AshuLa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 51 แทบไม่เชื่อว่าเขาจะร้ายกาจได้ขนาดนี้

ชื่อตอน : บทที่ 51 แทบไม่เชื่อว่าเขาจะร้ายกาจได้ขนาดนี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2561 01:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 51 แทบไม่เชื่อว่าเขาจะร้ายกาจได้ขนาดนี้
แบบอักษร

​“อ…อย่า” กีอาน่ารู้สึกถึงผืนโลกที่พลิกกลับ เขาอุ้มเธอพาดบ่ากว้าง เธอได้แต่ห้ามปรามอย่างอ่อนแรง ได้กลิ่นเหงื่อของเขาจาง ๆ รับรู้ถึงแรงตะปบที่เอวของเธอเอาไว้แน่น


“เท่าไหร่” ชายหนุ่มหันไปถามฮาโรลด์ทั้งที่ยังอุ้มหญิงสาวเอาไว้


“นาง…ผู้นี้งามนัก ข้าน้อยดูแลอย่างดีมาตลอดทาง” เจ้าตัวพยายามจะโก่งราคา


หากแต่ซามาเอลไม่เสียเวลาต่อความ เขามองเจตนาของอีกฝ่ายออกดี “จะเอาทองแท่งเท่าไหร่ก็บอกมาลัซ” เขากล่าวเพียงเท่านั้นก่อนจะพาร่างเล็กเดินลิ่วเข้าไปในปราสาท


หลังจากผู้เป็นเจ้าของปราสาทหายลับเข้าไปยังที่พัก ฝ่ายคนที่เหลือต่างยังตกตะลึง หนึ่งในนั้นคือฮาโรลด์ “ท…ทองแท่ง” ทาสเหล่านี้อย่างแพงก็ยี่สิบเหรียญเงิน เขากะโก่งราคานางสักสิบเหรียญทองเป็นอย่างต่ำ นั่นเท่ากับเบี้ยหวัดสองปีเลยทีเดียว แต่ท่านลอร์ดกลับออกปากเองว่าทองแท่ง


ฮาโรลด์คำนวณในใจ กะราคาไม่ถูกว่าควรจะกอบโกยอย่างไรดี


มาลัซมีสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ว่าอันใดไม่ได้ในเมื่อท่านลอร์ดปรารถนาจะจ่ายให้เจ้าทหารชั้นต่ำนี่ เขาจึงได้แต่กล่าวห้วน ๆ “ตามข้ามา…แล้วอย่าโลภจนเกินงาม ไม่เช่นนั้นเจ้าอาจไม่ได้อยู่เสวยสุขนานนัก”


ทั้งวากัสและฮาโรลด์ลอบกลืนน้ำลาย ท่านสมุหนายกถึงกับขู่พวกเขาออกมาตรง ๆ แต่อย่างไรงานนี้ก็กำไรครั้งใหญ่ของชีวิต


ทางด้านซามาเอล


เขารู้สึกได้ว่าร่างที่กำลังพาดอยู่บนบ่ากำลังสั่น แค่จับผ่านเสื้อผ้าก็รู้สึกถึงความนุ่มนิ่มแบบนี้ ดูทีไอ้ยูรอสมันคงแทบคลั่งตายเมื่อนางหายไปแบบนี้


แน่นอนว่าเขารู้ข่าวแล้วว่าเขื่อนต้นลำน้ำแดงแตก ระดับน้ำถึงได้ขึ้นสูงผิดปกติ


เขาวางกีอาน่าลงบนพรมไม่เบานัก เธอที่อ่อนแรงอยู่ก่อนแล้วจึงเซล้มลง ใบหน้าหวานเงยมองชายหนุ่มที่ยืนค้ำอยู่อย่างหวาดผวา “ค…คุณ” เธอไม่รู้ว่าควรจะใช้คำสรรพนามเรียกเขาแบบไหน ถึงจะดูเหมาะสมที่สุด “ลอร์ดซามาเอล…คุณจำฉันได้ใช่มั้ยคะ”


เขาไม่ตอบ หากแต่ดวงตาแข็งกร้าวยังจับจ้องที่เธอ


“คุณ…รู้ใช่มั้ยว่าฉันต้องกลับคาทซ์” เธอเตือนเขาทั้งที่หวาดกลัวไปหมด “คุณจะส่งฉันกลับไปหายูรอสใช่มั้ย”


ชายหนุ่มเหยียดยิ้มที่มุมปาก เธอพยายามเตือนเขาให้รู้ว่าตนเองเป็นคนของยูรอส เขาทราบดีเรื่องงานแต่งงานและฐานะเลดี้แห่งคาทซ์ แต่หากเขาไม่พูดว่านางเป็นใคร ใครหน้าไหนในเมืองนี้จะทราบ ต่อให้ยูรอสมันสอดไส้สายสืบเข้ามาได้ก็อย่าหวังว่าจะเจอ


“พูดอันใด…ข้าไม่รู้จักเจ้ามาก่อน” เสียงทุ้มกล่าว พลางย่อลงมองเธอในระดับสายตาเดียวกัน มือใหญ่เชยคางเรียวขึ้นให้แหงนมองเขา “ถึงเจ้าเป็นแค่ทาส แต่เห็นแก่ที่ถูกใจข้าจะดูแลอย่างดีก็แล้วกัน”


กีอาน่ารู้สึกหนาวเยือก น้ำตาคล้ายจะเอ่อออกมา


“เจ้าชื่ออะไร…” เขายังคงแกล้งถามเธอ เพราะภายในปราสาทยังคงมีเหล่าข้ารับใช้เดินพลุกพล่านอยู่ด้านนอก


ริมฝีปากบางเม้มลง เธอสะอื้นเบา ๆ รู้สึกอับจนหนทาง


“อ้อ…ไม่มี เช่นนั้นข้าตั้งชื่อให้ใหม่ก็แล้วกัน” ซามาเอลคลี่ยิ้มอย่างผู้ชนะ


“ด…ได้…โปรด…ปล่อยฉันไป…เถอะนะคะ” เธออ้อนวอน น้ำตาร้อนไหลพร่างพรูส่งผลให้ดวงหน้างดงามราวกับดอกไม้ที่อาบไล้ไปด้วยหยาดน้ำค้าง


“ยูรอสมันทำอย่างไรนะเวลาเห็นสีหน้าของเจ้าแบบนี้” เขาเปลี่ยนมากระซิบ ปลายจมูกโด่งอยู่ใกล้จนแทบเกยกับแก้มเนียน


“ฮึ่กๆๆ…” หญิงสาวสะอื้นหนัก เธอไม่เห็นความหวังว่าจะรอดจากเงื้อมมือของเขา


“ชู่ว…อย่าร้องไห้สิคนดีของข้า ข้าตั้งใจจะเลี้ยงดูอย่างดี เอาแบบนี้เป็นเมียข้าดีหรือไม่” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงระดับปกติเช่นเดิม ส่งผลให้เหล่าข้ารับใช้ที่อยู่ใกล้ ๆ ได้ยินก็ตกตะลึง…ท่านลอร์ดจะแต่งภรรยา!?


เธอสั่นศีรษะช้า ๆ แทบไม่เชื่อว่าเขาจะร้ายกาจได้ขนาดนี้


“ยาร่า” ชายหนุ่มเรียกเมดรับใช้เข้ามา ร่างสูงค่อย ๆ เหยียดกายขึ้นยืนอีกครั้ง ส่งผลให้หญิงสาวที่ร้องไห้สั่นเทายิ่งดูเล็กจ้อยลงไปอีก “มาปรนนิบัติท่านหญิง”


“เจ้าค่ะ” เมดสาวร่างท้วมเดินเข้ามา “ท่านหญิง?”


“ไกอา…” ชายหนุ่มกล่าวเรียบ ๆ “นางมีนามว่าไกอา”


ร่างสูงเดินออกไปจากห้อง ทิ้งกีอาน่าเอาไว้ท่ามกลางสถานที่ไม่เคยคุ้น เธอยังมองรอบ ๆ อย่างหวาดผวา


ยาร่าเดินเข้าไปใกล้ คุกเข่าลงข้างท่านหญิงที่กำลังนั่งตัวสั่นอยู่ “ท่านหญิงจะร้องไห้ไปไย ท่านลอร์ดเอาท่านมาชุบเลี้ยงก็ดีเพียงไรแล้ว หรือจะยอมถูกตีตราทาสกัน”


กีอาน่ามองอีกฝ่าย ยาร่าเป็นหญิงร่างท้วม มองภายนอกน่าจะพอ ๆ กับมนุษย์อายุราว ๆ สามสิบ เธอมีผิวคล้ำ ดวงตาคม คิ้วหนา ผมสีน้ำตาลไหม้ดกเข้ม สำเนียงการพูดก็ห้วน ๆ ไม่ค่อยอ่อนหวานนัก


แน่นอนว่ากีอาน่าไม่อยากโดนตีตราทาส แต่ถ้าจะมีชีวิตอยู่อย่างอดสูแบบนี้เธอก็ไม่ต้องการเช่นเดียวกัน ในสถานที่ไม่น่าไว้วางใจ เธอเลือกที่จะเงียบ ซึมซับสิ่งรอบตัวให้ได้มากที่สุด เผื่ออาจช่วยให้รู้ทางหนีทีไล่ในอนาคต


“ตัวท่านมอมแมมไปหมด ข้าจะพาไปชำระล้างร่างกายเสียก่อน ตามมา” ยาร่าบอก


แม้จะลังเลแต่กีอาน่าก็ยินยอมทำตามโดยดี ตัวของเธอมีกลิ่นอับจากการที่ใส่เสื้อผ้าเปียกชุดเดิมจนแห้งคาตัวไปแล้ว ทั้งผิวทั้งตัวรู้สึกอึดอัด นอกจากนั้นยังมีความรู้สึกรุม ๆ  คล้ายจะเป็นไข้


ห้องพักที่ซามาเอลพาเธอมาปล่อยไว้ค่อนข้างโปร่ง รอบด้านเป็นหน้าต่างที่กรุด้วยกระจกสีแดงสลับเขียวเป็นลายเถากุหลาบ เธอเบนสายตาเข้ามา กอดตัวเองเบา ๆ เขาทำแบบนี้ได้อย่างไร…การกักตัวเลดี้ของผู้อื่นไว้ไม่ใช่จะส่งผลเสียต่อความสัมพันธ์ระหว่างเมืองหรือ? หรือเขาไม่กลัว? …หรือว่า…เขารู้ว่ายูรอสจะไม่มาช่วยเธอ?


น้ำตาไหลซึมลงมาเงียบ ๆ ราวกับไม่มีทางจางหาย


ตอนนี้ยูรอสกำลังทำอะไรอยู่ เธอจากมาหลายวันแล้ว หรือเขาจะอยู่กับเจ้าหญิงจริง ๆ


หัวใจของเธอบีบรัด ความเจ็บปวดลุกลามในโพรงอก ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะเจ็บปวดเพราะคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของตนเองขนาดนี้


“ท่านหญิงผลัดผ้าเจ้าค่ะ”


รู้ตัวอีกทีเธอก็ยืนอยู่ริมอ่างน้ำแล้ว


กีอาน่ามองถังไม้ขนาดใหญ่ที่เติมเต็มไปด้วยน้ำอุ่นและกลับกุหลาบสีแดงสดลอยฟ่อง กลิ่นหอมของมันชวนให้วิงเวียน เธอรู้สึกมึนงงแต่ก็พยายามข่มความรู้สึกแล้วลงไปชำระร่างกายให้เสร็จ


“ให้ข้าน้อยเพิ่มน้ำมันหอมไหมเจ้าคะ” ยาร่าถาม


หญิงสาวสั่นศีรษะ เท่านี้เธอก็มึนกลิ่นดอกไม้อยู่แล้ว


หรือว่าเธอจะท้องแล้วจริง ๆ นะ อาการที่เป็นอยู่ก็ชักจะเข้าเค้าทุกที…กีอาน่าคิดอย่างเหม่อลอย


ลูกของยูรอสกับเธอ…จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย


แต่จะเพศไหนก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว…ในเมื่อตอนนี้ เขาคงอยู่กับคนที่เขารัก…แล้วแต่งงานกับเธอทำไมกัน?


ร่างบางห่อตัวลง ซ่อนน้ำตาไว้ใต้น้ำอุ่นที่ไม่ชวนให้สบายเลยแม้แต่น้อย


ถ้าซามาเอลรู้จะทำอย่างไรดี…มีหลายทางที่เป็นไปได้เหลือเกิน….เขาอาจฆ่าเธอทิ้ง…หรืออาจฆ่าเด็ก เธอไม่ยอมแน่…หรือเขาอาจใช้เด็กเป็นเครื่องต่อรองอะไรบางอย่างกับยูรอส เพราะดูท่าทางความสัมพันธ์ของคาทซ์กับซามาร์คานไม่ค่อยสู้ดีนัก เธอจำได้จากจดหมายที่ส่งมาหายูรอส…แต่ถ้าเขาใช้เด็กต่อรอง แบบนั้นยูรอสก็จะมาช่วยเธอแน่นอน เธอยังมีโอกาสรอด

คิดดังนั้นน้ำตาก็ไหลอีกรอบ…


น่าสมเพชจังเลยกีอาน่า เขามาช่วยลูกหรอก ไม่ได้มาช่วยเธอ


มือทั้งสองข้างค่อย ๆ ลูบหน้าท้องที่ยังคงแบนราบ


ต้องการพลัง…


เธอต้องปกป้องตัวเองและลูกให้ได้




ชื่อของยูรอสและกีอาน่ามาจาก Uranos และ Gaia ค่ะ สลับตัวอักษรกัน ซามาเอลก็เลยตั้งชื่อให้นางว่าไกอาซะเลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น