ตัวK

ขีดๆเขียนๆในโลกแห่งจินตนาการ

ชื่อตอน : #นครปัคซอย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 122

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2561 23:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#นครปัคซอย
แบบอักษร

                        ดินแดนพ่อมดที่ดูแลนครปัคซอยเค้าได้รู้ว่าถ้าการที่ตัวเองได้ฆ่าคนที่ตัวเองรักแล้วนำเลือดแดงจากเส้นเลือดหัวใจเอออตามามาดื่ม จะทำให้เค้ามีพละกำลัง ที่แข็งแรง และสามารถปกครองโลกมนุษย์ได้  ดินแดนจึงเรียกมอร์ฟีนสหายคนสนิทของเค้ามาปรึกษา และให้ช่วยหาคนรักของเค้าให้  ถ้าคนนั้นทำให้ดินแดนรู้สึกหลงรักได้ เค้าจะมอบรางวัลให้แก่สหายรักอย่างงาม

                “มอร์ฟีน เจ้าทำได้หรือไม่”

                “ทำได้สิ แค่หาคนมาให้ท่าน ทำไมเราจะทำไม่ได้”

                “แต่ถ้า…คนนั้นทำให้ข้ารักไม่ได้ เธอต้องฆ่าคนนั้นทิ้งซะ”

                “ไม่อยากสำหรับเราเลย”

                มอร์ฟีนเดินทางไปหลายที่หลายเมืองเพื่อหาคนมาถวายให้แก่ดินแดน แต่คนเหล่านั้นก็ไม่ได้ถูกใจพ่อมดแห่งดินแดนปักซอยแต่อย่างใด จนมอร์ฟีนได้เจอคนๆนึงที่กำลังนั่งปิ้งไก่อยู่กลางป่าคนเดียว

                “ขอโทษนะ ทำไมมาอยู่คนเดียวล่ะ”  มอร์ฟีนพูดกับคนตรงหน้าทำให้คนตรงหน้านั้นเงยหน้าขึ้นมามอง พร้อมระบายยิ้มตอบคำถาม

                “เราไม่เหลือใครแล้ว ตอนนี้แร่ร่อน….”  หนุ่มตรงหน้าพูดพร้อมระบายยิ้มออกมาจางๆ

                “ดูไม่เครียดเลยนะ”

                “ไม่มีอะไรต้องเครียด ชีวิตก็ต้องเดินต่อถูกมั้ย ?”

                “ก็ใช่….เราชื่อมอร์ฟีนนะ  ถ้าไม่มีที่ไป สนใจไปกับเรามั้ย”

                “เราชื่อิล  ก็ไม่น่าจะมีอะไรเสียหายจริงมั้ย  ถึงจะหลอกอิลไปฆ่าก็คงไม่มีอะไรจะเสียแล้ว”

                “เราไม่ฆ่าอิลหรอก”

                มอร์ฟีนพาอิลไปที่นครปัคซอย เพื่อเจอกับดินแดน ซึ่งตอนนั้นดินแดนได้รู้สึกถูกใจอิลเป็นอย่างมาก แต่ว่าด้วยเรื่องโพสิชั่น จะทำให้ อิล และ ดินแดน มีปัญหากันอยู่บ่อยครั้ง  

                “เจ้าจะยอมให้ข้าเป็นคนทำไม่ได้หรือไง”

                “ทำไมเราต้องยอม ข้าไม่ได้เป็นฝ่ายรับ”

                “ข้าเป็นคน ดูแลชีวิตให้เจ้ามีชีวิตดีขึ้นนะ อิล !”

                “แล้วยังไง…….หรอ  ท่านเป็นคนทำของท่านเอง ข้าไม่ได้ร้องขออะไรเลย”

                “ อิล !!”

                “แล้วอีกอย่าง ผมไม่ได้รักคุณด้วยซ้ำ”

                เสียงทั้งสองคนดังไปทั่วห้อง ถ้าคุณคิดว่ามันคือเสียงของบทรัก หาใช่มั้ย มันคือการโต้เถียงและทำร้ายร่างกายด้วยความหงุดหงิด ดินแดนพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ผู้ไม่เคยยอมแพ้ใคร ผู้ที่ไม่เคยแพ้ แต่กลับโดนมนุษย์คนนี้พูดจาสามหาวสี่หาวห้าหาวใส่ ในเมื่อไม่ยอมเป็นคนรัก ก็ไม่จำเป็นจะต้องมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

                “มอร์ฟีน !” ดินแดนตะโกนเรียกสหายรักของตัวเองให้เข้ามาหา

                “จัดการอิลซะ”

                “ห๊ะ ?”

                “แล้วเอาหัวใจมาให้ข้า”

                “แต่ว่า….”

                “ฟีน”

                “โอเค….”

                “อิล..เจ็บมั้ย” มอร์ฟีนเดินไปหาร่างอิลที่นอนซมอยู่ที่ห้อง จากร่างกายที่ถูกทำร้ายอย่างทารุน

                “ไม่เป็นไรหรอก สบายมาก” อิลระบายยิ้มออกมาอย่างอยากลำบากแม้ว่าร่างกายมีแต่รอยฟกช้ำ แต่ก็ยังสามารถยิ้มได้

                “เราจะพาไปที่ๆนึง….” มอร์ฟีนประคองอิลให้เดินตามไปที่ห้องลับทางใต้ดิน เมื่อเข้าไป กลิ่นอับของห้องก็ลอยเข้ามาแตะที่ปลายจมูก ฟีนค่อยๆดันอีกคนเข้าไปติดกำแพงแล้วเอามีดปลายคมจ่อเข้าที่คอ

                “ในเมื่ออิลไม่รักดินแดน ก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับนครปัคซอย ก่อนจะตายมีอะไรจะพูดมั้ย” มอร์ฟีนจ้องมองไปในดวงตาของอิล คำพูดที่ยากลำบากค่อยๆเอ่ยออกมา

                “ที่ผมไม่ได้รักดินแดน เพราะผมน่ะหลังรักคนที่เอามีดจ่อคอผมอยู่ ผมอยากถามเขาก่อนตายว่าคุณจะฆ่าคนที่รักคุณผมหัวใจได้ลงคอหรอครับ..” อิลจ้องมองไปที่ดวงตาที่แน่วแน่ของมอร์ฟีนที่ตอนนี้กำลังสั่นไหว

                “ถึงเรารัก…เราก็ต้องทำตามหน้าที่”

                “งั้นฟีนก็จำไว้นะ….วินาทีสุดท้ายของชีวิตอิล คืออิลรักฟีน” หลังจากพูดจบ อิลก็หยิบมีดจากมอร์ฟีนเข้ามาปาดคอตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างนั้นจะค่อยๆทรุดลงไป

                “ฮึก…เรารักอิลนะ แต่ว่า…เรารักกันไม่ได้หรอก” มอร์ฟีนลูบใบหน้าที่หมดลมหายใจก่อนจะค่อยๆผ่าเพื่อเอาหัวใจของอินออกมา แล้วนำไปให้ดินแดน

                หลังจากมอร์ฟีนเอาหัวใจของอิลไปให้ดินแดนตามหน้าที่ก็ไปขอร้องกรหมอผีชื่อดังที่ปัคซอยสะกดวิญญาไว้เพื่อให้อยู่กับตัวเอง…. ถึงแม้ไม่ได้ใจ ก็ขอร่างกาย และวิญญาณของเธอให้อยู่กับเรา

มอร์ฟีนเดินเข้าไปในบ้านที่มีพี่เคพี่ชายของตัวเองกำลังอยู่ในห้องแลปที่มีร่างของอิลไว้ พี่เคเป็นนแพทย์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่มีความสามารถ

                “พี่จะรักษาร่างเค้าไว้ได้นานแค่ไหน”

                “ก็จะพยายามทำให้ได้นานที่สุดก็แล้วกัน”

                “ขอบคุณพี่เคนะ”

                “ได้เลยไอ้น้อง  คิดว่าดินแดนจะรู้มั้ย”

                “อีกไม่นานคงรู้มั้ง…..”

                ทางด้านดินแดนหลังจากรู้ว่าอิลได้ตายไปแล้ว เขาก็ได้แต่นั่งมองหัวใจของอิล เขารู้ตัวว่าเขาหลงรักอิล แต่ด้วยแรงโกรธจึงทำให้เค้าตัดสินใจสั่งฆ่าอิลไป   ตอนนี้เค้าไม่หวังที่จะยิ่งใหญ่อะไรทั้งนั้น เค้าต้องการอยู่กับคนที่เค้ารัก

                “อิลต้องกลับมาอยู่กับเรา….เราจะยอมให้ท่านเป็นคนเสียบเราก็ได้…”

                เมื่ออิลคิดได้ จึงสั่งให้กอนหมอผีแห่งนครปัคซอยเข้ามาหาตน  เพื่อจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้หัวใจของอิลดวงนี้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง…..

                “เอาร่างเราไปได้มั้ย ท่านดินแดน เรายอมสละร่างให้ท่าน” เสียงของวาผู้ที่เป็นน้องของกอนดังขึ้น

                “เจ้าหมายความว่ายังไง”

                “เอาหัวใจของคุณอิลมาใส่ในตัวเรา  ท่านจะได้อยู่กับหัวใจที่ท่านรัก และคนที่รักท่าน”

                “วา พูดอะไรออกมา” กอนสะกิดน้องชายตัวเองที่พูดออกมาแบบนั้น

                “หึ ถ้าเจ้ากล้าพูด ก็ทำซะสิ วาโย” ดินแดนมองความอวดดีของวาโย ก่อนจะยื่นดาบหัวตัวเองไปให้ร่างเล็กที่อยู่ตรงหน้า

                วาโยรับมีดมา ก่อนจะปลิดชีพตัวเองต่อหน้าทุกคน ดินแดนมองคนตรงหน้าด้วยแววตาเรียบเฉย ก็ยื่นหัวใจของอิลให้กอน ที่กำลังตกใจกับการกระทำของน้องชายตัวเอง

                “จัดการเอาหัวใจอิลใส่ในร่างวาโยซะ”

                “คะ ครับ…..”

                “แล้วเลิกสะกดวิญญาณของอิลซักที.. อย่าคิดว่าข้าไม่รู้  หึ มอร์ฟีนเจ้าทรยศข้า”


……………………………………

……………………….

…………………


                “เพื่อนรักที่ทรยศ ข้าควรทำยังไงกับเจ้าดี….”  เสียงดินแดนลอยออกมาในขณะที่มอร์ฟีนกำลังนั่งอยู่ในห้องแลปที่มีร่างของอิลอยู่

                “ท่าน…..”

                “ไม่ต้องตกใจไป ข้าให้เลือก ระหว่างเอาร่างนี้มาให้ข้า กับเจ้าตายไปซะ!”

                “ท่านก็ได้หัวใจของอิลไปแล้ว อีกไม่นานวาโยก็ฟื้น ท่านจะต้องการอะไรอีก”

                “กำจัดคนทรยศ”

                “ท่านไม่ได้ฆ่าเราหรอก เพื่อนรัก…..  แล้ววันนึงท่านจะเจ็บปวดเพราะการกระทำของตัวเอง”  มอร์ฟีนขึ้นไปนั่งบนเตียงที่วางร่างของอิลไว้ ก่อนจะกดระเบิดร่างของตัวเองและอิลพร้อมๆกัน เพื่อให้ร่างสลายไป

                ในเมื่อชาตินี้เรารักกันไม่ได้

ชาติหน้า

คงมีซักวัน ที่เป็นวันของเรา

                ~บ่มีอิหยัง มาพังทลาย ความฮักเฮาสองลงได้ แม้นดินสลาย ยันมั่งคงเหมือนจั่งตอนเริ่ม ฮักที่แลกด้วยแหกกฎฟ้า ต้องมีน้ำตาเข้ามาแต่งเติม ความปวดร้าวสิเข้ามาเสริม บ่เคยคิดย่าน”

@ ยมบาล


            หลังจากวิญญาณของอิลได้เป็นอิสระ อิลเดินตามหลังยมบาลไปและมีวาเดินตัวสั่นอยู่ข้างๆอิลเห็นดังนั้นจึงเอ่ยต่อยมบาลว่า

“ท่านยมขอรับได้โปรดนำวิญญาณข้าไปแต่เพียงผู่เดียวเถิดปล่อยเด็กน้อยวาคนนี้ไปเถิด น้องยังเป็นเด็ก ยังมีจิตใจที่บริสุทธิ”

“แต่วาตั้งใจที่จะตายเองนะ เพื่อดินแดน…..”

“เรายังไม่ถึงคราวตายหรอกวา เรากลับไปอยู่ในร่างนั้นได้  ถึงหัวใจจะเป็นของพี่ แต่ร่างนั้นคือของวานะ”

“ไม่ต้องเถียงกัน….” เสียงของท่านยมบาลเอ่ยขึ้น

“ถ้าข้าจะปล่อยเด็กนี่ไปแต่เจ้าจะต้องรับโทษแทนคือจะไม่ได้ครองรักกับคนที่เจ้ารักตลอดกาล…”เมื่ออิลได้ยินดังนั้นจึงได้คิดไตร่ตรองอยู่นานก่อนตอบตกลง เพราะคิดว่ายังไงซะ….เค้าก็คงไม่มีโอกาสจะได้ครองรักคู่กับคนที่เค้ารู้อยู่แล้ว…

แต่หารู้มั้ย….ว่ามีวิญญาณอีกดวง กำลังมาในที่แห่งนี้…..

“ท่านไม่คิดว่า เราจะตามมาหาเลยหรอ อิล”

“มอร์ฟีน…..”

………………………………..

…………………….

……………..

“แล้ววันนึงท่านจะเจ็บปวดเพราะการกระทำของตัวเอง*”*

            “ไหนล่ะ ความเจ็บปวดของข้ามอร์ฟีน” ดินแดนโอบเอวร่างของวาโยไว้ ที่มีหัวใจของคนที่ดินแดนรักอยู่ในนั้น

            “ท่านต้องเจ็บปวดอะไรล่ะ  มีวาที่รักท่านอยู่ทั้งคน” ใบหน้าเล็กส่งยิ้มหวานไปให้คนเขียงข้างกายของตัวเอง

            “เธอนี่เป็นเด็กดีจริงๆนะวาโย”

            “จะเป็นเด็กดี ที่รักและ จงรักภัคดีกับดินแดนฮะ”

            “ตอนนี้พี่เจ้ามีคนรัก และเคารพเยอะมากเลยนะ” ดินแดนพูดพร้อมลูบผมคนข้างกายอย่างเอ็นดู

            “ใช่ฮะ….มีคนรักและเคารพเยอะมากๆเลยแหละ : ) “

…………………………….

………………

…………

             “ท่านกอนเก่งมากๆเลย**”

            “สะกดวิญญาได้ เปลี่ยนหัวใจก็ได้ เอาวิญญาณกลับมาได้เก่งจริงๆ”

“เป็นคนจิตใจดีมากๆอีกต่างหาก”

            “ทีมท่านกอน หมอผี 4G”

“ถ้าท่านกอน มาดูแลนครปัคซอยได้น่าจะดีกว่านี้แน่ๆ”

            ช้าก็คิดว่าแบบนั้นแหละ ………………

#THEEND

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น