Izabell

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วิวาห์ร้าย 1

คำค้น : วิวาห์ร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2561 13:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วิวาห์ร้าย 1
แบบอักษร

​เพี๊ยะ!

เสียงฝ่ามือของประมุขของบ้านกระทบเข้ากับใบหน้าของลูกสาวคนโตอย่างอรเต็มเเรงจนหน้าหันไปตามแรง

"คุณพ่อ คุณพ่อตบอรอีกแล้วนะคะ ได้นับไหมคะว่าตบไปกี่ครั้งแล้ว" ทางฝ่ายลูกสาวคนโตก็ใช่ว่าจะยอมโอนอ่อนให้กลับพ่อของตัวเองกลับยิ่งโหมเชื้อไฟให้ผู้เป็นพ่อเข้าไปอีก

"แก! เมื่อไหร่แกจะทำตัวดีๆสักที ตั้งแต่เเกเรียนจบมาแทนที่จะทำตัวให้เป็นประโยชน์กับครอบครัวสักที" ผู้เป็นพ่อแทบจะเลือดขึ้นหน้าเมื่อได้ยินประโยคออกนั้นจากลูกสาว

"หนูยังไม่อยากทำอะไรตอนนี้ หนูยังใช้ชีวิตไม่เต็มที่เลย ถ้าคุณพ่ออยากได้ประโยชน์ขนาดนั้นก็บอกพิณไปเถอะค่ะ เพราะยังไงหนูก็ไม่ทำ"

"พี่อรคะ!"

 "ชีวิตแกนี่มันยังไงทำตัวแบบนี้ให้คนอื่นเขาตามเช็ดตามล้าง สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นเขาแบบนี้ เมื่อไหร่แกจะโตสักทียัยอร" ผู้เป็นพ่อโกรรธแทบจะคุมตัวเองไม่อยู่ ได้แต่ชี้หน้าลูกสาวแล้วว่าสั่งสอนไป

"ตอนไหนก็ตอนนั้นแหละค่ะคุณพ่อ ใครจะไปโตเท่ายัยพิณลูกรักของคุณพ่อละคะ"

"ยัยอร!"

และแล้วสติของผู้เป็นพ่อก็ขาดลง กำลังจะง้างฝ่ามือขึ้นอีกครั้งแต่ก็ต้องชะงักไว้เพราะมีสองเสียงเอ่ยเตือนขึ้นมา

"คุณคะ! อย่าทำอะไรหนูอรเลยนะคะ"

"คุณพ่อคะ!"

สองเสียงที่พยายามเอ่ยบอกผู้เป็นพ่อนั้นคือภรรยาใหม่ของพ่อกับลูกสาวคนเล็กหรือพิณน้องสาวของอร

"หนูอรจ๊ะ หนูขึ้นไปพักผ่อนเถอะกลับมาเหนื่อยๆ" เสียงของน้าเพลงแม่ของพิณบอกให้อีกคนออกไปจากตรงนี้ก่อน

"งั้นหนูไปนะคะ" 

"ยัยลูกคนนี้นี่ไม่มีมารยาทจริง"เสียงเอ่ยครวญของผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้นหลังจากเห็นพฤติกรรมของลูกสาว

"งั้นหนูตามขึ้นไปดูพี่อรนะคะแม่" พิณพูดขอผู้เป็นแม่ไว้เพราะยังเป็นห่วงพี่สาวอยู่ รอยตบน่าจะแดงขึ้นเรื่อยไเลยเดินถืออุปกรณ์ทำแผลไปให้

ก็อก! ก็อก! ก็อก!

"พี่อรคะ เปิดประตูให้พิณหน่อยค่ะ"

พิณเคาะประตูห้องพี่สาวอยู่นานเลยส่งเสียงบอกพี่สาวให้ออกมาเปิดประตูให้

"มีอะไร"

"คือพิณเห็นว่ามีแผลน่ะค่ะ เลยจะทำแผลให้"

"ขอบใจแต่ไม่ต้อง พี่จะทำเอง" อรพูดแค่นั้นแล้วยื่นมือออกไปเอาอุปกรณ์จากพิณแล้วปิดประตูใส่ 

ที่จริงวันนี้ที่เกิดเรื่องเพราะพี่อรพี่สาวของเธอไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนแล้วมีเรื่องกันจนขึ้นโรงพัก ทางตำรวจให้คุณพ่อไปประกันตัว พอกลับมาบ้านก็อย่างที่เห็น ทะเลาะกันทุกครั้งเวลาพี่อรมีเรื่อง และเหมือนจะทะเลาะกันแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอกับแม่ก็ได้แค่พยายามห้ามให้ใจเย็นกันทั้งคู่

"ฮะ... ฮึก อึก... ฮึก"

พอเข้ามาอยู่ในห้องของตัวเอง ที่เป็นทั้งโลกของตัวเอง อรคนที่เคยแข็งกระด้าง หัวดื้อ ไม่ฟังใครหน้าใคร กลับมีเพียงแค่อรคนที่ร้องไห้เงียบๆคนเดียว คนที่คอยกอดตัวเองเวลาร้องไห้ ตั้งแต่ที่เเม่เสียไปเธอจำไม่ได้แล้วว่าพ่อกอดเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ คอยปลอบตอนเธอร้องไห้เมื่อไหร่ ยิ่งพ่อแต่งงานใหม่ คนเป็นพ่อแทบจะไม่สนใจใยดีเธอด้วยซ้ำ ทุกวันนี้ที่เธอทำตัวแบบนี้ก็แค่อยากให้พ่อสนใจและใส่ใจเธอบ้าง แต่ยิ่งทำผลมันกลับไม่ใช่เธอกับพ่อยิ่งทะเลาะกันขึ้นทุกวัน จนถึงขั้นมีการลงไม้ลงมือแต่ถึงยังไงเธอก็ตอบโต้ด้วยวิธีการนิ่งๆของเธอเอง เพราะยังไงนั่นก็คือพ่อของเธอ






***คอมเม้นท์ติชมมาได้นะคะทุกคน ภาษาไม่ดี สำนวนไม่ดียังไง เราจะเอาไปปรับปรุง จริงๆเราเองก็เพิ่งเเต่งครั้งแรกนี่แหละ เป็นผู้อ่านมาเยอะเลยอยากลองแต่งดูบ้าง ติชมเข้ามากันได้นะ :)***

ความคิดเห็น