ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 1 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 1 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 94.6k

ความคิดเห็น : 231

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2561 16:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 1 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4   นีลนิค ตอนที่ 1

Author :   (ยอนิม)



“ยิ้มอะไรของมึงวะเตี้ย” นีลถามขึ้น เมื่อเดินเข้ามาในบ้านแล้วเห็นว่านิคกำลังนอนเล่นมือถือแล้วยิ้มอยู่คนเดียว นิคเงยหน้าไปมองคนรัก


“ดูรูปงานแต่งไอ้อิฐ  ไนท์เอาลงในกลุ่มไลน์ให้ดู มึงมาดูดิ” นิคพูดขึ้น ก่อนจะขยับลุกนั่ง เพื่อให้คนรักดูรูปด้วยกัน นีลก็นั่งลงข้างๆ พร้อมกับพาดแขนไปโอบไหล่นิคเอาไว้ นิคก็รีบเอนซบอย่างรู้จังหวะ พร้อมกับเปิดรูปให้นีลดูไปด้วย

“นี่ๆ มีรูปมึงด้วย แหม ทำหน้าเข้มเชียวนะ” นิคชี้ให้นีลดูรูปของตัวเอง นีลก็ยกยิ้มนิดๆ

“รูปนี้สวยว่ะ มองออกเลยเนอะ ว่าเดย์กับอิฐมันมีความสุขมากจริงๆ” นิคเปิดรูปที่เดย์กับอิฐหันมามองหน้ากันพอดี รอยยิ้มของทั้งสองคนทำให้หลายๆคนมองออกว่ามีความสุขมากแค่ไหน นีลก็พยักหน้ารับเห็นด้วย ก่อนที่นิคจะเอาหัวกระแทกไหล่ของนีลเบาๆ


“เป็นไร” นีลถามขึ้น นิคก็เงยหน้าช้อนตามองนีล


“อิจฉาไอ้อิฐมันอ่ะ” นิคบอกเสียงอ้อมแอ้ม นีลหรี่ตามองเล็กน้อย แล้วยกยิ้มมุมปากขึ้นมา


“อยากแต่งงานบ้าง ว่างั้นเหอะ” นีลถามกลับอย่างรู้ทัน นิคทำปากยู่พร้อมพยักหน้ารับออกมาตรงๆ นีลหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะจับหัวของนิคโยกไปมา

“เอาไว้ก่อน ตอนนี้ยังไม่พร้อม” นีลก็ตอบออกมาตรงๆ นิคทำหน้าหงอยนิดหน่อย แต่ก็พยักหน้ารับ

“อย่าเพิ่งคิดเรื่องแต่งตอนนี้ ไปเตรียมตัวเข้าอู่ได้ละ กูมีงานต้องทำอีกเยอะ หรือว่ามึงจะนอนเล่นอยู่บ้าน” นีลถามพร้อมกับลุกขึ้นยืน


“ไปด้วย กูนัดไอ้มอสไว้ มันบอกว่าจะทำมะม่วงน้ำปลาหวานมาให้กิน” นิคพูดถึงรุ่นน้องร่างถึกแต่ใจสาว ที่เข้ามาทำงานในอู่ของเขา นีลอยากจะมองบนเสียให้ได้เมื่อได้ยินชื่อของมอส เพราะหลังจากที่คุยกันเข้าใจแล้ว มอสก็คอยทำหน้าที่เป็นหูเป็นตาให้นิค เวลามีลูกค้าสาวๆพยายามจะหว่านเสน่ห์ มอสก็จะคอยขัดให้ นีลไม่ได้ไม่พอใจอะไร แค่หมั่นไส้มากกว่า


“งั้นไปเตรียมตัว จะได้ไปด้วยกัน” นีลบอกกลับ นิคเลยรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอน เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า และออกไปที่อู่รถพร้อมกัน

..

..

“มอส มะม่วงน้ำปลาหวานพี่ล่ะ” นิคเดินเข้าไปในออฟฟิศของพนักงานประจำร้านตนเอง และส่งเสียงทักมอสทันที พนักงานคนอื่นๆก็ส่งเสียงทักทายนิคกลับด้วยเช่นเดียวกัน


“เจอหน้าน้องแทนที่จะทักทายกันก่อนบ้างไม่มีหรอก ถามหาของกินก่อนเลยนะ” มอสพูดเสียงกระเง้ากระงอด ตอนนี้ทุกคนในร้านของนิค รู้หมดแล้วว่ามอสเป็นเกย์สาว แล้วเจ้าตัวก็ไม่ได้เก็บท่าทีเหมือนตอนแรกๆแล้ว ยกเว้นเวลาต้องคุยกับลูกค้า ก็จะคุยด้วยท่าทีปกติ 


“เออๆ หวัดดีมอส เป็นไงบ้าง สบายดีมั้ย กินข้าวยัง เมื่อเช้ารถติดรึเปล่า เมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย กินข้าวกับอะไร..” นิคแกล้งทักและถามไปเป็นชุด จนมอสรีบยกมือขึ้นมาห้าม ส่วนคนอื่นๆก็หัวเราะขำ เพราะรู้ว่านิคแกล้งมอส


“พอเถอะพี่นิค น้องยอมละ” มอสพูดออกมาอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะหยิบเอากล่องใส่มะม่วงดิบที่ฝานเรียบร้อย พร้อมกับน้ำปลาหวานขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ นิครีบถลาไปดูทันที


“ได้เอามาให้พี่คนอื่นๆป่ะ” นิคถามขึ้น มอสพยักหน้ารับ


“มอสเค้าทำมาเผื่อพวกพี่แล้วล่ะค่ะ” นุชพูดขึ้นยิ้มๆ นิคก็พยักหน้ารับ


“งั้นพี่เอาไปเลยนะ จะเอาไปให้นีลกินด้วย” นิคหันมาถามมอสก่อน เผื่อว่ามอสจะแบ่งออกไป


“เอาไปเถอะฮะ ฮึก มันน่าน้อยใจนัก เอาของเมียเก่าไปให้ผัวใหม่กิน” มอสพูดพร้อมกับยกนิ้วขึ้นมาทำท่าเช็ดน้ำตาแบบแกล้งๆ


เพี๊ยะ..


“โอ๊ย พี่นิคอ่า ตีทำไมเนี่ย” มอสโวยวายออกมาไม่ดังนัก เมื่อนิคตีเข้าที่หน้าผากของมอสอย่างหมั่นไส้


“ก็หมั่นไส้แกนั่นแหละ มาเมียกงเมียเก่าอะไรวะ ใครได้ยินตกใจตายห่า” นิคว่าออกมาอย่างขำๆ ไม่ได้นึกโกรธอะไร เพราะรู้ดีว่ามอสพูดเล่น คนอื่นๆก็รู้กันหมดแล้วว่าเมื่อก่อนมอสเคยชอบนิค มักจะหยิบยกมาพูดแซวขำๆกันมากกว่า


“แหม มอสก็แค่พูดเล่นน่ะพี่นิค เชิญเลยฮะ เดี๋ยวคุณนีลออกมาตาเขียวใส่มอส โทษฐานเต๊าะพี่อ่ะ” มอสทำท่าสะดีดสะดิ้ง นิคยิ้มขำนิดๆ


“เออๆ ไปละ เดี๋ยวตอนเที่ยงมากินข้าวด้วย” นิคบอกกลับยิ้มๆ ก่อนจะถือกล่องมะม่วงน้ำปลาหวานเข้าไปหานีลที่ห้องทำงาน ซึ่งนีลกำลังดูใบเสนอราคาของเครื่องยนต์ต่างๆอยู่ นีลเหลือบตาขึ้นมามองนิดๆ เมื่อเห็นว่านิคเดินเข้ามาในห้อง


“นีล กินมะม่วงมั้ย เดี๋ยวกูป้อน” นิคถามเสียงใส ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของนีล


“มึงกินเลย” นีลตอบสั้นๆ แล้วนั่งทำงานต่อ นิคเลยไปนั่งที่โซฟา แล้วเปิดกล่องมะม่วงกิน


“อืมม อร่อยว่ะ” นิคพูดพึมพำออกมา ก่อนจะยกไปหานีล

“มึงๆ ลองชิม อร่อยๆ” นิคจ่อมะม่วงที่จิ้มน้ำปลาหวานเรียบร้อยแล้วไปที่ริมฝีปากของนีล นีลขมวดคิ้วเล็กน้อย


“เตี้ย กูไม่กิน” นีลพูดย้ำ แต่นิคก็อยากให้คนรักลองชิมสักคำ

“เตี้ย!! กูทำงานอยู่เห็นมั้ยเนี่ย” นิคตะคอกใส่นิคด้วยความลืมตัว ทำให้นิคสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะมองหน้าคนรักอย่างเคืองๆ


“ก็แค่อ้าปากรับ มันจะตายรึไงล่ะ แม่ง ตอนกูเอาใจ มึงมาตะคอกกูแบบนี้อ่ะนะ งั้นกูไม่เอาใจ ไม่ยุ่งแล้ว” นิคโวยใส่นีลไปทันทีเช่นเดียวกัน ก่อนจะคว้ากล่องมะม่วง แล้วเดินออกจากห้องทำงานของนีลทันที นีลมองตามแล้วถอนหายใจเบาๆ เขากำลังมีเรื่องให้คิดนอกเหนือจากงาน ก็เลยรู้สึกหงุดหงิดอยู่ แต่ก็ไม่ได้ตามนิคออกไป นิคเองเมื่อเดินออกมาจากห้องทำงานของคนรัก ก็ตรงเข้าไปหามอสทันที นิคเดินไปนั่งที่โซฟากลางในออฟฟิศแทน


“ทำไมมากินที่นี่อ่ะ” มอสถามขึ้นอย่างสงสัย นิคตวัดสายตาไปมองเล็กน้อย


“ไม่อยากกินห้องโน้น ถึงได้มาห้องนี้” นิคตอบเสียงขุ่นๆ เลยทำให้มอสรู้ว่านิคคงอารมณ์เสีย เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ นิคนั่งกินมะม่วงและเล่นมือถือไปเงียบๆ จนถึงเวลาพักเที่ยง


“พี่นิค ไปกินส้มตำกับผมมั้ย” มอสพูดชวน


“กินที่ไหน” นิคถามกลับไป


“ร้านส้มตำตรงซอยถัดไปนี่ไง วันนี้ผมอยากกินส้มตำ” มอสพูดขึ้น นิคทำท่าคิด ก่อนจะพยักหน้ารับ คนอื่นๆก็กำลังทยอยไปกินข้าวข้างนอกบ้าง บางคนก็เอามากินที่ห้องพักพนักงานบ้าง


“ป่ะ เดินไปใช่มั้ย” นิคถามขึ้น


“ฮะ ว่าแต่ พี่ไม่ไปบอกคุณนีลก่อนเหรอ” มอสเดินออกจากโต๊ะมาถาม มีพนักงานอีกคนไปด้วย นิคทำปากยื่นทันทีเมื่อได้ยิน


“บอกทำไม ไม่จำเป็นต้องบอก” นิคพูดอย่างเคืองๆ ก่อนจะเดินนำออกไปหน้าร้าน มอสกับพนักงานอีกคนก็เดินตามทันที


“ทะเลาะกันเหรอพี่นิค” มอสถามขึ้นอย่างสงสัย นิคถอนหายใจหนักๆ


“ช่างมันเหอะ” นิคตัดบท เพราะไม่อยากพูดให้ตัวเองอารมณ์เสียอีก พอเดินไปถึงร้านส้มตำ เสียงมือถือของนิคก็ดังขึ้น นิคหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นนีล แต่นิคเลือกที่จะไม่รับสาย เพราะเคืองคนรักอยู่ เขาปิดเสียงแล้วเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะ พร้อมกับสั่งอาหารที่อยากจะกิน นีลโทรเข้ามาอีกสองสาย แล้วก็ไม่ได้โทรอีก จนนิคกินอิ่ม เขาอาสาเลี้ยงมอสและพนักงานอีกคน ก่อนจะพากันกลับไปที่อู่


“คุณนิคคะ ก่อนหน้านี้คุณนีลมาตามหาน่ะค่ะ แต่พี่บอกไปแล้วว่าออกไปกินข้าวกับมอส” พนักงานคนหนึ่งพูดขึ้น


“ขอบคุณครับ” นิคตอบกลับ แต่เขาก็ไม่ได้เดินไปที่ห้องทำงานของคนรักแต่อย่างไร เขาอยู่ที่ออฟฟิศของพนักงานอยู่สักพัก นีลก็เดินหน้านิ่งเข้ามา


“เตี้ย เข้าไปที่ห้องทำงาน” นีลพูดเสียงเรียบ นิคเงยหน้าไปมองแล้วก้มเล่นมือถือต่อ

“เตี้ย อย่าให้พูดซ้ำ” นีลพูดย้ำเสียงดุ นิคฮึดฮัดเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อไปห้องทำงานของนีล เพราะเขาไม่อยากรบกวนคนอื่นๆด้วย นิคเดินไปชนไหล่ของนีลอย่างเคืองๆ แล้วเดินหน้าบึ้งไปที่ห้องทำงานทันที นีลส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามไป

เมื่อเข้ามาในห้องทำงาน นิคก็นั่งลงที่โซฟาแรงๆ นีลเดินมาเท้าเอวมอง

“จะไปไหนทำไมไม่บอกหะ โทรหากี่สายทำไมไม่รับ” นีลพูดต่อว่าออกมา


“เรื่องของกู” นิคตอบกลับ


“เตี้ย อย่ามากวนตีน มึงเป็นอะไรหะ โกรธกูกะอิแค่เรื่องที่กูไม่กินมะม่วงเนี่ยนะ” นีลว่าออกมาอีก นิคมองหน้านีลอย่างไม่พอใจ


“แล้วทำไมมึงต้องตะคอกกูด้วยล่ะ ก็แค่อ้าปากรับกินสักคำ มันจะตายรึไง” นิคโวยใส่นีลทันทีเช่นเดียวกัน


“ก็กูไม่กิน มึงจะมาเซ้าซี้ทำไมวะ” นีลถามต่อ นิคกัดปากอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่เถียงอะไรต่อ นั่งเล่นมือถือด้วยสีหน้ามุ่ยๆ นีลถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆคนรัก นิคขยับออกเล็กน้อย จนนีลต้องเอาแขนไปล็อคคอให้ขยับเข้ามาใกล้ๆตัวเอง

“กูทำงานอยู่ มึงก็เห็น มึงก็น่าจะรู้ว่าเวลากูทำงาน กูจะเป็นยังไง” นีลพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง เพราะเขาเองก็รู้ตัวว่าตนเองผิดที่ตะคอกคนรักไปแบบนั้น นิคนั่งเงียบ เพราะเขาก็รู้ว่านีลไม่ชอบให้ใครกวนตอนทำงานสักเท่าไร

“อ่ะ ไหน จะให้กูลองชิมไม่ใช่เหรอ ตอนนี้กูว่างละ เอามาให้ชิมสิ” นีลถามถึงมะม่วงอย่างเอาใจ


“ชิมเหี้ยอะไร กูกินไปหมดละ” นิคว่ากลับไปด้วยสีหน้าบึ้งๆ


“อ่าว นึกว่าจะเหลือให้บ้าง นี่กูก็ยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลยนะ” นีลพูดขึ้น ทำให้นิคหันไปมองหน้านีลทันที


“ทำไมมึงไม่กินห้ะ นี่มันบ่ายแล้วนะ” นิคพูดออกมาด้วยความเป็นห่วง


“ก็กูจะรอกินพร้อมมึง แต่มึงก็ดันหนีไปกินกับคนอื่นซะก่อน โทรไปหาก็ไม่รับ” นีลบอกออกมา นิคทำปากยื่นใส่ทันที


“ก็กูโกรธมึงน่ะ แล้วนี่จะกินอะไร จะได้ออกไปหาซื้อใกล้ๆให้” นิคถามกลับ ถึงแม้ว่าจะยังเคืองคนรักอยู่ แต่ก็ห่วงคนรักมากกว่า


“อะไรก็ได้ กูหิวละ” นีลบอกออกมา เพราะหิวจริงๆ ความจริงเขาจะใช้ให้ใครไปซื้อก็ได้ แต่ไม่ใช้ เพราะเขาจะเอาเรื่องนี้มาง้อนิค


“เออๆ งั้นรอกูแป๊บหนึ่ง” นิคพูดขึ้น ก่อนจะรีบลุกขึ้นทันทีเพื่อไปซื้อข้าวให้นีล ส่วนนีลก็กลับไปนั่งทำงานรอ ผ่านไปสักพักนิคก็กลับเข้ามาพร้อมกับข้าวหมูแดงและน้ำซุป 1 ถุง

“กินข้าวหมูแดงไปละกัน” นิคบอกออกมาก่อนจะจัดแจงไปเอาจานชามในห้องพักพนักงาน มาเทข้าวให้กับนีล นีลก็ลุกมานั่งโซฟาเหมือนเดิม จนนิคยกทุกอย่างมาวางไว้ให้


“ป้อนหน่อยสิ” นีลพูดขึ้น ทำให้นิคมองหน้าคนรักทันที


“ตอนกูป้อน มึงไม่กิน ทีตอนนี้จะให้กูป้อน กินเองเหอะ” นิคว่าประชดคนรัก นีลยกยิ้มนิดๆ ก่อนจะตักข้าวขึ้นมากินเอง แต่ตาก็มองนิคไปด้วย นิคหันหน้าหนีไปอีกทาง แล้วหยิบมือถือมาเล่น แต่ก็แอบเหล่มองคนรักเป็นระยะ พร้อมกับรินน้ำให้ นีลยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เมื่อเห็นว่านิคยังใส่ใจตัวเองอยู่ ถึงแม้ว่าจะโกรธ

“กินอิ่มก็ไปล้างเองด้วย” นิคพูดขึ้นเมื่อเห็นว่านีลกินข้าวหมดแล้ว นีลหัวเราะในลำคอ ก่อนจะลุกขึ้นเอามือขยี้หัวคนรักอย่างหมั่นไส้ แล้วยกจานชามไปล้างด้วยตัวเองที่ห้องพักพนักงาน ซึ่งเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว


Tru..Tru..Tru

เสียงมือถือของนีลดังขึ้น เขาหยิบมาดูพร้อมกับเลิกคิ้วน้อยๆ เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์แม่ของเขาโทรข้ามประเทศมาหา เขาเลยกดรับสายทันที

“ครับแม่.....หืม...เรื่องเล็กน้อยเองแม่.....นี่ผมยังเป็นลูกแม่อยู่รึเปล่าเนี่ย...หึหึ ครับๆ ไม่ได้ทะเลาะกันรุนแรงสักหน่อย....ครับ..ครับ..คิดถึงเหมือนกันครับ” นีลคุยสายกับแม่ตัวเองสักพักถึงได้วางสายไป ก่อนจะหัวเราะในลำคอ เพราะแม่เขาโทรมาต่อว่า เรื่องที่เขาตะคอกใส่นิค นีลเดินเข้าไปในห้องทำงานอีกครั้ง ก็เห็นนิคนั่งเล่นมือถืออยู่

“เดี๋ยวนี้ฟ้องข้ามประเทศเลยนะเตี้ย” นีลพูดขึ้น ก่อนจะลงไปนั่งแล้วดึงนิคขึ้นมานั่งบนตัก นิคฮึดฮัดเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ดิ้นแรงแต่อย่างไร นีลกอดคนรักเอาไว้ พร้อมกับหอมแก้มใสแรงๆอย่างมันเขี้ยว 



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++++++++++++++


“แม่โทรหามึงเหรอ” นิคถามขึ้น นีลก็พยักหน้ารับ นิคเลยทำปากยื่นใส่

“สมน้ำหน้า” นิคว่าออกมาอีกที นีลก็ยิ้มนิดๆ


“ขอโทษ พอใจยัง” นีลพูดขึ้นเสียงนุ่ม นิคมองนีลด้วยหางตา ก่อนจะเอนหัวไปซบไหล่ของนีล ถึงจะโกรธ จะทะเลาะกัน แต่ทั้งสองคนก็ไม่เคยทะเลาะกันนานหรือใหญ่โตอะไร


“กูน้อยใจ มึงตะคอกกูเสียงดัง” นิคพูดขึ้น นีลก็ยกมือมาลูบหัวลูบหลังคนรักเบาๆ


“คราวหลังเวลากูพูดอะไรก็ฟังกูบ้าง เดี๋ยวนี้ไอ้อิฐมันไม่ค่อยเอาแต่ใจแล้ว มึงจะรับช่วงต่อจากมันรึไง” นีลแกล้งถาม นิคเลยเอาหัวโขกไหล่ของนีลเบาๆ


“ไม่ได้จะเอาแต่ใจสักหน่อย กูอยากเอาใจมึง แต่มึงทำเหมือนรำคาญอ่ะ” นิคบอกออกมาเสียงง้องแง้ง ซึ่งเขาก็ทำกับนีลแค่คนเดียว


“ก็มึงเซ้าซี้” นีลตอบกลับ นิคผงกหัวมามองแรงใส่นีล ก่อนที่นีลจะหัวเราะเบาๆ

“เออๆ กูผิดเอง หายโกรธแล้วใช่มั้ย กูจะได้ทำงานต่อ” นีลถามขึ้นยิ้มๆ


“ง้อกูแค่นี้อ่ะนะ” นิคถามกลับ


“จะให้ง้อยังไงต่อล่ะ ให้กูเอามึงในห้องทำงานเพื่อง้อดีมั้ย” นีลแกล้งว่าออกมา


“บ้า...แบบนั้นไปง้อที่บ้าน ง้อที่นี่เดี๋ยวพนักงานเห็น” นิคพูดพร้อมกับหัวเราะคิกคัก ทำให้นีลรู้ว่าคนรักหายโกรธแล้วจริงๆ นีลเลยตบก้นคนรักเบาๆ


“งั้นลุก กูจะทำงานต่อละ ไม่ต้องออกไปไหนแล้วนะ ตอนเย็นจะไปรับแนนที่วิทยาลัยไม่ใช่เหรอ” นีลพูดขึ้น จึงทำให้นิคนึกได้ว่าเขานัดน้องสาวตนเองเอาไว้ ว่าจะไปรับที่มหาวิทยาลัย นิคจึงยอมลงจากตักของนีลแต่โดยดี แล้วปล่อยให้นีลไปทำงานของตัวเองต่อ ส่วนนิคเองก็นอนเล่นมือถือไปเรื่อยๆ จนน้องสาวของเขาส่งข้อความมาบอกว่าเลิกกี่โมง นิคเลยบอกคนรัก ก่อนที่ทั้งสองจะเตรียมตัวออกจากอู่ นีลก็เข้าไปสั่งงานที่ออฟฟิศ เสร็จแล้วก็พานิคมาที่รถ เพื่อตรงไปรับน้องสาวของนิค

..

..

“คิดถึงตอนเรียนเหมือนกันแหะ” นิคพูดขึ้น ขณะมาจอดรถรอน้องสาวที่หน้าคณะ แล้วมองบรรยากาศรอบๆด้วยความคิดถึง


“ตอนก่อนที่จะเจอกู หรือตอนที่เจอกูแล้วล่ะ” นีลแกล้งถาม


“ทุกตอนแหละน่า” นิคก็ตอบกลับไปยิ้มๆ

“เด็กสมัยนี้ งานดีจริงๆ” นิคพูดขึ้นเมื่อเห็นนักศึกษาชายรูปร่างหน้าตาดีเดินผ่านรถไป


“อยากตายมั้ยเตี้ย” นีลแกล้งถามเสียงนิ่ง เขารู้ว่านิคแค่พูดไปอย่างนั้นเอง  นิครีบหันมากอดแขนนีลแล้วเอาแก้มไปถูอย่างอ้อนๆ


“แหม ไม่มีใครงานดีเท่ามึงหรอก ดีไปทุกส่วนเลย คึคึ” นิคพูดออกมาอย่างขำๆ นีลก็ตีหน้าผากของนิคเบาๆอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะพยักหน้าไปทางอาคารเรียน


“แนนมาละ” นีลพูดขึ้น นิคเลยรีบหันไปเปิดประจกรถ เพื่อโบกมือเรียกน้องสาว แนนเลยชวนเพื่อนๆเดินมาหาพี่ชาย นิคเลยต้องลงจากรถ เพื่อทักทายเพื่อนๆของน้องสาว ที่เขาพอจะรู้จักบ้างแล้ว แต่บางคนนิคก็ไม่คุ้นหน้าสักเท่าไร โดยเฉพาะเพื่อนๆผู้ชาย


“สวัสดีค่ะพี่นิค” เพื่อนๆของแนนที่รู้จักนิคดีแล้วยกมือไหว้นิคทันที รวมไปถึงคนอื่นๆด้วย นิคก็พยักหน้ารับยิ้มๆ

“นี่ไงพี่ชายเรา ที่พวกนายอยากเห็นตัวจริงน่ะ พี่นิคคะ นี่เพื่อนแนน ชื่อ ถิ่น กับ เอิร์ธ” แนนแนะนำเพื่อนผู้ชายทั้งสองคนให้นิครู้จัก นิคพยักหน้ารับรู้ แล้วก็เห็นว่าเพื่อนของแนนที่ชื่อถิ่น มองเขาไม่วางตา แต่นิคก็ไม่ได้คิดอะไร


“แล้วคนขับรถข้างกายล่ะคะ ไม่มาด้วยเหรอ” เพื่อนร่างอวบของแนนที่ชื่อษาถามขึ้น พร้อมกับก้มมองเข้าไปในรถ นิคหัวเราะเบาๆก่อนจะเปิดประตูรถแล้วก้มลงไปหานีล


“นีล ออกมาให้น้องๆเค้าทักทายหน่อย” นิคพูดขึ้น นีลถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ยอมลงจากรถโดยดี ทุกคนก็หันไปยกมือไหว้อย่างรู้หน้าที่


“โอ๊ยย ไม่ได้เห็นหน้านาน พี่นีลยังทำให้พวกหนูละลายได้เหมือนเดิมเลยนะคะ” เพื่อนของแนนที่เป็นเกย์สาว ชื่อว่าแอมมี่ ทักทายขึ้นมาอย่างหยอกๆ ซึ่งนิคก็รู้นิสัยของแอมมี่ดี ไม่ได้นึกเคืองอะไร ที่เพื่อนของน้องสาวพูดแซวคนรัก ออกจะขำเสียมากกว่า นีลยกยิ้มเล็กน้อย


“แนนจะไปรึยัง เดี๋ยวรถติดนะ พี่จะพาไปกินข้าวก่อน” นีลพูดขึ้น แนนจึงหันไปลาเพื่อนๆ


“ไว้ว่างๆพี่จะพากินข้าวด้วยกันนะ” นิคพูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนที่ทั้งสามคนจะพากันขึ้นรถ


“เพื่อนๆแนนปลื้มพี่นิคกับพี่นีลมาก บอกว่าอิจฉาพี่สองคนด้วยแหละ” แนนพูดขึ้นมาอย่างภูมิใจ อยู่ที่เบาะด้านหลัง นิคหันไปมองยิ้มๆ


“ทั้งๆที่พี่สองคนเป็นผู้ชายเหมือนกันเนี่ยนะ” นิคถามกลับไปอย่างขำๆ แนนก็พยักหน้ารับหงึกหงัก


“ใช่ค่ะ เพื่อนแนนบอกว่าพวกพี่น่ารักกว่าคู่ชายหญิงซะอีก” แนนพูดออกมาตามจริง นิคก็ยิ้มขำ ก่อนจะถามน้องสาวว่าอยากกินอะไร แนนจึงเสนอซุกิชิปิ้งย่างไป นิคก็ตามใจน้องสาว แล้วคุยถามเรื่องเรียนไปด้วย จนแนนมีไลน์เข้ามา หญิงสาวก็เปิดขึ้นมาดู พร้อมกับเลิกคิ้วเล็กน้อย

“หืม ทำไมถิ่นถามแบบนี้เนี่ย” หญิงสาวพึมพำออกมา แต่นิคก็ได้ยิน


“มีอะไร” นิคถามขึ้นทันที เผื่อว่าน้องสาวมีปัญหาอะไร


“ถิ่นไลน์มาถามแนน ว่าพี่นิคกับพี่นีลเป็นอะไรกัน ความจริงก็น่าจะรู้แล้วนะ จะถามทำไมกัน” แนนพูดขึ้นอย่างงงๆ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่แนะนำให้ถิ่นกับเอิร์ธรู้ว่านีลกับนิคเป็นแฟนกัน แต่เชื่อว่าเพื่อนๆของเธอที่เหลือคงพูดให้ทั้งสองคนได้ยินบ้าง


“ถามกลับไปสิ ว่าถามทำไม” นีลพูดขึ้น เหมือนสังหรณ์ใจบางอย่าง แนนก็เลยลองถามกลับไปตามที่นีลบอก ไม่นานนักหญิงสาวก็ชะงัก


“ว่าไง” นิคหันไปถามน้องสาว แนนยิ้มแห้งๆ พร้อมกับเหลือบมองนีลไปด้วย นีลเองก็มองแนนผ่านกระจกส่องหลัง


“ถิ่นบอกว่าสนใจพี่นิค อยากจะขอไลน์” แนนบอกออกมาตามตรงๆ นีลยกยิ้มมุมปากอย่างเยาะๆ เพราะมันตรงกับที่เขาคิด


“บอกกลับไป ว่าผัวดุ” คนที่พูดไม่ใช่นีล แต่เป็นนิค ทำให้นีลยิ้มขำเล็กน้อย


“แหม ใครจะกล้าพิมพ์แบบนั้นล่ะคะ เดี๋ยวแนนบอกถิ่นเองว่าพี่นิคกับพี่นีลเป็นแฟนกัน แต่ก็ไม่น่าเชื่อนะคะเนี่ย ว่าถิ่นจะสนใจผู้ชายด้วย เค้าเป็นถึงเดือนคณะเลยนะพี่นิค มีแต่คนเข้าหาเยอะแยะ” แนนพูดโดยไม่ได้คิดอะไร ก่อนจะตอบกลับเพื่อนไป

“ถิ่นตอบมาว่า เหรอ แค่นี้เองค่ะ” แนนพูดขึ้นเมื่อเพื่อนตอบกลับมาแล้ว


“ช่างเถอะ แนนต้องทำใจนะ มีพี่ชายหน้าตาดีน่ะ” นิคพูดติดตลก ทำให้แนนหัวเราะขำออกมา


“จริงสิพี่นิค เห็นป๊าพูดกับแม่ใหญ่ว่า พี่นนท์จะกลับมาทำธุระในไทย ถ้าพี่นนท์มา พี่นิคจะไปหาพี่นนท์มั้ย” แนนพูดถึงพี่ชายต่างแม่ของนิค


“ไปสิ จริงๆพี่ไม่ได้โกรธอะไรพี่นนท์แล้ว ตอนที่ไปเยี่ยมเค้าในโรงพยาบาล พี่นนท์เค้าก็ดูจะคิดได้แล้วล่ะ ใช่มั้ยนีล” นิคหันไปถามความคิดเห็นคนรักบ้าง เพราะก่อนหน้านี้เขาไปเยี่ยมนนท์เพราะนนท์ถูกทำร้ายร่างกาย


“แนนเองก็คิดถึงพี่นนท์ ไม่ได้เจอหน้าตั้งหลายปี” แนนพึมพำออกมา นิคก็ไม่ได้พูดอะไรอีก จนกระทั่งมาถึงห้าง ทั้งสามคนก็เดินเข้าห้างไปพร้อมกัน

“แนนรู้สึกภูมิใจจังเลยค่ะ ได้เดินควงหนุ่มหล่อตั้ง 2 คน” หญิงสาวพูดยิ้มๆ เมื่อเดินมาถึงร้านปิ้งย่างที่แนนอยากจะกิน ทั้งสามคนก็เข้าไปเลือกที่นั่ง โดยที่นิคจะนั่งกับนีล ส่วนแนนก็นั่งคนเดียว นีลปล่อยให้นิคกับแนนเป็นคนสั่งอาหาร ขณะที่รออาหารนั้น ก็มีเสียงเฮฮามาจากอีกฝั่งของร้าน กลุ่มของนิคก็หันไปมองด้วยความสงสัย ก่อนจะพบว่ามีการขอแต่งงานกันในร้านปิ้งย่างนี้


“คึคึ ไม่เหมือนใครดีว่ะ มาขอแต่งงานกันในร้านปิ้งย่าง ไม่ต้องไปดินเนอร์หรูๆก็ได้” นิคพูดขึ้นอย่างขำๆ แต่ก็รู้สึกยินดีกับคนเหล่านั้นด้วย


“สงสัยพบรักครั้งแรกในร้านนี้แน่เลยพี่นิค” แนนพูดด้วยกันอีกคน นิคเลยหันไปหานีล


“เราเจอกันครั้งแรกที่คอนโดไอ้เดย์เนอะ” นิคหันมาถามนีล แต่นีลส่ายหน้าไปมา


“ไม่ใช่ กูเจอมึงครั้งแรกที่ห้าง ตอนนั้นมึงประคองไอ้อิฐอยู่ แต่ตอนนั้นมึงกับกูยังไม่รู้จักกัน”  นีลตอบกลับ ทำให้นิคยิ้มออกมาทันที


“กูนึกว่ามึงจะซึน ไม่รับรู้หรือจำเรื่องพวกนี้ซะอีก” นิคพูดขึ้นมาอย่างขำๆ

“แล้วถ้ามึงจะขอกูแต่งงานอ่ะ มึงจะขอที่ไหน” นิคถามต่อ


“ขอทำไม พาเข้าเรือนหอมาตั้งหลายปีแล้ว” นีลพูดแหย่ขึ้นมา นิคมองค้อนคนรักเล็กน้อย


“ทีไอ้อิฐกับไอ้เดย์มันยังแต่งเลย มันเข้าเรือนหอมาก่อนเราสองคนซะอีก” นิคเถียงออกมาไม่จริงจังนัก


“พี่นิคอยากแต่งงานเหรอคะ” แนนถามด้วยความอยากรู้ นิคชะงักไปนิด ก่อนจะยิ้มเล็กน้อย


“ก็แอบคิดไว้บ้าง แต่คนแถวนี้มันบอกว่ายังไม่พร้อม” นิคแกล้งแขวะคนรัก พอดีกับที่ของมาเสริฟ


“หยุดเพ้อแล้วกินก่อน จะได้ไปส่งน้องที่บ้าน” นีลตัดบท ก่อนจะช่วยกันย่างของสดที่สั่งมาทันที นิคคีบปลาหมึกไปจ่อที่ปากของนีล นีลก็อ้าปากรับแต่โดยดี ทำให้นิคยิ้มกว้างอย่างพอใจ

“กูกินแล้วนะ อย่ามาน้อยใจอีกล่ะ เห็นมั้ยว่าถ้ากูว่าง กูเคยปฏิเสธมึงมั้ย” นีลพูดถึงเรื่องเมื่อตอนกลางวันไม่จริงจังนัก นิคย่นจมูกน้อยๆ


“บ่นอีกละ รู้แล้วน่า กินๆเข้าไป แล้วก็ป้อนกูบ้างก็ดี” นิคพูดเปิดทาง นีลหัวเราะขำเบาๆ ก่อนจะไปคีบพริกสดที่หั่นเป็นชิ้นๆไปจ่อที่ปากของนิค


“อ่ะ ป้อนละ กินสิ” นีลแกล้งหยอกนิค นิคมองคนรักแบบจิกๆตา จนนีลต้องเปลี่ยนไปคีบหอยเชลล์ย่างมาป้อนแทน นิคถึงจะยิ้มออก แล้วอ้าปากรับ โดยมีแนนนั่งมองยิ้มๆ

“พี่ชายแนนเนี่ย โคตรจะเอาแต่ใจเลยรู้มั้ย” นีลแกล้งพูดออกมา นิคก็ลอยหน้าลอยตาเคี้ยวหอยเชลล์ที่นีลป้อนอย่างสบายอารมณ์


“เอาแต่ใจ แล้วพี่นีลรักรึเปล่าล่ะคะ” แนนแกล้งถามขึ้นมา ทำให้นิคหันไปมองหน้านีลทันที เพื่อรอคำตอบ นีลก็แกล้งหรี่ตามองนิคเหมือนลังเลว่าจะตอบยังไงดี


“เอ้า มึงก็ตอบน้องไปสิ มองหน้ากูทำไม” นิคคะยั้นคะยอต่อ นีลก็หัวเราะขำในลำคอ


“ของแปลกๆแบบนี้มี 1 เดียวในโลก ถ้าพี่ไม่รักก็โง่แล้ว” นีลหันไปบอกกับแน ถึงจะเป็นคำพูดที่เหมือนแกล้งแขวะ แต่นิคก็รู้ดีว่าคนรักแกล้งว่าไปอย่างนั้นเอง นิคเอาหัวไปเอนซบไหล่นีลแล้วถูอย่างชอบใจ จนนีลต้องผลักออกด้วยความหมั่นไส้ เรียกเสียงหัวเราะของแนนได้เป็นอย่างดี ทั้งสามคนกินกันไปสักพักใหญ่ๆจนอิ่ม ก็เรียกพนักงานมาคิดเงิน


“กลับเลยรึเปล่าแนน” นิคถามน้องสาว แนนก็พยักหน้ารับ


“กลับเลยก็ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่นีลกับพี่นิคจะกลับบ้านมืดไปกว่านี้” แนนตอบออกมา ก่อนที่ทั้งสามคนจะออกจากร้าน เมื่อจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว


“อ่าว สวัสดีฮะคุณนีล...เอ่อ คุณนิค” เสียงเรียกของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจะเดินสวนเข้ามากับกลุ่มเพื่อน ฟังดูก็รู้ว่าดีใจเมื่อเจอนีล แต่กับนิค ดูเหมือนไม่อยากจะเจอสักเท่าไร เมื่อฟังจากเสียงที่ทักในตอนท้าย


“สวัสดีครับคุณดอล” นีลทักกลับไป เพราะอีกฝ่ายเป็นลูกเจ้าของบริษัทนำเข้าอะไหล่รถนอกที่เขาใช้บริการอยู่ตลอด


“มาทานอาหารกันเหรอฮะ เสียดายดอลมาช้าไปหน่อย ไม่งั้นคงได้ร่วมโต๊ะกัน” ชายหนุ่มพูดขึ้นยิ้มๆ


“อันนี้พูดไปตามมารยาทใช่มั้ยครับ” นิคพูดสวนขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม แต่ทำให้ดอลชะงักไปนิด


“เตี้ย” นีลพูดปรามเล็กน้อย นิคก็ยืนลอยหน้าลอยตา


“ผมขอตัวก่อนนะครับ พอดีต้องไปส่งน้องแฟน” นีลพูดขึ้นแต่ก็จงใจย้ำให้อีกใยรู้ว่าเขามีคนรักแล้ว จริงๆ ดอลก็รู้ดีว่านีลกับนิคเป็นอะไรกัน แต่ชอบมาอ่อยแบบนี้อยู่เสมอ แต่นีลก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว ดอลรับคำ ก่อนที่นีลจะพานิคกับแนนเดินแยกออกมา



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%++++++++++++++++++++++++++++++++++


2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เอานีลนิคมาให้ตัดหน้าตอนจบของเดย์อิฐ คึคึ

คงไม่ว่ากันนะคะ

ส่วนใครที่สงสัยว่าน้องมอสเป็นใคร ต้องอ่านในตอนพิเศษท้ายเล่มของภาค 3 จ้า


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น