YINGPREM

สวัสดีทุกคนฮับ คนโปรดเป็นนิยายที่อาจจะหาสาระไม่ได้ แต่ก็หวังว่าคุณจะสนุกกับการอ่านเรื่องนี้ <3

ชื่อตอน : [คนโปรด : 25.1]

คำค้น : สมิธ,ลูคัส,คนโปรด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.6k

ความคิดเห็น : 78

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2561 01:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[คนโปรด : 25.1]
แบบอักษร

คนโปรด 25

ผมชะงักไปกับคำพูดของลูคัส คงต้องยอมรับว่าหัวใจของผมมันเต้นรัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

"ฮึกๆฮือ"เสียงร้องไห้ของคาร่าดังขึ้นเบาๆด้วยความเจ็บปวด ไม่รู้ว่าเพราะเจ็บที่กายหรือว่าใจกันแน่...

"สิ่งที่มึงทำกับเมียกู ต่อให้มึงมีอีกสิบชีวิตก็ยังชดใช้ไม่พอ เพราะอย่างนั้นกูจะลากทุกคนที่มึงรักมาชดใช้ไปพร้อมกับมึง!"น้ำเสียงดุดันกดต่ำของลูคัสแสดงถึงความจริงจังในคำพูดตัวเอง เสียงคาร่าร้องไห้คร่ำครวญหนักมากขึ้นกว่าเดิมทำเอาผมรู้สึกหดหู่ตามไปด้วย

"อะ อ่า...อำ อ๊ะ(อย่าทำนะ)"คาร่าร้องออกมาไม่เป็นคำเพราะเจ็บปาก คิดว่าเธอน่าจะเอ่ยห้าม

"มึงเตรียมใจคอยรับผลที่จะตามมาจากนี้ก็แล้วกัน"

"พอได้แล้วลุค!"ผมผละออกจากอกลูคัสแล้วเอ่ยห้ามปรามมันอย่างจริงจัง

"ทำไม?"ลูคัสมองผมอย่างไม่เข้าใจ

"คนเรามันก็ทำผิดกันได้ สั่งสอนให้พอประมาณ ไม่ต้องมากถึงกับจะทำลายชีวิตกันขนาดนี้"

"แล้วมิทตี้ไม่แค้นที่มันทำแบบนั้นกับมิทตี้หรือว่าพูดจาดูถูกแบบนี้เลยหรือไง"ลูคัสเอ่ยอย่างเจ็บแค้นจนผมชักงงว่าใครคือผู้ถูกกระทำกันแน่

"ถ้าจะให้กูแค้นเขา ก็หมายความว่ากูต้องแค้นมึงด้วยใช่ไหม!?เพราะไม่ว่าคำพูดหรือการกระทำที่มึงเคยทำกับกู มันก็ไม่ได้ต่างจากเขาเลย"ลูคัสสบตาผมนิ่งๆไม่ได้พูดตอบโต้อะไรมาอยู่นับนาที ความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านดวงตาสีเขียวออกมาเจือไปด้วยความรู้สึกหลายอย่างมันสั่นไหวซะจนผมรู้สึกใจหาย บรรยากาศรอบๆตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก แม้แต่คาร่าเองก็ไม่กล้าส่งเสียงใดๆทั้งสิ้น

"ตามใจ"ลูคัสพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆจบก็หันหลังให้แล้วเดินกลับเข้าห้องไปโดยไม่พูดอะไรอีก ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่...มาอีหรอบนี้ ผมโดนโกรธแล้วแน่ๆ

ผมฝืนหันกลับไปมองทางคาร่า เธอทรุดหมอบก้มหน้าอยู่กับพื้นพรม ไหล่บางสวยที่โผล่พ้นเดรสสายเดี่ยวสั่นระริกดูน่าสงสาร

"หลังจากนี้อย่ามายุ่งกับพวกเราอีก ถ้าคุณไม่หยุดผมก็จะไม่ยอมแล้วเหมือนกัน เรื่องที่ผ่านไปแล้วผมจะไม่ถือสาคุณเพราะคุณไม่รู้ว่าผมมาก่อน...คุณต่างหากที่มาทีหลัง"

"ฮึกๆฮือๆๆ"

"พาเขาไปให้พ้นหน้าผม"ผมเอ่ยบอก

"ครับ"

ผมเดินกลับเข้าห้องด้วยความว้าวุ่นใจ ละล้าละลังอยู่หน้าประตูห้องนอนมันอยู่นานว่าจะเปิดเข้าไปดีไหม สุดท้ายก็ตัดสินใจไปนอนอีกห้องแทน

ตี2กว่า...ทำไมมันยังไม่มาตามผมไปนอนด้วยอีกวะ!

เออ!อยากงอนก็งอนไปเลย กูไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย

ตี3 ครึ่ง...โอเค ผมอาจจะพูดแรงเกินไปหน่อย แต่มันจะจิตใจอ่อนไหวเกินไปไหมวะ

เอาไงดี...

โทรหาไอ้เหี้ยเซนท์ละกัน...มันคนมีผัวนี่เนอะ

(อืม)

"เหี้ยเซนท์ ตื่นยังวะ?"

(กูตื่นเป็นชาติละสัส โทรมาเวลานี้ไม่หลับไม่นอนหรือไง?)

"กูมีเรื่องจะถามนิดหน่อย"

(อะไร?ถ้าให้เดาคงทะเลาะกับผัวมาอีกล่ะสิ)

"ผัวบ้านป้ามึงดิ! แล้วอย่ามาพูดเหมือนกูโทรหามึงเพราะเรื่องนี้บ่อยนักได้ป่ะ"

(เออๆ งั้นเรื่องอะไรล่ะ)น้ำเสียไอ้ตี๋ดูเอือมๆเหมือนไม่ค่อยเชื่อมาตามสาย

"ก็เรื่องมันเป็นแบบนี้..."ผมเริ่มเล่าตั้งแต่คาร่ามาหาเรื่องผมจนถึงเหตุการณ์ปัจจุบันที่ทำให้ผมนอนไม่หลับในตอนนี้ ไอ้เหี้ยเซนท์ได้โอกาสพูดก็กรอกเสียงเถียงผมกลับมา

(ก็เรื่องผัวไม่ใช่หรือไงวะ!)

"ก็ไม่ได้ทะเลาะกันน่ะ แต่มันโกรธกู"

(มึงก็ไปขอโทษเฮียดิ)

"กูไม่กล้า ไม่รู้อ่ะมันพูดไม่ถูกเว้ย"ผมขยี้ผมตัวเองแรงๆเพราะความยุ่งยากใจ

(ทำผิดก็ขอโทษ มันจะไปยากอะไรล่ะ)

"กูต้องขอโทษเหรอ?ที่กูพูดไปมันก็เรื่องจริงไม่ใช่หรือไงวะ"

(งั้นมึงก็ไม่ต้องขอโทษ ไม่ต้องทำอะไรเลยถ้ามึงคิดว่าสิ่งที่มึงทำไปมันถูกแล้ว)

"มันก็เชิงว่าไม่ผิด...แต่กูก็ไม่อยากขอโทษอ่ะ ทำไมวะ"

(เหอะๆให้กูพูดตรงๆไหม?)

"เออ ว่ามา"

(มึงมันสันดานเสีย ผัวตามใจจนเคยตัว ทำผิดอะไรเขาก็ไม่เคยว่า แดกเก่ง ใช้เงินเปลือง...)

"เดี๋ยวๆ หลังๆกูว่านอกเรื่องละไอ้เหี้ย"

(ฮ่าๆๆ นั่นแหละ เพราะเขาสปอยมึงมากเกินไปบวกกับมึงเป็นคนทิฐิสูงด้วย มึงเลยปากหนัก ยอมลงให้เขาไม่ได้เพราะในใจมึงคิดว่ายังไงเฮียก็ต้องยอมมึงอยู่ดี ถูกป่ะ?)

"งั้นมั้ง"จริงๆก็ถูกอย่างที่ไอ้เซนท์ว่านั่นแหละ

(เหอะๆ)

"แล้วกูต้องทำไง?"

(มึงก็ไม่ต้องทำอะไรให้ฝืนใจตัวเลยเว้ย คอยดูพรุ่งนี้เดี๋ยวเฮียก็คุยกับมึงเองแหละ)

"ไม่ได้ประชดกูใช่ไหม?"

(กูประชด)

"อ้าว!ไอ้สัสเซนท์"

(แต่ที่กูบอกมึงอ่ะเรื่องจริง เพราะไม่ว่ามึงจะผิดหรือไม่ผิด อยากจะขอโทษเขาหรือไม่ขอโทษ เฮียก็จะง้อมึงก่อนอยู่ดี)

"ทำไมวะ?"ผมถามเพื่อนอย่างไม่เข้าใจจริงๆ

(กูไม่บอก...ทีเรื่องคนอื่นน่ะฉลาด ทีเรื่องของตัวเองน่ะทำไมโง่จังวะ แค่นี้นะผัวกูเรียกละ)

"เออสัสเดี๋ยวนี้ผัวเต็มปากเต็มคำ จะไปไหนก็ไปเลย!"

เมื่อกดวางสายผมก็โยนโทรศัพท์ไว้ข้างตัวอย่างหงุดหงิด มาลองคิดดูดีๆอย่างที่ไอ้เซนท์ว่าแล้วผมก็เหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆว่ะ

ทำไมกูถึงมีนิสัยงี่เง่าแบบนี้วะ โคตรไม่ชอบตัวเองที่เป็นอย่างนี้เลย

คิดไปคิดมาผมก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปโดยไม่รู้ตัว...

+++++++++++++++


"...ตี้ มิทตี้ตื่นเถอะ"ผมเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆด้วยความง่วง เมื่อสายตาปรับโฟกัสได้ก็เห็นใบหน้าลูคัสห่างออกไปไม่ถึงคืบ

"...ลุค"

"วันนี้เราจะไปหัวหินกัน จำได้ไหม?"มันเกลี่ยเส้นผมออกจากกรอบหน้าให้

"ง่วง"ผมบอกอย่างเอาแต่ใจ ขี้เกียจตื่นชะมัด

"จะไม่ไปเหรอ?"น้ำเสียงโมโนโทนที่เอ่ยถามออกมาทำให้ผมเดาไม่ออกว่ามันอยู่ในอารมณ์ใด

"ไป!แต่ง่วง"

"ค่อยไปนอนต่อบนรถนะ พี่เก็บกระเป๋าให้แล้ว มิทตี้แค่ล้างหน้าแปรงฟันก็ได้"

"ขี้เกียจจริง"ผมบ่นแต่ก็พยายามฝืนพาตัวเองออกจากเตียงให้ได้

"พี่แปรงให้ไหม?"ลูคัสจับผมให้ยืนดีๆแล้วเอ่ยถาม ผมพยักหน้ารับข้อเสนอมันทันทีแบบไม่ต้องคิด

ก่อนหน้านี้มันเคยทำให้ผมบ่อยเพราะบางครั้งมันชอบมีอะไรกับผมจนดึก พอผมนอนไม่พอผมก็จะตื่นไปเรียนสายแล้วผมก็จะไม่ให้มันทำอีก ลูคัสจึงแก้ปัญหาด้วยการจัดการธุระส่วนตัวทุกอย่างให้แทนตัวผม ผมจะได้สติจริงๆก็ตอนรถจอดหน้าตึกเรียนนู้นแหละ

หลังจากที่แปรงฟันล้างหน้าเสร็จผมก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง สามารถตักอาหารเช้ากินเองได้ไม่ถึงกับต้องประเคนให้ถึงปาก

เราออกจากกรุงเทพฯในเวลา8โมงเช้าซึ่งผมก็หลับไปตลอดทางและถึงหัวหินเวลาประมาณ11โมงเศษๆ

ผมหิวมากลูคัสจึงพาผมแวะร้านอาหารทะเลบรรยากาศดีร้านหนึ่ง ผมสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ ส่วนพวกลูกน้องลูคัสก็แยกไปกินอีกโต๊ะหนึ่ง

ข้าวผัดปูของร้านนี้อร่อยมากๆเนื้อปูเป็นชิ้นเน้นๆเต็มคำ ผมทานหมดไปครึ่งจานใหญ่ กุ้งเผาหมดไปหลายกิโลฯผมแกะกินเองบ้าง ลูคัสแกะให้บ้างเมื่อผมแกะเองไม่ทันใจ แต่ส่วนมากมันก็จะแกะให้นั่นแหละ

เมื่อเริ่มอิ่มผมก็ตักอาหารให้คนที่นั่งตรงข้ามบ้าง ดูเหมือนว่ามันจะชอบหมึกเป็นพิเศษ ลูคัสทานได้น้อยกว่าผมเช่นเคยแต่มันก็กินเข้าไปไม่น้อยเหมือนกัน

ประมาณบ่ายโมงกว่าๆเราก็เช็คอินเข้าที่พักที่เป็นแบบวิลล่าเป็นหลังๆห่างกันออกไปแบบส่วนตัวสุดๆแถมมีสระว่ายน้ำส่วนตัวด้วย เดินออกจากรีสอร์ทไปไม่ถึงสิบเมตรก็เป็นชายหาดส่วนตัว ค่อนข้างสงบและนักท่องเที่ยวน้อย

ผมค่อนข้างชอบบรรยากาศแบบนี้เลยทีเดียว ถือว่าโยเลือกได้ดี

ผมเลือกที่จะไปอาบน้ำก่อนเป็นอันดับแรกหลังเข้าที่พัก ออกมาก็เห็นลูคัสกับโยนั่งจิบเบียร์คุยกันอยู่ริมสระว่ายน้ำ

แน่นอนว่าผมก็ต้องเข้าไปแจมอยู่แล้ว ผมทรุดตัวนั่งที่เก้าอี้ริมสระข้างลูคัสพร้อมยื่นเหยือกใส่เบียร์ใบใหญ่ไปตรงหน้ามัน

"ขอกินด้วย"

"ไม่ให้"มันเลิกคิ้วกวนตีนผม ผมเลยแย่งแก้วจากมือมันมากระดกเบียร์เข้าปากอึกใหญ่ ก็รู้หรอกว่าทำแบบนี้มันไม่มีมารยาทแต่ผมก็ทำกับลูคัสคนเดียวอ่ะ มันไม่เห็นจะว่าอะไรผมเลยนี่นา

"ค่อยๆดื่มเดี๋ยวสำลัก"มันเตือนไม่จริงจังนัก แต่ผมก็ยอมลดความตะกละของตัวเองลง

"มึงจะกวนทำไมล่ะ"ผมตอบโต้อย่างไม่ยอมแพ้เช่นเคย

"พี่หยอก"มันว่ายิ้มๆแล้วฉกหอมแก้มผมเร็วๆโดยไม่อายโยเลยสักนิด

"ไม่ต้องมาพูดเลย"ผมดันหน้ามันออกแล้วดื่มเบียร์ต่อ(ยึดแก้วลูคัสแล้ว)

จากนั้นเราสามคนก็ดื่มเบียร์ไปด้วยกันเรื่อยๆโดยมีผมเป็นคนพูดซะส่วนใหญ่ ดื่มไปจนกระทั่งบ่ายแก่ๆผมก็รู้สึกกรึ่มๆขึ้นมาบ้างแล้ว(จริงๆคือเมา)

"ลุค"ผมเอ่ยเรียกชื่อคนที่นั่งข้างๆ ลูคัสก็ขานรับผมเช่นเคย

"หืม?"

"เมื่อวานนี้"

"อืม"

"โกรธรึเปล่า?"

"ไม่"

"จริงหรอ?"ผมเอียงคอถามมันอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"ครับ"

"ทำไมล่ะ"

"โกรธเมียไม่ลง"ลูคัสพูดยิ้มๆ

"แล้วทำไมไม่ไปหาที่ห้อง"น้ำเสียงผมตัดพ้อออกไปโดยไม่รู้ตัว

"พี่ไม่อยากกวน"

"หึ!"

"ทำไมถึงคิดว่าพี่จะโกรธล่ะ"มันย้อนถามกลับมา

"ไม่รู้ แต่ไม่อยากให้โกรธ"ผมตอบออกไปอย่างที่ใจคิด

"แคร์พี่ด้วย?"

"อืม"ผมพยักหน้า

"ดีใจชะมัด"มันพึมพำในลำคออย่างอารมณ์ดี

"..."ผมมองหน้ามันนิ่งๆอย่างไม่รู้จะพูดอะไร ก็แค่อยากมองเท่านั้น

"มานั่งกับพี่มา"มันตบที่นั่งตรงหว่างขาของตัวเองให้ผมไปนั่งด้วย

"ไม่เอา มันแคบ"ผมส่ายหน้าปฏิเสธ ตัวกูไม่ใช่เล็กๆ

"มาเถอะ พี่อยากกอด"

"ก็ได้"ใจง่ายไปไหมนะกู ผมลุกจากเก้าอี้ตัวเองไปทรุดลงนั่งที่เก้าอี้ตัวเดียวกับลูคัส ดีนพที่เป็นเก้าอี้แบบใหญ่พิเศษเราเลยไม่ได้เบียดกันนักแต่ก็ตัวชิดกันอยู่ดี

มันสอดแขนกอดเอวผมจากด้านหลัง จมูกโด่งกดดมไปทั่วหลังคอจนผมรู้สึกสยิวขึ้นมาแปลกๆ

"มิทตี้เมาเบียร์เหรอ?"

"อืม"ผมยอมรับออกไปตรงๆเพราะมึนมากแต่สมองยังรู้เรื่องอยู่แม้จะควบคุมได้ยากก็ตามที ผมจึงเอนหลังพิงกับอกลูคัสเพราะชักจะนั่งตรงๆไม่อยู่

ฟอด!

"จะทำให้พี่หลงไปถึงไหนหืม?"

"ไม่รู้...ตลอดไปเลยได้ไหม?"ผมเอ่ยถามเขาเสียงอ่อนลงไปโดยไม่รู้ตัว

"...แค่นี้พี่ก็ไปไหนไม่ได้แล้วครับ"

++++++++++++

เปรมง่วงแล้ว ขอลงเท่านี้ก่อนนะคะ ฉากต่อไปก็เตรียมทิชชู่ไว้ด้วยนะ อิอิ

ป.ล.ขอบคุณ คุณSireethorn jaidee อีกครั้งนะคะที่แจ้งคำผิด ใครที่พบคำผิดก็แจ้งเปรมได้เลยจ้า❤

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น