ณวดี / B.crazy'

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : SLY GUY 1

คำค้น : หล่อ นิ่ง หยิ่ง ใจร้าย เหลี่ยมจัด สวย แรง ร้าย หวง หึง โหด คู่หมั้น 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.1k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2561 11:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SLY GUY 1
แบบอักษร

1


CHERBELLE 

“กรี๊ด!!! เยส! เยส!! เยส!!!”

“ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ไม่ใช่ดีใจ แต่เขาเรียกว่าสะใจต่างหากล่ะเปรม” ฉันตอบแล้วยิ้มสะใจ ยิ่งนึกไปถึงหน้าไอ้ผู้ชายสันดานขี้ดูถูกคนนั้นฉันก็ยิ่งสะใจ ทั้งสะใจ ทั้งสมน้ำหน้าเลยล่ะ ก็นายนั่นอยากดูถูกกันดีนัก

“อ้าว ทำไมทำหน้าอย่างนั้นอ่ะ เปรมไม่ยินดีกับเบลล์เหรอ ที่เบลล์ทำสำเร็จอ่ะ” หน้าอย่างนั้นของเปรมที่ฉันว่า คือหน้านิ่งๆ เหมือนยินร้ายมากกว่าจะยินดี ไม่เข้าใจเหมือนกัน คือฉันเป็นเพื่อนนางนะ แต่นางกลับทำเหมือนจะเห็นใจฝ่ายโน้นมากกว่า

“เปรมว่ามันแรงไปอ่ะเบลล์”

“แรงไปอะไร แบบนี้แหละ สมควรที่สุดแล้ว“

“แต่ว่า”

“ไม่ต้องแต่แล้ว เปรมอย่าลืมดิ เบลล์ไม่ได้เริ่มก่อน แต่คนเริ่มคือเขา มันก็ถูกแล้วที่เขาจะต้องรับผลการกระทำของตัวเอง ไม่เอาละ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ฉลองดีกว่า” ฉันบอกแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นมา นั่นสินะ ฉันยังไม่ได้บอกนี่นาว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ผับ ที่มาก็ตั้งใจจะมาฉลองความสำเร็จนี่แหละ เป็นความสำเร็จที่ฉันโคตรภูมิใจเลยล่ะ 

แต่ก็อย่างที่บอกไปนะ คนอย่างเฌอเบลล์ไม่เคยหาเรื่องใครก่อน ฉันอยู่ของฉันดีๆ อยู่ๆแม่งโดนกล่าวหาเฉยเลย แถมยังโดนพูดจาดูถูกสารพัด แล้วใครจะทนได้ ฉันไม่ใช่นางเอกในนิยายหรอกนะ ที่เกิดมาท่ามกลางทุ่งลาเวนเดอร์ มีแพ็คเก็จเสริมเป็นยอมแม่งไปซะทุกคนอ่ะ แต่อย่างฉันมันต้องแรงมาแรงกลับค่ะ ไม่โกง ! ...(~^*^~)

จริงสิ เมื่อกี้ฉันบอกจะฉลอง แต่เปรมก็ไม่ยอมยกแก้วขึ้นมา สงสัยคงต้องเตือนซะหน่อย

“เปรม” ฉันเรียก แต่ไม่ใช่เรียกอย่างเดียว ฉันมองแรงใส่เขาด้วย

“ฉลอง” พอฉันบอกเปรมก็ถอนหายใจทีนึง แต่ก็ยังดีที่ยอมยกแก้วขึ้นมาชนฉลองกับฉัน

แกร็ง!

“ดีมาก” ฉันยิ้มพอใจ ก่อนจะตั้งใจดื่มให้กับความสำเร็จแล้วก็ชัยชนะของฉัน ส่วนไอ้สีหน้าไม่เต็มใจฉลองกับฉันแต่อย่างใดของเปรม เอาเป็นว่าฉันจะทำเป็นไม่เห็นก็แล้วกัน เพราะนาทีนี้ฉันสนแค่ my win ! ---🎉🎉🎉

หมับ !!!

เอ๊ะ! ใครมาจับแขนฉัน ขัดจังหวะจริง คนยังไม่ทันได้ดื่มฉลองเลย อุตส่าห์เอาแก้วเหล้ามาจ่อถึงปากแล้วแท้ๆ

“พี่ซี!?” พอหันไปมองก็เจอคู่กรณีซะงั้น นี่ฉันตาฝาดรึเปล่า เขามาอยู่นี่ได้ไง แล้วมาจับแขนฉันทำไมไม่ทราบ

“ปล่อยนะ พี่ทำอะไร”

“ไปคุยกับฉันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้ ไป!” เขาไม่ใช่แค่พูด แต่ดึงแก้วเหล้าออกจากมือฉันไปกระแทกลงบนโต๊ะเฉยเลย แถมกระชากฉันให้ลุกขึ้นอย่างที่ไม่คิดจะขออนุญาตสักคำ

“ปล่อยนะ ฉันไม่ไปกับพี่หรอก ปล่อย!” ฉันโวยวายไปตลอดทาง ก็ใครใช้ให้เขามาทำกิริยาป่าเถื่อนแบบนี้

“โอ๊ย! บอกว่าไม่ไปไง”

“ฉันไม่ได้ถามความสมัครใจ แต่ฉันสั่งให้เธอไปกับฉัน” เขาหันมาถลึงตาใส่ฉัน แล้วลากฉันแรงกว่าเดิม 

“ไม่ไป พี่ไม่มีสิทธิ์มาสั่ง ยังไงฉันก็ไม่ไป ฉันยังไม่อยากกลับ”

“กลับ!”

“ไม่! พี่อย่ามายุ่ง”

“ทำไมจะยุ่งไม่ได้ ฉันเป็นว่าที่ผัวเธอไม่ใช่เหรอ”

ปึก!

“โอ๊ย!” เขาเหวี่ยงฉันเข้ามาในรถ และกว่าฉันจะตั้งตัวได้ พี่เจซีก็เข้ามาในรถแถมล็อครถไปเรียบร้อยแล้ว

“เปิดประตูนะ”

“คาดเข็มขัด ถ้าไม่อยากตาย”

“ไม่!”

“ตามใจ”

บรื๊น!!!

“กรี๊ด!!!” ฉันตั้งตัวไม่ทันกับการที่เขาออกรถอย่างไม่บอกไม่กล่าว แล้วไอ้สันดานนักแข่งอย่างเขา ฉันคงไม่ต้องบอกใช่มั้ยว่าอัตราเร่งมันเร็วแรงทะลุนรกแค่ไหน แล้วบังเอิญว่าฉันยังไม่อยากไปนรกพร้อมเขา

“พี่จอดรถนะ ฉันจะลง!” ฉันตะโกนใส่หูเขา แต่ก็ไม่ลืมคาดเข็มขัดไปพลางๆด้วยหรอกนะ ก็อย่างที่บอกอ่ะ ฉันยังไม่อยากตาย

“ถ้าฉันคิดจะปล่อยเธอลง ฉันคงไม่เอาเธอขึ้นรถมาให้ติดเสนียดตั้งแต่แรก” เขาตอบโดยไม่มองหน้าฉัน เสียงนิ่งๆก็จริง แต่ดูคำพูดดิ บอกแล้วไง ว่าเขามันจอมดูถูก ปากก็โคตรมอม ไม่รู้พี่ชายฉันเคารพเขาไปได้ยังไง แต่ถึงพี่ฉันจะเคารพไอ้คนแก่มารยาทแย่คนนี้มากแค่ไหน แต่ฉันไม่หรอกนะ

“แล้วเอาฉันขึ้นมาทำไมไม่ทราบ ถ้ากลัวว่าจะติดเสนียด จอดรถแล้วปล่อยฉันลงดิ!”

เอี๊ยด...!!!

“ว้าย!” หัวฉันเกือบทิ่ม ดีนะที่คาดเข็มขัดแล้ว

“จริงของเธอ” เขาปลดเบลล์แล้วหันมาทางฉัน สายตานิ่งๆ เสียงก็นิ่ง แต่มองฉันตาไม่กะพริบ ไม่รู้คิดอะไรอยู่

“ตอบตกลงมาว่าจะยกเลิกงานหมั้น เสร็จแล้วก็เชิญไสหัวลงไปจากรถฉันได้เลย” ไอ้นี่สินะ ที่เขาคิดอยู่ แต่บอกไว้เลยว่าฉันจะทำตามเขาแค่อย่างหลังเท่านั้น ส่วนอย่างแรก ฉันไม่ทำ!

“รีบตอบมาดิ นั่งอยู่นานๆ ติดเสนียด”

“แล้วคิดว่าฉันอยากจะนั่งรถพี่นักเหรอ” ฉันเชิดหน้าบอกเขาแล้วปลดเบลล์ก่อนเปิดประตูรถ

“เดี๋ยว!” ใครจะคิดว่าจะโดนกระชากแขนกลับไปหาเขากันล่ะ

“ปล่อยนะพี่ซี!”

“ตกลงเรื่องยกเลิกงานหมั้นมา เพราะยังไง ฉันก็ไม่มีวันหมั้นกับผู้หญิงสกปรกสันดานโคตรน่ารังเกียจอย่างเธอ” เขากัดฟันกดเสียงต่ำ

“แล้วอีกอย่าง ฉันมั่นใจว่าฉันไม่มีทางหน้ามืดไปคว้าเธอมาเป็นเมีย ถึงแม้ว่าคืนนั้นฉันจะเมาหรือเป็นห่าเหวอะไรก็ช่าง”

“อืม ฉันก็คิดว่าอย่างนั้นแหละ อย่างพี่จะคว้าผู้หญิงไปเป็นเมียได้ไง ก็ในเมื่อพี่เป็นเกย์”

“เฌอเบลล์!” เขาตวาดฉัน สงสัยของขึ้นที่โดนจี้ใจดำ

“ฉันไม่ได้เป็นเกย์ ต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง!”

“บอกกี่ครั้ง ฉันก็ไม่เชื่อ แย่หน่อยนะคะ ที่หลังจากนี้ต้องแอบกินตับกับคู่เกย์ของพี่ในที่ที่มันลับๆกว่าเดิม เพราะยังไง พี่ก็ต้องหมั้นกับฉัน!”

“ฉันไม่หมั้น!”

“เหรอ แต่ได้ข่าวว่าพี่ขัดแม่พี่ไม่ได้นี่นา ก็เล่นเมาแล้วเอาฉันไปกินแบบนั้น”

“บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ทำอะไรเธอ ฉันไม่รู้ว่าเรื่องคืนนั้นมันเกิดขึ้นได้ยังไง แต่ฉันมั่นใจว่าไม่มีทางทำอะไรแบบนั้น”

“แต่พี่ก็ทำไปแล้ว และพี่ก็ต้องรับผิดชอบ จบนะ” ฉันยิ้ม(สะใจ)ให้เขาทีนึง ก่อนลงจากรถ เขาเองก็ไม่ได้ห้าม หรือห้ามไม่ทันเพราะสตั๊นอยู่ก็ไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คือฉันโคตรสมน้ำหน้าเขา และดูเหมือนว่าฉันคงจะได้สมน้ำหน้าเขาไปอีกนาน ก็ลองคิดดูนะ เกย์อย่างเขาต้องมาทนหมั้นกับผู้หญิง แถมเป็นผู้หญิงที่เขาโคตรเกลียด ทั้งเกลียด ทั้งรังเกียจ ทั้งขยะแขยงอย่างฉัน หึ แค่คิดก็มันส์แล้ว...(😏)

CHERBELLE END



JZ

...แกต้องหมั้นกับน้อง ไม่มีข้อแม้อะไรทั้งนั้น!

นี่เป็นคำพูดของแม่ผมเมื่อกลางวัน เป็นสิ่งที่ทำให้ผมเฟลได้โคตรบัดซบอยู่อย่างตอนนี้ไง แล้วก็ไม่ใช่แค่นั้น เพราะมันคือสาเหตุที่ทำให้ผมต้องตามยัยนั่นมาถึงผับไอ้ไวน์เพื่อนผมแล้วลากคอออกมา

“เฌอเบลล์นะเฌอเบลล์!” ผมกัดฟันกำพวงมาลัยแน่น คนที่ผมแค้นที่สุดก็เธอนั่นแหละ แต่ที่เมื่อกี้ผมยอมปล่อยไปง่ายๆ เพราะผมเสียอารมณ์ และผมไม่อยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นแล้ว ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากบีบคอยัยนั่นให้แหลกคามือ โทษฐานที่ทำให้ชีวิตผมพัง จะว่าไป ผมยังไม่ได้บอกชื่อกับสันดานผมใช่มั้ย งั้นบอกเลยละกัน ผมชื่อเจซี ส่วนสันดานอ่ะเหรอ เอาคร่าวๆนะ ผมชอบอยู่คนเดียว นิ่งๆเงียบๆตามประสาผม ผมไม่ชอบวุ่นวายกับใคร นอกจากคนในครอบครัวแล้วก็เพื่อนสนิท จะว่าผมใจแคบหรือหยิ่งอะไรทำนองนั้นก็ได้ ผมไม่ปฏิเสธ เพราะผมมันก็โลกส่วนตัวสูงจริงๆ ผมไม่ค่อยจะเปิดโลกของผมให้ใครเข้ามาหรอก โดยเฉพาะพวกผู้หญิง ส่วนเหตุผลน่ะเหรอ เพราะผู้หญิงสมัยนี้แม่งโชกโชนไง แต่พวกผู้หญิงแม่งไม่เข้าใจ พอผมไม่อยากเข้าใกล้ ก็ดันมากล่าวหาว่าผมเป็นเกย์ ซึ่งผมโคตรเกลียด ข้อกล่าวหาระยำนั่นมันโคตรบั่นทอนความเป็นลูกผู้ชายของผม

“ยังไงฉันก็ไม่มีวันหมั้นกับเธอแน่” ผมกัดฟันพูดออกมา และผมตั้งใจแน่วแน่แล้ว เพราะผมไม่เชื่อว่าผมจะเมาจนหน้ามืดแล้วปล้ำยัยนั่นจริงๆไง ผมไม่ได้ตายด้านนะเว้ย เวลาเอาผู้หญิงถึงจะได้ไม่รู้ตัว อีกอย่าง จะให้ผมหมั้นกับผู้หญิงที่มีคุณสมบัติตรงกับผู้หญิงที่ผมโคตรเกลียดทุกประการอ่ะเหรอ บอกเลยว่าไม่มีทาง ผมจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้งานหมั้นบัดซบนั่นเกิดขึ้น ถึงวันนี้จะยังเจรจากับยัยหัวดื้อขี้ฟ้องนั่นไม่สำเร็จ แต่วันหน้าก็ยังมี ตราบใดที่ยังไม่ถึงวันหมั้น ผมก็ยังมีโอกาส ยังไงผมก็จะต้องยกเลิกมันให้ได้ ต่อให้จะต้องใช้วิธีสารเลวขนาดไหน ผมก็จะทำ!

JZ END 



...........................................................................

#เอาพี่ซีมาเสิร์ฟแล้ว ไม่รู้ใครรอบ้าง แบบว่าเรื่องนี้กว่าจะได้เปิด 55 มันนานมาก ไม่รู้รีดคิดเหมือนไรท์รึเปล่า

#เรื่องนี้ต่อจากเรื่องของไวน์ซินนะคะ ถ้าใครเคยอ่านมา แต่ถ้าไม่เคยไม่เป็นไรเน้อ ส่วนถ้าอ่านตอนแรกแล้วงง เดี๋ยวไรท์จะค่อยๆคลี่ปมให้ ไม่รู้เจซีเจ้าเล่ห์ได้ยังไง ไรท์เองก็งง ทั้งๆที่ในเรื่องไวน์ก็ออกจะเป็นคนดีว่ามั้ย 55 สรุปแล้วไวน์ก็ป่าเถื่อน ส่วนเพื่อนอย่างเจซีก็เจ้าเล่ห์ แล้วเบลล์จะเอาอยู่มั้ย ก็ไม่รู้ว่าใครเจ้าเล่ห์กว่ากัน^^?

#ขอบคุณทุกการติดตามนะเจ้าคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ไม่ว่าจะตั้งใจหรือเผลอกดเข้ามา ไรท์ก็ขอบคุณอยู่ดี ดีใจมากๆด้วย โคตรรักเอ็งเลย<3^*^

ปล.เปิดพร้อมกันหลายเรื่องอีกแล้ว เคยเข็ดหลาบไปแล้วกับการปั่นไม่ทัน แต่สันดานบ้าๆบอๆก็กลับมาอีกแล้ว สงสัยไรท์โรคจิต ชอบให้รีดทวงนิยาย><!!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น