สวนผัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Mission2...เริ่มปฏิบัติการจีบ

ชื่อตอน : Mission2...เริ่มปฏิบัติการจีบ

คำค้น : จีบ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2561 17:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Mission2...เริ่มปฏิบัติการจีบ
แบบอักษร

"ขี้เหร่แล้วไง?เร้าใจก็แล้วกัน"

(ที่มารูป:Google.com)​

~ไอ้หนุ่มดอยเต่า มันเศร้าหัวใจ๋ กิ๊ดมากิ๊ดไปมันน้อยใจ๋แต๊เล่า~

โอ้ยยยยใครโทรมาแต่ว่ะเนี่ยคนจะนอนกว่าเมื่อคืนจะนอนหลับตั้งนานเพราะมั่วแต่คิดเรื่องของกันนาร์เห้อออ...ฉันจะจีบกันนาร์ยังไงดีนะ เอ้อ!ลืมรับโทรศัพท์

"ฮัลโหลลล~ครายยย?"ฉันโทรศัพท์เสียงยานไปดาวอังคารนู้นนใครโทรวะวุ้ย

"นี่มึงยังไม่ตื่นอีกหรอ?อีฟาร์"เสียงนี้ของไอ้วินนี่หว่า

"อืมมีอะไร?"ฉันถามมันกลับ

"มีอะไร?มึงถามมาได้นะว่ามีอะไร?มีเรียนไงอีโง่!!มึงรีบตื่นไปอาบน้ำเดียวนี้เลยนะย่ะ!!"มันพูดด้วยความโมโห

"เออ!!กูลืมเดียวกูไปอาบน้ำแปป แค่นี้นะ"ติ๊ด!!ฉันวางสายจากมันแล้วรีบลุกจากที่นอนเพื่อไปอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียนแล้วสายตาฉันก็เหลือมไปเห็นนาฬิกาซึ่งมันกำลังบอกว่าฉันโคตรสาย

"เหี้ยยย!!8.45"แม่งงมีเรียนตอน 9.30 น.รีบๆฉันใช้เวลาในการอาบน้ำไม่ถึง 10 นาทีคนอะไรโคตรเก่งอ่ะ ฉันใช้เวลาแต่งตัวไม่ถึง 5 นาทีเพราะฉันแค่ใส่ชุดนักศึกษาก็ไปได้แล้วไม่ได้แต่งหน้าทำผมเหมือนผู้หญิงคนอื่นขี้เกียจแบบนี่ล่ะมั้งกันนาร์ถึงบอกว่าทุเรสอ่ะ เห้อออ... แล้วฉันก็รีบไปป้ายรถเมย์ดีนะที่นั่งรถเมย์แค่ป้ายเดียวก็ถึงมหาลัย ถ้าถามว่าทำไมเอารถไปบอกเลยว่า ไม่มีรถ!! ล้อเล่นขี้เกียจขับรถก็ติดจะตายกรุงเทพนี่เนอะ แถมนั่งรถเมย์ประหยัดกว่าตั้งเยอะ โอะ!รถเมย์มาพอดีไปก่อนนะเจอกันที่มหาลัย

ณ มหาวิทยาลัย  GU  เวลา 9.25 น.

ตึก!ตึก!ตึก!

"อีฟาร์ทางนี้โว้ยย"นั่นมันเสียงวินนี่เรียกฉันนี่นา

"เออๆมาแล้วโว้ย"ฉันตอบมันเสียงดังลั่นคณะอ่อฉันลืมบอกตอนนี้ฉันน่ะกำลังเรียนคณะสถาปัตอยู่เก่งใช่มะล่าฮ่าๆๆ แต่งานโคตรเยอะเลยขอบอก

"เกือบไม่ทันละมึง"ยัยปาล์มบ่น

"เออๆก็มาทันแล้วนี้ไง ไปๆเข้าเรียนกัน"

หมดชั่วเรียน 12.00

"โอ้ยยยกว่าจะหมดเวลาทรมารชิบ!แถมอาจารย์ย่าแม่งสั่งงานเพิ่มอีก"พอออกมาจากห้องเรียนวินนี่ก็ทำการบ่นอาจารย์ย่าทันที ถ้าถามว่าทำไมเรียกอาจารย์ย่าก็เพราะว่าแกอ่ะเกษียณอายุไปแล้วแต่ยังสอนอยู่อ่ะดิอายุก็หกสิบกว่าๆและน่าจะพักอยู่บ้านให้ลูกหลานเลี้ยงโน้นแถมขี้บ่นๆๆๆงานก็เยอะอีกต่างหาก เซ็งวุ้ยย!!

“มึงจะบ่นอะไรหนักหนาว่ะอีวินนี่ มึงไม่ได้ๆงานคนเดียวนะพวกกูก็ได้ อีตุ๊ด!”ยัยปาล์มด่าไอ้วินนี่สองคนเนี่ยทะเลาะกันประจำแต่ก็รักกันอ่ะนะ

“เอ้า!กูก็บ่นเฉยๆมั้ยล่ะ?”วินนี่เถียงกลับ

“แล้วมึงจะบ่นทำไม?รำคาญญ!!!”ยัยปาล์มโต้กลับแบบไม่ยอมกัน เห้ออออ

“พอ!หยุด!! วันนี้กูจะได้จีบกันนาร์ไหม?ทะเลาะกันอยู่ได้”ฉันบ่นพวกมัน

“เออๆก็ได้ แต่ก่อนอื่นมึงต้องไปเสริมสวยก่อน”วินนี่บอก แต่...เสริมสวยหรอ?ไม่เอาหรอกฉันอยากให้กันนาร์ชอบที่ฉันเป็นฉันมากกว่า

“ไม่เอาอ่ะ ฉันอยากให้กันนาร์ชอบที่ฉันเป็นฉันอ่ะ”ฉันบอกพวกมันตามที่คิด

“เอาจริงหรอมึง?”ยัยปาล์มถามเพื่อความแน่ใจ

“นั่นดิ! ในเมื่อมันว่ามึงไม่สวยมึงก็แต่งตัวสวยให้มันเสียดายไง”วินนี่เสริม

“อืม!กูเอาจริงกูอยากให้กันนาร์ชอบที่กูเป็นแบบนี้ถ้ากูเสริมสวยไปแล้วกันนาร์ชอบกูก็แปลว่ามันชอบกูที่หน้าตา แล้วถ้าวันหนึ่งกูไม่แต่งตัวแล้วกันนาร์ไมม่ชอบกูแล้วล่ะ นั่นแปลว่ากันนาร์ไม่ได้ชอบกูที่จิตใจแต่เป็นหน้าตาที่กูปรุงแต่งขึ้นมา ถ้าอย่างนั้นกูคงเสียใจมากๆเลยว่ะที่กันนาร์ชอบกูเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก”ฉันบอกพวกมันยาวเหยียบเป็นกิโล

“ก็ได้ๆพูดซะยาวเลยมึงแต่ก็ดีเหมือนกันจะได้วัดใจกันไปเลย!!หึ”วินนี่ตอบ

“แล้วเที่ยงนี้เอาไง?”ยัยปาล์มถามพวกฉัน อืม...เอาไงหรอ?ก็ต้อง...

“ไปโรงอาหารกลางที่กันนาร์ชอบไปสิ!!!!”ฉันตอบมันไป แล้วเจอกันนะกันนาร์ที่รักของฉันนนน

ณ โรงอาหารกลาง เวลา 12.15 น.

ตอนนี้พวกฉันก็มาถึงโรงอาหารกลางเรียบร้อยแล้ว แล้วก็กำลังมองหากันนาร์ที่รักของฉันอยู่แต่โรงอาหารกลางคนเยอะชิบ!ที่จริงแต่ละคณะก็มีโรงอาหารให้นะทำไมไม่กินคณะตัวเองกันว่ะ แต่โรงอาหารกลางเนี่ยคือทุกคณะต้องได้มาเจอกันและกันนาร์ก็ชอบมากินข้าวที่นี่ด้วย ชิ! มาดูสวยๆล่ะสิหมั่นไส้ว่าแล้วก็มองหากันนาร์ดีกว่าอยู่ไหนหน่า~โอ๊ะ!!อยู่นั่นไง เขานั่งอยู่กับเพื่อนอีก 3 คนคนที่ด่าฉันนั่นแหละสมแล้วที่เป็นเพื่อนกัน เหอะๆปากจัดเหมือนกันเดะ

 “กูเจอแล้ว! กูไปหากันนาร์ก่อนนะ”ฉันบอกพวกมันสองคนแล้ววิ่งออกมาเลยเพื่อไปหากันนาร์ที่โต๊ะของเขากับเพื่อนโดยไม่ฟังเสียงร้องของเพื่อนฉันเรียกไล่หลัง

  “เห้!!/อีฟาร์เดียว!!”เสียงของยัยปาล์มกับไอ้วินนี่ดังพร้อมกัน ฉันไม่ฟังแล้วรีบวิ่งมาที่โต๊ะ แหะๆๆๆเหนื่อยชะมัด ฉันยืนหอบอยู่ข้างโต๊ะพวกเขาแล้วพวกเขาก็เงยหน้าขึ้นมาเพื่อมองหน้าฉันประมาณว่าหมาที่ไหนมาหอบแถวนี้

   “เฮ้ย!!นี่มันผู้หญิงที่บอกชอบไอ้กันเมื่อวานนี่หว่า”เพื่อนคนหนึ่งของกันนาร์พูดขึ้น

 กลุ่มของกันนาร์มีอยู่ 4 คนรวมกันนาร์ด้วยมีชื่อแก๊งค์เท่ๆด้วยนะชื่อว่า ‘The One’ประมาณที่หนึ่งอะไรประมาณนั้นล่ะมั้ง ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพื่อนเขาชื่ออะไร แหะๆ เพราะฉันสนใจแต่กันนาร์นี่น่า ถ้าถามเรื่องของกันนาร์ฉันหมดแหละ อิอิ แต่เดียวเพื่อนกันนาร์คงได้รู้จักแล้วแหละ

  “ชะใช่ฉันเอง สวัสดี สวัสดีนะกันนาร์”ฉันพูดกับเพื่อนกันนาร์แล้วหันไปพูดกับกันนาร์พร้อมรอยยิ้มไปให้แต่เขากลับเมินหน้าหนีซะงั้น เหอะ!อย่าให้ทีฉันบ้างแล้วกัน ชิ!

   “มีอะไร?ฉันว่าฉันพูดกับเธอไปแล้วนะว่าฉันไม่ชอบเธอ”กันนาร์พูดกับเสียงเรียบจนดูน่ากลัว ฉันหายใจเข้าลึกๆเพื่อเรียกกำลังใจแล้วมองหายัยสองตัวนั้นเพื่อเพิ่มกำลังใจฉันก็เห็นพวกมันนั่งอยู่ด้ายหลังของพวกเขาซึ่งเป็นด้านหน้าของฉันพวกมันชูมือสองนิ้วให้ฉันพร้อมกับทำปากว่า ‘สู้ๆน่ะ’ มาให้ ฉันหายใจเข้าอีกครั้งก่อนพูดว่า

  “ฉันชอบนาย!แล้วฉันก็จะจีบนายด้วย! กันนาร์!!”ฉันบอกกันนาร์เสียงดังพร้อมมองหน้ากันนาร์จนคนในโรงอาหารเริ่มมองและให้ความสนใจ

   “ว้าววว!!ฉันชอบเธอว่ะไม่สวยแถมมั่นใจฮ่าๆๆฉันชื่อ อชิ นะแล้วเธอล่ะชื่ออะไรฉันจำไม่ได้”อชิพูดกับพร้อมกับหัวเราะอย่างกับเรื่องตลกแต่ชั่งเถอะ

            “อ๋อ!ฉันชื่อฟาริดา แต่จะเรียกสั้นๆว่าฟาร์เฉยๆก็ได”ฉันตอบอชิแต่มองหน้ากันนาร์

            “โอเค!ฟาริดาฉันเป็นกำลังใจให้นะ ฮ่าๆๆฉันชื่อ ภีมนะ ฉันไม่ชอยค่อยชอบคนขี้เหร่เท่าไรแต่กับเธอฉันชอบว่ะ มั่นหน้าดีฮ่าๆๆสู้ๆล่ะจีบไอ้กันน์ให้ติดนะ”หมอนั่นพูดจบแล้วยิ้มให้ฉันเหมือนจะให้กำลังใจดีนะแต่ปากร้ายชะมัด

            “ไอ้ภีม!!!”กันนาร์เรียกภีมเสียงดังที่เขาให้กำลังใจให้จีบกันนาร์ติด

            “หึหึ!”เสียงผู้ชายอีกคนที่นั่งข้างกันขำเบาจนฉันหันไปมองด้วยความสงสัย

            “มองอะไร?อยากตายหรอว่ะ!!?”เขาถามฉันเสียงดัง แม่งงงโคตรโหดเลยว่ะน่ากลัวอ่าาา T.T

            “ปะเปล่ามะไม่มีอะไร”ฉันตอบเสียงสั่น

            “ไอ้ดาต้ามึงจะตะโกนทำไม เห็นไหมฟาร์ตกใจเหมือนแล้วเนี่ยย”อชิหันไปดุดาต้า อ๋อออชื่อดาต้าสินะ โหดชะมัดบอกเลยถ้าไม่จำเป็นจะไม่เข้าใกล้โดยเด็ดขาด!!

            “ชั่งแม่งสิ!!ไม่ใช่แม่กูนิ เหอะ!”ดาต้าตอบอชิแต่มองหน้าฉันแม่งโคตรเถื่อนน!!

            “เห้อออ...ขอโทษแทนมันด้วยนะฟาร์”อชิบอกฉันพร้อมรอยยิ้มกลุ่มดีสุดน่าจะเป็นอชินี่แหละ

            “ไม่เป็นไร”ฉันตอบพร้อมกัยยิ้มกลับให้อชิ

            “นี่!!เมื่อไรเธอจะไปว่ะรำคาญลูกตา”กันนาร์ตะโกนไล่ฉันเหอะ ขอบอกไม่ไปง่ายๆหรอกโว้ยยยย

            “ฉันไม่ไป!!ก็บอกแล้วว่าจะมาจีบ ยังไม่ทันจีบเลยไล่ซะแหละที่รัก>.<”ฉันตอบกันนาร์เสียงดังพร้อมเขินที่ตัวเองเรียกกันนาร์ว่าที่รัก อร๊ายยย>.<เขินอ่ะ

            “ใครที่รักเธอ!!ยัยขี้เหร่”เจ็บจี๊ดเลยขี้เหร่หรอ?เชอะขี้เหร่แล้วไงว่ะ

            “ขี้เหร่แล้วไง?เร้าใจก็แล้วกัน!!” อร๊ายยยยพูดอะไรออกไปว่ะเขิน

            “ถุ้ยย!!อย่างเธอเนี่ยนะยัยขี้เหร่เร้าใจ?ให้ฟรียังไม่เอาเลย”กันนาร์ตอบได้เจ็บแสบมากก

            “ถ้าจะให้ฟรีก็ให้แค่นายคนเดียวนะ จุ้บๆ”ฉันตอบพร้อมขมิบตาข้างเดียวแล้วส่งจุ้บให้กันนาร์

            “นี่เธอ!! ฉันล่ะเกลียดผู้หญิงอย่างเธอจริงๆไม่มีความเป็นกุลสตรี”กันนาร์ด่าฉันแล้วทำหน้าขยะแขยง หึ้ม!!

            “ด้านได้อายอดจ้า!!แล้วระวังนะที่รักโบราณเขาว่าเกลียดได้อย่างนั้นนะจ๊ะ”ฉันตอบกลับอย่างหน้ามึนพึ่งรู้ว่าตัวเองหน้าด้านมากก็วันนี้แหละ

            “เหอะ!!ฉันเกลียดเธอแล้วก็จะไม่มีวันได้กับเธอ!!”กันนาร์ตอบโต้ด้วยความโมโหแต่ฉันชอบ อิอิ เหมือนโรคจิตเลยว่ะฉัน

            “ใช่!!นายไม่ได้ฉันแต่...ฉันได้นายแน่!!ฮ่าๆๆ”ฉันตอบด้วยท่าทางกวนประสาท

            “ยัย...!!!”กันนาร์ลุกขึ้นมาเพื่อจะมากระชากแขนฉันด้วยความโมโหจนภีมกับอชิต้องช่วยกันเข้ามาห้ามเพื่อนฉันก็วิ่งเข้ามาหาด้วยเหมือนกัน ส่วนดาต้าน่ะหรอ?นั่งกินข้าวเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            “ใจเย็นน่าไอ้กันน์”อชิเรียกเตือนสติกันนาร์

            “มึงก็ดูยัยนั่นดิ แม่งง!!”กันนาร์พูดด้วยท่าทางโมโห

            “แม่ง?แม่งงงอะไรหรอ?แม่งน่ารักอ่ะดิ>.<”ฉันถามด้วยท่าทางเขินอายบิดไปมาจนจะม้วนเป็นปาท่องโกแหละเนี่ยยยย

            “ยัยบ้า..!!!”กันนาร์ตะโกนเสียงดัง

            “พอๆฟาร์วันพอแค่นี้แหละก่อนที่ไอ้กันน์มันจะฆ่าเธอ”ภีมบอกด้วยท่าทางจริงจัง

            “นั่นดิมึง วันพอก่อนเหอะ”ยัยปาล์มพูดกับฉัน

            “เห้ออ...ก็ได้”ฉันพูดกับพวกมันแล้วหันมาบอกกับกันนาร์ว่า

            “ตัวเอง...วันนี้เค้ากลับก่อนนะแล้วอย่าคิดถึงมากเค้าล่ะ เป็นห่วงจุ้บๆ”ฉันพูดจบก็รีบวิ่งออกมาเลยเพราะเดียวกันนาร์จะอารวาดเอาแต่ก็ไม่วายมีเสียงกันนนาร์ตะโกนตามว่า

            “ยัยบ้าไปแล้วไม่ต้องกลับมาอีกนะ รังเกียจ!!!!” แม่งงงเจ็บจี๊ดกับคำว่ารังเกียจเนี่ย เหอะรังเกียจได้รังเกียจไปจะเอามาเป็นแฟนให้ดู

            หลังจากออกมาจากโรงอาหารกลางแล้วพวกเราก็ไปกินข้าวที่ห้างเพราะยังไม่กินอะไรกับตั้งแต่เช้า พอกินเสร็จก็แยกย้ายกันกลับบ้านพักผ่อนเพื่อเอาไปสู้กับกันนาร์ต่อ สู้โว้ยยยยย ฟาริดา!!!


ไรต์:หื้ม!!!กันนาร์ปากร้ายมากกกกแล้วอย่างนี้ฟาริดาของเราจะทนได้ซักเท่ารไรนะ?เป็นกำลังให้ฟาริดาด้วยนะคะ


ความคิดเห็น