Waterbee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 20k

ความคิดเห็น : 77

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2561 12:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.21
แบบอักษร

หลังจากวันที่เค้ามาง้อฉัน เค้าอยู่ที่นี่หนึ่งอาทิตย์แล้วไม่ยอมกลับห้องตัวเองจะกลับแค่ไปเอาของแล้วก็มา ฉันพูดเล่นๆใส่เค้าว่าถ้าไม่อยู่ก็ขายเค้าก็จะขายจริงๆชะอย่างนั้น แต่ฉันก็ห้ามเค้าไว้เกือบตายเพราะปากแล้วไหมละ

“ไอซ์” เค้าเดินมานั่งลงข้างฉันที่โซฟาหน้าทีวี

“ค่ะ”

“พี่ว่านี่ก็นานแล้วนะ ตอนนี้ไอซ์คิดยังไงกับพี่อะ เรากับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม” เค้ามองหน้าฉันรอคำตอบ

“ไอซ์ว่า.....มันยังเร็วเกินไป” ฉันตอบเค้าไปยอมรับเลยว่าฉันอยากกลับไปเป็นแบบนั้น แต่ฉันยังไม่มั่นใจในตัวเค้าและมีอีกหลายอย่างที่ฉันต้องทำ.....

“มันไม่เร็วเกินไปหรอกไอซ์ พี่สัญญาพี่จะดูแลไอซ์จะไม่ทำให้ไอซ์เสียใจอีก เรื่องที่ผ่านมาพี่ขอโทษพี่รู้สึกผิดแล้วจริงๆ”

“ไม่..ไอซ์ยังไม่พร้อม”

“ไม่พร้อม? ไม่พร้อมหรือเพราะไอ้ปีเตอร์นั้น!!”

“ปีเตอร์เป็นเพื่อนไอซ์”

“เพื่อน? เพื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยกันสองคน เพื่อนที่คอมเมนท์หวานๆด้วยกันนะหรอ จะใส่ใจลายละเอียดมากไปมั่ง”

“ถ้าไม่เชื่อใจกันก็ไม่ต้องมาคุยกัน”

“พี่ไม่ได้ไม่เชื่อไอซ์ แต่พี่ไม่เชื่อใจไอ้น้่น”

“พูดอะไรให้เกียรติปีเตอร์เค้าด้วย”

“อ้อ...นี่ปกป้องมันงั้นสิ ได้กันไปกี่น้ำแล้วละ”

เพี๊ยะ..!

“หนูไม่คิดเลยนะว่าจะมีใครดูถูกหนูได้ขนาดนี้ จะบอกอะไรให้นะ ปีเตอร์ถ้าเค้าขอหนูก็จะให้ เพราะเค้าคือคนที่คอยอยู่เคียงข้างหนูในวันที่หนูไม่มีใคร ให้กำลังใจหนู คอยช่วยเหลือหนู ในวันที่ไอ้หน้าตัวเมียมันไม่เห็นค่าในตัวหนูไง..!!!!” มันกำลังจะดีอยู่เเล้วเชียว

“จริงสิ...พี่มันไอ้หน้าตัวเมียทำร้ายความรู้สึกของหนู ขอให้มีความสุขกับมันมากๆนะ” พอเค้าพูดจบเค้าก็เดินออกจากห้องไป ปล่อยให้ฉันนั่งอยู่คนเดียว

“ฮึก....ฮึอๆ....ไหนว่าจะไม่ทำให้เสียใจไง..ไอ้คนผิดสัญญา ฮึอๆ....”

ฉันนั่งอยู่ที่เดิมไม่ลุกไปไหนมองไปที่ประตูหวังว่าเค้าจะกลับมา แต่ผ่านไปหลายชั่วโมงก็ไม่มีท่าทีว่าเค้าจะกลับมา เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นฉันกดรับสายไม่ได้พูดทักทายอะไร หรอแค่คนโทรมาพูด

(นี่!!! ฉันอุตส่าห์โทรหานะยะไม่พูดทักทายสักคำ)

“ว่ามา..”

(ฉันกำลังจะขึ้นเครื่องบินไปไทยนะ เย็นมารับด้วย)

“เอ่อ”

(ไม่ตื่นเต้นอะไรเลย?)

“ทำไมต้องตื่นเต้น”

(อย่าให้เจอหน้านะเดี๋ยวตบปากแตก)

“พูดมาก แค่นี้นะ”

(ยะ...!!มารับด้วยอย่าลืม)

“เอ่อ..!!”



สนามบิน

“ที่รักกกกกกกกก” มันวิ่งมากอดฉัน

“ที่รักพ่องงง...” ฉันพูดใส่มัน

“หยาบคาย”

“เอ่อ”

“แกเป็นไรวะ ตั้งแต่เมื่อเช้าที่โทรไปละ”

“คนสวย”

“==จริงจัง”

“เอ่ออออ เดี๋ยวเล่าให้ฟังไปกินเข้าก่อนหิ้ว”

“เคๆ”

“มึงเลี้ยงด้วย”

“อี่นี่..เป็นเจ้าบ้านแท้ๆ”

“ก็แท้ๆเลยไง...”

“กูละเหนื่อยกับมึงจริงๆ” จากนั้นเราสองคนก็เดินลากกระเป๋าไปขึ้นรถ ก็ขับมากินข้าวกันสองคนที่ห้าง

สงสัยใช่ไหมว่ามันเป็นใครมันชื่อคิมเป็นผู้ชายแต่เป็นเพื่อนสาวฉันฮาๆ แต่มันไม่ได้ออกแนวแบบแต่งตัวผู้หญิงหรอกนะ พูดง่ายคือเป็นเกย์นั้นและสไตล์ก็จะแบบผู้ชายๆ คนอื่นเลยดูไม่ออกมันจะแสดงตัวเองออกมาเฉพาะตอนอยู่กับคนสนิทเท่านั้น มันเป็นคนเกาหลีเรารู้จักกันตอนไปเรียนที่นิวยอร์กก็เลยสนิทกัน นอกจากปีเตอร์ก็มีคิมนี่และเป็นเพื่อน คิมเติบโตในครอบครัวที่มีหน้าตาทางสังคมเรียกง่ายๆรวยนั้นแหละ เรื่องที่มันเป็นส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้เพราะมันเป็นลูกชายคนเดียวเลยเป็นความหวังของครอบครัวมาก มันเลยไม่อยากบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้

“เล่ามาดิ” พอสั่งอาหารมันก็ถามเรื่องนั้นทันที

“ขี้เสือกจังนะมึง” จากนั้นฉันก็เล่าเรื่องทังหมดให้มันฟัง เราไม่ค่อยมีอะไรปิดบังกันหรอก ถ้ามีฝ่ายหนึ่งถามค่อยบอกถ้าไม่ถามก็ไม่บอกแค่นั้น

“ผัวมึงนี่ดูรักมึงมากนะ”

“ไม่หรอก”

“แต่ที่มันพูดมันทำอย่างนั้นก็เพราะห่วงมึงเว้ย แต่คำพูดโคตรทำร้ายจิตใจมึงเลยวะ”

“เอ่อเสียความรู้สึกมาก กูเกือบจะให้อภัยเค้าแล้วเชียว”

“ใจง่ายเนอะมึงอะ”

“เอ้า..!!ก็กูรักของกูปะ”

“🤮” มันทำหน้าเหมือนจะอาเจียน

“-_-“

“แล้วจะเอาไงต่อ” มันถาม

“ไม่รู้อะเหมือนเค้างอนกูแต่กูก็ไม่ผิดปะ พูดใส่กูแบบนั้นอะกูก็น้อยใจอะ กูเอากับเค้าคนเดียวบอกว่ากูได้กี่น้ำกับปีเตอร์ละ”

“กูมีแผน”

“แผนอะไร”

“แก้แค้นผัวมึงไงทำให้มันหึง”

“ทำไง” จากนั้นมันก็อธิบายแผนการของมัน

“มันจะดีหรอ” ฉันถาม

“ไม่รู้ดิแต่ที่แน่ๆผัวมึงหึงมึงได้”

“แล้วแกจะไม่เป็นอะไรใช่มะ เพราะพี่มินเวลาเค้าโกรธเค้าชอบใช้แต่กำลัง”

“หมัดละสามพัน”

“ไอ้บ้า”

“มึงก็ต้องห้ามดิวะถ้าถึงตอนที่มันจะมาต่อยกูอะ”

“ก็ได้ถ้าทำแล้วมันดีอย่างที่มึงพูด”

“แน่นอนสิ” จากนั้นเราสองก็ทานอาหารกันคุยกันไป แผนการของมันก็คือให้ ทำเหมือนว่าฉันไม่สนใจเค้าแล้วโดยที่ทำเหมือนคิมเป็นผู้ชายคนใหม่ของฉัน เพราะถ้างอนแล้วไม่มีใครง้อแล้วจะงอนไปทำไหม


Instagram

image

Icemm: ยินดีต้อนรับนะคะ☺️

Mink.ky: ใคร?

Vivivian: who?

Mminn: 🖕🏻🖕🏻🔪🔪


พออัพได้ไม่นานเค้าก็มาคอมเมนท์ฉันหั้นไปมองหน้าคิม

“ต้องการให้มันเป็นแบบนั้นและ”

“มันจะไม่ทำให้แย่ลงใช่ไหม”

“รอๆดูไปก่อน มึงก็ต้องทำเหมือนไม่สนใจมันด้วยอย่าใจอ่อนง่ายๆเหมือนอย่างเคยผู้ชายเค้าจะไม่เห็นค่ากับสิ่งที่มันได้มาง่ายๆเจ้าใจ้...”

“ค่าาาาาพ่อ”

-Line group-

Mink: ใคร?!!! บอกมา

Vivian: ไม่กลัวตาย?

Ice: ปากหมา..-_-

Vivian: พูดจริงอะ

จากนั้นฉันก็พิมพ์ยาวเล่าเรื่องทั้งหมดพร้อมแผนการที่จะเอาคืน สองคนนั้นก็เห็นดีเห็นงามยอมช่วยด้วยแหละ


-Min-

min: อยู่ไหน

ice: อยู่ไหนก็ช่าง

min: มึงอย่ามากวนประสาทกูนะ

ice: กูจะอยู่ที่ไหนก็เรื่องของกูดิมึงมีสิทธิ์อะไร

min: อยู่กับใครแล้วไอ้นั้นเป็นใคร

ice: สนใจด้วยหรอ

📞สายเรียกเข้าจากเค้า คิมบอกให้รับไปเลย

(มึงอยู่ไหนไอซ์ อย่าให้กูโมโหนะ!!!) น้ำเสียงดูก็รู้เลย กูตายแน่ มันดีจริงๆใช่ไหมไอ้แผนการนี่เนี่ย

“เอาไงดี...” ฉันเอามือปิดลำโพงไว้หั้นไปกระชิบกับคิม

“พูดๆไปเลย เอายังก็ได้”

(ไอซ์!!ตอบดิวะ) เสียงตะโกนของเค้า คอแตกยังนั้นนะ

“อยู่ไหนก็ช่างชิ ตอนออกไปไม่เห็นสนใจจะมาอยากรู้ทำไมตอนนี้”

(ไอซ์...) เสียงเค้าเริ่มอ่อนลงนิดหน่อย ย้ำว่านิดหน่อย

“จำชื่อตัวเองได้ไม่ต้องเรียกช้ำ”

(โอเคๆ.....ยอมแล้วยอมแล้ว...แค่อยากรู้ว่าตอนนี้ไอซ์อยู่ไหนค่ะ) เปลี่ยนอารมณ์เก่งหยิ่งกว่ากิ้งก่า

“ ....ไอซ์ครับ...คุยกับใครอยู่...” อยู่คิมก็พูดขึ้นฉันตกใจรีบเอามือปิดลำโพงโทรศัพท์ ฉันหั้นไปมองหน้าเค้าแสดงสีหน้าออกมาเพื่อถามว่าเค้าจะทำอะไร

(นั้นเสียงใคร..?!)

“เปล่านิ...มะ..ไม่มี” ฉันพูดติดๆขัดๆ

“ไอซ์ครับ...มาทานข้าวได้แล้วคุยกับผู้ชายคนอื่นอยู่หรอ” จ้าาาาคิมตีบทแตกมาก จากนั้นคิมก็แย่งโทรศัพท์ฉันไปกดตัดสายพี่มิน

“นี่.!!! พูดอย่างนั้นทำไม” ฉันโวยวายใส่คิมที่ทำหน้าตาเฉยไม่สนใจ

“เถอะน่าาา..”

“นายนี่นะถ้ามันแย่กว่าเดิมนะ นายตายแน่..!!เค้าหยิ่งโมโหร้ายอยู่ด้วย ฉันจะรับมือได้ไหมละเนี่ย”

“ไม่ได้รับมือหรอก”

“หมายความว่าอะไร” ฉันถามงงๆ

“รับอย่างอื่นมากกว่า” คิมมันพูดแล้วมันก็ยิม ฉันก็งงอะไรวะ รับอย่างอื่นคืออะไร พอคิดไปคิดมา....-_-

“ไอ้บ้า..!!!”

“เอ้า..ก็จริง”

“นี่แกคิดจะช่วยจริงๆใช่ปะหรืออะไรเนี่ย” ฉันทำหน้าเหนื่อยใจ

“ช่วย ช่วยให้สมหวังไง เรื่องแบบนี้มันปกติจะตายไป ถ้ามันคิดจะทำรุนแรงกับมึง ก็ใช้มานยาหญิงสิยากอะไร”

“พูดง่ายสิ ตอนเค้าโกรธนะกูจะพูดจะทำอะไรเค้าก็ไม่สนทั้งนั้นแหละ กะจะเสียบกูอย่างเดียว”

“ฮาๆ แล้วไปทำอี่ท่าไหนละถึงเป็นงั้น”

“กูก็แค่ไปเดินเล่นกับปีเตอร์แค่นั้นเอง”

“สมน้ำหน้า”

“ไอ้นี่!!” ขณะที่เราคุยกันก็มีสายเรียกจากโทรศัพท์ของคิม

“เดี๋ยวไปรับโทรศัพท์ก่อนนะ”

“เค” จากนั้นคิมก็ออกไปรับโทรข้างนอก โทรศัพท์คิมก็ปิดเครื่องไปละไม่ให้เปิด ฉันก็เปิดคอมมาเล่นเกมส์ คิมคุยโทรศัพท์ไม่นานก็เดินเข้ามา

“ไอซ์ไปสนามแข่งรถกับกูไหม เพื่อนกูโทรมาชวนวะ”

“แกแข่งหรอ?”

“น่าจะนะ แต่ไม่รู้จะว่างหรือเปล่าคนเยอะตลอด

“อ้อ..ไปสิอยู่คนเดียวก็เบื่อๆ”



อีกฝากหนึ่ง


“แม่งเอ้ย...!!!!” ผมปาโทรศัพท์ใส่กำแพงด้วยความโมโห หลังจากสายไอซ์ตัดไป

“อ้าว...ไอ้เหีย..นี่กูตกใจหมดไปอะไรของมึงเนี่ยหะ?” เสียงไอ้ทีที่ยืนมองกระจกที่สามารถเห็นสนามแข่งได้แบบชัดๆ

“กูอารมณ์ไม่ดี”

“มีอะไรทำให้มึงกล้าปาโทรศัพท์ทิ้งทั้งๆที่มึงพึงจะเปลี่ยนเครื่องใหม่ไปเมื่อวันก่อน”

“ก็ไอซ์ดิแม่ง..!!ถ่ายรูปกับไอ้เหียไหนก็ไม่รู้ตัวติดกันตายห่า”

“แล้วก่อนหน้านี้ผิดใจกันมาก่อนป่าว” ไอ้คริสที่นั่งเงียบตั้งนานพูดขึ้น

“ก็นิดหน่อย”

“แน่ใจ?” ไอ้ทีว่า

“ไม่ค่อย” ผมตอบ

“นั้นไงกูว่าละ ไอซ์เป็นคนน่ารักนะนิสัยดีไม่ทำอะไรลับหลังมึงหรอก นอกจากเค้าแค่ประชดมึง”

“จริงหรอวะ” ผมถาม

“แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่ามึงไปทำอะไรไว้นั้นแหละ” ไอ้ทีพูด

“กูก็แค่พูดไม่ดีกับเค้าแค่นั้น”

“แล้วไอ้ที่แค่นั้นของแกพูดว่าอะไร”

“กูก็แค่พูดว่า......” ผมเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกมันฟัง

“ไอ้สัส...!!!มึงโคตรปากหมาเลย ควายล้วนๆมึงอะ” ไอ้ทีพอฟังผมพูดจบก็ใส่เป็นชุดเลย

“ก็กูโมโหปะว่ะ”

“ถึงโมโหแค่ไหนมึงก็ไม่ควรพูดแบบนั้นเว้ย ผู้หญิงเค้าคิดมากขี้น้อยใจสุดๆ จากเดิมที่ยังไม่ดีอยู่แล้วมึงหยิ่งทำให้แย่ลง กูละเหนื่อยใจกับมึงจริงๆ” ไอ้ทีพูด

“นี่กูผิดใช่ป่ะ” ผมถามย้ำ

“เอ่อเต็มประตูเลย”

“กูต้องง้อเค้ายังไง”

“คิดเองทีทำให้เค้าเสียใจนี่เก่งนัก” พอไอ้ทีสวดผมเสร็จผมก็เดินออกมาสูบบุหรี่อยู่ข้างนอกคิดถึงเรื่องเมื่อเช้า ผมผิดจริงๆนั้นแหละก็ผมทำตัวแบบนี้เค้าจะไปเชื่อใจผมได้ไง

“เฮียมายืนทำไรคนเดียวเนี่ย” เสียงไอ้เอสที่เดินมาทัก

“มีตาก็มองเองดิ”

“พูดเเบบนี้อารมณ์เสียมาละสิเนี่ย” ผมไม่ตอบหั้นหน้าไปทางระเบียงข้างล่างเป็นสนามแข่ง มีคนมากมายเริ่มทยอยเข้ามาในสนามเพราะวันนี้มีนัดแข่งสำคัญชิงเงินรางวัลสามแสน

“วันนี้เฮียลงแข่งป่าวเห็นมีหญิงเเจ่มๆแถมมาด้วยนะเฮียไม่สนหรอ”

“หญิงที่ไหนไอ้คริสว่ามีแต่เงินไม่ใช่หรอ”

“ก็ไม่เชิงแล้วแต่คู่แข่งนะ”

“หรอ”

“สนใจอะดิ”

“ไม่อะ” ผมว่าอย่างไม่สนใจไร้สาระสูบบุหรี่ต่อ

“ทะเลาะกับเจ้มาหรอ”

“รู้?”

“ก็เห็นเจ้มากับผู้ชายที่ไหนไม่รู้เจอกันที่ลานจอดรถเมื่อกี่”

“อืม....แกว่าอะไรนะ!!!!”

“เจ้มา” มันตอบอย่างงงๆ

“ตอนนี้อยู่ไหน”

“ไม่รู้อะ ในสนามมั้ง”

“ไอ้ควายไม่บอกกูตั้งนานวะ”

“อ้าวเฮีย....จะไปไหน” ผมเดินออกมาไม่สนใจมันอีก เมื่อกี้มันบอกว่าไอซ์มาที่นี่กับผู้ชาย ต้องใช่ไอ้ที่ถ่ายรูปด้วยกันแน่ๆ เจอนะพ่อจะจับกดเลย😠 หรือจะกายไปหมาหงอย


อีกฝั่ง

“กินอะไรไหมแก” คิมถาม

“ไม่อะไม่ค่อยหิว”

“เค”

“แล้วแกมาที่นี่ทำไมแกจะแข่งรถหรอ”

“เปล่าแค่มาดูเพื่อน”

“เพื่อนหรือใครค่ะ” ฉันพูดอย่างรู้ทัน

“เอ่อน่า....มันซับซ้อน” มันตอบปัดๆ “ถ้าไม่กินอะไรเราไปหาเพื่อนกูกันเถอะ” มันว่าพร้อมจูงแขนฉันไป พอฉันเดินไปได้ไม่นานก็เหมือนคุ้นๆว่าเป็นไอ้เอส

“เดี๋ยวคิม...ฉันเห็นเอสนะแกจะเดินไปทางไหนหรอ”

“อ้อ..ตรงนั้นนะ” มันชี้ไปที่กลุ่มผู้ชายสองสามคนที่ยืนคุยกันอยู่ข้างรถ

“เดี๋ยวฉันตามไปนะ”

“เคๆ” จากนั้นเราก็แยกกัน ฉันเดินไปทางที่เอสเดินผ่านไปเมื่อกี้เเต่เดิน เดินไปได้ไม่กี่ก้าว

“ว้าย...!!!” ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจมีคนดึงฉันเข้าไปในห้องๆหนึ่งพอตั้งสติได้ฉันก็หั้นไปมองคนที่พาฉันมา

“พี่มิน”

“จำผัวได้ด้วยหรอ”

“ก็แค่จำ แต่ไม่ใช่ผัวหรอก”

“ไอซ์”

“ทำไมไปไหนก็ไปสิ ลากฉันมาทำไม” ฉันพูดประชดเค้าดูเหมือนเค้าพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองอยู่

“หึ..มากับไอ้นั้นกล้ามากนะ” ฉันไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรอยู่ตอนนี้ฉันก็เริ่มหวั่นๆเหมือนกันเค้ายิ่งเดาอยากอยู่ด้วย

“ก็ไม่มีอะไรต้องกลัวนิ”

“คิดดีแล้วใช่ไหม”

“ไม่รู้สิไม่ต้องคิดด้วยซ้ำนะ”

“อย่าให้กูมีน้ำโหกับมึงมากนะไอซ์..”

“ขึ้นกูขึ้นมึงเลยหรอ...!!!”

“เอ่อ..!!!” ฉันมองหน้าเค้าแล้วหั้นหลังเดินหนีทันที

“จะไปไหนมานี่นะ” เค้ากระชากแขนฉันอย่างแรง

“เจ็บนะ!!”

“เจ็บแหละ ดีจะได้จำว่ามึงมีผัวคนเดียว มานี่!” เค้าลากฉันออกจากห้องนั้นออกมาข้างนอกเหมือนว่าจะเดินไปทางลานจอดรถ ในระหว่างทางเดินนั้นเอสเดินมาทางนี้พอดี

“เจอกันแล้วปรับความเข้าใจกันแล้วใช่ไหมเนี่ย” เอสพูด

“ช่วยด้วยเอส..” ฉันว่า

“เป็นไรเจ้” มันกำลังจะเดินมาใก้ฉัน แต่ไอ้ปากหมาขยับมากั้นสะก่อน

“มึงถอยไปกูจัดการเอง”

“เจ้ร้องไห้ด้วย เฮียทำอะไรเจ้”

“เจ้มึงงี่เง่าเอง” ไอ้ควายกล้าพูด

“เอสช่วยพี่หน่อยพี่ไม่ไปกับเค้านะ” ฉันอ้อนวอนเอส

“เดี๋ยวกูจัดการเองมึงรีบไปไม่ใช่หรอ” สองคนนี้พูดอย่างรู้ๆกันดี

“งั้นฝากเจ้ด้วยนะเฮียอย่าทำรุนแรงนะเฮีย” เอสหั้นไปพูดกับเค้าแล้วก็เดินจากไป มันทิ้งพี่มันได้ลงคอเลยไอ้นี่แล้วใครจะช่วยตรู...T.T

ตอนนี้เราสองคนนั่งอยู่บนรถไม่มีใครพูดอะไร เค้าก็ขับรถไปเรื่อยๆไม่รู้ไปไหนฉันก็ไม่อยากถาม ฉันมองไปนอกระจกรถไม่หั้นหน้าไปหาเค้า รู้สึกง่วงจัง😴😴



ไรท์ติดเรียน มาอัพถี่ๆให้เหมือนเดิมไม่ได้แล้ว แต่จะพยายามอัพเยอะกว่าที่ผ่านมา 🙏🏻🙏🏻



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น