Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 ท้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 741

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2561 15:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 ท้อง
แบบอักษร

กลับมาแล้วจ้า มีใครอยู่ไหมเอ่ย “ ชินทร์เดินเข้ามาในบ้าน ชินทร์กวาดตาไปรอบๆบ้าน เห็นเพียงแสนไฟสลัวๆ ที่โต๊ะทานอาหารมี อาหารอยู่ 3-4 อย่าง พร้อมขวดไวน์ กับแสงเทียง กลิ่นหอมของเทียนหอม อบอวนอยู่ทั่วบ้าน “


“ กลับมาแล้วหรอคะ นั่งก่อนสิคะ “ แพรวาเดินออกมาในลุคเซ้กซี่ขยี่ใจสุดๆ ชินทร์มองแพรวาอย่างไม่ละสายตา “


‘ เอ่ออ ครับ “ ชินทร์นั่งลงอย่างมึนงง แต่ในใจนั้นมองเรือนร่างของแพรวาอย่างไม่ขาดสายตา “


“ มาคะพี่ชินทร์เดี๋ยวแพรรินไวน์ให้ค่ะ “ แพรวาหยิบแก้วจากฝั่งชินทร์ ค่อยๆรินไวน์ลงแก้อย่างช้าๆ “


‘ อ้าว ! แล้วคุณไม่ดืมด้วยกันหรอครับวันนี้ “ ชินทร์มองไปที่แก้ว แล้วถามแพรวา “


“ ไม่ดีกว่าคะ พี่ชินดื่มเถอะ “ แพรวาสายหัวแล้วรับประทานมื้อค่ำกับชินทร์อย่างโรแมนติก “


‘ น่ารักที่สุดเลย คนดีของผม ‘ ชินทร์ค่อยๆเอื่อมมือไปจับผมของแพรวา “


“ จริงๆ วันนี้แพรมีอะไรจะบอกคะ “ แพรว่ากล่องของขวัญเล็กๆเอื้อมให้ชินทร์ “


‘ อะไรหรอครับ ‘


“ เปิดดูสิคะ “


“ ชินทร์ค่อยๆเปิดกล่องของขวัญดูอย่างช้าๆ แต่เค้าก็ต้องตกใจเพราะว่าสิ่งที่อยู่ข้างในคือที่ตรวจครรภ์ “


‘ เอ่ออ .... แพรวาคะ คุณ ท้องหรอ “ ชินทร์ถามแพรวาด้วยความตกใจอย่างสุด ๆ สีหน้าท่าทางของชินทร์นิ่งไปชั่วขณะ “


“ ไม่ดีใจหรอคะ ทำไมทำหน้าอย่างนั้น “ แพรวาถามชินทร์แล้วยิ้มให้ “


“ ดีใจสิครับ อย่างนี้ต้องฉลองๆ มาๆชนแก้วกัน “ ชินทร์พูดกลบเกลื่อน แต่ในใจนั้นเค้าเครียดแทบบ้าตาย นึกถึงแก้ม นึกถึงอนาคตขึ้นมาทันที “


“””” นังแก้ม แกจะรู้มั๊ยว่าชั้นน่ะ จะมาแทนที่ของแก แกมันโง่ หึ จืดชื่อแบบแกน่ะ ผู้ชายก็เบื่อเป็นธรรมดา ยัยโง่ “”””


————-


มาแล้วครับสาวๆ หมูทะกะมื่อนี้สุดหล่อเลี้ยงเอง “ ภูผาหิ้วชุดหมูกะทะมาตั้งใว้ที่โต๊ะ พร้อมเรียก มีน กับ แก้มมากิน “


แหม่ๆ ซื้อของโปรดไอ้แก้มมาเลยนะวันนี้ “ มีนแซวภูผา “


‘ ของโปรดแกเหมือนกันแหละไอ้มีน พอๆเลิกแซวชั้นแล้วไปเอาจานมา จะกินมั๊ย นี่ ๆ ชั้นซื้อลูกชิ้นกุ้งมาให้ด้วย พูดมากเดี๋ยวไม่ให้กินเลย “ ภูผาบ่นให้มีนเพราะว่ามีนชอบแซวภูผากับแก้ม


“ มาแกเดี๋ยวชั้นช่วยเอาผักไปล้างนะ “ แก้มเดินมาหยิบผักไปล้างในครัว


“ แหนะๆ !! “ มีนขยับตัวเข้าไปชนแก้มเบาๆ


‘ อะไรของแก เลิกแซวได้ละ ! เพื่อนกัน ไอ้ผามันก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแล้วปะ “


“ นี่ไง เพราะเพื่อนกันนี่ไง ชั้นเชียร์นะเว้ย “


“ มีนพยายามประสานความสัมพันธ์ของภูผา กับ แก้ม ให้เป็นมากกว่าเพื่อน และแอบแซวแก้มกับภูผาตลอด “


‘ อะนี่ กินผักเยอะๆ จะได้ฉลาดๆ กินหมูน้อยๆ จะได้ไม่อ้วน “ ภูผาคีบ ผักให้แก้ม แล้วหันมาพูดกับมีน “ ส่วนแก นี่ลูกชิ้นกุ้ง เอาไป “


“ ขอบคุณค่า คุณภูผา “ มีนถือตะเกียบมาจิ้มเอาลูกชิ้นกุ้งแล้วยื่นให้แก้ม “ นี่แก้มชั้นให้ ลองกินดู อร่อยมากกก เจ้าเด็ด “


‘ อื่อไอ้ผา แล้วแกจะกลับกรุงเทพวันไหน อีก 2 วันแก้มกลับ ไปกางเต้นบนดอยกันปะ ชั้นชวนแก้มใว้ละ


“ ไปดิ ว่าจะอยู่ต่อสัก 3-4 วันน่ะ จะไปดูกล้วยไม้ มาใว้สวนที่บ้านอะ ไปด้วยกันปะละ เผื่อเอาใว้ตกแต่งร้าน “ ภูผาชวนมีนไปดูดอกไม้ที่สวนประจำจังหวัด “


———-


“ เห้ย เป็นไรวะหน้าเครียดๆ ‘ เจมส์กล่าวถามขินทร์อย่างสงสัย “


‘ เชี้ย แล้ววะมึง “ ชินทร์รีบลุกขึ้นเพื่อมาปรึกษาเพื่อนรัก “


“ เป็นไรวะ มีไรป่าววะ “


‘ คือว่า แพรวาท้องวะมึง ‘ ชินทร์เอามือกุมขมับ ‘


“ เอ๊าก็ดีแล้วนิ มึงก็ชอบน้องแพรวา ไม่ใช่หรอวะ “ เจมส์จ้องหน้าชินทร์อีกครั้ง “


“ ก็ชอบ แต่ก็ไม่ได้ชอบขนาดนั้นป่าววะ !! แก้มอีก กูจะบอกแก้มไงดีวะ แล้วนี่อีก 2-3 วันแก้มก็ต้องกลับมาแล้ว แพรวาต้องกลับคอนโดตัวเอง ใครจะดูแลอีก เครียดโว๊ยยย !!!! “ ชินทร์ตะโกนออกมาอย่างหนักใจ “


“ เออๆ มึงก็ค่อยๆคิดละกัน ยังไงเด็กในท้องก็ลูกมึงนะเว้ย “ เจมส์ตบไหล่เพื่อนเบาๆ ทั้งคู่กันกันเรื่องนี้จนดึก “


19.20 น.


“ ทำไมเพิ่งกลับคะพี่ชินทร์ “ แพรวาถามด้วยความน้อยใจ เพราะปกติ ชินทร์ไม่เคยกลับบ้านดึก “


‘ เอ่อ พอดีพี่เครียงานยังไม่เสร็จน่ะ เลยกลับช้า ว่าแต่ มีอะไรกินบ้าง หิวจะแย่อยู่แล้ว “ ชินทร์แก้ตัวทั้งๆที่ นั่งคุยกับเพื่อนๆจนดึก “


“ หรอคะ แพรไม่ได้ทำกับข้าวอะ แพรเหม็น พี่ก็หากินเองแล้วกัน “ แพรวาลุกจากโซฟาแล้วหนีเข้าไปในห้องนอน “


‘ โอ๋ๆ งอลหรอครับ ไม่เอาน้าา “ ชินทร์เดินเข้าไปในห้องแล้วกอดแพรวาเพื่อที่จะง้อเธอ “


“ ป่าวคะ ?? “ พี่ไปทานข้าวเถอะแพรง่วงแล้ว “ แพรวาแกะเเขนชินทร์ออกจากตัว “


‘ ดีกันนะ งั้น เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมพาคุณไปซื้อคอนโดใกล้ๆที่ทำงานผมนะ ที่เดียวกับไอ้เจมส์เลย ผมซื้อให้เป็นของขวัญของลูกเรานะ จะได้อยู่ใกล้ๆ กันไง “


“ แล้วพี่ชินทร์ไม่ให้แพรมาอยู่ที่นี่ละคะ แพรมีลูกกับพี่นะ พี่คิดจะบอกพี่แก้มเมื่อไหร่อะ หึ ! พี่ก็แคร์แต่ความรู้สึกพี่แก้มน่ะแหละ ไม่เคยจะแคร์แพรเลย งั้นเเพรจะไปเอาลูกออก พี่ชินทร์ก็กลับไปหาพี่แก้มเถอะคะ แพรจะเดินจากไปเอง “ แพรวารีบลุกจากห้องเพื่อที่จะออกจากบ้านหลังนี้ เธอเล่นบทนางเอกจนชิทร์สงสาร “


‘ ไม่เอานะคนดี พี่บอกแล้วไง ว่าพี่ขอเวลาหน่อย ไม่เอานะไม่งอลนะ ดูสิร้องให้จนตาแดงหมดแล้วเดี๋ยวไม่สวยนะ “ ชินทร์ดึงแพรวาเข้ามากอดอีกครั้ง ‘


“ ก็ได้คะ ไม่งอนก็ได้คะ แต่พี่ชินทร์สัญญานะคะ ว่าจะรีบเครียทุกอย่างให้ชัดเจน “


“ โอเค ผมสัญญา “ ชินทร์หอมแก้มของแพรวา ตาสองตาจ้องมองกัน หน้าของทั้งสองเริ่มใกล้กัน “


‘ โฮ่งๆ โฮ่งๆ ‘ ชินทร์ได้ยินเสียงเจ้าราเมงหมาของแก้มเห่าขึ้นพร้อมพยายามตะกุยกำแพงบ้าน ‘


“ เอ๊ะ คุณได้ให้อาหารเย็นเจ้าราเมงรึป่าว “ ชินทร์หยุดที่จะจูบแพรวา แต่กับ ถามเพราะเป็นห่วงสุนัขของแก้ม ชินทร์ลุกจากที่นอน แล้วเดินไปหาเจ้าราเมง “


- หึ !! ไอ้หมาบ้า แกนะ เจ้านายแกไม่อยู่แล้วแกยังจะมาขัดขวางชีวิตของชั้นอีก แกเตรียมตัวตายเลยไอ้หมาบ้า แกรู้ใว้ด้วยว่าอีกไม่นาน ชั้นจะเป็นใหญ่ในบ้านหลังนี้ ไม่ว่าใครหน้าไหน ชั้นก็ไม่สน หรือว่าต้องแลกด้วยอะไรชั้นก็ไม่ยอม -


- “ ในใจจองแพรวามีแต่ความ โกรธ และ เกลียด แก้มอยู่เต็มอก เธอจะพยายามหาทุกวิธีเพื่อกำจัดแก้มไปจากชีวิต -

ความคิดเห็น