Spain93
Twitter-icon Instagram-icon

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ❤อย่าลืมกดไลค์และคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ [01/09/61]

ชื่อตอน : [BADBOY]::Intro::

คำค้น : ริว,นัมเบอร์,ม.ปลาย,นิยายรัก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2563 07:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[BADBOY]::Intro::
แบบอักษร

 

นัมเบอร์  talk

ก๊อก  ก๊อก  เสียงเคาะประตูดังขึ้นสร้างความรำคาญให้แก่ฉันเป็นอย่างมากมันพึ่งจะหกโมงครึ่งเองนะซึ่งมันควรจะเป็นเวลาที่ฉันกำลังเฝ้าพระอินทร์อยู่ด้วยซ้ำทำไมแม่ต้องมาปลุกแต่เช้าด้วยอะคนสวยไม่เข้าใจเลย

"นัมเบอร์ตื่นหรือยังลูก" เสียงแม่ดังอยู่ที่หน้าประตูห้องนอนของฉัน

"นัมเบอร์แม่เข้าไปนะ" หลังจากพูดจบแม่ก็เปิดประตูเข้ามาเลยจ้าทำไมฉันนอนอยู่ถึงรู้น่ะหรอเพราะฉันทำบ่อยไงเรื่องแค่นี้ทำไมจะไม่รู้

"จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนห้ะยัยลูกคนนี้นี่ ตื่นขึ้นมาคุยกับแม่ก่อนจะนอนก็ค่อยนอน" เรื่องอะไรฉันจะตื่นล่ะไม่มีทางหรอกบอกเลย คนกำลังนอนสบายๆอะจะให้ตื่นขึ้นมาแล้วนอนต่อมันก็ไม่ใช่ป้ะคุณแม่ขา

"นับหนึ่งถึงสามถ้ายังไม่ตื่นแม่จะหักเงินค่าขนมของเธอนะนัมเบอร์"  

พรึบ!

ยิ่งกว่าติดสปริงอีกจ้าลุกเร็วมากเวอร์ขู่เรื่องอะไรก็ขู่ค่ะยกเว้นเรื่องค่าขนมแม่จะมาหักค่าขนมอันน้อยนิดของหนูมิได้เด็ดขาดหนูมิยอม

"แม่มีอะไรรึเปล่าคะมาปลุกหนูซะแต่เช้าเลย"

"เช้าบ้านเธอน่ะสินี่มันเก้าโมงสามสิบเจ็ดแล้วย่ะยัยเด็กขี้เซา" ห้ะ!มันพึ่งจะหกโมงครึ่งไม่ใช่หรอ?แม่ต้องอำฉันเล่นแน่ๆเลย

"แม่อำหนูเล่นใช่มั้ยคะมันพึ่งจะหกโมงครึ่งเองไม่ใช่หรอ" มันพึ่งจะหกโมงครึ่งจริงๆนะ

"แหกตาดูด้วยค่ะว่านาฬิกาเธอมันกลับด้านอยู่" ห้ะจริงด้วยฉันรีบกลับด้านนาฬิกาแล้วดูเวลาทันทีโอ้มายก้อดมันเก้าโมงกว่าแล้ว แล้ววันนี้ฉันดันมีสอบ!!!ไม่ทันแล้วฉันเตรียมวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำแบบฉบับเร่งด่วนเหมือนที่ชอบทำเป็นประจำทุกครั้ง

"จะรีบไปไหน" อย่าพึ่งถามสิแม่ลูกกำลังรีบอยู่นะ

"ไปอาบน้ำแล้วไปสอบที่โรงเรียนค่ะ" โอ๊ยยไม่ทันแน่ๆเลย

"โป๊ก!"

"โอ๊ย แม่เขกหัวหนูทำไมอะมันเจ็บนะ" พอบอกว่าจะไปโรงเรียนแม่ก็เขกหัวฉันทันทีเลย แม่ไม่อ่อนโยนเลยอะT^T

"คุณลูกคะวันนี้มันวันอาทิตย์ค่ะ"  What!!! นี่แกเป็นบ้าอยู่คนเดียวหรอเนี่ยนัมเบอร์เอ๊ยยย

"อาบน้ำแล้วลงไปหาแม่อยู่ข้างล่างด้วยนะจ๊ะคุณลูก"

"ค่ะ" ฉันรับคำคุณแม่แล้วเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันทีไม่นานก็อาบเสร็จ

"คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะ" ฉันถามคุณแม่ทันทีที่ลงมาถึงข้างล่าง

"นี่คุณลุงกรเพื่อนสนิทของคุณพ่อ" คุณพ่อมีเพื่อนที่ไทยด้วยหรอวะ วันๆเอาแต่ทำงานแล้วก็บินไปต่างประเทศ

"สวัสดีค่ะคุณลุง" ฉันสวัสดีคุณลุงเสร็จก็นั่งลงข้างๆคุณแม่

"ลุงมีเรื่องจะให้หนูช่วย" เรื่องอะไรอะฉันช่วยได้หรอ

"เรื่องอะไรหรอคะเผื่อหนูช่วยได้" ถามไปงั้นแหละใจจริงไม่ได้อยากทำเล้ยยย

"หนูช่วยได้แน่ลุงจะให้หนูช่วยไปคุมพฤติกรรมของลูกชายลุงให้หน่อยได้มั้ย" ห้ะให้ฉันเนี่ยนะคิดผิดแล้วค่ะคุณลุงคนอย่างนัมเบอร์เนี่ยนะแค่ชีวิตตัวเองยังเอาไม่รอดเลยค่ะ

"หนูเนี่ยนะ!"

ฉันชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่จะรอดมั้ยเนี่ยคุณลุงเอ๊ย

"ใช่จ้ะแล้วเรื่องนี้แม่ก็ตกลงกันกับคุณลุงไว้แล้วด้วย" เอ่อคุณแม่คะถ้าตกลงแล้วจะมาถามหนูทำไมเนี่ย

"เอาเป็นว่านัมเบอร์ตกลงนะลูกลุงทำเรื่องย้ายโรงเรียนไว้ให้แล้ว" นี่ฉันต้องย้ายโรงเรียนด้วยหรอเนี่ยโอ้มายก้อดคนสวยจะเป็นลม

"ค่ะ"ได้แต่ยิ้มแห้งๆกลับไปให้คุณลุงฮือออคุณลุงจะรู้มั้ยว่าหนูน่ะทุกข์ใจขนาดไหนที่ต้องย้ายโรงเรียนไหนจะต้องย้ายจากห้องเรียนที่สุดแสนจะรักอีก โอ๊ะโอ!ทำใจไม่ได้ค่ะ

 

 

-โรงเรียนนานาชาติเซนต์เทเรซ่า-

และแล้วมันก็มาถึงวันที่ฉันต้องย้ายมาเรียนที่โรงเรียนมหาภัยแห่งนี้ฮือออR.I.P.ชีวิตอันสงบสุขของนัมเบอร์โรงเรียนนี้มันเป็นศูนย์รวมพวกอันธพาลหรือไงวะเดินไปไหนก็เจอแต่พวกผู้ชายเถื่อนๆทั้งนั้นเลยแล้วไอ้บ้าริวมันคือคนไหนวะฉันเดินเข้ามาเรื่องจนถึงตึกเรียนที่ฉันต้องเรียนในวันนี้ฉันเดินขึ้นบันไดมาเรื่อยๆแต่แล้วก็เจอร์กลุ่มชายฉกรรจ์?กลุ่มนึงนั่งขวางบันไดอยู่แล้วหนึ่งในนั้นก็พูดขึ้นมา

"เธอชื่อนัมเบอร์ใช่มั้ย" ไอ้บ้าหน้าโหดมันถามใครอะฉันหันกลับไปมองข้างหลังก็ไม่เห็นใครเลยนิ

"จะยืนงงอีกนานมั้ยวะ" มันคุยกับใครอะว่าแต่นัมเบอร์มันชื่อกูนี่หว่า

"คุยกับฉันหรอ?" ฉันถามไอ้หน้าโหดกลับ

"เออแล้วมึงเห็นใครอยู่ข้างหลังมึงมั้ยล่ะ" ก็ไม่มีนะเออสงสัยมันคุยกับฉันจริงๆนั้นแหละ

"สรุปมึงชื่อนัมเบอร์ใช่มั้ยวะ" ไอ้เถื่อนนี่พูดแต่คำหยาบคนสวยรับไม่ได้ค่ะ

"เออฉันชื่อนัมเบอร์" ไอ้เถื่อนมันมองฉันนิดๆก่อนที่มันจะพูดขึ้น

"เธอนี่เองที่พ่อฉันส่งมาคุมพฤติกรรม" งั้นก็แสดงว่าไอ้บ้านี่ก็ต้องชื่อริวน่ะสิ

"นายชื่อริวหรอ" เพราะแม่สอนมาค่ะสงสัยอะไรให้ถามฮิฮิ

"เออ!" ไอ้บ้านี่สงสัยพูดดีๆไม่เป็นเดี๋ยวตบปากแตกเลยก็ได้แต่คิดในใจนั้นแหละไม่กล้าทำจริงๆหรอกก็ดูพวกของมันสิยืนล้อมฉันไว้หมดเนี่ยทำอย่างกับฉันเป็นนักโทษแหนะ คนสวยรับไม่ได้!!

"จัดการมันยังไงดีลูกพี่" พวกบ้านี่อย่าบอกนะว่ามันจะลุมกระทืบฉันน่ะ เข้ามาวันแรกก็จะตายเลยหรอเนี่ยไม่เร็วไปหน่อยหรอวะฮือออออ

"มึงไม่ไปเรียนหรอ" มันถามฉันหรือถามใคร

"ถามฉันหรอ"

"เออ! พ่อนะพ่อไม่รู้จะส่งผู้หญิงปัญญาอ่อนมาคุมพฤติกรรมผมทำไม" อะ...ไอ้เถื่อนมันด่าฉันว่าปัญญาอ่อนหรอเดี๋ยวแม่จะตบให้หมดหล่อเลย!

"ไปเรียนได้แล้ว" มันบอกฉันก่อนจะเดินขึ้นห้องเรียนไปรออะไรล่ะวิ่งตามมันไปสิคะแถวนี้ยิ่งมีแต่คนเถื่อนๆอยู่ด้วยขืนยืนอยู่ตรงนี้แล้วโดนกระทืบตายขึ้นมาจะทำยังไงเรื่องนี้นัมเบอร์ไม่ขอเสี่ยงดีกว่าค่ะ>_<

 

 

 

 

___________________________________

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์สนุกหรือไม่สนุกบอกกันด้วยนะคะไรท์จะได้เก็บมาปรับปรุงขอคนละ1คอมเมนต์ด้วยนะคะไม่สะดวกคอมเมนต์ก็กดถูกใจแทนนะคะ😊

ความคิดเห็น