bingbing189

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #3 ทำอะไรกัน!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2561 18:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#3 ทำอะไรกัน!
แบบอักษร

ทำอะไรกัน!


“ห้องพออยู่ได้ไหมครับ คุณไอ”

ผมที่กำลังจัดของอยู่ต้องหันไปมองหัวหน้าหมู่บ้านที่เดินเข้ามาในห้องที่อีกฝ่ายยกให้เป็นห้องของผม เป็นห้องมุมท้ายสุดของบ้านที่มีผนังกระจกใสรอบด้านมองออกไปเห็นท้องทะเลและสวนหลังบ้านที่อยู่ติดกับผืนป่า ผมอธิบายไม่ถูกจริงๆ แต่มันสวยมากๆ และผมก็ชอบมากด้วย

“ไม่ใช่แค่พออยู่ได้แต่ชอบมากเลยต่างหากล่ะครับ แล้วอีกอย่างบอกไปแล้วไงครับ ว่าเรียกไอเฉยๆ ก็ได้”

ผมส่งยิ้มกว้างให้คนที่เดินเข้ามานั่งอยู่บนเตียงแล้วมองดูผมที่นั่งอยู่กลางเตียงรื้อเสื้อผ้าออกมาจากกระเป๋าอยู่ ก่อนที่ผมจะหันกลับมาก้มหน้าก้มตาหยิบของออกจากกระเป๋าเหมือนเดิม

“ผมจะเรียกว่าไอเฉยๆ ก็ได้ ถ้าคุณไอเรียกผมว่าพี่นอร์ส”

“เอ๊ะ!...”

ผมชะงักไปเล็กน้อยกับคำพูดที่ได้ยินเลยรีบหันกลับไปมองคนที่ควรจะนั่งอยู่ตรงขอบเตียง แต่ตอนนี้กลับขยับเข้ามาใกล้จนทำให้ใบหน้าของผมที่หันไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันตั้งตัวสัมผัสได้ถึงลมหายใจจากใบหน้าของอีกฝ่ายที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ

สายตาของเราทั้งสองคนที่มองสบกันในระยะประชิดมันทำให้ผมนิ่งงันราวกับถูกล่อลวงให้หลงไปกับดวงตาดุคมนี้ เลยไม่ได้ขยับตัวถอยหนีสักนิด อีกฝ่ายที่จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผมเองก็ค่อยๆ ขยับใบหน้าเอียงคอเล็กน้อยเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดใบหน้าของผมอยู่ทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายที่กำลังจะกดริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางของผมทำได้ถนัดมากยิ่งขึ้น แต่ทุกการเคลื่อนไหวก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีเสียงของบุคคลที่สามดังขึ้นมาที่หน้าประตู

“พรุ่งนี้จะให้ผมนำเที่ยวหรือเปล่าครับ คุณไอ!...”

ผมสะดุ้งตัวโหยงขยับใบหน้าออกห่างจากหัวหน้าหมู่บ้านทันที แล้วหันไปมองทางหน้าประตูที่มีกัปตันเรืออังกายืนอ้าปากค้างทำตาโตอยู่  ความรู้สึกอุ่นร้อนที่ริมฝีปากของผมกับหัวหน้าหมู่บ้านเฉียดกันยังคงหลงเหลืออยู่ทำให้ผมเผลอยกมือขึ้นสัมผัสริมฝีปากของตัวเองเบาๆ

“ทำอะไรกัน!”

กัปตันเรือที่ตอนนี้หน้านิ่วคิ้วขมวด เดินตรงเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของผมอย่างเอาเรื่อง

“มึงก็เห็นว่ากำลังทำอะไร แล้วยังจะถามอีกทำไม”

หัวหน้าหมู่บ้านที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมไม่ได้ขยับหนีไปไหน แต่กลับเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนทำหน้าเอาเรื่องอยู่อย่างกวนประสาทโดยการแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ บ่งบอกว่าเมื่อกี้พวกเราสองคนกำลังจะทำอะไร

“แต่คุณไอเขาเป็นนักท่องเที่ยว มึงเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน! มึงจะมาทำให้ชื่อเสียงของเกาะต้องเสียหายเพราะเรื่องแบบนี้ได้ยังไง!”

กัปตันเรือที่เหมือนจะโดนความหึงหวงเข้าครอบงำพูดออกมาเสียงเข้มพร้อมทั้งจ้องมองหัวหน้าหมู่บ้านจนคิ้วขมวดแทบชนกัน

“เสียหายตรงไหน น้องไอไม่เห็นจะว่าอะไรเลย พี่นอร์สพูดถูกใช่ไหม”

นอกจากจะไม่สะทกสะท้านอะไรแล้วยังมีหน้ามาทำตัวสนิทสนมกับผมโดยการแทนตัวเองว่าพี่นอร์สอีก แบบนี้มันจงใจยั่วโมโหคนอื่นเขาชัดๆ เจอคนประเภทขี้แกล้งเหมือนตัวเองเข้าแล้วไอวี่เอ้ย!

“พี่นอร์ส น้องไอ…”

กัปตันเรืออังกาทำหน้าเหมือนวิญญาณจะหลุดลอยออกไปจากร่าง พูดพึมพำออกมาพร้อมทั้งมองผมกับหัวหน้าหมู่บ้านสลับกันไปมา

“หมายความว่ายังไง! ไปสนิทสนมกันตั้งแต่เมื่อไหร่! เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงเนี่ยนะ! แล้วเมื่อกี้จะทำอะไร จูบกันใช่ไหม!”

ผมอ้าปากค้างกับท่าทีสติแตกของกัปตันเรือที่ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอกับคนที่แสดงออกอย่างชัดเจนมากขนาดนี้ จะพูดอธิบายให้อีกฝ่ายฟังก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง เพราะว่าเมื่อกี้ถ้าไม่มีกัปตันเรือเข้ามาขัดจังหวะผมก็คงจูบกับหัวหน้าหมู่บ้านไปแล้ว

แต่พอเห็นท่าทีตื่นตูมของอีกฝ่ายแล้วผมก็อดที่จะรู้สึกอยากแกล้งขึ้นมาไม่ได้จริงๆ เลยขยับตัวลุกขึ้นยืนแล้วเขย่งปลายเท้าให้ความสูงของตัวเองสูงขึ้นพอที่จะพุ่งเข้าไปจูบที่มุมปากของคนที่กำลังโวยวายอยู่เบาๆ หนึ่งที

“จุ๊บ~ จูบแบบนี้ไงครับ” ผมผละออกมาจากคนที่เหมือนจะหยุดชะงักตัวแข็งทื่อเป็นหินไปแล้ว สายตาที่มองมาที่ผมอย่างอึ้งๆ ทำให้ผมต้องส่งยิ้มหวานตอบกลับไป สรุปแล้วที่โวยวายคืออยากได้เหมือนคนอื่นเขาบ้างสินะ

เป็นเด็กขี้อิจฉาจริงๆ เลย

“คะ...คุณไอ!!”

“เรียกไอเฉยๆ ก็ได้ครับ หรือจะเรียกน้องไอก็ได้ ...แล้วแต่ว่าพี่อังกาจะชอบแบบไหน”

ผมยกยิ้มขำอย่างชอบใจเมื่อเห็นว่ากัปตันเรือเหมือนจะสติหลุดลอยออกไปนอกโลกแล้ว ไม่ไหวเลย แตกต่างจากหัวหน้าหมู่บ้านลิบลับ รายนั้นดูท่าแล้วคงจะเชี่ยวชาญน่าดู

ดูเหมือนว่ามาอยู่เกาะได้ไม่ถึงวัน ผมก็ออกลายจนกัปตันเรืออย่างพี่อังกาและหัวหน้าหมู่บ้านอย่างพี่นอร์สตามติดแจไปแทบทุกที่

อีกไม่นานคงได้ลงเอยกันที่เตียงเหมือนทุกที

แต่คงไม่ใช่วันนี้แน่นอน เพราะการเดินทางในวันนี้ที่ทั้งขึ้นรถ ลงเรือ เดินกลางแดดแสนร้อนแรงเป็นเวลานานก็ทำเอาผมล้าไปหมดทั้งตัว ร่างกายอยากจะเอนหลังหลับบนเตียงนุ่มนิ่มจะแย่อยู่แล้ว พอพี่อังกาพาเที่ยวดูรอบๆ บริเวณใกล้ๆ บ้านเสร็จแล้ว จากนั้นพี่นอร์สก็ทำเมนูสุดพิเศษให้กิน ยังไม่ทันได้มืดค่ำผมก็ขอตัวเข้าห้องนอน รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า กระโดดขึ้นเตียงแล้วซุกตัวนอนอยู่ในผ้าห่มทันที

ก่อนจะที่จะเคลิ้มหลับผมก็เห็นอีกนั่นแหละว่าพี่อังกาแอบมาด้อมๆ มองๆ ผมที่นอนซุกตัวอยู่บนเตียง แต่อีกฝ่ายก็ทำแค่มองเท่านั้นแหละนะ ดูยังไม่ใจกล้าหน้าด้านมากพอที่จะทำอะไรมากกว่านั้น แถมยังนั่งรวบรวมความกล้าอยู่ตั้งนานจนผมเกือบเคลิ้มหลับไปจริงๆ แต่ก็ยังรู้สึกตัวอยู่ดีว่าพี่อังกาแอบก้มลงมากดจูบลงที่แก้มของผมเร็วๆ หนึ่งที

ผมคิดว่าเป้าหมายแรกที่พี่อังกาจะกดจูบลงมาคงไม่ใช่แก้มหรอก แต่น่าจะเป็นริมฝีปากของผมมากกว่า เพราะความรู้สึกอุ่นร้อนของลมหายใจที่ผมสัมผัสได้ แต่อีกฝ่ายคงยังไม่กล้าพอเลยเบี่ยงไปที่แก้มแทน




ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงียในห้องที่มืดสลัว ผ้าม่านที่ไม่ได้ปิดกระจกบานใสเอาไว้ทำให้มองเห็นวิวด้านนอกที่เป็นทะเลและท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างชัดเจน

ดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้าทำให้ผมอยากจะลุกขึ้นไปดูจริงๆ แต่ความขี้เซาก็มีมากกว่าความอยากดูดาว เลยทำให้ผมปิดเปลือกตาลงอีกครั้งแล้วขยับตัวเปลี่ยนท่านอนหามุมอุ่นสบาย เพราะอากาศที่เริ่มเย็นขึ้นจนผมต้องนอนคุดคู้งอแขนงอเข่าเผื่อว่าแขนขาจะอุ่นขึ้นหน่อย

และดูเหมือนว่าจะได้ผลจริงๆ เมื่อร่างกายรู้สึกอุ่นขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

“อืม…”

สัมผัสอุ่นๆ ที่โอบรัดรอบตัวของผมเอาไว้ทำให้ผมขยับซุกตัวเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้น ก่อนที่สัมผัสนั้นจะเริ่มลูบไล้ไปตามเอวและสะโพกของผม

คิ้วของผมขมวดมุ่นแทบชนกัน เมื่อสัมผัสที่ลูบไล้ไปตามร่างกายเริ่มเร่งเร้ามากขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้มันไม่ใช่แค่ที่นอนอุ่นๆ ธรรมดาแล้ว แต่โดนลักหลับชัดๆ ถึงจะถูกลูบถูกบีบยังไงผมก็ยังคงไม่ลืมตาตื่นขึ้นมา เพราะคิดว่าคนที่เข้ามาลักหลับผมแบบนี้ คงไม่พ้นต้องเป็นพี่นอร์สหรือพี่อังกา

ฝ่ามือที่สัมผัสลูบไล้ไปตามร่างกายของผมขยับบีบย้ำตามเอวตามสะโพกของผม จนผมเกือบจะหลุดขำออกมา ไหนจะเสียงครางในลำคอที่เหมือนละเมอของอีกฝ่ายอีก ทำอย่างกับไม่เคยบีบเนื้อตัวนุ่มนิ่มของคนอื่นเขาอย่างนั้นแหละ

“อ๊ะ!..”

ผมหลุดเสียงร้องออกมาเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายเริ่มซุกไซร้ใบหน้าตามลำคอและหน้าอกของผม ลมหายใจร้อนๆ เบารดที่แอ่งชีพจรของผมถี่รัว จนผมเริ่มรู้สึกร้อนตามไปด้วย ปลายลิ้นเปียกชื้นเริ่มไล่เลียไปตามลำคอของผมเรื่อยไปจนถึงหน้าอก ก่อนจะแตะลิ้นลงบนยอดอกของผมพร้อมๆ กับที่ใช้มืออีกข้างขย้ำบีบไปที่หน้าอกของผมอย่างมันส์มือ

“อ๊ะ! อ๊าー”

โดนจู่โจมกะทันหันแบบนี้ก็ทำเอาผมเผลอแอ่นหน้าอกเข้าหามือหยาบหนาและลิ้นสากเต็มที่ พร้อมกับหลุดเสียงครางออกมาอย่างชัดเจน ไม่ใช่เสียงเบาหวิวเหมือนตอนแรก

แต่อารมณ์วาบหวามที่พุ่งสูงขึ้นของผมก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อคนที่ดูดเลียบีบขย้ำหน้าอกของผมสะดุ้งตัวโหยงลุกขึ้นนั่งพรวดพราดเหมือนโดนน้ำร้อนลวก ทำให้ผมต้องลุกขึ้นมานั่งเลิกคิ้วมองอีกฝ่ายอย่างงุนงง

ในห้องที่ยังมืดสลัวทำให้มองเห็นไม่ชัดนักว่าอีกฝ่ายเป็นพี่นอร์สหรือพี่อังกา แต่แสงอันน้อยนิดจากพระจันท์ที่ส่องผ่านเข้ามาทางกระจกก็พอทำให้เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายนิดหน่อย

เห็นแวบแรกผมคิดว่าเป็นพี่นอร์สซะอีก แต่พอมองดูดีๆ บวกกับท่าทางของอีกฝ่ายที่เบิกตากว้าง อ้าปากค้างอย่างกับเห็นผี ทำให้ผมแน่ใจว่าคนที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่พี่นอร์สแน่นอน!

ไม่มีทางที่หัวหน้าหมู่บ้านอย่างพี่นอร์สจะทำหน้าตาท่าทางตลกแบบนี้!



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}