miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 43

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 51

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2561 23:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 43
แบบอักษร



หลังจากปลาเก๋าและปิงจัดการทุกอย่างเรียบร้อยไม่มีอะไรกวนใจแล้ว ปลาเก๋าก็ไปหาขิงและเล่นกับหลานๆทุกวัน จนเด็กๆเข้าเดือนที่สามเป็นเวลาเดียวกันกับที่กรจะต้องส่งมอบอำนาจคืนให้กับหัวหน้าแก๊งฉลามขาวคนใหม่ เขาคนนั้นขึ้นชื่อในเรื่องของความเด็ดขาด


“ ลูกพี่ลูกน้องของพี่แซมจะมาวันไหนอะ ” สามเมียนั่งล้อมวงสองแฝด แซมเองก็สนิทกับขิงและปลาเก๋ามากขึ้นจนเป็นพี่ใหญ่ของแก๊งเมียไปแล้ว เพราะเป็นพี่ใหญ่สุดในบรรดาเมียเลย และวันว่างๆทั้งสามก็จะนั่งล้อมวงสองแฝดพากันเลี้ยงลูกของขิง ตอนนี้อ้วนจ้ำม่ำน่าฟัดสุดๆ

“ อีกสองวันก็มาแล้วล่ะ เห็นบอกว่ากว่าจะถึงไทยก็ราวๆเที่ยงคืนโน้น ” แซมยอกลูกหมูที่ใส่ชุดหมีสองตัวที่นอนดิ้นแด่วๆอยู่ตอนนี้ เด็กน้อยวัยสามเดือนน่าฟัดมาก จนแซมและปลาเก๋าคิดขโมยกลับไปเลี้ยงบ้านหลายครั้ง

“ แล้วเขาชื่ออะไรหรอ.. หล่อรึเปล่าพี่ ” ปลาเก๋าถามทีเล่นทีจริงแถมทำหน้าทะเล้นใส่แซม ขิงได้แต่ส่ายหน้าให้ หลังจากเกิดเรื่องแม่เลี้ยงของปลาเก๋าคราวนั้น ดูเหมือนว่าความรักของตัวปลาเก๋าและปิงจะหวานชื่นราบรื่นกันดีขึ้น

“ จะว่าหล่อก็หล่อนะ.. หน้าคมเข้มตัวสูงๆ แล้วก็ชื่อครามอะ.. แต่หล่อไม่สู้พี่หรอก ฮ่าๆ ” คนที่ดูจะสูงที่สุดของกลุ่มหัวเราะชอบใจ เด็กน้อยฝาแฝดได้แต่มองหน้าแซมตาปริบๆมือกับตุ๊กตาช้างน้อยที่คุณพ่อเป็นคนซื้อให้ ส่วนขิงกับปลาเก๋าถึงกับหันหน้ามองกันขวับ!! เฮ้อ.. คนหล่อมีผัว ปลาเก๋าและขิงจะไม่ขัดแซมก็แล้วกัน

“ แล้วอย่างนี้คุณกรของไอ้ขิงก็มีเวลาว่างมากขึ้นแล้วดิ.. เฮ้อ~ เซ็งอะ แบบนี้พ่อของเจ้าหมีสองตัวนี้อยู่เลี้ยงลูกเองที่บ้านแน่ๆ ” ปลาเก๋าพูดขึ้นอย่างเซ็งๆ กรมักกลับบ้านตรงเวลาเพื่อที่จะมาอยู่กับลูกแฝดทั้งสองคนรวมถึงอยู่กับขิงด้วย ตอนนี้ขิงเลี้ยงลูกเองมีพี่เลี้ยงคอยช่วยดูด้วยบางเวลา ถ้าพ่อของเด็กๆมาเลี้ยงลูกเอง ปลาเก๋าและแซมก็เกรงใจที่ตะมาเยี่ยมเยือนฟัดลูกเขาบ่อยๆ

“ เซ็งเหมือนกันอะ.. แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวหาเรื่องมาฟัดเจ้าสองตัวนี่บ่อยๆ เนอะ.. เนอะเจ้าลูกหมี.. ครามหน้าอาแซมเอาชุดอะไรมาฝากหนูอีกน๊าาาา.. เอาชุดโดเรม่อนดีมั๊ยเอ่ย??? ” แซมพูดไปหยอกล้อแฝดไป ทุกวันนี้ชุดสัตว์เยอะพอจะเปิดสวนได้แล้ว มีแม้แต่ชุดตัวการ์ตูนดังหลายเรื่อง ล่าสุดปลาเก๋าก็ได้ชุดปิกาจูเหลืองอ๋อยมาใส่ให้แฝด แซมก็ไม่น้อยหน้ากันซื้อชุดมินเนียนแฝดมาให้ด้วย ขิงล่ะกลัวลูกจะอายเมื่อโตขึ้นเป็นหนุ่มแล้วมาเจอรูปสมัยเด็กที่ทุกคนเห่อหาชุดน่ารักมาให้ใส่จริงๆ

“ ว่าแต่วันนี้จะกินอะไรกันดีล่ะ.. พูดตามตรงเราเป็นฝ่ายรับกันใช่มั๊ยต้องอยู่ในตำแหน่งของผู้หญิง แต่ฝีมือทำอาหารห่วยแตกสิ้นดี มีขิงทำเป็น ทำอร่อยอยู่คนเดียวด้วย ” ปลาเก๋าพูดขึ้น หัดทำอยู่หลายครั้งเพื่อที่จะเอาใจปิง แต่ขนาดทอดไข่ให้ออกมาดียังทำไม่ได้ แค่ทำให้มันสุกพอดียังยากเลย ไหม้ตลอด

“ บ้านมีคนใช้จะทำไปทำไม แล้วอีกอย่างถ้าเราทำเป็นร้านอาหารก็เจ้งกันพอดีสิ ” แซมพูดขึ้นบ้าง เขาเคยจับมีดทำครัวที่ไหน ถ้ามีดพก ดาบหรือปืนก็ว่าไปอย่างสิจับของพวกนั้นทำอันตรายคนอื่นได้ แต่จับมีดทำครัวมีสิทธิ์ทำแผลให้ตัวเองนะสิ

“ ก็อยากทำอะไรพิเศษให้คนสำคัญกินนี่ครับ ผมไม่อยากวางยาเบื่อสามีด้วยฝีมือกับข้าวของตัวเองสักหน่อยนะ เนาะน้องกันต์เนาะ ” ปลาเก๋าพูดพร้อมกับอุ้มน้องกันขึ้นฟัดแก้มซ้ายขวา เด็กน้อยก็ตอบรับด้วยน้ำลายป้ายหน้าคุณอาปลาเก๋าคืนหัวเราะเอิ้กอ้ากใหญ่ ส่วนแซมก็อุ้มน้องซันมาหยอกล้อไม่ต่างจากปลาเก๋าเท่าไหร่นัก

“ งั้นวันนี้ทำอาหารง่ายๆ อย่างไข่เจียวกุ้งสับ ผัดเปรี้ยวหวาน กับแกงส้มเป็นไงครับ เดี๋ยวผมจะช่วยบอกวิธีทำให้... เอามั๊ยไอ้ปลา ” ขิงหันไปพูดกับแซมและปลาเก๋า ทั้งสองพยักหน้ารับ ขิงเองก็หันไปเอานมที่ปั้มไว้ส่งให้ทั้งสองคนเพื่อป้อนตาหนูทั้งสอง รอจนกินหมดขวดแล้วขิงจึงรับลูกจากปลาเก๋าก่อนเพราะน้องกันต์กินเก่งหมดก่อนผู้เป็นพี่ชายขิงเลยอุ้มให้น้องเอาหัวพิงไหล่ตบก้นเด็กน้อยให้สองสามทีแล้วส่งให้พี่เลี้ยง จากนั้นก็ทำให้น้องซันเหมือนกันแล้วส่งให้พี่เลี้ยงเพื่อให้น้องนอนกลางวัน




-ในห้องครัว-

ทั้งสามเข้ามาในห้องครัวเพื่อเตรียมตัวทำอาหาร ขิงมีลูกมือถึงสองคนแต่จะเละหรือรอดก็อีกเรื่องหนึ่ง

“ ไอ้ขิง ทำไมต้องให้กูมาปลอกสับปะรดเองด้วยวะ ทำไมไม่ให้แม่บ้านสาวใช้เตรียมไว้ให้อะ ไม่กลัวกูหั่นนิ้วตัวเองใส่ผัดเปรี้ยวหวานเลยนะมึง ” ท่าทางจับมีดของปลาเก๋าน่ากลัวกว่าชายฉกรรจ์สามคนถือไม่หน้าสามรอมีเรื่องซะอีก ก็เล่นจับด้านคมหงายขึ้นมันจะไม่น่ากลัวได้ไง

“ ก็จะได้รู้ไงว่าการทำกับข้าวมันไม่ง่ายไง.. แล้วก็จับมีดให้มันถูกด้านด้วย นอกจากมันจะไม่หั่นนิ้วมึงแล้ว มันยังจะโดนพวกกูแทน ” ขิงพูดปนหัวเราะ ปลาเก๋าเองก็อับอายขนาดจับมีดยังไม่ถูก ห้องครัวได้เละแน่ๆ ขิงได้พูดบอกวิธีปลอกเปลือกสัปปะรดให้กับปลาเก๋า และสอนการแกะกุ้งให้กับแซม สำหรับแซมจะแกะกุ้งเละไปหน่อยก็ไม่เป็นไรเพราะต้องเอามาสับอีกอยู่ดี แต่กับปลาเก๋านี่สิ

“ ไอ้สัปปะรดบ้า! กลิ้งอยู่ได้! อยู่นิ่งๆเซ้! ” ตอนนี้มีคนบ้าคุยกับสัปปะรดหนึ่งอัตรา ขิงทั้งขำทั้งสงสาร ส่วนแซมขำก๊ากไปแล้ว ขิงเลยต้องสาธิตให้ปลาเก๋าดู

“ มึงวางมันไว้เฉยๆโดยไม่จับมันก็กลิ้งสิ! ดันไปใช้มือจับมีดทั้งสองข้างแบบนั้น มีดทำครัวนะไอ้ปลาไม่ใช่ดาบซามุไรที่ตะจับสองมือ ” หลังจากสอนวิธีจับให้แล้วขิงก็ปล่อยให้ปลาเก๋าทำต่อเอง ตอนปลอกเปลือกก็เฉือนเข้าเนื้อหนาบ้าง บางบ้างแต่ก็ทำจนสำเร็จ ส่วนแซมก็ไม่ต่างกันแกะกุ้งจนเสร็จได้

“ กว่าจะแกะเสร็จ! ไอ้แหลมๆที่หัวมันตำมือไปตั้งหลายที คราวนี้ล่ะพ่อจะสับให้เละเลย!! ” แซมเตรียมสับเต็มที่ ขิงเองก็มองขำๆ ปลาเก๋าเองก็หั่นสัปปะรดจนเสร็จอาจจะมีชิ้นที่เล็กและใหญ่ไม่เท่ากันแต่ก็ถือว่าผ่าน ขิงเองก็เตรียมทำแกงส้มจนเสร็จแล้วเหลือแค่ตั้งเตาปรุงรสรอสุกแค่นั้น

“ หั่นเสร็จแล้ว!! แล้วต้องทำไงต่ออะ ผัดเลยได้มั้ย? ” ปลาเก๋าถามขิงต่อ ส่วนแซมก็สับกุ้งเอาเป็นเอาตาย อย่างกับแค้นกันมาสิบชาติ

“ ยังดิ จะผัดสัปปะรดอย่างเดียวได้ไงล่ะ หั่นหอมใหญ่ แตงกวาและมะเขือเทศด้วย.... ส่วนพี่แซมครับ ไม่ต้องสับแล้วครับเอาไข่มาตอกใส่ถ้วยห้าฟองนะครับ ” ขิงพูดอย่างใจเย็นและหันกลับไปแกะกุ้งไว้ให้ปลาเก๋าอีกด้วย ถ้าให้แกะเองคงเละ ระหว่างที่ทุกคนกำลังตั้งตาทำกับข้าวอยู่ ก็มีเสียงทักจากผู้เป็นพ่อของเด็กแฝดดังขึ้น

“ ทำอะไรกัน? ”




.................. 20% .................

ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลย มาต่อให้หน่อยนึ่งก่อน กลัวคนอ่านลืมนิยายเรา อย่าพึ่งคิดกันว่าหายไปตั้งนานมาต่อให้นี้หรอ? โปรดจงเห็นใจอิฉันด้วยค่ะ ไม่ได้ทิ้ง ไม่ได้หาย แต่ยังไม่ค่อยว่าง ขอบคุณที่สนุกกับนิยายที่เราแต่ง เดี๋ยวมาต่อให้ แล้วเจอกันจ้า!

🙏🙏🙏






............. ต่อ ..............





“ ทำอะไรกัน? ” กรที่พึ่งจะเซ็นเอกสารและตรวจบัญชีเสร็จก็เดินออกจากห้องทำงานและตรงไปยังโถงห้องนั่งเล่นแต่ไม่เจอแม่ของลูกเลย มีแต่พี่เลี้ยงที่นั่งดูแลลูกชายทั้งสองขณะที่หลับอยู่ ไม่เห็นทั้งขิงแซมและปลาเก๋าอยู่ สาวใช้ที่เห็นกรมองหาขิงก็เลยบอกว่าทุกคนอยู่ที่ห้องครัว และกรก็มาเห็นอะไรที่ยากเกินจะอธิบายในตอนนี้

“ เข้ามาไม่ให้ซุ่มให้เสียงตกใจหมด! ” แซมที่เกือบทำถ้วยไข่ร่วงก็เปิดปากขึ้นมาก่อน ไข่เจียวกุ้งสับจานแรกในชีวิตเชียวนะ! ส่วนปลาเก๋าเองก็สะดุ้ง ตาแดงๆจากการหั่นหอมใหญ่อยู่แล้วน้ำตาร่วงเผาะเลยทีเดียว อุตส่าห์คิดว่ามันจะไม่ไหลแล้วนะ!

“ ก็ไม่ได้ยินกันเองมั๊ยล่ะ.. ว่าแต่ฉันต้องโทรตามช่างมาซ่อมครัวเลยมั๊ยหรือต้องโทรจองห้องวีไอพีจากไอ้หมอพลเพราะอาหารเป็นพิษ ” กรพูดเยาะแซมไป ครัวมันไม่เละจนเกินไปหรอก ของที่อยู่ในมือยังไม่สุกเลยก็ว่าได้ กรกินอาหารฝีมือขิงทุกวันอยู่แล้วแต่อีกสองคนน่ะ ให้คำละล้านยังขอบายเลย

“ ไม่เชื่อใจฝีมือเมีย?.. แต่ขอโทษเถอะนะครับคุณกร มื้อนี้คุณอด! ทั้งฝีมือพวกผมและฝีมือขิง! ไปไกลๆเลยชิ้วๆ ” แซมทำมือสะบัดไล่กรเป็นไล่ไก่เลย กรคิ้วกระตุกเลยทีเดียว แต่ด้วยความอยากเอาคืนจึงล้วงเอามือถือในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาพิมพ์อะไรสองสามประโยคและส่งข้อความถึงคนสองคน

“ เรื่องอะไรล่ะ.. ขิงทำอะไรกินหรอ? ” กรถามขิงขึ้นมาไม่สนใจแซมอีก เขาไม่ได้เดินเข้าไปเพราะมันดูเหมือนพื้นที่หวงห้ามเมื่อเกิดคดีฆาตกรรมอย่างไรอย่างนั้น และเพื่อไม่ให้เป็นการเกะกะเสี่ยงมีดเสี่ยงตะหลิวจึงยืนถามอยู่ตรงนี้ด้วยความห่วงใยจะดีกว่า ความสองมาตราฐานนี่ชัดเจนมาก

“ ขิงทำแกงสมครับ ” ขิงเองก็ตอบกรไปพร้อมกับยิ้มหวาน กรเองก็เหมื่อยยืนจนเดินเขาไปนั่งที่โต๊ะกลมกลางห้องครัว นั่งมองคนรักทำอาหารและสอนอีกสองคนไปด้วย




“ พี่แซมครับกระทะร้อนแล้ว เทไข่ลงไปเลยครับ ” ขิงบอกกับแซมเมื่อเห็นว่าความร้อนของกระทะได้ที่แล้ว น้ำมันในกระทะเยอะหน่อยเพราะมันทำให้ไข่ฟูนุ่มน่ากิน พอเริ่มเทไข่ลงกระทะเสียงซู่ซ่าและกลิ่นหอมๆของไข่ก็ทำให้แซมยิ้มกริ่มทันที ไฟที่ใช้ทอดไม่แรงมากเพราะก็ไข่จะไหม้ก่อนที่กุ้งจะสุก

“ กลิ่นใช้ได้เลยอะ.. ต้องอร่อยแน่ๆ ” แซมใช้ตะหลิวแซะไข่แล้วพูดด้วยความภาคภูมิใจ ส่วนแก้มส้มของขิงนั้นสุกไปเรียบร้อยแล้ว รอแต่ไข่เจียวกับผัดเปรี้ยวหวาน ส่วนข้าวสวยสาวใช้หุงไว้ให้เรียบร้อยแล้วเหมือนกัน

“ น้องทำอะไรกิน ” แซมที่กำลังกลับไข่ถึงกับสะดุ้งก็ธันมายืนอยู่ข้างหลังแล้วถามขึ้นนี่สิ ตกใจหมด!!

“ พี่ธัน! แซมตกใจหมด! แล้วมาได้ไงเนี่ยยยย ” แซมกลับไข่ได้สำเร็จถึงจะไม่สวยเป็นแผ่นเดียวกันก็เถอะ แต่สีและกลิ่นกำลังดีเลย ขิงไม่ได้ช่วยแซมต่อเพราะต้องไปช่วยปลาเก๋าผัดเปรี้ยวหวาน แซมก็เอียงอายอยู่หน่อยๆเพราะการทำกับข้าวครั้งแรกมันดูอ่อนด้อยไปหน่อย ธันเดินเลี่ยงไปหยิบจานมาให้แซมใส่ไข่

“ หอมน่ากินเหมือนกันนะเนี่ย พี่ยังไม่ได้กินข้าวเลย หิว ” ธันพูดยิ้มๆ คู่นี้เขาหวานกันมานานแล้วตั้งแต่โดนยิงเฉียดตายไปครั้งนั้นแซมและธันจึงเลิกปากแข็งต่อกัน เพราะเราไม่รู้หรอกว่าจะได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุขด้วยกันถึงวันไหน เพราะงั้นจึงไม่รอที่จะทำเรื่องดีๆต่อกัน

“ นี่แซมปรุงเองทอดเองด้วยนะ รับรองอร่อย ” และเขาทั้งสองก็อยู่ในโลกส่วนตัวกันเรียบร้อยแล้ว....... ส่วนขิงกับปลาเก๋านั้นกำลังออกรบกับผัดเปรี้ยวหวานโดยไม่สนใจใครเลย ปลาเก๋าเลยไม่รู้ว่ามีอีกคนเข้ามาร่วมวงในใคร ไม่ได้ยินไม่เห็นอะไรทั้งนั้น


“ เรียกมามีอะไร? ” ปิงถามกรขึ้นหลังจากได้รับข้อความว่า ‘มาบ้านกูด่วน! เมียมึงกำลังทำเรื่องใหญ่!’ อ่านแค่นั้นก็ออกจากบริษัทและตรงมาที่บ้านกรทันทีเพราะไม่มีงานสำคัญทำต่อแล้ว ทำไมชีวิตดูว่างดูชิลต่างจากกรที่ยุ่งหัวหมุนซะเหลือเกิน

“ โน้น.. ดูเอาเอง ” ปิงมองตามสายตาของกรไปและก็เจอ! ร่างเล็กหุ่นเพรียวที่สวมผ้ากันเปื้อน!! เดี๋ยวต้องสั่งชุดเมตกระโปรงฟูๆมาให้ใส่ซะแล้ว ความคิดของปิงคนละประเด็นของสิ่งที่กรอยากให้ดูจริงๆ ปิงยืนมองดูนิ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ น่ารัก.. ” กรเลิกคิ้วขึ้น คืออยากรู้ว่ามันเกี่ยวกันไหม? เฮ้เมียนายทำครัวเราพังนะเพื่อน มันน่ารักตรงไหน เขาคิดแบบนี้ในใจ แต่ก็เลิกสนใจ เพราะตอนนี้ปลาเก๋าโวยวายน้ำมันกระเด็นออกจากกระทะ

“ โว้ย! แตกๆ!! ไอ้ขิงทำไงต่ออะ มันกระเด็นใหญ่เลย! ” ปลาเก๋าตกใจเพราะหลังจากเทกุ้งลงในกระทะน้ำมันก็กระเด็นใหญ่เลย และพอได้ยินเสียงร้องโวยวาย ปิงเป็นคนที่เข้าไปถึงตัวปลาเก๋าคนแรก ที่จริงมันก็ไม่ได้ร้ายแรงขนาดจ้องวิ่งเข้าหาแบบนั้น แต่ด้วยอารามของคนตกใจเลยทำให้มันดูยิ่งใหญ่กว่าที่ควรเป็น

“ หรี่ไฟๆ! เฮ้อ..ฟู่~ ” ขิงตบอกปุๆ เขาไม่ได้ตกใจอะไรเลย ตกใจปลาเก๋านี่แหละ ร้องซะตกใจเลย พลอยทำให้เขาตกใจเป็นบ้าเสียงดังไปด้วย กว่าจะเสร็จการทำอาหารเมื้อนี้เสียพลังงานไปเยอะทีเดียวกว่าจะได้กินข้าวเที่ยง!


“ อ๊ะ.. แล้วคุณปิงมาได้ไงเนียยยย ”



........ 50% .......


ถ้าเย็นนี้ไม่เห็นเรามา เราขอยกยอดไปเป็นวันพรุ่งนี้นะค่ะ ที่ไม่มาเพราะแต่งเสร็จต้องตรวจประโยคและคำผิดอีกที เราจะรีบมานะ






................ ต่อ ..............




“ อ๊ะ.. แล้วคุณปิงมาได้ไงเนี่ยยยย ” ปลาเก๋าที่นึกขึ้นได้ว่ามีคนคว้าตัวเองเอาไว้ตอนน้ำมันกระเด็นก็หันไปพบว่าเป็นปิงเลยถามขึ้น ปิงคลายแขนที่กอดไว้ปลาเก๋าออกแต่ยังไม่ปล่อยมือ เขาใช้มือข้างขวาปาดเหงื่อเด็กดื้อของเขาที่มาเล่นซนออก แล้วปลาเก๋าดิ้นเพื่อที่จะตัวเองหลุดออกจากอ้อมแขนของปิง แล้วไปทำกับข้าวต่อ

“ ทำอะไรกิน? ” ปิงเดินตามเข้าไปหน้าเตาเมื่อเห็นปลาเก๋ากลับไปที่กระทะตามเดิม ขิงเองก็เดินตามมาดูว่าไปถึงไหนแล้ว ปลาเก๋าเททุกอย่างลงกระทะและปรุงรสแล้วเร่งไฟขึ้น ยืนใช้ตะหลิวผัดกับข้าวเงอะๆงะๆต่อ จนขิงบอกว่าสุกแล้วจึงใช้ปิงหยิบจานให้

“ คุณปิงหยิบจานให้ผมหน่อยครับ ” ปลาเก๋าปิดเตาแล้วบอกกับปิงโดยที่ไม่มองหน้าปิงด้วยซ้ำ แต่ปิงก็เดินไปหยิบจานมาให้แต่โดยดี แล้วการทำอาหารเที่ยงก็เสร็จสินลงในเวลาบ่ายโมงครึ่ง! แซมกับปลาเก๋าปาดเหงื่อให้กับกับข้าวฝีมือของตัวเองจานแรก!

“ สงสารแม่บ้านกับสาวใช้บ้านฉันจริงๆที่ต้องทำความสะอาดครัววันนี้ ” กรพูดขึ้นขำๆ แซมกับปลาเก๋าก็ได้แต่เถียงในใจว่า ‘มันก็ไม่ได้สกปรกรกร้างขนาดนั้นเสียหน่อย! ใส่ร้ายกันจัง!’ ตอนที่ทุกคนนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเตรียมกินข้าว ส่วนอาหารทั้งหลายที่ทำไว้และข้าวแม่บ้านและสาวใช้ยกออกมาเสิรฟที่โต๊ะ สาวใช้ก็แอบลอบยิ้มกับคำพูดของกร แต่งานทำความสะอาดนั้นคือหน้าที่ของพวกเธออยู่แล้ว

“ งั้นฉันให้คนทำความสะอาดครัวของนายคนละหมื่น..//.. ผมจะซื้ออาหารญี่ปุ่นชุดใหญ่มาเลี้ยงสาวๆก็แล้วกันครับ ” ปิงและธันพูดขึ้น ทำเอาคนรักของทั้งสองค้อนถลึงตาใส่ปากคว่ำแทบจะยกจานกับข้าวหนี แต่สาวใช้ได้ยินข้อเสนอของปิงกับธันก็แทบจะถลาไปทำความสะอาดซะเดี๋ยวนั้นเลย

“ ตามนั้น.. ทุกคนได้ยินแล้วนะ ” ขิงยิ้มขำกร ปรกติแล้วกรจะให้วันหยุดกับทุกคนที่ทำงานด้วย และค้าจ้างในการใช้งานที่เหมาะสมกับแต่ละคนและมีโบนัสให้ทุกสามเดือนเพื่อให้กำลังใจพนักงาน บางงานที่เสี่ยงกรจะคุ้มครองครอบครัวของลูกน้องให้ด้วย บางทีก็ให้พิเศษเล็กๆน้อยๆ แล้วทุกคนก็จะมีปาร์ตี้นั่งล้อมวงกินข้าวกันเล็กๆ จึงทำให้คนที่ทำงานมีความสุขและทำงานให้กรอย่างเต็มที่ ส่วนที่พูดไปเมื่อกี้แค่พูดเล่นเฉยๆ แต่ถ้าปิงและธันไม่ขัดข้องในสินน้ำใจเล็กๆน้อยๆที่สามารถให้กับคนในบ้านของเขาได้ ก็ดีไป


แล้วมื้อเที่ยงก็ผ่านไปด้วยดี... มั๊ง? ไข่เจียวของแซมยังรสอ่อนเกินไป ส่วนผัดเปรียวหวานก็โอเคถือว่าใช้ได้ แต่ส่วนผสมโดยเฉพาะผักชิ้นส่วนมันยังไม่จะเท่ากัน บ้างก็ชิ่นใหญ่บ้างก็ชิ้นเล็กแต่ดูแล้วคงต้องพัฒนาฝีมือได้อีก โดยรวมแล้วก็ผ่าน แซมกับปลาเก๋าปลื้มใจที่มื้อแรกของการทำอาหาร คนรักของตนกินจนหมดเกลี้ยงและไม่มีคอมเมนท์ให้แสลงใจ ไม่เหมือนกรที่แทงใจดำอยู่เรื่อยๆ กลับเข้าครัวเอามีดมาแทงกรซักทีได้มั๊ย? ถามใครได้บ้าง



“ แซมลูกพี่ลูกน้องนายนี่จะมาอีกสองวันใช่มั๊ย? เราต้องจัดแถลงข่าวการเปลี่ยนมือผู้ดูแลแก๊งหรือเปล่า ” กรถามแซมขึ้น ตอนนี้กินข้าวเสร็จแล้ว และทุกคนก็ย้ายที่กันมาห้องนั่งเล่น ธันเองก็ตามแซมมาด้วย ปิงเองก็ตามปลาเก๋าเข้ามานั่งเล่นด้วยเหมือนกัน วันนี้ถือเป็นวันสบายๆของทุกคนเลยทีเดียว

“ ใช่.. แต่เรื่องแถลงข่าวทางเราจะจัดการเองไม่ต้องห่วง.. เดี๋ยวพอครามมาถึงแล้วให้พักอีกสักวันสองวันแล้วกันค่อยมาคืนตำแหน่งหัวหน้าแก๊งให้มัน ” แซมคาดคะเนไว้ให้ลูกพี่ลูกน้องที่อายุอ่อนเดือนเขาแต่เกิดกันคนละปีแล้วมันก็ไม่นับเขาเป็นพี่เลย เล่นหัวกันมาตั้งแต่เล็ก

“ ดี รีบๆมาเอากลับไปเลยไอ้ตำแหน่งนี้เนี่ย.. บัญชีและการเงินที่พวกนั้นทำได้โคตรน่าปวดหัว แล้วอีกอย่างฉันจะได้สบายมีเวลาอยู่กับลูกเมียมากขึ้น ” กรพูดขึ้น ก็เล่นทำบัญชีมั่วซั่วแถมเงินสูญหายไปอีกกว่าสิบล้าน แถมการบริหารงานก็มีช่องโหว่มาตั้งแต่ตอนที่แซมบริหารแล้วด้วยซ้ำ ก็อย่างนี้แหละไว้ใจผิดคนเลยทำบริษัทเกือบล่มจม แต่ตอนนี้มันก็ฟื้นขึ้นมาได้นิดหน่อย ก็นะกรมาช่วยบริหารในเวลาแค่สามเดือนเอง เขาไม่ได้เก่งขนาดแค่ชี้นิ้วแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นทันตา อย่างน้อยๆก็ต้องใช้เวลาเป็นปีหรือสองปี

“ อือ.. ผมก็ไม่อยากทำอะไรแบบนี้อยู่แล้ว นั่งกินเงินปันผลดีกว่า ผมมีหุ้นกับแก๊งฉลามขาวตั้ง30% ไม่อดตายหรอก ให้ครามมารับช่วงต่อก็ดีแล้ว ” เพราะไม่อยากรับผิดชอบอะไรอีกแล้ว ไม่อยากแบกรับอะไรหนักๆเอาไว้อีกแล้ว การที่สลัดมันออกได้ทำให้แซมรู้สึกดีไม่น้อย แต่เขาไม่สามารถทิ้งมันได้ก่อนหน้านั้น การที่มีคนกดดันให้เราออกแต่กลับออกไม่ได้ เพราะมีหลายอย่างที่ไม่ใช่ว่าต้องตัดสินใจคนเดียวมันต้องรอความเห็นของทุกฝ่าย แต่ทุกวันที่เป็นอยู่ในตอนนี้แซมมีความสุขมาก...... แล้วทั้งสามก็คุยกันเรื่อยเปื่อยโดยทิ้งเรื่องงานไว้เบื้องหลัง ตอนนี้พากันเล่นกับลูกชายของกรกันหมด





-2วันต่อมา-

ตอนนี้เป็นเวลาร่วงเข้าห้าทุ่มนิดหน่อยแล้ว กรเตรียมตัวออกจากบ้านไปสนามบิน ตอนนี้ธันกับแซมได้ร่วงหน้าไปที่สนามบินก่อนแล้ว แซมเองก็ดูจะตื่นเต้นเพราะไม่ได้เจอกับครามมาสองสามปีแล้วเหมือนกัน


“ เรียบร้อยแล้วครับ.. อย่าทำหน้าไม่สบอารมณ์แบบนั้นสิครับ.. อย่างน้อยพี่ก็ควรไปรับหัวหน้าแก๊งคนใหม่อย่างคุณครามนะครับ ” กรแค่เซ็งที่ไม่ได้นอนอุตุกอดเมียอยู่ที่ห้องแค่นั้นเอง อาจจะกลับมาราวๆตีหนึ่งตีสองเลย ขิงอยากให้กรไปต้อนรับทำความรู้จักกับครามหรือมิสเตอร์เคที่ชาวต่างชาติเขาเรียกกัน ยังไงก็ต้องคืนตำแหน่งฝ่ายนั้นอยู่แล้ว ไปรับเขาหน่อยไม่เสียหายหรอก แค่ไปรับคนเขาไม่คิดว่ากรกลัวครามหรอก ดีไม่ดีกรจะได้มิตรที่ดีเพิ่มก็ได้

“ ครับๆ.. มาหอมทีซิ ทาแป้งซะขาวเลย ” แล้วกรก็หอมแก้มขิงซ้ายขวา ทำเอาแก้มขาวๆแดงขึ้นมาเลย ขิงยิ้มเขินก่อนจะเดินไปส่งกรที่หน้าห้อง วันนี้เอกลูกน้องมือขวาของกรเป็นคนที่มาขับรถให้ เพราะเอกขึ้นมาช่วยงานของกรบ่อยครั้ง แต่ส่วนมาถูกสั่งให้คุมบ่อนร่วมกับแมนอยู่ฝั่งทางใต้ ด้วยความที่เบื่อขี้หน้าแมน เอกเลยเอาบัญชีและเงินสดของบ่อนคาสิโนมาให้กร แถมได้มาเห็นนายน้อยตัวเล็กทั้งสองคนแล้วไม่อยากกลับเลยบอกตรงๆ



“ นายครับ เมื่อไหร่ผมจะได้กลับมาทำงานเป็นมือซ้ายให้นายอย่างใกล้ชิดอีกครับล่ะครับ ส่งผมไปแต่ที่ไกลๆ ไม่ฝั่งเมืองทางใต้ที่ติดกับท่าเรือก็ส่งผมไปต่างประเทศ ผมเหงานะครับ ” จะว่าเหงาก็ไม่ใช่ทีเดียวหรอก แต่เขาแค่ไม่เข้าใจผู้เป็นนาย โดยที่เอกไม่รู้เลยว่าแต่ก่อนที่เคยได้สนิทสนมกับขิงนั้นกรหวง! เลยส่งไปไกลๆตอนที่ขิงคลอดแล้วเอกไปช่วยคนที่บุกบ่อนแบบคาสิโนที่ฝั่งใต้ตอนนั้น เอกก็เสียใจที่ติดกับแผนของศัตรู ตอนนี้เลยยกตัวเองมาเป็นองครักษ์ของนายน้อยแห่งแก๊งเหยี่ยวดำไปซะแล้ว

“ หาเมียให้ได้ก่อนแล้วจะให้กลับมา ไม่งั้นก็อยู่ที่โน่นต่อไป ” เจ้านายช่างใจดำ เอกก็พอรู้ว่ากรอาจจะหึงที่เคยสนิทกับขิง แต่นี่มันก็นานแล้วมั๊ยล่ะ? ไม่อยากกลับไปเจอไม้เบื่อไม้เมาอย่างไอ้แมนแล้ว มันกินกันไม่ลงหล่อเท่ากันเลยทำให้ไม่สบอารมณ์เมื่อหลายต่อหลายครั้งที่เล็งหญิงหรือหนุ่มคนเดียวกัน แล้วไอ้หญิงหรือหนุ่มเหล่านั้นแม่งก็ไม่เลือกใครสักคน ชวนเขาสามพีกับไอ้คนกวนประสาทนั่นตลอด

“ หาง่ายก็ดีสิครับเจ้านาย.. จะจีบใครทีก็ต้องแย่งกับไอ้แมนตลอด แถมยังโดนคนที่ตัวเองตามจีบชวนสองรุกต่อหนึ่งรับตลอดด้วย คงจะยากครับถ้าผมจะมีเมีย ” เอกพูดไปตามประสาคนพูดมากอัธยาศัยดี กรฟังลูกน้องพูดไปเรื่อย ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้ามันดี เพราะหน้าตาของเอกและแมนกินกันไม่ลงจริงๆ แถมตัวถึกรุกกันทั้งคู่ แต่จะให้นอนร่วมกันโดยที่มีฝ่ายรับเพียงหนึ่ง ถ้าเกิดมีการท้วงติงขึ้นมาว่าใครเด็ดกว่าคงจะเสียหน้าไม่น้อย

“ งั้นก็อยู่ที่นั้นต่อไป.. ไม่งั้นก็จับไอ้แมนทำเมีย ถ้ากดมันไม่ได้ก็เป็นเมียไอ้แมนไปเลย ได้แบบนั้นแล้วค่อยมาว่ากัน ” กรพูดขึ้นขำๆในขณะที่เอกขับรถไปเรื่อยๆ วันนี้มีผู้ติดตามสี่ห้าคน กรนั่งรถกับเอกแค่สองคน เอกจึงกล้าพูดการคุยแบบนี้กับกร เอกเริ่มพูดทีเล่นทีจริงกับกรแบบนี้ได้ก็ตั้งแต่กรกลับมาจากตามไปง้อขิง กรเองก็มีทัศนคติเปลี่ยนไปแล้ว เขาได้ลองเป็นลูกจ้างตอนไปง้อขิง เลยได้รู้ว่า ถ้าเจ้านายเครียดลูกน้องก็จะเครียดตาม อะไรที่ปล่อยผ่านได้กรก็ปล่อย

“ เจ้านายครับ.. ฟ้าผ่าตายพอดีครับ เจ้านายแค้นอะไรผมหรือเปล่าเนี่ย ” กรได้แต่ส่ายหัว เมื่อก่อนเขาคิดว่าเซ็กส์เป็นแค่เรื่องธรรมดา เป็นแค่ความต้องการของร่างกาย แต่มันก็ขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละบุคคลว่าเป็นแบบไหน เขาไม่เคยคิดเรื่องความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง ซื้อร่างกายและความต้องการด้วยเงิน เลี้ยงดูไว้ใช้บริการด้วยข้าวของเครื่องใช้ราคาแพง คนที่เลี้ยงดูไว้จะได้เชื่องและน่ารัก แต่มันก็แค่นั้น เซ็กส์ไร้ความรู้สึก ตอบสนองกันก็แค่ร่างกายแต่ในใจนั้นกลับว่างเปล่า จนได้รู้จักกับขิง ความรักครั้งที่สองจึงเกิดขึ้น โดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว


กรไม่โต้ตอบเอก นั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ทุกวันที่เป็นอยู่ในตอนนี้มันดีแล้วแต่เขากลับมีความรู้สึกผิดอยู่ในใจ แต่ไม่รู้ว่าทำไม? ทั้งที่เขากับขิงก็รักกันเปิดใจต่อกัน มีโซ่ทองที่แข็งแกร่งพร้อมกันทีเดียวถึงสองเส้นคล้องความรักเขาเอาไว้ ไม่ได้มีอุปสรรคอะไรขวางกั้น แต่กรกลับรู้สึกเหมือนเขาต้องทำอะไรบางอย่าง แล้วมันอะไรล่ะ? เขาต้องทำอะไรให้ความรู้สึกผิดในใจที่มีอยู่ตอนนี้หายไปกัน



“ เจ้านายครับ ถึงที่หมายแล้วครับ ” รถจอดนิ่งสนิทอยู่ตรงที่จอดรถวีไอพีไม่ต้องไปยืนรอหรือวุ่นวายกับคนอื่นๆ และไม่ทันได้คิดค้นหาอะไรไปไกลกว่านั้น กรก็ต้องลงจากรถแล้วเดินตรงเข้าไปข้างในสนามบิน


ภายในที่รองรับแขกระดับวีไอพีมีแซมและธันรออยู่ก่อนแล้ว กรเดินนำลูกน้องเข้ามาข้างใน ธันโค้งทำความเคารพให้กับกร ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว กรไม่ได้รู้นิสัยใจคอของครามหรอกรู้เพียงว่าเป็นคนเด็ดขาด อะไรที่ตัดสินใจไปแล้วไม่มีทางที่จะกลับกรอกอีก


“ มาแล้ว! ” เป็นแซมที่พูดขึ้นเมื่อเห็นคนที่ไม่เจอกันนาน เดินนำหน้าลูกน้องเด่นมาแต่ไกล ด้วยความที่สนิทกันปานเพื่อนตายแซมลุกขึ้นแล้ววิ่งเข้าไปหาครามทันที

“ น้องอย่าวิ่ง ระวังล้ม! ” ธันส่ายหัวให้กับความเด็กน้อยของแซมก่อนจะเดินตามไป วิ่งทะเล่อทะล่าเข้าไปแบบนั้น ดีแล้วที่ครามยกมือปรามลูกน้องไว้ก่อน ไม่งั้นคงโดนจับหัวกดพื้นก่อนถึงตัวครามแน่นอน ครามปลายตามองธันแวบหนึ่งก่อนจะจับหัวแซมโยกไปมา แน่ล่ะแซมสูงเท่าปลายคางเขาเองนี่


“ อย่าเล่นหัวดิ! เป็นไงบ้างวะคราม ” แซมยิ้มแฉ่งให้ครามแล้วถามสารทุกข์สุขดิบสั้นๆไป ครามมองหน้าแซมเอือมๆ ตั้งแต่เด็กแล้วที่แซมมักจะเข้ามาเล่นกับเขาก่อนเสมอ แต่เขาก็ไม่ได้รำคาญอะไรเท่าไหร่ เพราะมีแค่แซมเท่านั้นที่จริงใจกับเขา ถึงจะเป็นญาติกันก็ใช่ว่าจะดีต่อกันอย่างจริงใจละนะ ขนาดเป็นญาติพี่น้องกันแท้ๆยังแข่งยื้อแย่งผลประโยชน์ต่อกัน

“ ดี... สวัสดีครับ ผมคราม คุณคงคือคุณกรหัวหน้าแก๊งเหยี่ยวดำ ยินดีที่ได้รู้จัก ” ครามตอบคำถามของแซมสั้นๆ แล้วหันไปหากรพูดคุยด้วยถือเป็นมารยาทที่ควรกระทำ แซมได้แต่ทำหน้ามู่ทู่ ตั้งแต่มีแฟนเป็นผู้ชายรู้สึกว่าแซมจะตุ้งติ้งขึ้นในสายตาของคราม

“ สวัสดีครับ ผมกร หัวหน้าคนปัจจุบันของแก๊งเหยี่ยวดำ ยินดีที่ได้รู้จัก ” ทั้งสองจับมือทักทายกันตามประสาคนที่เพิ่งทำความรู้จัก ในขณะที่กรกับครามกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ร่างบางที่ลงเครื่องมาพร้อมๆกับครามก็พุ่งถลาออกมาจากด้านหลังของคราม หลุดจากการจับของลูกน้องครามมาได้ ร่างดังกว่าวิ่งเข้าหาแซมเป็นคนแรก

“ ชะ.. ช่วยฉันด้วย!! ช่วยฉันด้วยนะ พลีสสสสส!!! ” ร่างของหญิงสาวที่มองมุมไหนก็สวยน่ารักเกาะแขนแซมเอาไว้แน่น แซมเองก็ทำตัวไม่ถูกที่อยู่ๆก็มีคนวิ่งเข้าเกาะแบบนี้! ได้แต่ยืนทำตาปริบๆ หันไปมองธันแล้วก็หันไปมองครามและเลื่อนสายตามาบรรจบกับดวงตากลมโตของหญิงสาว ในหน่วยตายังคลอไปด้วยน้ำใส่ๆที่พร้อมจะไหลออกมาตลอด

“ เอรีน เดินกลับมาเดี๋ยวนี้ ” เสียงเรียกของครามทำให้เธอสะดุ้งและวิ่งไปหลบหลังแซม หญิงสาวที่ชื่อเอรีนซุกหน้าเข้ากับหลังของแซมแล้วกำมือที่จับเสื้อเอาไว้แน่น กรมองไปที่หญิงสาวและมองเหตุการณ์โดยรวม คาดการณ์ได้ว่าหญิงสาวที่ครามพามาด้วยนั้นไม่ได้เต็มใจ แล้วคาดว่าเธอคนนี้คือคนสำคัญพอที่ครามไม่ปล่อยให้ห่างกายแน่นอน

“ โนว!! ฉันไม่ไป!. คุณช่วยฉันด้วย!! ” เธอส่ายหน้าผมกระจาย ถ้าจะให้บรรยายถึงหน้าตาของเจ้าหล่อนแล้วล่ะก็ เธอเป็นหญิงที่กำลังแตกเนื้อสาวเต็มที่ อายุสัก20-22ปี เธอมีผมยาวหยักศกหนาสีน้ำตาอ่อน ดวงหน้ารูปไข่ตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม คิ้วเรียวรับกับดวงตาสวย ขนตาเป็นแพหนางอนเป็นธรรมชาติจมูกโด่งและริมฝีปากสีชมพูสวยอวบอิ่ม หุ่นเพรียวสวยไม่ทรงโตเกินไป สะโพกฝายแต่ไม่ได้จ้ำบ๊ะแบบฝรั่ง เป็นหุ่นธรรมชาติไม่ได้เสริมเติมแต่งใดๆ แซมกำลังจะพูดหลังจากงงกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ครามเดินตรงเข้ามาหาแล้วดึงหญิงสาวกลับไปเสียก่อน

“ ฉันไม่ชอบพูดซ้ำซากเอรีน ฉันไม่ได้อยากใจร้ายกับเธอหรอกนะ ” ครามสบตากับเธอแล้วพูดเสียงเรียบ ที่ครามขอเวลาสามเดือนก่อนจะมารับหน้าที่แทนแซมที่ไทยก็เพราะสะสางงานให้เสร็จหาคนที่ไว้ใจได้มารับช่วงต่องานที่โน่น และตามหาเอรีน..

เอรีนเป็นสาวเสริฟร้านอาหารกึ่งบาร์ สาวสวยน่ารักอย่างเธอดันไปถูกใจลูกค้าเข้า แต่เธอไม่ได้ชอบหรือต้องการไปกับลูกค้ารายนั้น เมื่อไม่ยอมจึงเกิดการฉุดกระชากกันขึ้น ไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยเธอเลยเพราะฝ่ายที่ฉุดกระชากเธอมีลูกน้องที่น่ากลัวตัวใหญ่และมาด้วยกันถึงสามคน

แต่ในขณะที่กำลังย่ำแย่อยู่นั้น เธอคิดในใจอยากให้ใครสักคนช่วย เธอมาทำงานสุจริตขายแรงแลกเงินไม่ได้ขายตัว.... และแล้วก็มีคนมาช่วยเธอ นั่นคือคราม.... มิสเตอร์เคที่คนในวงการมืดพูดถึงกันมากมาย เธอไม่รู้จักครามแต่คนที่กำลังฉุดกระชากเธออยู่นั้นรู้จัก แค่ครามเหลือบมองทางหางตาโดยที่ไม่ทันได้พูดอะไร คนพวกนั้นก็หนีไปแล้ว นั้นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด

“ ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันขอร้อง ” หญิงสาววิงวรด้วยสายตาและคำพูด ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเธอจ้องมองครามอย่างขอร้อง แต่มีหรือที่ครามจะปล่อยเธอไป ตามหากว่าจะเจอใช่เวลาร่วมเดือน

“ .......... ” ครามไม่พูดแต่ลากเธอให้เดินตามไปที่รถ ซึ่งธันเป็นคนขับให้และแซมก็นั่งหน้าเป็นตุ๊กตาหน้ารถ ส่วนลูกน้องของครามไปอีกคันเพราะคนของแก๊งฉลามเอารถมารับ ส่วนกรนั้นเดินออกไปกับเอกและลูกน้องแล้ว หญิงสาวที่สูงเพียงอกของครามเดินขาพันกันเกือบจะล้มเพราะครามก้าวขายาวๆลากเธอไป

“ เฮ้คราม! นี่มันอะไรกันวะ จับลูกเต้าใครมาเนี่ย แล้วเดินช้าๆหน่อยคุณเขาก้าวเท้าไม่ทันมึงแล้ว! ” แซมวิ่งตามไปถามและเตือนคราม เขาอยากรู้ว่าสาวฝรั่งแต่พูดไทยชัดแจ้วคนนี้คือใคร! คนอย่างครามนั้นมีหญิงกล้าปฏิเสธด้วยหรอ ทั้งหล่อทั้งรวยแถมมีอำนาจขนาดนี้ มีคนที่ปฏิเสธเขาด้วยหรอ? แซมคิดในใจ แต่คำถามมันออกมาทางสีหน้าหมด

“ ค่อยคุยกันแซม ฉันง่วงแล้ว ” ครามสบตากับแซมแล้วพูดขึ้นราบเรียบ แซมก็ได้แต่ทำปากขมุบขมิบแล้วเดินกลับไปหาธัน ครามเริ่มเดินอีกครั้งแต่ครั้งนี้เดินช้าลง เอรีนก็เดินตามไปและพยายามบิดแขนให้หลุดจากการจับกุมของคราม แต่มันไม่เป็นผลอะไรเลย มีแต่เธอจะจับแขนมากขึ้น จนสุดท้ายเธอก็ได้แต่เดินตามครามไปจนถึงรถ







มาแล้วค้าาาาาา ขอโทษที่ผิดนัดไปตั้งสองวัน คือว่า... คิดว่าแต่งทันแต่มันไม่ใช่เลยยยยย -3- ใช้เวลานานกว่าที่คิดไว้ แต่ก็มาต่อให้แล้วน๊าาาา ขอบคุณที่รอเราอย่างใจเย็น เจอกันตอนหน้าจ้า

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น