Waterbee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2561 13:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.20
แบบอักษร

ฉันตื่นขึ้นมาก็เจอกับความว่างเปล่า ไอ้ไบโพล่าร์นั้นหายไปไหน ฉันลุกจากเตียงเดินขาถ่างไปเข้าห้องน้ำพอมองดูกระจกก็เห็นรอยแดงเต็มไปหมดทั้งหน้าอกทั้งคอแขนหน้าท้อง

“ไอ้บ้าเอ้ย...” ฉันพูดอย่างอารมณ์เสียนี่ครั้งที่สองละที่ฉันสมยอมไปกับเค้า ทำไมหะ...หักห้ามตัวเองไม่ได้เลยสักครั้ง ฉันยอมรับฉันไม่สามารถปฏิเสธสัมผัสของเค้าได้เลยแม้แต่นิดเดียว แล้วนี่หายไปไหนก็ไม่รู้ ฟันฉันแล้วทิ้งหรอ!!! ฉันกำลังจะอาบน้ำแต่โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาสะก่อน พอเห็นเบอร์ที่โชว์ขึ้นหน้าจอก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาเลย

“ว่าไง”

(.........)

“ทำตามแผนที่เธอวางไว้ได้เลย”

(.........)

“วันนี้เย็นๆก็กลับ แล้วเธอจะมาเมื่อไหร่”

(..........)

“โอเค ฉันคิดว่ามันราบรื่นคงไม่มีอะไรผิดพาดหรอก”

(............)

“อืม..เดี๋ยวโอนให้”

(............)

“แล้วเจอกัน” ฉันกดวางสายแล้วมองวิวที่ระเบียงห้อง

ร่างเล็กที่ดูอารมณ์ดีกว่าเมื่อกี่ปรากฎรอยยิ้มที่เหมือนมีอะไรแอบแฝงอยู่



กรุงเทพ

ฉันกลับมาถึงคอนโดแล้ว เค้าหายไปตั้งแต่ฉันตื่นมา อยากรู้แต่ก็ไม่กล้าถามพวกพี่ที ไม่ใช่อะไรหรอกกลัวเสียฟอร์มอย่าให้เจอนะแม่จะตีเลย เสียความรู้สึกสุดๆอะ

ผ่านไปเป็นอาทิตย์แล้ว นี่ฉันยังไม่เจอหน้าเค้าเลย นี่เค้าหรอกฟันฉันแล้วก็หายไปเลยจริงๆหรอ อี่ไอซ์แก่มันก็แค่ผู้หญิงที่เค้าไม่ต้องการแกตั้งแต่ต้นแล้ว เลิกหวังลมแล้งๆเถอะ ฉันนั่งดูหนังคนเดียวไม่อยากออกไปไหนทั้งนั้น ว่าจะเอาเจ้าแม็คมาอยู่เป็นเพื่อนแต่เอสบอกว่าเอาไปฝากไว้ที่บ้านแล้วเพราะไอ้เอสมันบอกว่าเจ้าแม็คไปกัดรองเท้าของมันขาดนะสิเห็นบอกว่าแพง มันท่วงค่ารองเท้ากับฉันอยู่เนี่ย ฉันนั่งดูหนังไปเรื่อยๆปากนี่ก็ขยับตลอดเวลา ถ้ากลับมาอ้วนอีกฉันก็ไม่แปลกใจเลย

ออดดดดดออดดดด~~~~

ใครมา ฉันพูดในใจเดินไปเปิดประตูก็เจอเค้ายืนถึอช่อดอกไม้อันใหญ่พร้อมกับส่งยิ้มให้ แล้วไงใครสนกันละ ฉันรีบปิดประตูแต่ไม่เร็วเท่าเค้า เค้าดันประตูเข้ามาข้างในได้สะก่อน

“นี่..!!ใครอนุญาตให้เข้ามาห็ะ..!! ออกไปนะ”

“โถ...ไอซ์คุยกันดีๆก่อนสิ”

“ไม่!!!” ฉันกำลังจะเดินหนีแต่เค้าก็คว้ามือฉันไว้ก่อน

“พี่รู้...พี่ขอโทษ” เค้าพูดขอโทษสีหน้าของเค้าดูรู้สึกกับคำที่พูดออกมาจริงๆฉันรู้สึกได้

“หายไปเป็นอาทิตย์กลับมาพูดแค่ขอโทษกับดอกไม้ช่อเดียวนะหรอ!!! ฮึก..” อยู่ๆน้ำตาความน้อยใจก็ไหล บ้าเอ้ยมาอ่อนแอให้เค้าเห็นทำไม

“พี่ขอโทษวันนั้นมีงานด่วนที่ฮ่องกงเลยต้องรีบไป”

“ฮึก...เห็นงานสำคัญกว่าไอซ์หรอ” ฉันพูดไปสะอื้นไป

“เปล่าครับ แต่มันงานด่วนจริงๆอย่าร้องนะค่ะพี่ขอโทษต่อไปพี่จะบอกไอซ์ก่อนทุกเรื่อง” เค้ากอดปลอบฉัน “หยุดร้องได้แล้ว เป็นเด็กขี้แยไปได้” เค้าเอามือมาขยี้หัวฉัน

“ไอ้คนบ้า.. นี่แน นี่แน..ฮึก.ฮึอ.~~” ฉันเอามือทุบอกเค้า

“กลัวพี่ทิ้งหรอ”

“ก็ใช่นะสิ..!! ฮึก..” เห้ย!!!!! อี่ไอซ์แกพูดอะไรออกไป

“:)” เค้ามองหน้าฉันแล้วก็ยิ้ม

“ปะ...เปล่า...พี่จะไปไหนก็เรื่องของพี่สิ” ฉันพูดกบเกือน

“หรอครับ...แล้วที่เด็กขี้แยร้องไห้นี่เพราะอะไรน่าาาาอยากรู้จัง”

จุบ

“พี่มิน!!!” เจ้าจูบแก้มฉันฉวยโอกาสที่สุด

“น่ารักไง อดใจไม่ไหว” เค้าพูดเเล้วก็ยิ้ม

ฉันโกรธเค้าไม่ลงเลย เพราะเป็นแบบนี้ไงไม่ว่าเค้าจะดีหรือร้ายฉันก็ยอมเค้าตลอด ..อีกอย่างก็เพราะฉันรักเค้าด้วยมั้ง...^^



แถม

Instagram

10,978Like

Peter: ฟิตหุ่นไปเต๊าะสาว😘

Jeppppz: มึงยังต้องฟิตอีกหรอวะ

josave: สาวไม่เอาหรอวะ

vivie.ilove: แค่นี่ก็จะตายอยู่แล้วคะ

fonthip: ขอทิชชูหน่อย🤤

7,089 comment

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น