YINGPREM

สวัสดีทุกคนฮับ คนโปรดเป็นนิยายที่อาจจะหาสาระไม่ได้ แต่ก็หวังว่าคุณจะสนุกกับการอ่านเรื่องนี้ <3

ชื่อตอน : [คนโปรด 24.2]

คำค้น : สมิธ,ลูคัส,คนโปรด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 79

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ส.ค. 2561 00:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[คนโปรด 24.2]
แบบอักษร

คนโปรด 24.2

หลังจากที่วางสายจากลูคัส ผมก็เดินกลับเข้าไปในห้องฟังอาจารย์บรรยายตามปกติ บอกตรงๆว่าตอนแรกที่เห็นข่าวเรื่องลูคัสจากพี่ที่เรียนปริญญาโทด้วยกันผมก็ไม่อยากจะเชื่อนิดหน่อย

10ปีเชียวนะที่มันหมั้นกับผู้หญิงคนนั้นมา ผมคิดว่ามันคงจะต้องแต่งงานกับเธอในสักวันด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าอยู่ๆมันก็ประกาศถอนหมั้นออกไป

แวบแรกที่เห็นข่าวนี้ผมก็เผลอคิดเข้าข้างตัวเองว่าเพราะเรื่องเมื่อวานรึเปล่า? แต่ผมก็ไม่อยากสำคัญตัวเองมากเกินไปก็เลยออกไปโทรหามัน ยังไม่ทันที่จะได้ถามเหตุผลเลยมันก็ดันพูดประโยคที่ทำให้ผมไปต่อไม่ถูก ผมเลยกดวางสายจากมันแบบงงๆ

ผมเรียนเสร็จตอนเที่ยง ช่วงบ่ายก็ไปปรึกษาอาจารย์เรื่องวิทยานิพนธ์ที่ใกล้จะเสร็จแล้วของผม

เหลืออีกแค่2เดือนกว่าๆผมก็จะเรียนจบ ผมมีแพลนอยากเรียนต่อปริญญาเอกเลยเพราะไม่ได้ทำงานอะไรอยู่แล้ว ผมอยากจะไปต่อที่อเมริกามากกว่าที่ไทยก็มองๆไว้แล้วว่าที่ไหนเหลือแค่บอกลูคัสเท่านั้น(แค่บอกนะไม่ได้ขอ)

ผมกลับถึงห้องในช่วงบ่ายแก่ๆ ลูคัสกำลังทำงานอยู่อีกเช่นเคย ผมเห็นมันยุ่งกับการทำงานแทบจะตลอดเวลาแต่เกรย์เคยบอกว่าเมื่อไหร่ที่ผมโผล่เข้าไปในสายตามัน ลูคัสก็จะหยุดทำงานแล้วหันมาสนใจผมแทน ผมลองสังเกตดูมันก็เป็นอย่างที่เกรย์ว่าจริงๆ

สำหรับคนอื่นอาจจะเป็นเรื่องธรรมดาๆที่ไม่มีอะไรให้ดีใจนัก แต่สำหรับสถานะของคนอย่างผมมันก็ค่อนข้างพิเศษนะ ผมรู้สึกดีมากกว่าที่มันซื้อของให้ซะอีก

มันวางไอแพดลง กวักมือเรียกผมเข้าไปหา พอถึงระยะมือเอื้อมถึงมันก็ดึงผมเข้าไปกอดไปหอมตามปกติ

ปีแรกๆผมก็ขัดขืนเป็นปกติ แต่เดี๋ยวนี้ทำพอเป็นพิธีไม่ได้เยอะมากเพราะรำคาญตัวเองเหมือนกัน ไม่รู้จะสะดีดสะดิ้งไปทำไมยังไงก็ขัดขืนมันไม่ได้อยู่ดีป่ะ

ตั้งแต่เรียนปริญญาโทผมก็ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเรียนเพราะตั้งใจเอาไว้มากว่าอยากเรียนให้ได้ความรู้มากที่สุด เวลาออกกำลังกายผมจึงลดน้อยลงไปด้วย แทบจะไม่ได้เข้ายิมไปเล่นเวตเลย ได้แต่ตื่นไปวิ่งที่สวนสาธารณะใกล้ๆคอนโดฯแทน ตลอดระยะเวลา4ปีที่ผ่านมาผมผอมลงไปเป็นสิบกิโลกรัมแต่รูปร่างก็ยังดูดีอยู่นะไม่ได้ผอมบางเหมือนไอ้น้องรันต์หรอก ผมเฉยๆไม่ได้เฟลเท่าไหร่ แต่ก็มีบางคนที่พยายามเก็บความพอใจไว้แทบมิด(แต่ก็ไม่มิดอยู่ดี)

"พรุ่งนี้มีเรียนไหม?"ลูคัสถามขึ้นหลังจากที่จูบปากผมจนพอใจแล้ว ผมส่ายหน้าแล้วตอบ

"ไม่มี เรียนอีกทีวันอังคาร"

"ดี!"

"ทำไม?"

"พี่จะพามิทตี้ไปเที่ยว"มันพูดยิ้มๆพร้อมเสยผมไปข้างหลังให้ผมด้วย

"ที่ไหน?"ผมถามอย่างสนใจเพราะก็อยากจะไปเที่ยวพักผ่อนอยู่เหมือนกัน เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะำปที่ไหนดี

"มิทตี้มีที่ไหนที่อยากไปเป็นพิเศษไหม?"

"ไม่รู้ คิดไม่ออกแต่ไม่อยากไปไกลเหนื่อยเดินทาง เอาใกล้ๆพอ"

"อืม ไปสวิสฯไหม"กูเพิ่งบอกไปหยกๆเองไม่ใช่เหรอว่าไม่อยากไปไกล-_-

"มันใกล้ตรงไหนอ่ะ"ผมทำหน้าเซ็งๆส่งให้มัน ลูคัสหัวเราะเบาๆแล้วเกี่ยวคอผมเข้าไปหอมแก้มหลายฟอดใหญ่

"ไม่ใกล้ แต่พี่อยากพามิทตี้ไปที่ๆหนึ่ง"น้ำเสียงลูคัสเต็มไปด้วยชีวิตชีวา มันดูอยากพาผมไปมากๆ

"ค่อยไป หยุดแค่3วันเอง ไปใกล้ๆในประเทศพอ"ผมเอ่ยขัด มันหน้าเจื่อนลงนิดๆแต่ยังคงรอยยิ้มไว้ให้อยู่

"ก็ได้ งั้นไปที่ไหนดี"ลูคัสเอ่ยถามอย่างตามใจ

"หัวหินก็ได้ ใกล้ๆ"

"โอเค"ลูคัสรับปาก ก่อนจะเรียกโยให้ไปจัดการเรื่องที่พัก

หลังจากนั้นมันก็ถามผมว่าตอนเย็นจะกินอะไร ผมอยากกินสเต็ก มันก็เสนอชื่อร้านอาหารฝรั่งเศษชื่อดังร้านหนึ่งขึ้นมาให้ผมแทบจะทันที บอกตรงว่าคนอยู่เมืองไทยมานานกว่าอย่างผมยังรู้จักร้านของกินไม่เยอะเท่ามันเลยเว้ย

ระหว่างที่เรากำลังนั่งรถไปร้านอาหารเสียงโทรศัพท์มือถือของลูคัสก็ดังขึ้น มันกดตัดสายทิ้ง แต่ปลายสายก็ยังกระหน่ำโทรเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ลูคัสกดปิดเครื่องอย่างไม่แยแสแล้วหันมาชวนผมคุยเรื่องที่จะไปเที่ยวแทน เพียงไม่นานที่โทรศัพท์มือถือของโยก็ดังขึ้น เขากดรับและกรอกเสียงลงไปเรียบๆ ผมไม่ได้สนใจที่เขาพูดนักเพราะมัวแต่เปิดเว็บไซต์หาดูว่าที่หัวหินมีที่เที่ยวที่ไหนบ้าง

ใช้เวลาเดินทางเกือบหนึ่งชั่วโมงเราก็มาถึงร้านอาหารที่จะมาทานในค่ำคืนนี้ ผมสั่งวากิวริบอายส์ไปหนึ่งที่ก่อนเรียกน้ำย่อย พอหมดแล้วก็สั่งอย่างอื่น ทั้งพิซซ่าล็อปเตอร์ ออมเล็ตคาเวีย บลาๆหลายอย่างอ่ะกว่าผมจะอิ่ม ส่วนลูคัสทานแค่สเต็กเหมือนผม สปาเก็ตตี้ผัดซอสไวน์แล้วก็พิซซ่าที่ผมสั่งอีกชิ้นแค่นั้น ถึงอย่างนั้นมื้อมันก็จ่ายค่าอาหารไปร่วมๆครึ่งแสนได้(รวมของลูกน้องด้วย)

ปกติผมไม่ใช่คนใช้จ่ายฟุ่มเฟือย แต่เมื่อมีคนจ่ายให้มันก็อีกเรื่องใช่ไหมครับ?

มันชอบพาผมไปกินร้านแพงๆ ผมก็ค้านมันหลายทีแล้วนะแต่มันก็ชอบยกเหตุผลมาพูดทำให้ผมเถียงไม่ออก

'พี่อยากให้มิทตี้ได้ทานของดีๆอร่อยๆได้เห็นมิทตี้มีความสุขแพงแค่ไหนพี่ก็ยอมจ่าย'

เป็นคุณ คุณจะเถียงออกไหม?ไม่ต้องไปพูดเรื่องเปลืองตังค์กับมันนะ มันไม่เข้าใจหรอก เหอะๆ

นอกจากเหล้ากับบอล ก็มีเรื่องกินนี่แหละที่ผมชอบมากๆ

หลังทานอาหารเสร็จลูคัสก็ถามผมว่ามีที่ที่อยากไปไหม ผมส่ายหน้าเพราะอิ่มแล้วแม่งเริ่มง่วงว่ะ

ระหว่างทางกลับผมก็เคลิ้มๆจะหลับ สับผงกไปครั้ง จนอีกคนทนไม่ไหวจับหัวผมไปซบบ่าตัวเองแทน ผมเอียงศีรษะหาองศาเหมาะๆให้นอนสบายๆ บวกกับเสื้อคลุมที่มันห่มให้ด้วยทำให้ผมหลับลงไปอย่างรวดเร็ว

ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะะเทือนเล็กๆ ก่อนจะพบว่าผมกำลังอยู่บนหลังของลูคัส

"ทำไมไม่ปลุก"ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดจะงัวเงีย

"ไม่อยากปลุก"

"แล้วไม่หนักหรือไง?"ผมหนักเกือบ70กิโลฯเลยนะ เพิ่งกินข้าวมาใหม่ๆด้วย

"หนักสิ"มันตอบออกมาแทบจะทันที คิดหน่อยก็ดีนะ...

"เหอะ!งั้นมึงก็แบกกูต่อไปแบบนี้แหละ"ผมใช้ขาเกี่ยวเอวมันไว้แล้วกอดคอขาวๆของมันแน่น มันหัวเราะในลำคอเบาๆแล้วแบกผมเดินเข้าลิฟท์ไปอย่างสบายๆ

เมื่อลิฟท์มาถึงชั้นที่เราอยู่ ลูคัสก็แบกผมออกจากลิฟท์แล้วมันแกล้งเดินเซครับ ผมเกือบตกจากหลังมันอ่ะคิดดู แล้วมันยังมาหัวเราะสะใจใส่ผมอีก จังหวะที่ผมจะด่าออกไปก็มีเสียแหลมๆตวาดแหวขึ้นจากทางลิฟท์อีกตัวที่เพิ่งเปิดออก

"มีความสุขกันดีนี่!!!"ผมเอี้ยวตัวหันไปมองตามต้นเสียงที่คุ้นหู...คาร่า

ผมสะกิดลูคัสแต่ร่างสูงกลับไม่ยอมหยุดฝีเท้าเลยสักนิด มันก้าวเท้าต่อเพื่อไปยังห้อง บรรยากาศรอบตัวมันกดดันขึ้นจนผมรู้สึกได้

"ลูคัส!!!หยุดเดี๋ยวนี้นะ...ปล่อย!!!แกไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร!ไอ้พวกขี้ข้า!!!"ผมไม่กล้าหันกลับไปมองแต่ฟังจากประโยคที่เธอพูดคาดว่าลูกน้องลูคัสจะจับตัวเอาไว้อยู่

"ไม่ต้องไปสนใจ"ลูคัสเอ่ยนิ่งๆ ผมก็พยักหน้าแล้วเผลอกอดคอมันแน่นขึ้น

"แน่จริงแกก็มาเจอกับฉันตรงๆสิ เอาแต่หลบอยู่ข้างหลังคอยให้ผู้ชายอีกคนปกป้อง! นี่คงเป็นสันดาน*ไอ้ตัวอย่างแกสินะสมิธ!!!"คำพูดผู้หญิงคนนั้นที่เสียดแทงเข้ามาในหู ทำให้ความคุกรุ่นที่ผมพยายามกดมันไว้กำลังป่ะทุขึ้นมา

ผมเผลอกำคอเสื้อลูคัสสุดแรงโดยไม่ได้ตั้งใจ ตัวสั่นขึ้นมานิดๆและแล้วฝีเท้าของลูคัสก็หยุดขยับ

มันย่อตัวลงวางผมลงจากหลังก่อนจะหันไปทางผู้หญิงคนนั้นด้วยสีหน้าที่ผมต้องจับมือมันไว้แน่น...ราวกับมัจจุราชที่กำลังจะปลิดวิญญาณใครก็ได้

"เมื่อกี้...มึงว่าใคร"น้ำเสียงนิ่งๆทุ้มต่ำบวกกับสีหน้าของมันตอนนี้ แม้แต่ผมที่รู้จักกันมาครึ่งชีวิตก็ไม่เคยเห็น

"ก็ด่าไอ้ตัวร่านๆที่ยืนอยู่ข้างคุณยังไงล่ะ!"มือข้างที่ว่างผมกำหมัดแน่น ไม่ใช่ว่าผมไม่โกรธ ไม่ใช่ว่าผมจะเป็นคนดีโลกสวยอะไรนักหนา เพียงแต่ผมไม่อยากถือสา ไม่อยากจะทำร้ายผู้หญิง เพราะผมโตมากับแม่ ผมจึงจะให้เกียรติผู้หญิงเสมอ

แต่คำพูดและการกระทำของผู้หญิงคนนี้ทำให้ผมชักจะไม่ไหวแล้วจริงๆ แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ทำอะไร ผู้ชายที่ผมยืนจับมือไว้ก็เอ่ยปากออกไปด้วยเสียงเย็นชาสุดขีด

"ตบปากมันให้ฟันร่วงจนกว่ากูจะบอกให้หยุด"ลูกน้องลูคัสที่ยืนจับผู้หญิงคนนั้นอยู่สี่คนทำตามคำสั่งเจ้านายทันที

เพี๊ยะๆๆๆ

"กรี๊ดๆๆๆ"เลือดกลบปากคาร่าตั้งแต่ครั้งแรกที่โดนตบ ไม่กี่ครั้งฟันเธอก็กระเด็นหลุดออกมาถึง2ซี่พร้อมเลือดสดๆ ผมหันหน้าหนีภาพนั้นแล้วกระตุกมือลูคัสไม่หยุด

"ลุค พอแล้ว"ผมพูดเสียงสั่นเพราะรู้สึกกลัวขึ้นมา เคยบอกไปแล้วไงว่าผมไม่ชอบการใช้ความรุนแรง

"มันด่ามิทตี้"ลูคัสพูดเสียงนิ่งโดยมีเสียงกรี๊ดและร้องไห้ของผู้หญิงคนนั้นแทรกเข้ามาเป็นระยะ

"ช่างเขา ถ้าจะลงโทษก็เอาวิธีอื่น อย่าทำแบบนี้เลยนะ"ผมเอ่ยขอลูคัสเสียงอ่อน เสียงผู้หญิงคนนั้นเงียบไปแล้วแต่เสียงเนื้อกับฝ่ามือกระทบกันยังดังอยู่

ไม่ใช่ว่าสลบไปแล้วหรอกนะ?ผมไม่กล้าหันไปดูจริงๆ

"พอ!"ในที่สุดลูคัสก็เอ่ยสั่งให้ลูกน้องหยุด ผมได้ยินเสียงร้องไห้เบาๆลอยมา ในระยะเวลาไม่ถึง2นาที เธอถูกตบไปไม่รู้กี่สิบครั้ง ทนมาได้ถึงขนาดนี้ก็นับว่าเก่งแล้ว

"ไม่ต้องสงสาร มันสมควรโดนแล้ว"

"เขาเป็นผู้หญิงนะ"ผมท้วงเสียงเบา

"จะหญิงจะชายพี่ไม่สนใจหรอก ใครที่มันทำมิทตี้ พี่ไม่ยอม!"น้ำเสียงที่ดูเย็นชาอยู่แล้วเมื่อมันตะคอกขึ้นยิ่งดูดุดันอย่างน่ากลัว

"อืมๆแค่นี้ก็พอนะ"ผมกอดแขนมันไว้ทั้งๆที่ยังหันหลังให้ภาพที่ไม่อยากจะมองนั้นอยู่ ลำแขนที่เกร็งแน่นของลูคัสค่อยๆผ่อนคลายลง มันคว้าตัวผมเข้าไปกอดไปแน่นท่ามกลางสายตาของหลายคน ผมเอาคางเกยบ่ากว้างมันไว้ แล้วลูบแผ่นหลังกว้างให้คลายความตึงเครียดลง นานก็ที่ลูคัสจะยอมขยับปากพูดอีกครั้ง

"มึงจำเอาไว้ว่าคนนี้เมียกู! ถ้าไม่ได้เขาขอให้แม้แต่ชีวิตมึงก็จะไม่มีไว้หายใจ"

++++++++++++

*ไอ้ตัว เป็นคำเรียกแทนผู้ชายความหมายคล้ายอีตัวที่แปลว่าโสเภณี หรือผู้ที่ขายบริการทางเพศ

มาช้าเพราะเพื่อนชวนกินชาบู=_=(ไม่ใช่ความผิดเปรมนะ!)ว่าแต่อิพี่โหดจุง รักเมียมากหรอ?ส่วนมิทตี้เห็นเป็นงี้ฮีอ่อนโยนมากนะ งื้ออ ตอนหน้าจะพาไปฟินเจอกันวันศุกร์ดึกๆนะ อิอิ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น