ศานิชล

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ #คอมเม้นติชมผลงานได้เลยนะจ้ะ #กดไลค์ให้ด้วยนะ กดทุกวันก็ได้นะไม่ต้องเกรงใจ

ชื่อตอน : 1

คำค้น : เอดาน,ลูกจันทร์,เดย์,มอร์แกน,แคท,แคทธารีน,นิก,เคโอ,หนูโอ๋,โอลิเวีย,ฟาธี,ลินา,หนูนา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 84.9k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2561 11:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

"ได้เวลาเข้านอนแล้วนะครับคุณหนู"

เสียงเรียกจากหนุ่มหล่อนที่มีหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดของดูแลความปลอดภัยให้กับเธอดังขึ้นเมื่อนี่เป็นค่ำคืนแรกที่เธอจะต้องเข้านอนเพียงคนเดียวตามคำขอเชิงบังคับของผู้เป็นพ่อเลี้ยงของเธอที่ต้องการจะผลักดันให้ลูกโตเป็นผู้ใหญ่และสามารถช่วยเหลือดูแลตัวเองได้

"พี่เอดานอุ้มลูกจันทร์ไปหน่อยสิคะ"

เด็กสาววัยสามขวบเงยหน้าขึ้นจากหนังสือนิทานที่เธอยังอ่านไม่ออกด้วยซ้ำไปอาศัยแต่ดูรูปภาพสีสันสดใส เธออ้าแขนกว้างให้เขาพาเธอไปยังเตียงนอนที่อยู่ไม่ไกลด้วยความออดอ้อนตามประสา

"ครับ"

เด็กสาวถูกอุ้มขึ้นทำท่าเหมือนจะถูกโยนกรีดร้องหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานก่อนจะถูกวางลงบนเตียงนอน ลูกจันทร์มองชายตรงหน้าเธอด้วยความปรารถนาเกินเด็กเธออยากให้เขามาพาเข้านอนแบบนี้ทุกวันมันอบอุ่นหัวใจยังไงก็ไม่รู้

แต่หน้าที่บอดี้การ์ดไม่ได้จบเพียงแค่นั้นเอดานยังต้องเล่านิทานที่ไม่ใช่งานถนัดต่ออีกสองสามเรื่องเด็กตัวน้อยถึงยอมนอนและเขาก็ได้กลับออกไป

เหตุการณ์แบบนี้วนเวียนอยู่เป็นปีลูกจันทร์ถึงหายหวาดกลัวการเข้านอนเพียงคนเดียวและยอมเข้านอนเองโดยไม่ต้องมีเอดานมาส่งเข้านอน

"พี่เอดาน"

อีกอย่างที่เด็กวัยสามขวบทำทุกวันคือการยื่นจานขนมที่เธอชอบกินให้กับเขาหลังอาหารเช้าอาจจะดูขัดใจพ่อเลี้ยงของเธอไปหน่อยแต่มีแม่เลี้ยงคอยให้ท้ายเธอก็เลยกล้าทำแต่เหตุการณ์นี้ไม่เคยมีวันหยุดพักเพราะเธอทำมันทุกวัน ก็ของอร่อยเธอชอบกินก็อยากให้เขากินด้วยถึงจะเอามาจากเตาอบในครัวเดียวกันที่เขาเข้าไปกินข้าวทุกวันก็ตาม

"ครับ"

บอดี้การ์ดก็มีหน้าที่โค้งคำนับรับทุกอย่างจากเจ้านายแต่คนอย่างเขาไม่เคยชอบขนมแต่คุณหนูให้มาเขาก็ต้องรับไว้และแอบเอาไปคืนในครัวทุกวัน คนมันไม่ชอบกินจะบังคับกันได้ยังไงและถ้าเขากินทุกวันป่านนี้คงเป็นเบาหวานไปแล้วก็แต่ละชนิดที่เธอจัดมาในจานส่วนมากมีแต่ช๊อตโกแลต

"เอาขนมมาเก็บให้คุณหนูเหรอเอดาน ใส่ตู้เย็นเอาไว้เลยเธอชอบมาเปิดกินตอนบ่ายๆ "

ร่างใหญ่ทำเหมือนทุกวันที่ได้รับขนม เขาจะหยิบกล่องกระดาษสำหรับใส่ขนมขึ้นมาแล้วนำของในจานใส่ลงไปปิดกล่องให้เรียบร้อยนำไปแช่เย็นเอาไว้เดี๋ยวพอตกบ่ายก็จะมีเด็กหญิงที่เล่นจนหิวโซวิ่งมาหยิบกินโดยไม่รู้ว่านั้นคือของที่ตัวเองให้คนอื่นไปแล้วมันอาจดูไม่ดีในสายตาคนอื่นถ้ามีใครรู้เข้าแต่สำหรับเขานี้คือการทำดีที่สุดสำหรับเด็กอายุคราวลูกคนนั้นดีกว่าเอาไปทิ้งหรือถ้าเอาไปให้คนอื่นก็คงเกิดเรื่องตามมาอีก

"พี่เอดานค่ะ แวะร้านหลังสือด้วยนะ"

เด็กสาวที่ขยับอายุขึ้นมาในอีกเจ็ดปีเดินร่างท้วมขึ้นรถหลังจากเลิกเรียนแล้ว ในมือยังมีแต่ของกินที่ห่อมาจากบ้านคิดดูว่ามากมายขนาดไหนจนกินไปแล้วตั้งมากยังเหลือถึงตอนนี้ได้

พอขึ้นรถได้ปากก็เคี้ยวด้วยความหิวและก็พูดไปด้วยจนฟังแทบไม่รู้เรื่องแต่ถึงอย่างนั้นเอดานที่ดูแลเธอมาจนเข้าปีที่เจ็ดก็เข้าใจดีว่าคุณหนูร่างตุ๋ยนุ๋ยพูดว่าอะไร

"ครับ"

อาทิตย์ละสามสี่วันที่เขาจะต้องแวะไปที่นั่นพร้อมกับจะต้องหอบหนังสือกองโตกลับมา หนังสือที่จะต้องทำให้เขาคอแห้งแล้วคอแห้งอีกด้วยการอ่านมันในอารมณ์ที่แสนจะน่าเบื่อจับปืนไล่ยิงคนยังจะดีกว่านี้เป็นร้อยเท่า

"วันนี้มีนิทานออกใหม่"

เธอชอบฟังเขาเล่านิทานถึงจะไม่ได้เล่าก่อนนอนแล้วแต่ตอนเย็นหลังเลิกเรียนเขาก็ยังมีหน้าที่เล่านิทานให้เธอฟังไม่เช่นนั้นเธอจะไม่ยอมทำการบ้านและวันนี้คอลเลคชั่นการ์ตูนชุดโปรดของเธอก็ออกวางจำหน่ายชุดใหม่ต้องรีบไปคว้าเอาไว้ในครอบครองและต้องให้เขาอ่านให้ฟังซักตอนสองตอนก่อนทำการบ้าน

"แต่เราแวะไปกินพิซซ่ากันก่อนนะคะ"

เธอมีทั้งบอดี้การ์ดและคนขับรถส่วนตัวและตอนนี้เด็กสาวที่หนักอึ้งไปทั้งตัวก็ปีนข้ามเบาะมานั่งบนตักบอดี้การ์ดเรียบร้อยแล้วก็เขาถามคำตอบคำไม่เหมือนเพื่อนในห้องเรียนของเธอเลยที่พูดจนฟังไม่ไหวเธอก็เลยอยากจะมาดูว่าเขาทำอะไรเฉยๆ ถึงไม่ยอมพูดกับเธอ

เขาได้แต่นั่งนิ่งให้เด็กน้อยกินขนมไปด้วยนั่งไปด้วยอยู่บนตักถึงจะหนักไปหน่อยก็ตาม ก็ช่วยไม่ได้คุณหนูกินเก่งไปนิดไม่แปลกที่น้ำหนักจะพุ่งทะลุเกณฑ์เกินเด็กทั่วไปแบบนี้

เมื่อถึงห้างดังกลางเมืองที่เป็นของตระกูลราเซลูกจันทร์ก็ทำบอดี้การ์ดปวดหัวอีกครั้งเพราะเธอรีบวิ่งไปร้านพิซซ่าเจ้าประจำไม่สนใจใครและเข้าไปสั่งเมนูแสนชอบก่อนจะนั่งกินอย่างสบายใจจนเสื้อผ้าเลอะเทอะไปทั้งตัวทำให้เอดานต้องวุ่นอีกรอบเพราะต้องพาคุณหนูลูกจันทร์ไปล้างเนื้อล้างตัวจากซอสต่างๆ ก่อนจะพาไปร้านหนังสือ

"ขอโทษนะคะช่วยหยิบหนังสือตรงนั้นให้หน่อยได้ไหมคะ"

"อ้อครับ"

หลังจากส่งคุณหนูลูกจันทร์กินพิซซ่าเรียบร้อยแล้วเขาก็ต้องมานั่งเฝ้าเด็กสาวตรงแผนกหนังสือนิทานและนี้ก็นานเกือบชั่วโมงที่เขาติกเง๊กอยู่ตรงนี้แต่ก็ยังมีมารมาผจญชีวิตเขาอีกด้วยการขอให้เขาเอื้อมไปหยิบหนังสือไร้สาระอีกเล่มลงมา

"ขอโทษด้วยนะคะ หนังสือหมดร้านนี้ลูกจันทร์จองแล้ว"

ยังไม่มีใครได้ขยับตัวไปไหนเสียงของเด็กวัยสิบขวบที่กำลังเลือกหนังสือนิทานใส่ตะกร้าก็ดังขึ้น ด้วยความที่เธอรูปร่างใหญ่น้ำเสียงที่ออกมาเลยกังวานได้ยินกันทั้งร้านจนมีหลานคนถึงกับวางหนังสือในมือกลับคืนที่ชั้นวางแล้วเดินจากไปเพราะต่างรู้กันดีว่าเด็กตัวน้อยที่มาที่นี้เป็นประจำเป็นลูกสาวมาเฟีย

แต่ไม่ว่าใครจะเคลื่อนตัวไหนขยับไปไหนแต่สาวน้อยลูกจันทร์กลับยืนขึ้นจ้องหน้าผู้หญิงที่กล้ามาใช้บอดี้การ์ดของเธอหยิบนู้นหยิบนี้อย่างเอาแต่ใจทั้งที่เขาเป็นคนของเธอห้ามใครมาแตะต้อง เขาหยิบหนังสือให้เธอได้คนเดียวเท่านั้น

อีกคนที่เพิ่งมาใหม่มองคุณหนูที่กำลังอวดรวยด้วยสายตาเหยียดหยามเพราะเธอเองก็รวยเหมือนกันเดี๋ยวจะเหมาของทั้งห้างเกทับเด็กคนนี้เลยคอยดูรวมถึงบอดี้การ์ดคนนี้ด้วยเธอจะซื้อตัวมาเป็นของเธอสะ

"ถอยไป ที่นี่ลูกจันทร์ซื้อแล้ว"

เด็กสิบขวบที่ใครจะคิดว่าเธอจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาวันนี้ไม่มีแม่แคทมาคอยกำราบเธอก็ไม่กลัว ไม่มีใครมาคอยดุคอยว่าจะจัดการผู้หญิงคนนี้ให้ยอมแพ้ถอยกลับบ้านไปเลย


​  ​พี่เอดานของลูกจันทร์ห้ามไปไหนนะคะ  เด็กหื่นอย่างนี้ก็มีด้วย​😑😑

ฝากกดไลค์เพจด้วยนะจ้ะ  

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อของเรื่อง  ล้างแค้นหัวใจ 25+++


❌❌❌​ฝากกดไลค์นิยายให้ด้วยนะจ๊ะ❌❌❌​

สำหรับท่านใดที่อ่านในเว็บกดไลค์ตรงนี้นะอยู่หน้าเรื่อง


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}