Spain93
Twitter-icon Instagram-icon

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ❤อย่าลืมกดไลค์และคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ [01/09/61]

ชื่อตอน : [BADBOY]::CHAPTER01::

คำค้น : ริว,นัมเบอร์,ม.ปลาย,นิยายรัก,ยัยเตี้ย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2563 07:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[BADBOY]::CHAPTER01::
แบบอักษร

ริว  talk

เหอะ!ผมล่ะขำพ่อที่ส่งยัยผู้หญิงสติไม่สมประกอบคนนี้มาคุมพฤติกรรมผมลำพังตัวเองยังไม่รู้ว่าจะรอดกลับไปถึงบ้านได้มั้ย

"นี่นายฉันถามอะไรหน่อยสิ"  เสียงยัยนี่มันโคตรน่ารำคาญเลยหลังจากที่ผมเดินขึ้นห้องเรียนมายัยนี่ก็วิ่งตามผมไม่หยุดวิ่งตามไม่พอยังถามนั่นถามนี่ไม่หยุดอีก

"นี่ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไงห้ะ" ชักจะพูดมากเกินไปแล้วนะพูดไม่หยุดเลยตั้งแต่เดินมาเนี่ย

"หุบปากซะไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน" ถึงกับอึ้งเลยว่ะฮ่าๆๆยัยนมเล็กนี่มันบ้าจริงๆสินะผมใช้เวลาไม่นานก็เดินมาถึงห้องเรียนที่ไม่ได้เรียนของผม มาเรียนก็เหมือนมานอนอะครับวันนึงผมเข้าเรียนอยู่สองสามคาบนอกนั้นก็โดด

"เฮ้ยๆพวกมึงลูกพี่มาแล้วไปเช็ดเก้าอี้ให้ลูกพี่เร็ว" พวกที่อยู่ในโรงเรียนนี้ไม่มีใครไม่รู้จักผมหรอกเดินไปทางไหนก็มีแต่คนหลีกทางให้คนพวกนั้นไม่รู้จะกลัวอะไรผมนักหนาชอบทำเหมือนกูเป็นตัวเชื้อโรคอะสัส

"เฮ้ยพวกมึงเงียบ!!" หลังจากที่ผมตะโกนออกไปทุกคนก็เงียบรวมถึงคนที่ยืนอยู่ข้างๆผมตอนนี้ด้วยเงียบสักทีนะยัยบ้า

"ยัยนี่จะมาอยู่กับเราที่ห้องนี้ให้ความเคารพแก่เธอด้วย" ผมต้องบ้าแน่ๆเลยที่พูดออกไปแบบนั้น แต่ผมก็ให้ใครมาทำอะไรเธอไม่ได้เหมือนกันไม่งั้นหัวผมได้หลุดออกจากบ่าเป็นแน่=_= เด็กพ่ออะผมทำอะไรไม่ได้

"ยินดีต้อนรับครับเจ้าแม่" ถึงกับยกให้เป็นเจ้าแม่ ผมล่ะเชื่อพวกมันเลยจริงๆ

"ฉันนั่งโต๊ะไหนหรอ ปวดขาจะแย่ละ"  บ่นอีกละ

"ที่ของเธออยู่นู่นนน"  ผมชี้มือไปที่ข้างถังขยะหลังห้อง

"ตรงข้างถังขยะน่ะนะ" ยังถามไม่เลิกอีกในหัวยัยนี่คงมีแต่คำถามแน่เลยถามๆๆอยู่นั่นแหละตอนเด็กๆแม่ให้กินเครื่องหมายคำถามเข้าไปรึไงในหัวถึงได้มีแต่คำถามน่ะ

"ถ้าไม่นั่งตรงนั้นจะนั่งในถังขยะก็ได้นะไม่ว่ากัน"  ผมเบื่อที่จะตอบคำถามยัยนี่ละผมย้ายมาเรียนโรงเรียนนี้ตอนมอสี่จนตอนนี้ผมอยู่มอหกละสาเหตุที่ต้องย้ายก็ไม่มีไรมากผมไปต่อยลูกชายผอ.จนได้นอนหยอดน้ำข้าวต้มไปสามเดือน เลยถูกย้ายมาเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้ไง แต่ผมว่ามันก็ดีนะเรียนที่นี่จะทำอะไรก็ได้ไม่ต้องมีใครห้ามเพราะแม้แต่ผอ.ก็ยังเป็นมาเฟียเลยครั้งนึงนะพวกผมเคยยกพวกไปตีกับโรงเรียนที่เป็นอริกัน แล้วเพื่อนผมหัวแตก ผอ.โกรธมากพาพวกผมไปทิ้งละเบิดที่โรงเรียนนั้นจนได้ปิดไปเลยผมเลยโคตรจะรักผอ.เลย

 

 

-เลิกเรียน-

"พ่อให้มึงไปอยู่กับกูที่หอ"  ผมล่ะเชื่อพ่อเลยที่จะให้ยัยนี่ไปอยู่กับผมที่หออะ ไม่น่าจะเกินสามวันผมว่าไม่ผมก็ยัยนี่ล่ะต้องเป็นประสาทตายน่ะ

"คุณลุงต้องบ้าไปแล้วแน่ๆเลย"  ใช่พ่อต้องบ้าไปแล้วแน่ๆคิดได้ยังไงจะให้ผมกับยัยนี่อยู่ด้วยกันพวกท่านคิดอะไรอยู่นะ

"เหอะ!คิดว่าขัดใจได้หรือไงวะทำยังกับกูอยากอยู่กับมึงงั้นแหละ คนห่าอะไรพูดมากฉิบหาย" ผมพูดตามที่คิดออกไปผมเป็นพวกที่ชอบพูดอะไรตรงไปตรงมาคิดอะไรก็พูดออกมาอย่างนั้นแหละไม่ได้คิดหน้าคิดหลังอะไรหรอกหรือจะเรียกว่าปากหมานั่นแหละ=_=

"ฉันอยากอยู่กับนายตายล่ะไอ้เถื่อน ผู้ชายห่าอะไรโคตรเถื่อนเลย" เถียงกันนานพอสมควรสุดท้ายก็ได้อยู่ด้วยกันอยู่ดีเหอะ! ผมล่ะเบื่อจริงๆหอผมอยู่ใกล้ๆกับโรงเรียนเลยใช้เวลาไม่นานก็มาถึง ที่เลือกหอใกล้โรงเรียนก็เผื่อเวลาที่ผมมีเรื่องนั่นแหละตรงนี้มันสะดวกดีมีโรงพยาบาลอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากเท่าไหร่ใช้เวลาไม่นานก็ถึงมันเลยเป็นทำเลที่เหมาะที่สุด

"ห้องนายมีเตียงเดียวแล้วจะนอนยังไงอะ งั้นฉันจะนอนบนเตียงส่วนนายนอนโซฟานะ" คิดได้ยังไงวะจะให้เจ้าของห้องนอนโซฟา

"ถามจริงใช้เล็บขบหมาคิดหรอจะให้กูนอนที่โซฟาเนี่ย"

"ก็นายเป็นผู้ชายไงต้องเสียสละให้ผู้หญิงนอนสิ" ยัยบ้านี่ท่าจะบ้าจริงๆนี่มันยุคไหนแล้วผู้ชายยุคสี่จุดศูนย์เขานอนบนเตียงกันหมดแล้วเรื่องอะไรผมจะนอนโซฟาล่ะไม่ใช่สุภาพบุรุษขนาดนั้นนะ

"มึงดูปากกูชัดๆนะกู-จะ-นอน-บน-เตียง"  ผมเน้นชัดๆทีละคำให้ยัยประสาทนี่ฟัง

"แล้วฉันล่ะ"

"ถ้ามึงยังไม่หยุดพูดอีกนะ...." ผมเว้นไว้แล้วค่อยๆเดินเข้าไปหาเธอ

"นะ..นายจะทำอะไรฉันนายจะข่มขืนฉันใช่มั้ย!" =_=คิดได้ยังไงวะว่าผมจะข่มขืนผมหมดอารมณ์ตั้งแต่เห็นหน้าอกแบนๆนั้นละ

"คิดได้ยังไงวะว่ากูจะข่มขืนมึงน่ะกูแค่จะบอกว่าจะตัดแขนมึงมาทำราวตากผ้า"

"กรี๊ดดดดดไอ้เถื่อนฉันจะกัดหูแกมาตุ๋นใส่กระดูกหมา"  หมดคำจะพูดกับคุณเธอจริงๆบ้าขนาดไหนถึงคิดจะเอาหูผมไปตุ๋นใส่กระดูกหมาเนี่ย[อย่างกับแกไม่บ้านะริวที่จะตัดแขนเขาไปทำราวตากผ้าน่ะ:ไรท์]แหมก็นิดนึงน่าไรท์

"งั้นก็นอนบนเตียงกันทั้งสองคนนั้นแหละ"  ผมพูดขึ้นเพื่อตัดปัญหาแล้วยัยบ้านั่นก็กระโดดขึ้นเตียงแล้วเอาหมอนข้างเอยหมอนเอยไปกั้นกลางระหว่าเตียงสองฝั่งไว้ผมหวังว่าตื่นขึ้นมาทุกอย่างจะยังเหมือนเดิมนะ

 

 

____________________________________

​ขอคนละ1คอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะหรือว่าใครไม่สะดวกคอมเมนต์ก็กดไลก์ให้ก็ได้ค่ะ😊

 

ความคิดเห็น