องเมียวจิ

ขอบคุณที่สนุบสนุนกันมาตลอดน่ะครับ

ตอนที่ 4 สำเเดงเดธ

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 สำเเดงเดธ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 734

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2561 13:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 สำเเดงเดธ
แบบอักษร

ณ....บ้านของหลี่ซุ่น...........​กำลังดื่นกาเเฟเเละดูทีวี...


เอาล่ะคะ..วันนี้จะมีฝนตกหนักเพราะได้มีพายุขนาดใหญ่ได้เคลื่อนเข้ามาขอให้ทุกคนพกร่มติดตัวด้วยน่ะค่าา..


"..ฝนตกหรอ?...เเต่ว่าตอนนี้อากาศโป่งใสเลยน่ะ..."หลี่ซุ่น



เเละหลี่ซุ่นได้ดื่มกาเเฟเเละฟังข่าวทั่วไปจนถึงเวลาที่เข้าต้องไปโรงเรียนเขาได้ลุกขึ้นพบเอากาเเฟไปเก็บเเละล้างให้สะอาดเเละกำจัดส่องใส่กาเเฟให้หมดโดยใช้เวทเผ้าไหม้...


"..ถ้าคนอื่นมาเห็น..คงเป็นเรื่อง..(นั้นสิน่ะ...เด็กอายุ14บ้าที่ไหนกินกาเเฟตอนเช้าเหมือนกับ..ตาเเก่เลย).."หลี่ซุ่น


เสียงเคาะประตู..


"..ครับบ...จะไปเปิดให้เด่วนี้ล่ะ.."หลี่ซุ่น


เดินไปอย่างใจเย็นเเละไปเปิดประตู....เเละคนที่มาเคาะประตูนั้น..


"..ไปโรงเรียนด้วยกันเถอะ.."หยาง อิง


"..หยางอิงเองหรอ....อืมขอไปทำธุระเเปปหนึ่ง.."หลี่ซุ่น


"..อืม..ข้าจะรอ.."หยาง อิง



เเละพวกเขาก็ได้เดินไปโรงเรียนพร้อมกัน...


"..(หยาง..อิง..เกือบลืมไปเลย....เธอก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง..เเต่เธอชอบทำตัวเหมือนผู้ชายนี่ซิ..เเต่ว่าเธฮคนนี้สามารถเชื่อถือได้ผมรู้จักเธอตอนนั้นสมัยยังเด็ก..เพราะเเม่มักพาผมไปยังตระกูลหยางบ่อยๆ..เเต่ว่าตอนนี้เราคง..จะไปไม่ได้เเล้วมั่งเนี้ย)"หลี่ซุ่น


"..อืมจริงซิ...หลี่ซุ่น..พ่อเเม่ข้าอยากเจอเจ้ามากเลยล่ะ...เจ้าพอจะว่างไปหาพวกเขาไหม.?.."หยาง อิง


"..อืม..เเต่ว่าน่ะ...เจ้าไปไหนมาหรอ.?.."


"..อืม..พ่อเเม่ข้า..พวกเขาพาข้าไปยัง..อณาจักร.อื่นมาน่ะเพราะเป็นงานของพวกเขา..เเต่ว่าตั้งเเต่วันนี้ข้าจะเป็นเพื่อนเร็วชั้นกับเจ้า..ฮ่าๆ.."หยาง อิง


"..อ่า..ยินดีต้อนรับเจ้าเสมอ.."หลี่ซุ่น



ต่อหน้าของหยางอิงเธอได้มองหลี่ซุ่นเเละนึกขึ้นในใจว่า..เขาเเตกต่างจากเดิมอย่างมาก..เเละทั้งสองก็ได้เดินไปที่โรงเรียนพร้อมกันโดยหลี่ซุ่นนั้นได้ลืมนำร่มไปด้วยเเละเมื่อทั้งสองไปถึงโรงเรียนด้วยหยางอิงนั้นได้เเต่งตัวคล้ายผู้ชายจึงทำให้หญิงที่เห็นต่างมองเขาด้วยความน่ารัก..


"..น่ารักจัง..นักเรียนใหม่หรอ.."


"..นั้นสิ..เขาดูน่ารักมากเลย...เเต่ว่าทำไมถึงเดินมากับหมอนั้นล่ะ.."


"..ได้ยินมาว่าหมอนั้นเป็นเเค่พวกไร้พลังนิ...เเต่ทำไมคนๆนั้นที่ดูเเข็งเเกร่งถึงได้เดินมากลับหมอนั้นล่ะ.."



ตลอดทางเดินไปที่ห้องต่างคนต่างพูดนินทาหลี่ซุ่นทางของหยางอิงเมื่อได้ยิ้นเธอได้เเต่มองหลี่ซุ่นด้วยสีหน้าอั้นโศกเศร้าเเละก็ถึงคาบการฝึกสอน..


"..หยางอิง..จะมาเป็นเพื่อนทุกคนตั้งเเต่วันนี้ค่าา.."หยางอิง


"..(ยกมือ)...เธอ..เธอ..เป็นผู้หญิงหรอ..?.."ไป๋อวิ๋น


"..อืม..."หยางอิง


"..เธอคนนี้คือ..คนที่จะสือทอดตระกูลเราอย่างไงล่ะ..หยางอิง..สายเลือดโดยตรงจากท่านหยางจิน.."หยาง ผิง



เเละทุกคนก็ได้ตบมือให้กับหยางอิงพร้อมพวกผู้ชายที่ดีใจกันสุดขีดเเละในเวลานั้นเองหยางอิงได้เดินไปที่ข้างๆหลี่ซุ่นเเละได้ไล่ชายที่นั่งข้างหลี่วุ่นออกไปด้วยสีน่าอ่อนโย่นทางของเด็กชายคนนั้นได้หลงใหล้เเละได้ลุกให้เธอนั่งทันทีเเละตอนนั้นเองเงาอาฆาตจากเพื่อนผู้ชายด้วยกัน...


"..เเก...ทำไมถึงได้นั่งกับ..หยางอิงได้.!!..."เฟิง


"..เเก..กล้าทิ้งพวกเราเเละไปหาหญิงใหญ่หรอไอพวกทรยศ.."เทา


"..เเล้วพวกมึงจะโกธรทำไมฟะเนี้ย.."หลี่ซุ่น


"..(**​มองด้วยสายตาสงสัย<span id="redactor-inline-breakpoint"></span>**​)..(ทำไม..ท่านหยางอิง..ถึงได้ไปนั่งใกล้ขยะพันนั้น..).."หยาง ผิง


เเละถึงเวลาการสอน...


"..เอาล่ะวันนี้คือการเรียนเรื่องอาคมกัน..เเน่นอนว่าอาคมนั้นเป็นสิ่งที่เข้าใจยากเเต่มันเป็นสิ่งที่พวกเราต้องมีติดตัวอย่างน้อยสองอาคม..นี้คือตัวอย่าง...(น้ำ)..เขียนอักษณลงไป..เเละใช้สมาธิในการสำเเดงเดธ..(น้ำพุ่งออกมาใส่หลี่ซุ่น)..อุ้ย!!...ข้าไม่ได้ตั้งใจ..ฮ่าๆๆ.."หยาง ผิง


ทุกคนต่างหัวเราะยกเว้นพวกที่สนิทกับหลี่ซุ่น...


"..เจ้าเป็นอะไรไหม..?!!"หยางอิง


"..ข้าเกือบลืมบอกไป...สามารถเขียนอาคมได้ไม่จำกันเพียงเเค่ช็อกพวกเจ้าสามารถเขีนยมันได้ไม่ว่าจะใช้ไม้เขียนเลือดหรือจิตของพวกเจ้า.."หยางผิง


"..(ยกมือ)...อาจารย์หยางจง...ข้าอยากจะรู้ว่าอาคม..ที่อาจารย์ใช้ได้มีกี่อาคมหรือครับ..."หลี่ซุ่น


"..ข้า..มีอยู่..3..อาคม..ได้เเก่..เพลิงสายฟ้า....ลูกบอลน้ำ..พายุ...(ฮึ!!...ถ้าเเกคิดว่าฉันใช้ได้อาคมเดียวล่ะก็..เเกหน้าเเตกเเล้ว).."หยาง ผิง


"..เเกคงจะคิดว่าท่านป้าข้า...ข้าใช้ไเ้เพียงอาคมเดียวงั้นหรอ...วะ..ฮ่าๆๆ..."หยางหมิง


"..(**​นั่งลง<span id="redactor-inline-breakpoint"></span>**​)...(เฮ้อ...อาคมระดับต่ำทั้งนั้น..เสียงเเรงไหมเนี้ยที่ต้องมาฟังเรื่องอาคมห่วยๆนี้).."หลี่ซุ่น


"..เอาล่ะให้ทุกคนคัดลอกอาคมนี่เเละ..นำไปสอบที่สนาม.."หยางผิง



เเละทุกคนได้คัดลอกอาคมเอาไว้มีเเต่หลี่ซุ่นเท่านั้นที่ไม่คัดลอกทำให้หยางจงนั้นได้คิดเเผนให้หลี่ซุ่นหน้าเเตกเเละเมื่อทุกคนได้เดินไปถึงสนามฝึก..มันคือมิติจำลองที่จะไม่มีผลกระทบในโลกเเละคนเเรกก็ทำสำเร็จคนที่สองก็สำเร็จเพราะหยางจงนั้นได้ใช้พลังของตนช่วยในการให้ทุกคนสามารถปล่อยอาคมออกมาได้...เเละคนสุดท้าย...


"..เอาเลยซิ..หลี่ซุ่นโชว่ให้เพื่อนๆเห็นหน่อยว่า..เธอก็สามารถทำได้.."หยางผิง


"..นายต้องทำได้ซิเพื่อน..."เฟิน


"..ใช้ๆ..พวกเรายังทำได้เลยเลยสู้ๆน่ะเพื่อน.."เทา


"..หลี่ซุ่น..นายต้องทำได้ซิ.."หยางผิง


"..(หลี่ซุ่น).."ไป๋อวิ๋น


"..(เฮ้อ..ที่จริงก็อยากจะทำเป็นไอคนทำไม่ได้หรอกเเต่ว่า...อุสาทุกคนเชียร์ถึงขนาดนี้คงจะอ่อนให้ไม่ได้เเล้วล่ะ..).."หลี่ซุ่น


"..หมอนั้นทำไมได้หรอกน่ะ..ฮ่าๆ.."หยางหมิง


"..ข้าก็ว่าเช่นเจ้าเหมือนกันหยางหมิง..ฮ่าๆๆ.."หนางเจี่ยน


"..เอาเลยซิ..(ฮึๆ...คงไม่กล้าซิท้า)..ทำไม่ได้ก็บอกน่ะ..จะได้ยกเลิกการสอน.."หยางผิง


"..(..อืม...เราจะเอาอาคมอะไรดีน่ะ..ไหนลองอาคมที่เราพึ้งคิดขึ้นมาหน่อยสิ)...(ปืนฉี่น้ำ).."หลี่ซุ่น



เสียงที่เกิดขึ้นคือ....ได้มีเเรงน้ำพุ่งออกมาอย่างเเรงเเละพุ่งตรงเป็นเส้นตรงจนทำให้เกิดเเรงลมนิดหน่อยอาคมที่หล๊่ซุ่นคิดค้นขึ้นมานั้นมีอนุภาครุนเเรงอย่างจนเกือนทำให้โลกจำลองพลังลงมา..


"..เอ๋..!!.?..ทำไมมันเเรงจังว่ะ.."หลี่ซุ่น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น