจของเขาอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงก้มหน้าลงจูบบนริมฝีปากที่ทำให้คนอยากลิ้มลองอย่างไม่รู้สึกเบื่อนั่นอีกครั้ง เริ่มต้นด้วยความนุ่มนวล หลังจากนั้นจึงค่อยๆ เพิ่มระดับความรุนแรงขึ้น ทำแม้กระทั่งขบกัด จนในที่สุดเธอก็ไม่สามารถทนต่อสิ่งรบกวนได้ ตื่นขึ้นมาจากการหลับฝันที่แสนสบายนั่นแล้ว

เมื่อเธอลืมตาขึ้น เห็นร่างที่นั่งตรงขอบเตียงอย่างชัดเจนแล้วก็ต้องส่งเสียงร้องอย่างตกใจออกมาอีกครั้ง!

ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ตกใจง่ายนัก!

เขากัดลงบนริมฝีปากของเธออีกครั้งราวกับจะทำโทษ แล้วถึงได้ผละใบหน้าออกมา

เธอนึกออกแล้วว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ และก็นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้ทั้งหมด หลังจากนั้นใบหน้างามก็พลันซีดเผือด รีบร้อนดึงผ้าคลุมมาปกปิดร่างกายตัวเองอย่างมิดชิดทันที จนเหลือให้เห็นเพียงดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตาที่กำลังสั่นระริกไปด้วยความร้อนรน และหน้าผากขาวใสที่สั่นน้อยๆ

เขารู้สึกว่าท่าทางที่เธอเป็นเช่นนี้ดูน่าสนใจมาก เช่นนั้นมุมปากจึงยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาที่ล้ำลึก สายตาที่ดูจาบจ้วงทำให้เธออายจนรู้สึกร้อนผ่าวไปเสียทั้งร่าง ร่างกายขึ้นสีชมพูด้วยอย่างรวดเร็ว ไม่เว้นแม้กระทั่งหน้าผากที่ขาวใสนั่นด้วย!

คิดไม่ถึงว่าเธอจะหน้าแดงง่ายอย่างนี้! ในยุคสมัยนี้ผู้หญิงที่ชอบหน้าแดงแบบนั้นพบเห็นได้ไม่บ่อยนัก! และก็ไม่รู้ว่าหลินป้าวเลี้ยงดูเธอยังไง ไม่ว่าจะดูยังไงเธอก็เหมือนคุณหนูในตระกูลที่ร่ำรวยที่ถูกเลี้ยงดูในกรงทองไม่ให้ออกมาพบเจอกับผู้คนอย่างนั้น!

“พ่อของเธอ พูดอะไรกับเธอบ้าง?”

เขาลูบหน้าผากของเธอเบาๆ อย่างเป็นเจ้าของ สัมผัสที่อ่อนนุ่มนั่นค่อยๆ ประทับเข้าที่ใจของเขา

เธอกะพริบตา แล้วหลุบดวงตาลงครึ่งหนึ่ง ส่งเสียงออกมาเบาๆ ราวกับลูกแมวน้อย “คุณพ่อบอกว่าให้ฉันเชื่อฟังคุณ อยู่กับคุณหนึ่งอาทิตย์” เสียงเล็กๆ ของเธอยากจะปกปิดความเขินอาย

“ไม่ต้องเรียนเหรอ?” นิ้วของเขาเริ่มจะม้วนผมของเธอเล่น ผมของเธอดำสลวยเป็นอย่างมาก และก็อ่อนนุ่มอย่างที่ไม่เคยพบจนน่าแปลกใจ นุ่มลื่นราวกับผ้าซาตินอย่างไรอย่างนั้น

เธอยิ่งหลบสายตาที่ล้ำลึกของเขามากเข้าไปอีก พูดออกมาด้วยเสียงต่ำว่า “ลาค่ะ” เริ่มรู้สึกอายขึ้นมาแล้ว! เด็กอายุอย่างเธอก็สมควรตั้งใจเรียนอยู่ในโรงเรียนดีๆ มีใครที่ไหนบ้างที่ใช้เวลาว่างตื่นขึ้นมาบนเตียงกับผู้ชายแบบนี้ แล้ว...แล้วก็ยังทำ.....แบบนั้น......เรื่องแบบนั้นอีก

เธอเริ่มรู้สึกเจ็บปวดใจราวกับโดนอะไรทิ่มแทง ที่หางตาเริ่มรู้สึกร้อนๆ ขึ้นมา

เขาเองก็เห็น แต่กลับไม่ได้ทำอะไร ถามขึ้นอีกครั้งว่า “อายุเท่าไหร่?”

เธออ้าปากน้อยๆ พูดออกมาอย่างลังเลครึ่งเสียง “สิบหกค่ะ......” อายุเท่านี้ ยิ่งไม่สมควรทำเรื่องแบบนั้นเลย เรื่องนี้...เธอก็รู้ดี

เขาพยักหน้าลงน้อยๆ ไม่ผิดไปจากที่เขาคาดไว้เท่าไหร่นัก ผละออกจากผมสวยของเธอแล้วลุกขึ้นยืน พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “วันนี้เธอก็พักก่อนเถอะ อย่าเพิ่งไปไหน ถ้าอยากกินอะไรก็โทรสั่งรูมเซอร์วิส แล้วจะมีคนเอามาให้”

เธอตอบรับ “อืม” เสียงเล็กๆ หนึ่งเสียง

เขาได้ยินแล้ว หรือบางทีอาจจะไม่ได้ยิน แล้วก็รีบจากไปโดยไม่สนใจเธออีก

เธอขดร่างอยู่บนเตียง ท่ามกลางแสงอาทิตย์สวยงามที่สาดส่องลงมา ปรากฏความรู้สึกละอายขึ้นมาเต็มหัวใจ อีกทั้งยังมีความรู้สึกผิด รู้สึกด้อยค่าที่แม้กระทั่งแสงอาทิตย์ยามนี้ก็ไม่อาจลบล้างไปได้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น