คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 1 ความเหงาเป็นเหตุ.. 75%

ชื่อตอน : บทที่ 1 ความเหงาเป็นเหตุ.. 75%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2561 19:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 ความเหงาเป็นเหตุ.. 75%
แบบอักษร

​ร้านอาหารอิตาเลียนที่ แบรี่ พามารับประทานอาหารกันนั้น อรภา เห็นหน้าร้านว่าหรูหราแล้ว พอมาดูราคาแทบอยากจะวิ่งออกจากร้านเลยทีเดียว เพราะราคามันแพงมาก จะบอกเขาว่าไปทานร้านอื่นก็คงไม่ทันแล้ว เพราะได้พากันมานั่งที่โต๊ะกันเรียบร้อยแล้ว ‘เอาวะไอ้ภาเอ๊ย! แค่นี้จิ๊บๆ ถ้าจบจากวันนี้ก็ซื้อมาม่ามากินจนถึงสิ้นเดือนก็แล้วกัน’ อรภา คิดอยู่ในใจอย่างปลงๆ

“คุณภาจะทานอะไรครับ?” แบรี่ ละสายตาจากเมนู เงยหน้าขึ้นมาถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับตนเอง และที่เขาพึงใจมากที่ได้เห็นในตอนนี้ก็คือเจ้าลูกชายตัวน้อยของเขาติดเธอแจเลย ไม่ยอมห่างกายเธอเลยก็ว่าได้ และแถมยังเรียก ‘มัม’ ทุกคำอีกด้วย “มัมจะทานอะไรครับ” เด็กชายตัวน้อย เมื่อเห็นผู้เป็นบิดาถามผู้หญิงคนเดียวที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วยกัน ก็ถามอย่างที่บิดาถามบ้างอย่างน่าเอ็นดู

“ดีออนคุณน้าเขาไม่ใช่มัมของเรานะ” แบรี่ เมื่อได้ยินลูกชายตัวน้อยเรียกแต่อย่างนั้น จึงเอ็ดด้วยน้ำเสียงเข้มดุ เพราะกลัวว่าผู้หญิงที่เข้าต้องตาต้องใจคนนี้จะไม่พอใจเอาได้ จนลูกชายตัวน้อยเบ้ปากทำท่าจะร้องไห้ขึ้นมา “นี้มัมของดีออน นี้มันของดีออน” แล้วยื่นหน้ายื่นมือป้อมๆ เข้ามาโอบกอดเอวบางเอาไว้แน่น อรภา ทำอะไรไม่ถูกเอาเลย เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเป็นแม่คนเลย แฟนเหรอก็เคยมีนะ ตอนสมัยเรียน แต่ก็เคยแค่จับมือกัน และก็เพราะฝ่ายชายขอมีอะไรกับเธอนั้นแหละ เธอถึงได้เลิกลากันไป และไม่มีแฟนอีกเลยจนกระทั้งปัจจุบัน

“เอ่อ! ไม่เป็นไรค่ะ ให้แกเรียกอย่างนั้นก็ได้คะ ก็แค่วันนี้วันเดียวเองค่ะ” อรภา คิดว่าคงไม่เป็นไรมั้ย เพราะต่อไปก็คงไม่ได้เจอกันอีก และ ดีออน พึ่งจะเด็กอยู่เลยพอผ่านวันนี้ไปก็คงจะลืมไปเองนั้นแหละ “ไม่ร้องนะคะคนเก่ง น้องดีออนอยากจะทานอะไรคะ? ช่วยมัมเลือกอาหารหน่อยเร็ว” อรภา ก้มลงไปปลอบประโลมเด็กชายตัวน้อย ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล จนคนตัวโตที่จ้องมองดูอยู่ต้องอมยิ้ม

อรภา และ ดีออน ก้มหน้าก้มตาช่วยกันเลือกอาหารกันอยู่สักพัก พอ อรภา เงยหน้าขึ้นมาก็สบตาเข้ากับสายตาคมเข้มที่จ้องมองอยู่ก่อนแล้วอย่างจัง ซึ่งสายตานั้นราวกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านออกมา แล้วตรงมาช็อตเธอเข้าอย่างจัง จนใบหน้าร้อนผะผ่าว แดงระเรื่อขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ จึงต้องแสร้งก้มลงไปมองเมนูใหม่อีกรอบ

“คุณแม่ของน้องดีออนไปไหนซะล่ะคะ?” พอ อรภา ปรับสีหน้าและควบคุมความรู้สึกให้กลับมาเป็นปกติแล้ว จึงเงยหน้าขึ้นมาถามผู้เป็นบิดาของเด็กชายตัวน้อย อย่างสงสัยใคร่รู้ “แม่เขาเสียไปแล้วครับ” แบรี่ ตอบตามความเป็นจริงให้ อรภา ได้รับรู้ ซึ่งจริงๆ แล้ว ดีออน เป็นลูกของ แอนนา ซึ่งพี่สาวแท้ๆ ของแบรี่ แต่พอ แอนนา เสียชีวิตจากอุบัติเหตุพร้อมกับสามี เมื่อสองปีที่แล้ว แบรี่ จึงได้รับ ดีออน มาเป็นบุตรบุญธรรมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

“โอ้! ฉันเสียใจด้วยจริงๆ นะคะ” อรภา หน้าหมองลงไปในทันทีที่ได้รับรู้เรื่องราวเช่นนั้น “ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะมันก็ผ่านมาตั้งสองปีแล้ว แล้วนี้ตกลงว่าเลือกกันได้หรือยังครับ?” แบรี่ ตัดบทถามไปเรื่องการเลือกอาหาร ไม่อยากที่จะพูดเรื่องส่วนตัวเยอะ เพราะยังไม่ได้สนิทกันมากเท่าไร แต่เขาคิดว่าคงอีกไม่นานหรอก เขาจะยึดเธอผู้นี้มาเป็นแม่ของลูกของเขาให้จงได้ และจะเล่าให้เธอได้บรัฟังทุกเรื่อง หากว่าเธอต้องการจะรับรู้น่ะนะ

“เลือกได้แล้วล่ะค่ะ ฉันเอาอันนี้ค่ะ และส่วนอันนี้น้องดีออนค่ะ ไม่ทราบว่าน้องดีออนทานได้ใช่ไหมคะ? ” อรภา ชี้ไปยังเมนูอาหารที่เลือกให้คนตัวโตได้ดูตามไปด้วย และถามความเห็นจากเขาไปพร้อมๆ กันด้วย “ทานได้ครับ ของชอบเขาเลยล่ะนั้นน่ะครับ” แบรี่ ตอบรับพร้อมกับยิ้มทั้งปากและแววตา และทั้งมองไปยังใบหน้าสวยเฉี่ยวนั้น ด้วยสีหน้าและท่าทางที่พึงพอใจและชอบอกชอบใจในตัวผู้หญิงคนนี้เป็นอย่างยิ่ง และมองอย่างเปิดเผยไม่คิดจะปิดบังเลยสักนิดเดียว

น้องดีออนหนูน่ารักและเหมือนจะรู้ใจคุณพ่อด้วยนะนั้นนะ อิอิ.......... ;)

ความคิดเห็น