D.R.

เขาออกแรงฉีกชุดนักศึกษาของฉันจนกระดุมกระเด็นหลุดหมดแถว ถึงจะโกรธนิดหน่อยที่เขาทำลายชุดแต่ฉันอดจะยอมรับไม่ได้ว่าความดิบเถื่อนนี้มัน ‘ฮอต’ เป็นบ้า!

HOW MUCH ♦ น้องๆ ไม่ได้ต้องการเธอขนาดนั้นหรอก [HOT TOUCH]

ชื่อตอน : HOW MUCH ♦ น้องๆ ไม่ได้ต้องการเธอขนาดนั้นหรอก [HOT TOUCH]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ย. 2561 18:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HOW MUCH ♦ น้องๆ ไม่ได้ต้องการเธอขนาดนั้นหรอก [HOT TOUCH]
แบบอักษร

DRAGON : อย่าให้ต้องพูดซ้ำน้องๆ ไม่ได้ต้องการเธอขนาดนั้นหรอก


               “ก็ปาป๊าอยากเดินข้างมาม๊านี่ครับ” 


            เสียงนุ่มทุ้มกับรอยยิ้มละลายใจทำเอาตาฉันพร่าลายไปหมด  ผู้ชายตัวสูงตรงหน้าดูเจิดจ้าท้าแสงแดดท้าหัวใจอย่างมาก! ผมที่ถูกเสยขึ้นคาดทับด้วยที่คาดผมหูเสือทำลายคราบผู้ชายดิบเถื่อนไปจนหมดสิ้น 


            เพราะถูกเขาสะกดจิตอยู่นานเกือบสองวินาทีฉันถึงได้รีบก้มหน้างุดหลบสายตาแพรวพราวของอีกฝ่าย  ริ้วความร้อนวิ่งขึ้นหน้าจนรู้สึกได้ว่าตอนนี้ฉันต้องหน้าแดงมากแน่ๆ  มังกรไม่รอให้ฉันตั้งตัวเขาเอื้อมมาคว้ามือของฉันไปกุมอย่างเป็นธรรมชาติส่วนเด็กๆ ก็ส่งเสียงหัวเราะคิกคักถูกอกถูกใจ


            “อย่าเดินไปไกลนะคะ เดี๋ยวหลง” คนสวมบทปาป๊าบอกบรรดาลูกเจี๊ยบของเขาที่กระโดดโลดเต้นดูสัตว์กรงโน้นทีกรงนี้ที


            “อินจังเลยนะคะปาป๊า” ออกปากแขวะเขาแก้เขิน 


            คิ้วหนาเลิกขึ้นสูงแต่เจ้าตัวกลับพยักหน้ายอมรับ “ต้องอินดิ  ฝึกเอาไว้ก่อนกว่าเราจะได้มีของตัวเองจริงๆ คงต้องรอเธอเรียนจบ”


            เขาพูดถึงอนาคตที่ ‘เรา’ อาจจะมีร่วมกันด้วยท่าทางสบายๆ เหมือนพูดว่าวันนี้ ‘อากาศดี’ ยังไงอย่างงั้น  มังกรโจมตีฉันที่หัวใจอย่างต่อเนื่องแบบไม่กะให้ได้พัก  คิดสภาพผู้ชายหน้าโหดทำตัวโฉดเถื่อนมาพูดจามุ้งมิ้งเรื่องครอบครัวดูสิ!


            ฉันนี่อยากจะลงไปดิ้นแข่งกับอุรังอุตังกรงข้างๆ !!


            มังกรทำหน้าที่ปาป๊าได้อย่างสมบูรณ์แบบ  น้องสาวทั้งสองคนของฉันติดเขามากจนเคนที่ตามมาสมทบทีหลังถึงกับโอดครวญด้วยความน้อยใจเพราะสาวน้อยของเขาโดนมังกรแย่งเอาความรักไปภายในเวลาเพียงครึ่งวัน 


            ช่วงบ่ายนี้เราย้ายจากสวนสัตว์มาที่สวนน้ำกัน  เด็กๆ ร้องวี้ดว้ายดีใจกันใหญ่ตอนเห็นสไลด์เดอร์หลากสีกับเครื่องเล่นสีสันสดใสมากมาย  หลังจากแลกตั๋วเสร็จเคนกับมังกรก็แยกไปเปลี่ยนชุดว่ายในอีกโซนนึง  ส่วนฉันกับสาวๆ ตัวยุ่งทั้งสอง …


            ตอนนี้กำลังวุ่นวายเลยล่ะ


            “นี่ๆ พี่ยูกิทำไมหนูไม่มีตรงนี้เหมือนพี่ล่ะคะ” สาวน้อยขี้ถามเอานิ้วมาจิ้มหน้าอกของฉันแล้วจิ้มที่หน้าอกแบนๆ ของตัวเอง  เพราะสนิทกับน้องๆ และเรื่องความสงสัยของเด็กวัยนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกฉันเลยย่อตัวลงไปสอนน้องๆ ให้เข้าใจ


            “ตรงนี้เรียกว่าหน้าอกค่ะ  เดี๋ยวยูริ กับยูโกะจะมีตอนที่โตขึ้นนะคะ”


            “ไม่จริงค่ะ! หนูเห็นบางคนก็ไม่มี” ยูโกะแย้งขึ้น  คิ้วเล็กๆ ขมวดปมแน่นจริงจัง


            โอย…


            “เขามีแต่ขนาดอาจจะไม่ได้ใหญ่เท่าพี่  เรื่องหน้าอกเป็นเรื่องส่วนตัว  หนูห้ามไปถามคนอื่นหรือไปจับหน้าอกของคนอื่นนะคะ  มันไม่ดี”


            “ค่าาาาาา” สองสาวประสานเสียงตอบรับเสียงใส


            “มายูโกะ  ตาหนูเปลี่ยนชุดแล้วค่ะยกแขนขึ้นเร็วๆ” ชุดว่ายน้ำลายดอกสีฟ้าสดใสถูดสวมให้ยูโกะ  ส่วนยูริที่สวมชุดแบบเดียวกันสีชมพูแปร๋นก็ง่วนอยู่กับการผูกปมโบว์ที่คาดผมของตัวเอง


            ใช้เวลาไม่นานฉันก็พาน้องๆ ออกมาเจอกับมังกรและเคนที่ยืนโชว์แผงอกขาวสะท้อนแสงกับลอนท้องแน่นๆ ท้าทายสายตาสาวๆ ที่พากันชี้นิ้วกระซิบกระซาบกรี้ดกร้าดกันใหญ่


            กับไอ้เคนฉันเห็นมันเปลือยตั้งแต่เท้าเท่าฝาหอยเลยค่อนข้างชินแต่กับมังกร…


            เห็นกี่ทีก็อยากละลาย  ไม่อยากจะยอมรับแต่ฉันเกิดอาการหวงๆ นิดหน่อยที่คนอื่นได้เห็นรอยสักตามที่ต่างๆ บนร่างกายของเขานอกเหนือจากตรงแขนและคอที่สักเลยออกมานอกร่มผ้าอยู่แล้ว


            ลายกราฟฟิคตรงอกนั่น  พวกหล่อนห้ามมองนะ!!


            “มาค่ะสาวๆ เดี๋ยวพี่จะพาไปเล่นสไลเดอร์  พาไปซื้อห่วงยาง  แล้วก็พาไปเล่นน้ำพุตรงโน้น” เคนกระตือรือร้นทำคะแนนเป็นพิเศษเพื่อสลัดตำแหน่งหมาหัวเน่าออกไป


            “เย้ๆ ยูโกะอยากไปเล่นน้ำพุค่า” ยูโกะวิ่งไปกอดขาเคนเลือกฝั่งอย่างรวดเร็ว


            “ปาป๊าจะไปไหนคะ” ยูริเด็กเจ้าเล่ห์กอดอกถามข้อเสนอของมังกรด้วยท่าทางจริงจัง  หวังว่าปาป๊าคนโปรดจะมีกิจกรรมสนุกๆ มาเสนอ


            ฉันหันไปสบตารอคำตอบของเขาว่าจะมีอะไรมาหลอกเด็กอีก  แต่เขากลับตอบออกมาเรียบๆว่า


            “ปาป๊าว่าจะนอนนิ่งๆ บนเก้าอี้ตัวนั้นครับ” นิ้วเรียวยาวชี้ไปที่เก้าอี้ชายหายซึ่งตั้งไว้ติดกับทะเลจำลอง


            “โห่.. ปาป๊าน่าเบื่อมาก  ยูริก็ไปกับพี่เคนค่ะ” ยัยตัวแสบของฉันกระโดดดึ๋งๆ ไปจับมือเคนที่ยื่นรออยู่อย่างกระหยิ่มยิ้มย่องในชัยชนะที่ได้รับเลือกจากสองแฝด


            “งั้นเคนพาน้องๆ แยกไปเล่นเครื่องเล่นก่อนนะ”


            “โอเค  ยูนั่งเล่นอยู่แถวนี้แหละ  ดูแลน้องๆ ดีๆ นะเคน  อย่าเล่นอะไรแผลงๆ ล่ะ” ฉันตะโกนไล่หลังร่างสูงที่ส่งสัญญาณมีโอเคมาให้แล้วเดินจูงน้องๆ หายไปกับฝูงคนที่มาเล่นน้ำกันอย่างคับคั่ง


            ตอนนี้เลยเหลือแค่ฉันกับมังกรที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่  ฉันปรายตามองเขาอย่างหมั่นไส้  คนตัวสูงโดนผู้หญิงแอบเดินเฉียดเดินชนอยู่บ่อยครั้งก่อนเดินแบกของๆ น้องๆ ตรงไปที่เก้าอี้ชายหาดที่ว่างอยู่  มังกรขยับตัวตามมารับของทั้งหมดไปรวบถือไว้ในมือเดียวแมนๆ แถมยังเหลือมืออีกข้างไว้โอบรอบเอวของฉันอีกด้วย


            นี่ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ฉันคงสะดีดสะดิ้งเล่นตัวแต่ตอนนี้ฉันกลับเชิดคอตรงอย่างผู้ชนะเหนือสาวน้อยสาวใหญ่ในสวนน้ำทันที


            เขา มา กับ ฉัน ย่ะ!!


            ฉันยักคิ้วให้คู่เพื่อนสาวที่เห็นเดินวนเวียนอยู่แถวนี้พักใหญ่แถมยังสอดส่ายสายตาหื่นกระหายใส่ ‘ผู้ชายของฉัน’ ไม่หยุดหย่อน  ทิ้งจังหวะเล็กน้อยแล้วแสร้งเขย่งตัวกระซิบข้างหูคนตัวสูงด้วยท่าทีสนิทสนมทั้งๆ ที่ประโยคที่คุยกันโคตรจะธรรมดา


            “หิวน้ำจัง” พอเขาพยักหน้ารับรู้ฉันก็หัวเราะให้ลมให้ฟ้าประหนึ่งโลกทั้งใบเป็นสีชมพูแถมถือโอกาสเกาะแขนล่ำๆ ของเขาหนุงหนิง


            “เอาโต๊ะนี้แล้วกัน  รออยู่นี่ก่อนเดี๋ยวฉันไปซื้อน้ำมาให้” เขาเลือกโต๊ะที่ไกลจากผู้คนออกมาพอสมควรแต่ยังอยู่ในจุดที่เคนน่าจะสามารถหาเจอได้ไม่ยาก  จัดแจงวางของเสร็จก็คว้ากระเป๋าตังค์เดินดิ่งไปหาตู้ร้านสะดวกซื้อทันที


            ถึงจะดูโหดๆ แต่จริงๆ แล้วมังกรเป็นคนใส่ใจและดูแลฉันดีมากยิ่งทำให้ฉันอดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมาไม่ได้  พอล้มตัวนอนบนเตียงชายหาดฉันก็ปลดเสื้อคลุมออกเพราะอาหาศค่อนข้างร้อนแถมชุดว่ายน้ำวันนี้ก็ไม่ได้หวือหวาอะไรเพราะฉันเลือกใส่ชุดแขนยาวเป็นคร็อปครึ่งตัวโชว์ช่วงเอวกับกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว


            กลัวใส่บิกินี่มาแล้วน้องๆ จะแย่งกันดึงสายเล่นนะสิ!


            แว่นตาสีชมพูทรงหัวใจถูกหยิบขึ้นมาใส่กันแดด  ยังไม่ทันได้หลับตาฉันก็ต้องเกร็งตัวเมื่อมีผู้ชายสองคนเดินมุ่งตรงเข้ามาใกล้  แถวนี้มีแค่โต๊ะฉันที่มีคนนั่งอยู่ดูจากท่าทางกะลิ้มกะเหลี่ยนั่นแล้วคงไม่แคล้วจะมาขายขนมจีบฉัน


            แต่สองคนนั้นคงไม่รู้ว่าด้านหลังมีเงามารของผู้ชายร่างสูงตามติดอยู่แถมแผ่รังสีอันตรายออกมาอย่างเปิดเผย  ฉันไม่ใช่คนชอบบริหารเสน่ห์แล้วก็ไม่อยากให้คนตัวโตหงุดหงิดใจจึงรีบหยัดตัวนั่งแล้วบอกมือเรียกเขามองข้ามหัวชายนิรนามคู่นั้นไปราวกับทั้งสองไม่มีตัวตน


            “มาแล้วหรอคะที่รัก!” เสียงที่ค่อนข้างดังนี้ทำให้ผู้ชายสองคนนั้นมองตามสายตาไปหยุดที่มังกรที่เดินตามมาด้านหลังทันที  มังกรสีหน้าดีขึ้นเขาก้าวขาเร็วๆ ผ่านสองคนนั้นแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างทางความสูงกับความแน่นหนาที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง  บวกกับท่าทางที่ดูโคตรร้ายของเขาทั้งให้สองคนนั้นเถตัวเดินไปทางอื่นอย่างทันท่วงที


            เขาส่งสายตาดุๆ มาให้ฉันแล้วจ้องที่ขาอ่อนของฉันราวกับตักเตือน  ฉันคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กมาคลุมตักแล้วรับเอาแก้วน้ำอัดลมที่เขายื่นอยู่ให้มาดื่มแก้กระหาย  เห็นเขามีเหงื่อออกตามไรผมก็จัดแจงหยิบทิชชู่ออกมาซับให้อย่างเอาใจ


            รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดีย่ะ!!


            ร่างสูงลากเก้าอี้ชายหาดอีกตัวเข้ามาชิดกับที่นั่งฉันจนติดกันแล้วทรุดตัวลงด้วยท่าทางผ่อนคลาย  เนื้อตัวกำยำกับผิวขาวๆ ของเขาพอกระทบกับแสงแดดแล้วทำเอาฉันใจบางไปหมด  เขาวาดแขนมาโอบไหล่ของฉันแล้วรั้งร่างฉันเข้าหาตัวจนหน้าไปวางแหมะอยู่บนอกแข็งๆ นั่นแหละเขาถึงพอใจ


            เขาเงียบ  ฉันเองก็เงียบ..


            แสงแดดช่วยบ่ายไม่ได้ร้อนจนทนไม่ได้  แต่กับคนขี้ร้อนอย่างเขาอาจจะไม่เหมือนคนทั่วไป


            “ร้อนไหม” ขยับหน้าเงยถามเจ้าของอกกว้าง  คนตัวโตขยับโอบเอวฉันเอาไว้แล้วเอ่บชวนประโยคที่ฉันไม่คิดว่าจะได้ยินจากเขา


            “เล่นน้ำกันไหมยู”


            และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันต้องยืนหน้าเมือกต่อคิวรอสไลด์เดอร์กับเขาเกือบห้ารอบ  ต่อด้วยการเกาะห่วงยางลอยไปตามสระน้ำวนจนเกือบจะหมดแรงในที่สุดมังกรก็ยอมเลิกเล่นแล้วพาฉันกลับมายังโซนทะเลจำลองเพื่อแช่น้ำเล่นเฉยๆ


            ซะเมื่อไหร่ล่ะ!!


            เขาให้ฉันเกาะห่วงยางแล้วพาลากลงไปตรงโซนน้ำลึกพอขาฉันแตะพื้นไม่ได้ผู้ชายใจทรามก็ดึงห่วงยางออกจากตัวฉันแล้วโยนมันทิ้งไปเสียไกลลิบ 


            “มังกร!!” ฉันโวยวายเสียงหลง  ความสูงแค่ร้อยหกสิบไม่เพียงพอต่อการยืนในน้ำตรงนี้แม้แต่น้อย  แถมสกิลการว่ายน้ำระดับอนุบาลนี่อย่าหวังเลยว่าฉันจะว่ายไปถึงฝั่ง


            คนหน้ามึนหัวเราะในลำคอแล้วกอดรัดเอวฉันไม่ให้จมน้ำ  ฉันเองก็เกาะไหล่เขาเอาไว้เพื่อเอาตัวรอดจากการโดนแกล้งครั้งนี้  กลายเป็นว่าตอนนี้เราอยู่ในท่าทีค่อนข้างแนบชิดสนิทสนมจนฉันร้องอ๋อในใจ


            คนฉวดโอกาส!!


            วางแผนเก่ง!!


            “นี่มันกลางสวนน้ำนะ  เด็กเล็กเด็กน้อยเต็มไปหมดทำไมถึงมีทำตัวรุ่มร่ามแบบนี้ฮะ” บิดเนื้อตรงแขนเขาแรงๆ ไล่ความหื่นไปหนึ่งทีแต่ดูแล้วไม่เป็นผล


            “งั้นไปหลบแถวโขดหินตรงนั้นก็ได้”  ไม่พูดเปล่าร่างสูงใหญ่กระเตงฉันออกไปยังโขดหินจำลองที่ไกลกว่าเดิม  ฉันยิ่งดิ้นหนีเขาก็ยิ่งกอดรัดแน่นจนฉันหมดแรงหลังก็สัมผัสกับโขดหินจำลองพอดี


            มังกรหอบหายใจเล็กน้อยคงเพราะเหนื่อยที่ต้องใช้แรงลากฉันมา  เขาเสยผมไปด้านหลังหยาดน้ำบางส่วนเกาะพราวอยู่บนใบหน้า  นี่มัน… นี่มันคือการล่อลวงใจกันชัดๆ


            เขากระชับแขนแกร่งเข้าหาตัวจนเนื้อตัวของฉันบดเบียดเสียดสีกับร่างกายร้อนผ่าวของเขา  ลิ้นร้ายแลบเลียริมฝีปากของตัวเองก็ฉกฉวยจังหวะเข้าช่วงชิงลมหายใจของฉันในที่สุด  ฉันอึกอักเล็กน้อยก่อนหลับตารับสัมผัสดุดันเร้าร้อนจากเขาอย่างจำยอม  เสียงดูดดึงกับลิ้นร้ายที่สอดเข้ามาทำให้หัวใจของฉันเต้นแรงแทบจะกระดอนออกมา  ยิ่งคิดว่าเรากำลังทำเรื่องแบบนี้กันกลางสวนน้ำฉันยิ่งอยากจะเป็นลมหนีความหวามไหวครั้งนี้ไปซะ!


            “พอ…พอได้แล้ว” ฉันห้ามเสียงอ่อนพยายามหลยสายตาร้อนลวกของอีกฝ่ายที่สื่อออกมาว่าอยากจะกลืนฉันลงท้องไปเต็มที  นอกจากจะไม่ฟังคำทัดทานแล้วมือร้ายใต้น้ำยังดันดึงสะโพกของฉันเข้าบดเบียดกับร่างกายส่วนล่างของเขาอย่างหยาบโลน  ความแข็งขืนของเขาเสียดสีไปมากับด้านล่างของฉันจนฉันสะท้านกาย


            “อ่า  ทรมานชะมัด  ทำไมชอบทรมานกันอยู่เลยล่ะยู” เขาโยนความผิดใส่ฉันด้วยเสียงแหบพร่าปากประกบจูบลงมาอีกครั้งราวกับจะลงโทษกัน  ฉันหอบหายใจแรงเมื่อมือร้อนล้วงเข้ามาในชุดว่ายน้ำเพื่อสัมผัสโนมเนื้อ  ร้องห้ามอีกครั้งเมื่อคิดว่าถ้าไม่ห้ามตอนนี้อารมณ์ของเขาคงกู่ไม่กลับแล้ว


            “ที่นี่ไม่ได้นะ  ไม่ทำแบบนี้นะมังกร” ฉันได้ยินเสียงกัดฟันกรอดๆ ของเขาก่อนมือหนาจะดึงกลับไปโอบฉันไว้หลวมๆ 


            “งั้นคืนนี้  ที่บ้าน”


            “ฉันต้องนอนกับน้องๆ” ฉันค้านออกไปทันที


            “อย่าให้ต้องพูดซ้ำน้องๆ ไม่ได้ต้องการเธอขนาดนั้นหรอก”



-------------------------------------------------------

ไถ่โทษด้วยการไม่ติดเหรียญ   #ยิ้มอ่อนรอคำด่า  #ที่หายไม่ได้ตาย #โปรดเห็นใจฉันหน่อย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น