จิงโจ้น้อย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พยศ 62 (1)

คำค้น : yaoi,omega,alpha

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.2k

ความคิดเห็น : 71

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2561 08:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
พยศ 62 (1)
แบบอักษร

​พยศ 62 (1)






กาเซียคิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ…

คนคนนี้...ทำไมคนคนนี้ถึงมายืนอยู่ต่อหน้าเขาได้!

หนี! ต้องหนีให้ไกล!

เขารีบหยิบกระเป๋าที่ทำหล่นมาสะพายเหมือนเดิมพร้อมกับจงใจวิ่งออกไปทางช่องว่างด้านขวาของร่างสูงที่ยืนตระหง่านอยู่

โดยไม่แม้แต่จะหันไปมองเด็กน้อยทั้งสองคนเป็นครั้งที่สอง...

“จะไปไหน?! กาเซีย!”

“แง!!!”

“แง!!!”

เรม็องรีบส่งเสียงตวาดออกมาดังลั่นเมื่อปฏิกิริยาตอบรับของอีกฝ่ายไม่ได้เป็นแบบที่เขาคาดเอาไว้...อันที่จริงเขาคาดหวังไว้สูงกว่านี้...อะไรที่ไม่ใช่การที่ร่างเล็กรีบวิ่งหนีเขาไปอีกครั้งหนึ่ง!

และเพราะเสียงตวาดนี้ก็เป็นตัวการทำให้ลูม็องกับลูเซียสที่เขาอุ้มอยู่ส่งเสียงร้องไห้ออกมาด้วยความตกใจ

ความโกลาหลที่กำลังเกิดขึ้นเริ่มจะทำให้ไม่สบอารมณ์

“ไปหยุดเมียฉันเอาไว้!”

เรม็องรีบส่งสายตาให้คนขับรถของตนไปวิ่งสกัดกาเซียเอาไว้ก่อน ส่วนตัวของชายหนุ่มก็ค่อยๆส่งลูกทั้งสองให้กับพี่เลี้ยงเด็กที่เขาพามาด้วยเผื่อลูกร้องไห้ และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ!

“นายจะไปไหนอีก?!”

เรม็องก้าวขายาวๆไปหาคนที่โดนจับข้อมือเอาไว้แน่นตามคำสั่งของเขา เขาเอ่ยปากให้คนขับรถถอยห่างออกไปและตัวเองก็เป็นฝ่ายจับไว้แทน

“...”

จะวิ่งหนีฉันกับลูกไปไหนอีก?!”

“ปล่อย! ผมไม่รู้จักคุณ!” กาเซียพูดพลางพยายามจะสะบัดข้อมือที่โดนบีบแน่นให้หลุด มองไปรอบข้างก็เห็นมีผู้คนกำลังมองมาแต่...ไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยสักคนเดียว…

“ปล่อย!”

“สิบเจ็ดวันนี่ทำให้นายลืมลูกลืมผัวเลยอย่างนั้นเหรอ?!”

ความตั้งใจที่จะมาพูดด้วยดีๆของเรม็องต้องพับเก็บลงทันทีเมื่อเจอคำพูดที่ไร้เยื่อใยของคนตรงหน้า เขารู้สึกว่าตอนนี้เส้นเลือดในสมองกำลังเต้นตุบๆด้วยความหงุดหงิด

“อย่าพูด! หยุดเดี๋ยวนี้!”

คนคนนี้พูดออกมาได้ยังไง! ถ้อยคำหยาบคายในที่สาธารณะ ตอนนี้เขาทั้งอายทั้งโกรธจนอยากจะร้องไห้ เวลาเจอผู้ชายคนนี้จะมีสักครั้งไหมที่เขาจะไม่โกรธ ไม่อาย!

“ถ้าไม่อยากอายไปมากกว่านี้ก็ไปคุยกันที่บ้านของเรา

“ไม่...”

“ฉันทำได้อย่างที่พูดแน่...มากกว่าที่นายจะคิดเลยด้วยซ้ำ...” แววตาของเรม็องวาวโรจน์ขึ้นมากับความดื้อดึงของกาเซีย

“...”

“...”

“ปล่อยแขนผมก่อน ผมเจ็บ”

คำขอของกาเซียได้ผล เรม็องปล่อยมือที่กำลังจับข้อมือเล็กเอาไว้ตามที่ขอ เขามองกาเซียกำลังเดินไปที่รถก่อนที่จะเดินตาม...ด้วยรอยยิ้มที่ผุดอยู่ตรงมุมปาก

“รถของเราอยู่คันนี้”

กาเซียชะงักเท้าที่กำลังจะขึ้นรถไป ก่อนจะหันไปมองตามเสียงจึงพบว่ามีรถยนต์อีกคันหนึ่งจอดรออยู่

เขาเดินไปอย่างไม่มีข้อแม้ เรม็องเปิดประตูด้านหลังรอเอาไว้อยู่แล้ว และเขาเองก็ไม่แม้แต่จะเอื้อนเอ่ยคำขอบคุณกับอีกคน

คนที่ยืนเปิดประตูให้มองใบหน้าติดจะคล้ายบูดบึ้งของคนในรถก็นึกขำ เขาเองก็ก้าวเข้าไปนั่งตามติดๆ แต่ก่อนจะปิดประตูรถก็ไม่ลืมส่งแววตาของผู้ชนะไปให้ใครบางคนที่ยืนแอบมองอยู่ตรงบันไดของหอพัก

ใครคนนั้นที่หน้าตาเหมือนคนที่อยู่ในรูปถ่ายกับกาเซียบ่อยๆ

ให้มันรู้เสียมั่งว่านี่เมียของใคร! ในเมื่อยังเป็นคนของเขา ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ยุ่ง!

ได้เวลาพาเมียเด็กกลับบ้านสักที!

กาเซียมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เขารู้สึกแปลกๆที่ภายในรถคันนี้มีเพียงเขา เรม็อง และก็คนขับรถเท่านั้น ถ้าอย่างนั้นลูกก็คงอยู่รถคันด้านหลังที่กำลังขับตามมาสินะ…

“พูดธุระของคุณมาสิ”

นั่งมาตั้งนานอีกฝ่ายก็ไม่พูดอะไร เอาแต่นั่งจ้องมองมาทางเขาอยู่ได้

“ฉันบอกว่าไปคุยที่บ้านของเราไง นี่ยังไม่ถึงบ้านเลย รอก่อนสิ”

“...”

เขาเกลียด! เกลียดความเล่นลิ้น! เกลียดท่าทียียวนของคนข้างๆเสียจริง!

“จะคุยให้มันจบๆในรถไปเลยไม่ได้หรือยังไงครับ ผมมีอย่างอื่นที่ต้องไปทำเยอะแยะ”

“อย่างอื่นที่ว่ามันคืออะไรล่ะ?”

“ไม่ใช่เรื่องของคุณ!”

“พูดอะไรอย่างนั้น เรื่องของเมียจะไม่ใช่เรื่องของผัวได้ยังไง...แล้วก็เรื่องที่ว่าจะไปทำคงไม่ใช่ไปหาที่พักใหม่หลังจากตึกหลังนั้นจะโดนทุบ หรือว่าหาที่ทำงานใหม่หลังจากตกงานมาหลายรอบแล้วหรอกนะ”

คราวนี้กาเซียรีบหันใบหน้าไปหาร่างสูงที่พูดออกมาเรื่อยเปื่อยด้วยความสงสัย

“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะไปหาที่พักใหม่ และรู้ได้ยังไงว่าผมตกงานมาหลายรอบ?”

“...”

“เรม็อง พูดออกมาสิ!”

“นั่งเงียบๆไปเถอะหน่า”

เรม็องปิดท้ายความสะเพร่าของตัวเองโดยการกอดอกพลางหลับตาลงหนีจากสายตาที่สื่อถึงความสงสัยเต็มเปี่ยมของกาเซีย

ร่างสูงตบปากตัวเองภายในใจร้อยล้านครั้งให้กับอาการพูดไม่หยุดของเขาเมื่อกี้!

___________________________________________________________________

ว่าจะอัพให้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่เว็บเป็นอะไรก็ไม่รู้ง่าาา เหมือนมันล่มไปหลายชั่วฌมงเลย ไรท์พยาามเข้าตั้งแต่เมื่อตอนช่วงหัวค่ำของเมื่อเย็นก็ไม่ได้ หรือเป็นที่ไรท์คนเดียว? วันนี้เลยรีบมาอัพให้ก่อนไปเรียน เจอกันตอนนหน้านะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}