Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 15 กลับมา

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 กลับมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2561 15:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 กลับมา
แบบอักษร

ตอนที่ 15


“ แก้มมานี่ บาร์บีคิวสุกแล้วมากินกัน “ มีน หยิบจานบาร์บีคิวยื่นให้แก้ม “


‘ แกกินเลย ฉันอิ่มแล้ว ‘ แก้มตกอยู่ในความรู้สึกที่ยังบอกไม่ถูกตอนนี้จากที่รู้สึกดีให้ภูผามันกลับเปลี่ยนไป เธอยังรู้สึกจุกอยู่ที่หน้าอกพูดไม่ออก “


“ เป็นไรหรือเปล่าแก้ม หน้าจ๋อยเลยเศร้าอีกแล้วหรอมานี่ๆ กินบาร์บีคิวดีกว่า หืมม อร่อยนะเนี่ย “ ภูผากลัวแก้มจะกลับมาเศร้าเรื่องแฟนเก่าอีก เค้าจึงพยายามเปลี่ยนเบนความสนใจของแก้ม “


“ ไอ้ผา ฉันขอถามอะไรแกหน่อยดิ “ แก้มตัดสินใจถามภูผาไปตามตรง “ ถ้าแกคิดว่าฉันเป็นเพื่อน แกอย่าโกหกฉัน “


“ เอ่อคืออ “ ภูผาเงียบพูดไม่ออกได้แต่ตกใจกับคำถาม”


“ แกชอบแก้มไม่ใช่หรอไอ้ผา แกก็บอกแก้มไปดิ “ มีนหันไปมองหน้าภูผาที่กำลังปั้มอึ้งไม่กล้าพูดยู่ มีพันไปมองหน้าภูผาที่กำลังอ้ำอึ้งไม่กล้าพูดอยู่ “


“ งั้นแกก็ลองอ่านนี้แล้วกัน “ แก้มหยิบกระดาษรูปถ่ายใบนั้นให้กับมีนดู “


“ มีนเปิดอ่านก็ได้แต่ตกใจ “เพราะความรู้สึกมีนกับภูผามันเหมือนกันมีแอบชอบภูผามาตั้งแต่อยู่ประถมจะเรียนจบมัธยมปลายด้วยกันมีนไม่กล้าบอกภูผาเพราะคิดว่าภูผาชอบแก้มมีนบอกความจริงกับแก้มแล้วภูผาว่าเค้าก็ชอบภูผาเหมืนกัน “


“ แกโอเคมั๊ยแก้ม “ มีนหันไปจับมือแกเมแล้วถามด้วยน้ำตา “


“ เห้ย ฉันโอเค ฉันไม่ได้คิดอะไรกับไอ้ภูผามันสักหน่อย “ แก้มกอดมีน แล้วบอกไม่เป็นไร พวกแกรักกันก็คบกันเลย ฉันโอเค ไม่เป็นไร ยังไงพวกแกก็เป็นเพื่อนฉันเหมือนเดิม “


‘ พวกแกคงมีเรื่องคุยกัน งั้นชั้นขอตัวไปนอนก่อนนะเมามากแล้ว “ แก้มเดินหันหลังให้กับเพื่อนของเธอทั้งสองคน น้ำน้อยๆเริ่มไหลออกจากตา เธอทิ้งตัวลงที่นอน ความรู้สึกตอนนี้เหมือนมันมาซ้ำแผลเดิม เธอร้องให้อยู่คนเดียวแล้วเผลอหลับไป “


“ เช้าวันต่อมา “


“แก้มๆลุกมากินข้าวได้แล้ว “ เสียงภูผาเคาะห้องเรียกเธอให้ตื่น “


“ พวกแกกินเลยนะ วันนี้ฉันว่าฉันจะกลับบ้านแล้วล่ะ ปล่อยเจ้าราเมงไว้ตัวเดียวป่านนี้คงหิวแย่แล้ว ขอบคุณนะที่ชวนมาเที่ยว เอาไว้มีโอกาสฉันจะมาอีกนะ “ แก้มสะพายกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วเดินออกจากห้องของภูผาไป. แบบไม่ฟังคำลาของเพื่อน “


—————————


“ แพรวาคุณเห็นซองเอกสารของผมหรือเปล่า “ ชินทร์ตะโกนถามแพรวาที่กำลังอาบน้ำอยู่ “


“ เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จออกไปหาให้นะคะ รอแป๊บหนึ่ง”


“ ไม่ได้ครับต้องใช้ตอนนี้ข้อมูลสำคัญอยู่ในนั้นแปลว่าเอาไว้ที่ไหนผมหาเอง “ ชินทร์พยามหาตามโต๊ะเล็กๆหรือตู้เก็บเอกสารก็หาไม่เจอ “


“ แพรไว้ตรงตู้ข้างทีวีน่ะค่ะลองหาดู “


“ ผมหาดูแล้วไม่เจอ อันไหน “ ชินทร์ยังคงหาด้วยความรีบร้อน “


“ ตู้ล่างสุดเลยค่ะลองหาดูเจอไหม “


‘ ชินทร์เปิดหาไปเรื่อยฟก็ได้พบกับซองน้ำตาลอันหนึ่งชินทร์สงสัยว่ามันคืออะไรก็เลยเปิดดู แต่เขาก็ต้องตกใจเพราะมันคือสมุดฝากครรภ์แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นในสมุดฝากครรภ์นั้นเขียนว่าแพรวาได้ตั้งครรภ์เป็นระยะเวลาสี่เดือน “


“ พี่ชินทร์ข๋า แพรวาอยากย้ายเข้าไปอยู่บ้านพี่ชินทร์จัง ขึ้นลงคอนโดบ่อยๆแบบนี้มันไม่ดีแน่ๆเลย “ แพรวายืนหวีผมที่กระจก เธอมองชินทร์ผ่านกระจกใบใหญ่ที่เธอส่องอยู่ “


“ ขอผมคิดดูก่อนนะ “ ชินทร์ยังคงนิ่ง เพราะตกใจกับสิ่งที่ได้อ่านเมื่อสักครู่ “


“ แพรวา หันไปมองที่ลิ้นชัก เธอก็ได้ตกใจ เพราะว่าเห็น ช่องที่เธอตรวตสมุดฝากครรภ์ได้ถูกลื้อ เธอตกใจมาก ใจกระวนกระวายเพราะกลัวชินทร์รู้ความจริง “


“ พี่ชินทร์คะ เดือนหน้าหมอนัดเเพรวา พี่ชินทร์ว่างรึป่าวคะ พอดีมีเรื่องผิดพลาดนิดหน่อย “ แพรวาเดินมากอดคอชินทร์ที่กำลังเครียงานอยู่


“ ผิดพลาดอะไรหรอ ชินทร์ถามด้วยความสงสัย ?


“ ไม่มีอะไรหรอกคะ แก้มนับเดือน มาของประจำเดือนผิด นับเลยไปเดือนนึง ว่าจะไปให้พยายาลแก้ให้ เอ้ออ ฝากพี่ชินทร์ซักเสื้อให้หน่อยนะคะ แพรง่วงอะ ขอนอนก่อน เธอทิ้งคำแก้ตัวใว้ให้ชินทร์ได้คิด เพื่อไม่ให้เข้าใจผิด หรือสงสัยในตัวของเธอ “


“ จากแพรวา ผู้หญิงขี้อ้อน ง่ายๆ ไม่จุกจิก จู้จี้ ที่ทำให้ชินทร์หลงจนหน้ามืดตามัว เลยทิ้งแก้มผู้หญิงที่เค้าคบมา 7 ปี ตอนนี้ชินทร์พยายามไม่อยากคิดว่าตัวเองเลือกผิด ชินทร์ทำทุกอย่าง ทั้งแต่งานข้างนอกจนถึงงานบ้าน เงินทุกบาทหมดไปกับ กระเป๋าแบรนด์เนม เสื้อผ้าราคาแพง และเครื่องสำอาง ของแพรวา “


“ แพรวาเดี๋ยวผมจะออกไป ซื้อของแปปนึงนะ ชินจูบที่หน้าผากของแพรวาขณะที่กำลังหลับอยู่ “


———

กริ้งๆ ( เสียงกริ่งบ้าน )


เอี๊ยดด แก้มเปิดประตูบ้านและเดินออกมาดูว่าใครมากดกริ่งหน้าบ้าน “ คุณมาทำไม !!


เดี๋ยวๆ ก่อนแก้ม ชินทร์ไม่มีเหตุผลว่ามาที่นี่ทำไม ชินทร์รู้อยู่เต็มอกว่าเขาผิด “ ผมมาหาราเมง ให้ผมเข้าไปในบ้านเถอะนะ


“ เมื่อคุณก้าวออกจากบ้านหลังนี้แล้วคุณก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาอีก ! “ แก้มกำลังจะปิดประตูใส่ชินทร์ เจ้าราเมงสุนัขของเค้าที่เลี้ยงด้วยกันมาก็วิ่งเข้ามา เห่า และตะคุบชินทร์ด้วยความคิดถึง “


“ ให้ผมเข้าไปเถอะนะ นะแก้ม ชินทร์เอามือลูบหัวเจ้าราเมงผ่านประตูหน้าบ้าน “


“ แก้มเปิดประตูให้ชินทร์เข้ามาเล่นกับสุนัข โดยมีแก้มนั่งดูอยู่ห่างๆ “


“ คุณโอเคมั๊ย ? ผมขอโทษนะแก้ม ชินทร์ลุกขึ้นมาคุยกับแก้มที่กำลังกดมือถืออยู่ “


“ แก้มได้แต่นิ่ง ไม่ยอมคุยกับชินทร์ ที่พยายามเข้าหาเธอ คุณมาที่นี่เพื่อนที่จะคุยกับหมา ก็คุยไปเถอะ ชั้นจะออกไปข้างนอก “


“ แก้ม ผมขอโทษนะ ผมขอคุยกับคุณได้มั๊ย ผมขอร้อง ชินทร์ดึงแขนแก้มใว้อย่างสุดกำลัง น้ำตาเค้าค่อยๆไหลออกมา แก้มไม่เคยเห็นชินทร์ร้องให้แม้แต่ครั้งเดียวที่คบกันมา เธอจึงคิดได้แค่ว่า แค่คุย อย่างน้อยเค้าก็เคยดีกับเธอ “


“ ทั้งสองนั่งปรับทุกข์ และคุยกันอย่างเคร่งเครื่อง “

——————-


ฮัลโหลครับคุณแพรวา “ เสียงผู้ชายคนหนึ่งโทรหาแพรวาขณะที่เธอกำลังงัวเงีย “


อื่อ ว่าไง


คือ..... ผมเห็นแฟนของคุณแพรวา ขับรถเข้ามาในหมู่บ้านครับ ตอนนี้ผมให้คนไปแอบดูแล้วครับ “


“ แกมั่นใจแล้วใช่มั๊ย !! แพรวาถามลูกน้องอีกครั้ง เธอบุกขึ้นจากที่นอนแล้วครั่ง อย่างสุกขีด


ครับ


แกให้คนไปแอบดู ได้เรื่องยังไงมาบอกชั้น เข้าใจมั๊ย แล้วตอนที่นังแก้มไม่อยู่ก็จัดการหมาของมันซะ แพรวากดวางสายด้วยความโมโห


- อีแก้ม แกอย่าคิดนะว่าจะได้พี่ชินทร์ไปจากชั้นง่ายๆ นะ -

ความคิดเห็น