ศานิชล

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ #คอมเม้นติชมผลงานได้เลยนะจ้ะ #กดไลค์ให้ด้วยนะ กดทุกวันก็ได้นะไม่ต้องเกรงใจ

ชื่อตอน : 5

คำค้น : เอดาน,ลูกจันทร์,เดย์,มอร์แกน,แคท,แคทธารีน,นิก,เคโอ,หนูโอ๋,โอลิเวีย,ฟาธี,ลินา,หนูนา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 44k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2561 11:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
5
แบบอักษร

"ไม่ อย่าเอาเข็มมาถูกตัว ฮื่ออ"

เอดานยอมหลังเกือบหักอุ้มคุณหนูที่กำลังร้องไห้ไม่เอาใครขึ้นมาอุ้ม แล้วพยักหน้าให้หมอเดินเข้ามาเจาะเลือดเธอไปตรวจ ตัวไม่เบาเลยนะคิดว่าตอนนั่งตักหนักที่สุดแล้วตอนอุ้มนี้ยิ่งกว่าเป็นร้อยเท่าเห็นทีออกจากโรงพยาบาลคราวนี้เขาคงต้องเสนอเรื่องลดน้ำหนักให้กับเธอ

สาวน้อยที่ยังอยู่ในชุดนอนร้องไห้ไม่ฟังใครดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของบอดี้การ์ด ถ้าเวลาอื่นเธอคงอายม้วนต้วนไปแล้ว แต่ตอนนี้เข็มต้องหนีไปให้พ้นไอ้เจ้าเข็มอันใหญ่ที่กำลังจะเข้ามาใกล้เธอให้ได้สะก่อน พวกหมอพวกพยาบาลบ้าไม่ยอมฟังที่เธอพูดบ้างเลย

"ให้หมอเจาะเลือดนะครับ จะได้หาย"

เสียงของเขานุ่มนวลลงพยายามอ่อนโยนให้เหมือนที่มอร์แกนเคยทำถึงจะดูขัดไปบ้างแต่ก็ดูดีกว่าตอนก่อนเยอะ พร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นบนใบหน้าแสดงความหนักที่เขาต้องแบกรับเอาไว้ ไม่ไหวทั้งที่ออกกำลังกายทุกวันกล้ามเนื้อแน่นเปรี๊ยะทั้งตัวก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย

"ไม่เชื่อ ไม่เจาะ"

สองแขนโอบรัดรอบคอของบอดี้การ์ดแน่นขึ้นจนใบหน้าของเปลี่ยนสี เธอส่ายหน้าไปมาอยู่กับซอกคอเขาจนผมเผ้าที่ไม่ได้หวียุ่งยิ่งกว่าเดิม น้ำตาที่ไหลออกมาพร้อมน้ำหมูกก็เลอะเทอะหน้าตาของเธอและไหล่ของเขา

"ถ้าคุณหนูดื้อจะไม่มีใครรักนะครับ"

"ลูกจันทร์ไม่สน"

"เจาะเลือดก่อนนะครับ แล้วเดี๋ยวเราไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะกัน"

สิ่งเดียวที่เด็กน้อยเคยขอเขาแล้วเขาไม่ทำเพราะเธอไม่ได้ขอเหมือนเด็กทั่วไป เธอขออะไรที่มากกว่าการเดินเล่นทั่วไปและมันก็เสี่ยงสำหรับเขาที่มีหน้าที่แค่ดูแลความปลอดภัยของเจ้านายไม่ได้ต้องไปดูแลความรู้สึกทางใจของเจ้านายไปด้วยสะหน่อยโดยเฉพาะเด็กผู้หญิงตัวจ่ำม่ำที่กำลังจะโตเป็นสาว

"สองคนนะ สัญญาแล้ว"

เสียงร้องไห้หยุดลงในพริบตา กลั้นอาการสะอื้นเอาไว้ในลำคอเอ่ยถามเรื่องที่เธออยากให้เป็นจริงมานานแล้ว ดวงตาที่เคยตี่ลืมแป๋วขึ้นมาเท่าไข่ห่าน

"ครับ สัญญา"

เอดานชูนิ้วก้อยขึ้นมาส่งสัญญาณเกี่ยวก้อยสัญญากับเด็กน้อย ลูกจันทร์มองแล้วก็ยิ้มพร้อมกับหอมแก้มเขาไปหนึ่งฟอดเท่านั้นแหละแก้มของเธอก็แดงแจ๋ขึ้นมามันแดงยิ่งกว่าลูกตำลึงสุกสะอีก

แขนอวบๆ ถูกยื่นออกไปโดยอัตโนมัติให้หมอจัดการทำอะไรก็ได้โดยไม่มีความเจ็บปวดมีแต่รอยยิ้มกับแก้มแดงๆ ที่ไม่มีพิษไข้เข้ามาช่วยเร่งความแดงนั่นเลยมีแต่ความหื่นของเด็กน้อยที่เกินตัวไม่รู้ไปได้เชื้อแบบนี้มาจากไหน

​​××××××

บอกแล้วว่าไม่มีอะไรจริ้ง จริง แค่ไม่ฉะบาย  ไม่เชื่อกันเล้ย

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อของเรื่อง  ล้างแค้นหัวใจ 25+++

​ฝากกดไลค์เพจให้ด้วยนะคะ

❌❌❌​ฝากกดไลค์นิยายให้ด้วยนะจ๊ะ❌❌❌​

สำหรับท่านใดที่อ่านในเว็บกดไลค์ตรงนี้นะอยู่หน้าเรื่อง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}