Spain93
Twitter-icon Instagram-icon

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ❤อย่าลืมกดไลค์และคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ [01/09/61]

ชื่อตอน : [BADBOY]::CHAPTER 4::

คำค้น : ริว,นัมเบอร์,ฮอล,พระพาย,ม.ปลาย,นิยายรัก,ยัยเตี้ย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2561 22:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[BADBOY]::CHAPTER 4::
แบบอักษร

นัมเบอร์  talk

กว่าจะถึงตึกเรียนก็เกินเวลาเรียนมานานแล้วริวเลยพาฉันโดดเรียนมาที่หลังตึกเรียนร้างมั้งนะที่ตอนนี้มีนักเรียนชายเยอะพอสมควรซึ่งเดาได้ไม่ยากเลยว่าพวกเขาก็โดดเรียนมาเหมือนกัน แต่ก็แปลกนะทั้งที่มันคือตึกร้างแต่กลับมีสิ่งอำนวยความสะดวกเยอะมากไม่ว่าจะเป็นโซฟา โต๊ะ เก้าอี้ตู้เย็นหรือแม้แต่เตียงนอน! 


 "ทำไมคนเยอะจังเลยล่ะริว"  ฉันเอ่ยถามออกไปทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าพวกนี้ก็คงโดดเรียนมาเหมือนกัน  


"พวกมันขี้เกียจเรียนเลยโดดเรียนมานั่งเล่น" นั่งเล่นบ้านนายน่ะสิไอ้พวกเถื่อนเอ้ย


 "หิวมั้ยเตี้ย" ฉันเริ่มหิวแล้วล่ะก็ตอนนี้มันเกือบเที่ยงแล้วอะโรงเรียนนี้เข้าเรียนคาบแรกตอน09:30น. ซึ่งถือว่าสายพอสมควรเลยล่ะแต่ก็ดีจะได้ไม่ต้องตื่นเช้ามาก 


"หิว"  สั้นๆแต่ได้ใจความค่ะหิว! 


"รอแป๊บ  เฮ้ย!พวกมึงอ่ะมานี่ดิ๊คนนึง"  แค่นั้นแหละจ้าพวกที่โดนเรียกก็แทบจะบินมาเลย  


"ไปซื้อข้าวมาให้กูหน่อย  เอาข้าวไรเตี้ย"  ใช้คนอื่นอีกละไอ้บ้านี่แต่กระนั้นก็ตอบออกไปอยู่ดี 


 "ข้าวผัดใส่ปลาหมึกเยอะๆนะ"  ก็หิวอะดีเหมือนกันเพราะจากนี่ไปถึงโรงอาหารก็ไกลพอตัวเลยล่ะ   


"เอาแดงโซดาด้วยนะ"  ซื้อข้าวแต่ไม่ซื้อน้ำมันก็กระไรอยู่ 


"ได้ยินแล้วก็ไปซื้อแล้วค่อยมาเอาเงินกับกู" สั่งเสร็จคนที่ริวสั่งก็รีบวิ่งออกไปเลย 


 "ทำไมชอบใช้แต่คนอื่น"  ฉันหันไปบ่นให้ริวทันทีบ้าอำนาจชะมัดเดี๋ยวสั่งคนนู้นทีคนนี้ทีไอ้พวกนั้นก็เชื่อฟังกันเหลือเกิ๊น  


"บ่นน่าเตี้ย ปกติก็ใช้พวกมันอยู่แล้ว"  ยังมีหน้ามาพูดอีก ฉันนั่งรอที่โซฟาข้างๆริวที่ตอนนี้ไอ้บ้าริวกำลังนั่งเอาหัวพิงที่ไหล่ฉันมือก็เล่นเกมทำยังกับไหล่ฉันเป็นหมอนงั้นแหละ  


 "ได้แล้วลูกพี่ข้าวผัดใส่ปลาหมึกเยอะๆแล้วก็แดงโซดา" ในที่สุดก็มาซักทีหิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวละ 


"ขอบใจ" ฉันเอ่ยขอบคุณแล้วลงมือกินข้าวทันที อืม~อร่อยดีนะร้านนี้น่ะปลาหมึกก็สดอร่อยสุดๆเลย  


"ค่อยๆกินดิเตี้ยมึงจะรีบไปไล่ควายหรือไง" ปากปีจอ! ฉันแค่หิวเฉยๆย่ะ  


"นั่งเงียบๆไปเลย!"  ฉันหันไปพูดให้ริวก่อนจะหันมาสนใจข้าวผัดตรงหน้าต่อพอกินเสร็จก็ตามด้วยแดงโซดาเพื่อความสดชื่นนนน  


"อิ่ม" คำสั้นๆที่มีความหมาย555อิ่มค่ะงานนี้ 


 "เอาไรอีกมั้ยเตี้ย"  เอาอะไรอีกล่ะแค่ยี้ก็จะอ้วกละ  


"พอแล้ว"  หนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อนละ ง่วงนอน~ฉันเอาหัวไปพิงที่หัวริวที่พิงที่ไหล่ฉันอยู่ ไม่นานฉันก็เริ่มเข้าสู่ห้วงนิทรา



ริว  talk

ตอนนี้คนที่เอาหัวพิงไว้ที่หัวของผมหลับละผมจัดท่าให้เธอนอนดีๆโดยเอาหัวของเธอมาหนุนไว้ที่ตักของผมส่วนผมก็นั่งเล่นเกมต่อไป โดดเรียนนี่โคตรสบายเลย ได้อยู่กับยัยเตี้ยนี่โคตรสวรรค์เลย ครับผมชอบยัยเตี้ย ก็นะรู้สึกดีด้วยตั้งแต่แรกที่ได้อยู่ด้วยกันเลยล่ะ  เคยได้ยินป่ะปิ๊งตั้งแต่แรกเจออะผมก็หนึ่งในนั้นแหละ  


 "เวลาหลับก็น่ารักดีนะเนี่ยเตี้ย"  ผมเอามือปัดไรผมที่หล่นลงมาไปทัดไว้ที่หูของเธอ  


"อืมม~อย่ากวนนน" อะๆไม่กวนก็ได้ผมปล่อยให้เธอนอนอยู่อย่างนั้นแหละไม่ได้กวนอะไรต่ออีก 


13:58 น.

ยัยเตี้ยยังนอนไม่ตื่นเลยผมจะปลุกหรือไม่ปลุกดีแต่ผมว่าผมปลุกดีกว่าเพราะต้องไปซ้อมบอล เดือนหน้าจะมีงานกีฬาสีของโรงเรียนซึ่งจัดร่วมกันกับโรงเรียนใกล้เคียงอีกหลายโรงเรียน       

"เตี้ยตื่นได้ละ"  ยังไม่ตื่นอีกผมต้องใช้ไม้เด็ดละ 


 "เตี้ย!!ตื่นไฟไหม้แล้วหนีเร็ว!!!" 


 "พรึบ!!"  ได้ผลครับรีบลุกอย่างเร็วเลย 


 "ไหนๆไฟไฟม้อยู่ไหน"  อย่าบอกนะว่าเชื่อจริงๆอะโคตรอ่อนเลย  


"ไม่มีอะไปสนามฟุตบอลกัน"  ผมบอกก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินจูงมือยัยเตี้ยไปที่สนามฟุตบอล 


 "นี่นายโกหกฉันหรอริว!"  แม่นางเริ่มฉุนแล้วครับผมว่ารีบเดินก่อนดีกว่าโน๊ะก่อนที่พายุทอร์นาโดจะลง

-สนามฟุตบอล-

"เฮ้ยๆทางนี้ลูกพี่ริว"  เสียงเพื่อนๆในสนามร้องเรียกผมทันทีที่ผมเดินมาถึงสนาม


"เออๆเดี๋ยวกูไป"  ผมตะโกนบอกมันก่อนจะหันกลับมาคุยกับยัยเตี้ยที่ยืนอยู่ข้างๆผมตอนนี้


"เตี้ยไปนั่งรอที่โต๊ะใต้ร่มไม้ตรงนั้นก่อนนะ อะโทรศัพท์กับกระเป๋าตังค์อยากกินอะไรก็ไปซื้อเอาหรือไม่ก็ใช้พวกมันไปซื้อให้"  ผมบอกเสร็จกำลังจะเดินไปลงสนามกับคนอื่นๆ


 "อ้อ รหัสโทรศัพท์น่ะใช้ลายนิ้วมือมึงเลยนะเตี้ย จุ๊บ! ไปละ"  ตอนนี้มันทำหน้าเหวอมากเลยก็แค่ผมเดินไปจุ๊บปากมันก่อนจะเดินลงสนามแค่นั้นเองนะ  ตอนนี้พวกผมกำลังซ้อมอย่างเมามันเลยแต่ดูเหมือนพวกที่อยู่กลางสนามจะมีเรื่องกันนะ 


 "มึงเหยียบเท้ากูก่อน!"      


"แต่มึงเตะขากูก่อนนะสัส!!"  ดูท่าพวกมันจะไม่จบกันง่ายๆนะ  ผมเดินเข้าไปหาพวกมัน 


 "พวกมึงมีปัญหาไรกันวะ"  ผมถามทันทีที่เดินมาถึง 


 "ก็ไอ้วินมันเหยียบเท้าผม"   


"แต่มันมาเตะขาผมก่อนผมเลยเอาคืน!"  มันยืนเถียงกันไปมาอยู่อย่างนั้น  ผมรำคาญเลยเดินออกมาหาว่าที่แฟนผมที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะใต้ร่มไม้ที่ตอนนี้นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์ผมอยู่   


"ทำไมไม่ห้ามพวกนั้นล่ะริว เดี๋ยวก็ได้ตีกันตายพอดี!"  มาถึงก็โดนเลยเว้ย  


"เดี๋ยวพวกมันก็หยุดเองแหละเตี้ยอย่าไปสนใจเลย"  ผมบอกปัดๆก่อนจะล้มตัวลงนอนหนุนตักว่าที่แฟนคนเตี้ยของผม  ผมจะเอายัยเตี้ยมาเป็นแม่ของลูกให้ได้คอยดูสิ  


 "มานอนทำไมลุกขึ้นเลย"   แค่ผมนอนหนุนตักก็บ่นให้ผมละถ้าผมทำมากกว่านี้ไม่ฆ่าผมเลยหรอผู้หญิงนี่หน้ากลัวสัสๆ  


"แค่นอนเฉยๆไม่ได้ทำอะไรน่าเตี้ย" แล้วเตี้ยมันก็บ่นอะไรของมันไปแต่ผมหาได้สนใจไม่ ตั้งใจนอนสุดๆเลยก็นะนอนบนตักว่าที่แฟนมันก็ต้องฟิน~เป็นธรรมดาแหละครับเอาล่ะผมขอเวลานอนหนุนตักว่าที่แฟนก่อนนะครับบาย~     






​ไรท์เป็นนักเรียนต้องเรียนหนังสือไปด้วยส่วนนิยายไรท์แต่งเฉพาะเวลาว่างและเสาร์-อาทิตย์เท่านั้นนะคะเพราะฉะนั้นที่ไรท์อัปช้าคือไรท์ทำการบ้านอยู่เพราะใกล้สอบแล้วงานก็เยอะเป็นธรรมดาแต่ก็พยายามแต่งตอนที่นั่งรถไปโรงเรียนและตอนพักเที่ยงไว้ถ้าเสร็จก็ได้ลงถ้าไม่เสร็จก็ไม่ได้ลง       

 สุดท้ายนี้ขอคนละ1 คอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะไม่สะดวกคอมเมนต์กดถูกใจแทนก็ได้

📌แก้คำผิดแล้วนะคะ📌

ความคิดเห็น