สวนผัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Mission3...ทำคะแนนพิชิตใจ

ชื่อตอน : Mission3...ทำคะแนนพิชิตใจ

คำค้น : เค้ก เกลียด

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ย. 2561 03:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Mission3...ทำคะแนนพิชิตใจ
แบบอักษร

“หืมมมม?เกลียดเค้าหรอ?งั้นเกลียดมากๆน่ะเวลารักเค้าจะได้รักมากๆ”

"จุ้บ"

(ที่มารูป:Google.com)


ณ คอนโดฟาริดา  เวลา 8.30 น.

            “ลันลั่นล่า~ล่าหล่าลา~หืมหื้มม”ฮัลโหลลลลกู๊ดมอนิ่งตอนนี้ฉันกำลังจะทำขนมเค้กอยู่ล่ะไปให้ว่าที่สามี(>.<)อิอิ เพราะว่าวันนี้ฉันจะไปหากันนาร์แต่ที่จริงฉันก็ไปทุกวันแหละ ตอนนี้ก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่ฉันที่จีบกันนาร์มา ไปหาทีไรก็โดนไล่ตะเพิลทุกทีแต่แล้วไง?ใครแคร์ฉันก็รักของฉันเข้าใจบ้างไหม~ไม่ใช่ล่ะ แต่วันนี้เป็นวันพิเศษมากกกเพราะเป็นวันเกิดกันนาร์ไง!!ฉันเลยต้องทุ่มทุนสร้างสักหน่อย นั่นคือการทำเค้กวันเกิดล่ะ ละตอนนี้ก็...เสร็จแล้วกรี๊ดดดีใจอ่ะกันนาร์ต้องชอบแน่เลย^^

~ไอ้หนุ่มดอยเต่า มันเศร้าหัวใจ๋ กิ๊ดมากิ๊ดไปมันน้อยใจ๋แต๊เล่า~

            “ว่าไงมึง?”ไอ้วินนี่มันโทรมาโทรมาไมแต่เช้าว่ะ

            “มึงตื่นล่ะหรอ?”วินนี่ถาม

            “เออดิ!”แหม่ถามยังกะฉันไม่เคยตื่นเช้า ชิ!

            “แปลกม๊ากกก!!มึงตื่นเช้ากูคิดว่ายังไม่ตื่นเลยโทรมาปลุกมึงแล้วทำมึงตื่นเร็วอ่ะ?”วินนี่ถาม เอ้า!!ตื่นเร็วก็แปลกไรของมันว่ะ?

            “กูตื่นมาทำเค้ก”ฉันบอกมัน

            “ห้ะ!!!!ทำเค้ก!!!”มันทำน้ำเสียงตกใจๆไมว่ะแค่ทำเค้กเอง

            “เออ ทำไมอย่างกูเนี่ยทำเค้กไม่ได้ไง?”ฉันถามมันกลับ

            “ทำอ่ะทำได้เว้ยแค่กูไม่เห็นมึงทำ ตอนกูขอให้มึงทำวันเกิดกูมึงยังไม่ทำเลย”ก็จริงของมัน มันอ้อนวอนนแทบตายฉันก็ไม่ทำ เพราะอะไรอ่ะหรอ?ขี้เกียจไงง่ายๆจบ!

            “ใช่!!ของมึงกูไม่ทำให้แต่...กูทำให้กันนาร์เพราะวันนี้วันเกิดกันนาร์จบน่ะ!!”ฉันบอกมันด้วยน้ำเสียงน่าหมั่นไส้ ฮ่าๆๆๆๆๆ

            “แหม่ๆๆๆที่แท้ก็ทำให้ผู้ชาย เชอะ!!จะทำคะแนนว่างั้น?”ดูมันๆมาเชอะใส่ เชอะ!

            “ใช่อ่ะดิ ก็จีบอยู่ก็ต้องทำคะแนนหน่อย”ฉันบอกมัน

            “จ้ะๆแม่คนมีความรักงั้นแค่นี้แหละย่ะ!รีบมาด้วย”ติ้ก!!มันวางสายไปแล้วที่นี่ฉันก็ไปแต่งตัวไปเรียนดีกว่า ล่ะเจอกันที่มหาลัย

ณ มหาวิทยาลัย  GU  เวลา 9.15 น.           

            ตอนนี้ฉันก็มาถึงมหาลัยเป็นที่รีบร้อยแล้วกำลังจะเดินไปหายัยพวกเพื่อนตัวแสบของฉันตรงที่ประจำของพวกเราแต่วันนี้ไม่ได้มีแค่พวกมันนั่งอยู่แต่มีรุ่นน้องนั่งอยู่ด้วยคนหนึ่ง

            “อ้าว!!ไอ้ริทมาทำไร?”เมื่อมาถึงโต๊ะฉันก็ทักไอ้ริท เรืองริทก่อนอันดับแรกชื่อโบมากกก มันเป็นน้องรหัสฉันเองแหละมิต้องสงสัยไป

            “วัสดีเจ๊!!”มันทักฉันกลับแล้วยกมือไหว้ฉันก็พยักหน้ากลับไปแล้วนั่งลงฝั่งตรงมันที่มีที่เหลืออยู่

            “มันมาหามึงนั่นแหละ มาตั้งนานล่ะพูดมาชิบ!”ยัยปาล์มบ่นไอ้ริท

            “โหหหห!!เจ๊ปาล์มเราไม่ได้เจอกันตั้งนานต้องทักทายกันเป็นธรรมดา ช่ะ?”ริทตอบยัยปาล์มกลับด้วยท่าทางกวนตีน

            “แล้วมามีไร?”ฉันถามไอ้ริท

            “เมื่อไรเจ๊จะเลี้ยงสาย?ผมรออยู่นะเนี่ยเด็กปี 1 ยังไม่เคยเจอเจ๊เลยนะ”มันบอกฉันเออว่ะลืมเลยมัวแต่ยุ่งๆยุ่งเรื่องผู้ชายอ่ะนะ

            “เออๆลืมเลยว่ะยุ่งๆอ่ะ”ฉันบอกมัน

            “ยุ่งเรื่องผู้ชายอ่ะน่ะ?”ดูๆมันย้อนฉันแต่ก็จริงของมัน ฉันเลยไหล่ใส่มัน

            “แล้วมึงรู้ได้ไงมันยุ่งเรื่องผู้ชาย?”วินนี่ถามริท

            “เขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองล่ะเจ๊ ว่าเจ๊ฟาร์ไปจีบพี่กันนาร์ปี 3 สัตว์แพทย์อ่ะพี่กันนาร์เขาฮอตจะตายพอมีคนขี้เหร่อย่างเจ๊ฟาร์ไปจีบก็ต้องดังเป็นธรรมดา ช่ะ?”ไอ้ริทตอบวินนี่ก็จริงของมันที่กันนาร์ฮอต แต่ว่า...มันว่าฉันขี้เหร่?

ป้าบบบ!!!

            “โอ๊ยยยยยยย!!จบนะเจ๊ตบมาได้”มันโวยวายใส่ฉันช่วยไม่ได้ก็มาว่าฉันขี้เหร่เองนี่หว่าถึงจะจริงก็เหอะ

            “แล้วใครใช้ให้มึงว่ากูขี้เหร่ว่ะ?เดียวตบอีกทีดีไหม เอาไหม?”ฉันถามมันพร้อมทำท่าจะตบมันอีกที

            “ไม่เอาอ่ะเจ๊เจ็บ แล้วสรุปว่าไงเลี้ยงสายอ่ะ”ริทถามฉัน

            “เดียวกูถามพี่ทีมก่อนว่าเอาไงเดียวไลน์ไปตอบ ส่วนน้องรหัสมึงอ่ะให้แอดเพื่อนในเฟสบุ๊คแล้วทักมาล่ะกันหรือจะมาหากูก็ได้แต่หาเองนะขี้เกียจบอก” พี่ทีมเป็นพี่รหัสฉันเองสนิทกันมากเหมือนพี่น้องแท้ๆแหละ

            “โอเคเจ๊ ผมไปล่ะสวัสดีครับ”แล้วก็ลุกเดินออกไปจากโต๊ะ

            “นี่มึงยังไม่ได้เลี้ยงสายอีกอ่อ?”ยัยปาล์มถามฉันก็พวกมันเลี้ยงไปหมดล่ะเหลือฉันนี่แหละ

            “เออดิก็ลืมนี่หว่า ไปเรียนก็เถอะเดียวเรียนเสร็จก็ต้องไปหากันนาร์อีก”ฉันบอกมันไปพรางทำท่าตื่นเต้นอยากไปเจอกันนาร์เร็วๆจัง ตื่นเต้นอ่ะอยากรู้ว่าจะชอบเค้กของฉันไหม

            “มึงก็ไปหามันทุกวันจะตื่นเต้นทำไมว่ะ”ยัยปาล์มถามแล้วทำน่าสงสัย

            “แหมมม!!ก็วันนี้เป็นเกิดของกันนาร์ไงอีฟาร์ก็เลยทำขนมเค้กที่ชาตินี้เราไม่มีวันได้แดกมาให้กันนาร์นั่นสิ!!”วินนี่ตอบกลับแทนฉันด้วยท่าทางจีบปากจีบคอ ชิ!

            “อ๋อออออ”ยัยปาล์มพยักหน้าเข้าใจ แล้วพวกเราก็เดินไปเข้าห้องเรียนกัน

ณ คณะสัตว์แพทย์ เวลา 12.30 น.

            อยู่ไหนหนา~ตอนนี้ฉันกำลังมองหากันนาร์อยู่ที่คณะของเขาถ้าถามว่ารู้ไงว่ากันนาร์อยู่นี้ก็บอกแล้วว่าเรื่องของกันนาร์ฉันรู้ทุกเรื่อง ฮ่าๆๆ คืองี้วันนี้กันนาร์มีเรียนตอนบ่ายก็เลยมาที่คณะเลยแต่ถ้ามีเรียนเต็มวันจะไปกินข้าวที่โรงอาหารกลางเป็นไงเก่งช่ะ!

            “อีฟาร์มึงเดินเดินช้าๆหน่อยได้ป่ะ?กันนาร์ไม่หนีมึงไปไหนหรอก”ยัยปาล์มมันบ่นฉันอ่ะ ก็คนมันรีบนี่นา

            “เออน่า ช่วยกันหากันนาร์หน่อยดิ”ฉันตอบมันพร้อมกับมองหากันนาร์ไปด้วยนั่น!!ภีมนี่ไปหาภีมดีกว่าเพราะภีมอยู่ไหนกันนาร์อยู่นั่นแล้วฉันก็รีบวิ่งไปหาภีมทันทีถึงพวกเขาจะอยู่คนละคณะแต่ก็มาหากันนาร์บ่อยๆเหมือนกันตลอดเวลาที่ฉันจีบกันนาร์ทำให้ฉันสนิทกับพวกภีมเหมือนกันยกเว้นดาต้าอะนะ แหะๆ

            “ภีม!!!!!!!”ฉันเรียกภีมเสียงดังแล้วภีมก็หันมาหาฉัน

            “อ้าวว่าไงฟาร์มาหาไอ้กันน์หรอ?แหมฉันไม่น่าถามก็ต้องมาหาไอ้กันน์อยู่แล้ว”ภีมยักคิ้วใส่ฉันเชิงล้อเลียน

            “อ่ะห้ะแน่นอนแล้วกันนาร์อยู่ไหนหรอ์”ฉันรีบถามหากันนาร์ทันที

            “ตามมาสิ”แล้วพวกฉันก็เดินตามภีมไปหากันนาร์ทันที โอ๊ะ!เจอแล้ฉันรีบตะโกนเรียกกันนาร์เสียงดังลั่น

            “กันนาร์!!!!ที่ร๊ากกก!!เค้ามาแล้วววววว”กันนาร์หันมาทำน่าตกใจแล้วก็กลายเป็นหงุดหงิดทันทีที่รู้ว่าเป็นฉัน เขาทำน่าอย่างนั้นตลอดแหละเวลาเจอฉันอ่ะ

            “เธอมาทำไมไม่ทราบ?”กันนาร์ถามเสียงเรียบ

            “ก็...วันนี้วันเกิดตัวเองเค้าเลยทำขนมเค้กมาให้”ฉันพร้อมแกะกล่องเค้กแล้วยื่นไปให้กันนาร์

            “ว้าววววน่ากินจังฟาร์”อชิชมเค้กของฉัน

            “นั่นสิไม่คิดว่าเธอจะเองซื้อมาป่ะเนี้ย?”ภีมถามด้วยความสงสัย

            “ฉันทำเองย่ะ!!ตัวเองสุขสันต์วันเกิดน่ะมีความสุขมากๆรักเค้ามากๆด้วยนะ จุ้บ”ประโยคแรกฉันพูดกับภีมแล้วก็หันมาอวยพรวันเกิดให้กันนาร์พร้อมกับหอมแก้มเขา อร๊ายยยย>.<เขินอ่าาาา กรี๊ดดดดดๆๆ

            “วู้ววววีวี้/เฮ้ๆๆๆฮ่าาาๆ”เสียงคนแถมนั้นรวมถึงเพื่อนฉันกับเขาต่างส่งเสียวแซว

            “เห้ย!!!ยัยขีเหร่เธอมาหอมแก้มฉันทำไม”กันนาร์พูดด้วยความหงุดหงิดและโมโหที่โดนฉันหอมแก้ม

            “ส่วนขนมเค้กเธอฉันไม่!!เอา!!”กันนาร์ปฏิเสธพร้อมกันปาเค้กฉันทิ้งลงพื้น

โป๊ะ!!!

            “เห้ยย!!/เหี้ย!!!”เสียงร้องด้วยความตกใจของเพื่อนฉันแลพเขา

            “ไอ้กันน์มึงทำเกินไปหน่อยป่ะว่ะ?”ภีมพูดเตือนกันนาร์

            “แล้วไงกูใช้ให้ทำหรอว่ะ?ก็ไม่นิ”กันนาร์ตอบด้วยท่าทางเย็นชา

            “แต่ฟะ...”ภีมกำลังพูดต่อแต่ฉันขัดขึ้น

            “ไม่เป็นไรหรอภีม”ฉันตอบพร้อยรอยยิ้มแม้ข้างในมันจะเจ็บมากก็ตามก็ฉันเลือกเองนิ เห้อออ

            “ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้”ฉันยิ้ม

            “แต่มันเกินไปนะเว้ย ไม่รับไม่ว่าแต่ปาทิ้งนี้แม่ง!!”ยัยปาล์มพูดขึ้นด้วยความโมโห

            “นั่นสิ!!”วินนี่เสริม

            “พอเหอะ!!พวกมึง”ฉันบอกพวกมันแล้วหันไปพูดกับกันนาร์ต่อว่า

            “ตัวเองไม่รับของเขาไม่เป็นหรอกนะ”ฉันยิ้มแต่ข้างในมันเจ็บปวดเหลือเกิน

            “เพราะเค้าก็รักตัวเหมือนเดิมแหละ อิอิ”

            “เหอะ!!รัก?”ฉันพยักหน้ากลับ

            “แต่ฉันเกลียดเธอ!!!จำใส่สมองเน่าๆของเธอไว้!”เจ็บ!!แต่ทนได้เว้ยยยย

            “หืมมมม?เกลียดเค้าหรอ?งั้นเกลียดมากๆน่ะเวลารักเค้าจะได้รักมากๆ”ฉันตอบน่ามึน

            “เธอ!!!!ให้ฉันคุยกับเธอไม่คุยกับควายยังดีกว่าว่ะ”กันนาร์ตะวาดเสียงดังแล้วเดินออกไปจากที่พวกเราอยู่ แต่ฉันก็วิ่งตามไปแล้ว...

            “จุ้บ! เจอกันคืนนี้นะจ้ะที่รัก”แล้วรีบหนีออกมาจากกันนาร์

            “ยัยบ้า!!!!!!!”ฮ่าๆๆๆๆๆสงสัยจะโหโมมาก อิอิ

            ตอนนี้พวกฉันออกมาจากคณะสัตว์แพทย์เป็นที่เรียบร้อย อายคนชะมัดแต่ชั่งเถอะเพื่อได้กันนาร์มาเป็นแฟนฉันทำได้ทุกอย่าแหละ

            “เดียว!!อีฟาร์ที่มึงบอกกันนาร์ว่าเจอกันคืนนี้ คือ?”ยัยปาล์มถามด้วยความสงสัย

            “มันจะไปงานวันเกิดกันนาร์ที่ผับไง ใช่ป่ะมึง?”วินนี่ตอบแทนฉัน

            “ใช่!!!แล้วพวกแกก็ต้องไปกับฉันด้วย ว่าไง?”ฉันบอกพวกมัน

            “อืม”ยัยปาล์มตอบแล้วพยักหน้าเป็นอันตกลง

            “ไป!!ดีเหมือนกันเราไม่ได้ไปดริ๊งกันนานและ”วินนี่ตอบ

            “โอเคแล้วเจอกันคืนนี้ 3 ทุ่มที่ผับ ไปล่ะ บายย”ฉันลาพวกมัน

            “บายย/บายย่ะ”แล้วเจอกันนะจ้ะที่ร๊ากกกกกกกกก อร๊ากกเขินพูดทีไรก็เขินฮ่าๆๆ

ฝากติดตามและคอมเมนต์ด้วยน้าา ขอบคุณคะ

ความคิดเห็น