เพียงฝัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทลงโทษของคนขี้อ่อย(NC25+)

ชื่อตอน : บทลงโทษของคนขี้อ่อย(NC25+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.6k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2561 09:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทลงโทษของคนขี้อ่อย(NC25+)
แบบอักษร

อยากใส่ชุดบ้าๆนี่เล่นน้ำนักใช่มั้ย มายา/พอมาถึงห้องราฟก็ตะคอกใส่คนตัวเล็กอย่างเดือดดาล

จุ๊ๆ อย่าเสียงดังสิคะราฟ ไม่น่ารักเลยนะ/มายาทำท่าจุ๊ปากอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

แล้วคุณทำตัวแบบนี้น่ารักนักรึไงห๊ะ/ให้ตายเถอะ เธอทำเขาแทบจะเป็นบ้าแต่ตัวเองกลับนิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แล้ว...น่ารักมั้ยล่ะคะ/มายาทำท่าทางน่ารักใส่

อย่ามายั่วโมโหผมนะมายา/ราฟแสร้งตีหน้านิ่งขรึมทั้งที่ในใจอยากจะฟัดแก้มป่องๆนั้นเต็มแก่

มาก็ไม่ได้จะยั่วโมโหคุณซะหน่อย/มายาส่งสายตาหวานเยิ้ม พลางลูบไล้ที่อกแกร่งเป็นการสื่อความหมายว่าเธอตั้งใจจะยั่วอย่างอื่นมากกว่า

หึ ขี้อ่อยแบบนี้ต้องโดนลงโทษ รู้มั้ย/ราฟยกยิ้มน้อยๆ แค่เธอทำท่าทางน่ารักใส่เขาก็ใจอ่อนจนแทบจะละลายอยู่แล้ว

มายอมค่ะ ถ้าจะทำให้คุณหายโกรธ/สองแขนเรียวยกขึ้นคล้องคอชายหนุ่มไว้หลวมๆ ร่างสูงโน้มลงมาประกบปากบางที่กำลังเชื้อเชิญเขาอย่างร้อนแรง

ราฟไม่รอช้าจัดการถอดชุดที่มันขัดหูขัดตาเขาทิ้งอย่างไม่ใยดี เขาดันร่างเล็กติดกำแพงก่อนจะตะโบมจูบที่อกอวบทั้งสองข้าง มือหนาบีบเค้นราวกับจะให้มันแหลกเหลวคามือ มายาช่วยจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของชายหนุ่มจนเหลือเพียงกายเปลือยเปล่า มือเล็กเอื้อมไปกอบกุมแท่งร้อน รูดขึ้นรูดลงอย่างมันส์มือ สองร่างเปลือยเปล่าอิงแอบแนบชิดกันจนแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่ง ราฟพลิกตัวหญิงสาวหันหน้าเข้ากำแพง ไล่พรมจูบลงมาตั้งแต่ใบหู ซอกคอขาว แผ่นหลังนวลเนียน ก่อนจะมาหยุดให้ความสนใจบั้นท้ายงามงอนทั้งสองข้าง มายาแอ่นสะโพกรับทุกสัมผัสวาบหวามของเขา

ราฟยกขาเรียวข้างหนึ่งของเธอขึ้น ค่อยๆสอดใส่ตัวตนเข้าร่องรักจากทางด้านหลัง ก่อนจะตอกอัดเข้าอย่างหนักหน่วงเพื่อลงโทษคนขี้อ่อย ใบหน้าหวานแนบชิดติดกำแพงเย็นๆแต่ก็ไม่ช่วยให้รู้สึกเย็นขึ้นมาเลย มีแต่จะร้อนขึ้นซะด้วยซ้ำ

มายาพลิกตัวกลับมาจูบปากเขาอย่างดูดดื่ม สองแขนกอดคอแกร่งให้ราฟได้ยกตัวเธอลอยขึ้นจากพื้นแผ่นหลังนวลเนียนนาบไปกับกำแพง ขาเรียวตวัดเกี่ยวเอวสอบไว้แน่น เมื่อเข้าที่แล้วชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกอีกครั้ง ลิ้นร้อนยังคงตวัดเกี่ยวกันพัลวัน

อ่ะ อ๊ะ อ๊าาา/มายาเงยหน้าครางระงมเมื่อเขาเร่งจังหวะขึ้นอีก เธอนึกมันเขี้ยวจึงงับไปที่ใบหูของเขา แยงลิ้นร้อนเข้าไปหมุนวนเล่น ยิ่งเขาครางฮึมในลำคอเธอยิ่งได้ใจดูดเลียใบหูจนฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำลาย

รู้อะไรมั้ย นั่นเป็นจุดอ่อนของผมเลยนะ แต่เป็นจุดอ่อน ที่ทำให้จุดอื่นกลายเป็นจุดแข็ง และดูท่าวันนี้คุณคงจะไม่ได้กินข้าวแล้วล่ะ/ราฟยิ้มร้าย ก่อนจะจัดการสำเร็จโทษคนขี้อ่อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า

18.00น.

อื้อ มาพึ่งจะได้พักเองนะ ขออีกแปบนึงน๊า/คนตัวเล็กอิดออดเพราะพึ่งผ่านศึกรักมาอย่างหนักหน่วง

ลุกไปอาบน้้ำ ไปทานก่อนแล้วค่อยมานอนนะครับ/ราฟกดจูบไปที่หน้าผากอย่างเอ็นดู

ก็ได้ค่า แต่ ให้นอนจริงๆนะ/มายารู้ทันจึงพูดดักทางเขาไว้ก่อน

หึหึ เกลียดคนรู้ทัน รีบแต่งตัวนะครับ เดี๋ยวผมไปตามไอ้เรย์กับคุณเอวาก่อน ไม่รู้สองคนนั้นจะกลับมาที่ห้องรึยัง/ราฟ

โอเคค่ะ/มายา

ราฟเปิดประตูเพื่อตรงไปยังห้องของเรย์ที่อยู่ทางด้านขวาก่อน ส่วนห้องเอวาอยู่ทางด้านซ้าย แต่ขณะที่เขากำลังจะยกมือขึ้นเคาะประตู ประตูจากอีกฝั่งก็เปิดออก จนเขาชะงักไป

ไง ไอ้เสือ ทำไมออกมาจากห้องคุณเอวาได้วะ/ราฟเลิกคิ้วถาม

ก็...ตามนั้น/เรย์ไหวไหล่เล็กน้อย

มึงมันร้าย/ราฟเอ่ยแซว

ก็กูเพื่อนมึงไงครับ ฮ่ะๆ กูไปอาบน้ำก่อน เหนียวตัวชิบหาย/เรย์ตบไหล่เพื่อนเบาๆก่อนจะเดินเข้าห้องไปทำธุระส่วนตัว ราฟได้แต่ส่ายหัวให้กับเพื่อนตัวดี

19.00น.

ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้ว ฟืดๆ

เอ ดูเหมือนมึงจะไม่สบายแล้วนะ/มายาทักเพื่อนขึ้นเพราะในขณะที่นั่งทานข้าว เอวาเอาแต่จาม น้ำมูกไหลฟืดฟาด

สงสัยเพราะเธอเล่นน้ำนานไปหน่อย/เรย์เอ่ยแซวขำๆแฝงความหมายที่รู้กันสองคน

นายเงียบไปเลยน่า/เอวาถลึงตาใส่ จะไม่ให้ป่วยได้ยังไงล่ะก็เขาเล่นพาเธอไปแช่อยู่ในน้ำเสียตั้งนานสองนาน ไหนจะนอกระเบียงตอนฝนตกอีก พอจะอาบน้ำพ่อตัวดีก็ตามไปช่วย ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ใช่ช่วยอาบน้ำนะสิ

นี่มึงเล่นน้ำคนเดียว ไม่รอกูเลย กูงอล/มายาที่ไม่ทันได้สังเกตอาการของทั้งคู่ทำท่างอนเพราะคิดว่าเพื่อนรักเล่นน้ำจริงๆ

มายาครับ คุณก็ เล่นน้ำ กับผม ในห้องแล้วไง/ราฟจงใจเน้นทีละคำให้เธอเข้าใจความหมายว่าเล่นน้ำของเรา กับของพวกเขาก็เหมือนกันนั่นแหละ

ห๊ะ อะ เอ่อ งั้นหรอคะ/คนที่พึ่งเข้าใจหน้าแดงขึ้นมาทันที

งั้นเราแยกย้ายกันเลยนะครับ คุณเอวาจะได้พักผ่อนด้วย/ราฟบอกให้ทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อน เขาเองก็อยากพักเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว

กูรู้ว่าพรุ่งนี้เดี๋ยวมึงก็หาย ฉะนั้นกูเลยไม่ห่วงอะไรมึงมากมายหรอกนะ/มายาแอบกระซิบกับเพื่อนสาว

มึงรู้ได้ไง เป็นหมอหรอ/เอวาเบะปากใส่

ป๊าว แต่กูรู้ว่าเดี๋ยวคืนนี้ต้องมีหมอไปฉีดยาดีให้มึงแน่ๆ ฮ่าๆ/มายาหัวเราะร่าก่อนจะเดินหนีไป ทิ้งให้คนป่วยนั่งหน้าแดงราวลูกตำลึงสุกอยู่ที่โต๊ะ

เป็นอะไรรึเปล่า หน้าแดงเชียว/เรย์ที่เห็นว่าสีหน้าของเธอดูแดงขึ้นจนเห็นได้ชัด ถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

อะ เอ่อ สงสัยไข้ขึ้น ไปนอนก่อนนะ/เอวาตัดบทและรีบเดินกลับห้องไปทันที

สงสัยต้อง หายาดีให้กินสักหน่อยแล้ว หึหึ/เรย์มองตามคนตัวเล็กอย่างนึกหมั่นเขี้ยว

————————————————

อ๊าย เฮียเรย์จะเขาจะเอายาดีมากจากไหนกันคะคุณ ไรท์รู้สึกเหมือนกำลังจะป่วยอยู่เหมือนกัน ☺️☺️☺️


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น