นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

8. บังเอิญอีกครั้ง

ชื่อตอน : 8. บังเอิญอีกครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 544

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ส.ค. 2561 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
8. บังเอิญอีกครั้ง
แบบอักษร

3

วันพุธ ณ คฤหาสน์หลังหนึ่งของตระกูลวราเวศกุล

“ต้า ไม่ทานข้าวทานปลาก่อนหรือลูก” เสียงอ่อนหวานของนางอังคณาดังขึ้น ร่างผอมบางของหญิงไทยวัยย่างหกสิบยืนอยู่ใกล้เชิงบันไดหินอ่อนวงโค้งขนาดใหญ่ซึ่งติดกับประตูห้องรับประทานอาหารที่สมาชิกในบ้านใช้สอยเป็นประจำ

“สายแล้วครับแม่ เดี๋ยวผมไปกินที่ทำงานก็ได้” ธานินทร์โผไปกอดเอวมารดาแบบที่เคยทำตอนเด็กๆ และยังทำอยู่บ่อยๆ ก่อนผละห่าง “ไปนะครับ วันนี้ไม่มีงานเลี้ยง เดี๋ยวมื้อค่ำจะกลับมากินต้มยำรวมมิตรน้ำข้นแสนอร่อยของแม่นะครับ” แอบสั่งเมนูโปรดพร้อมหยอดคำชมให้คนเป็นแม่ได้ชื่นใจ

“จ้ะ เดี๋ยวแม่จะทำไว้ให้ ขับรถดีๆ นะลูก”

“ครับ” ร่างสูงแยกจากมารดามุ่งตรงไปยังประตูใหญ่หน้าบ้าน ไม่ทันได้ก้าวพ้นธรณีประตูก็ต้องหยุดชะงักให้กับเสียงแหลมสูงที่ดังมาจากด้านหลัง

“เจริญจริงๆ นะพ่อคู้ณ กี่โมงกี่ยามกันแล้วเพิ่งจะออกไปทำงาน”

“เก้าโมงเก้านาทีครับแม่ใหญ่ ฤกษ์งามยามดี ทำอะไรก็เจริญรุ่งเรือง” ตอบไปอย่างอารมณ์ดีหลังก้มมองนาฬิกาข้อมือสายหลังหน้าปัดฝังเพชร ของขวัญวันเกิดจากบิดาเมื่อสี่ปีก่อน

“ฮึ ไม่ต้องมาทำเล่นลิ้นกับฉันหรอกยะ ฉันไม่ใช่สาวๆ ที่เธอจะมาอ้อร้อด้วย”

“โธ่ ผมก็ไม่ใช่สาวๆ นะครับแม่ใหญ่จะได้อ้อร้อ... อ้อจริงสิ นี่คุณหมอนัดแม่ใหญ่ไปตรวจเลือดวันไหนอีกครับ ผมจะได้พาไป” เขารีบเปลี่ยนเรื่องเป็นการเอาใจคนแก่อย่างรวดเร็ว ไม่ยอมปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายเป็นคนไล่ต้อนหรือตั้งคำถามดักคอ

“ลูกเต้าฉันก็มี ไม่รบกวนลูกเทวดาอย่างเธอหร้อก”

“แหม แม่ใหญ่ช่างเปรียบ พ่อนี่ถือเป็นเทวดาใช่ไหมครับ งั้นแม่ใหญ่ก็ต้องเป็นนางฟ้า หรือไม่ก็เป็นแม่พระประจำบ้าน”

“พ่อธานินทร์!”

“ผมไปทำงานก่อนนะครับแม่ใหญ่ เดี๋ยวจะผิดฤกษ์ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ อย่าลืมทานยา นั่งสมาธิ ทำจิตใจให้ผ่องแผ่ว จะได้อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของพวกเราไปนานๆ สวัสดีครับ เย็นนี้เจอกัน” เขาร่ายยาวแบบไม่เว้นช่องไฟให้อีกฝ่ายได้โต้แย้ง จบท้ายด้วยการโค้งตัวพนมมือสวัสดีแบบที่เคยทำมาแต่เล็กก่อนก้าวเดินเร็วรี่ตรงไปยัง เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอลเค สีดำ ที่คนดูแลรถนำมาจอดรออยู่หน้าบันไดหินอ่อนเช่นทุกเช้าที่เขากลับมานอนบ้าน

คฤหาสน์หลังนี้มีอายุมากกว่าสี่สิบปี เคยมีสมาชิกอาศัยอยู่ด้วยกันหลายชีวิต นายธวัชชัยเป็นเจ้าบ้านคนแรกและถือเป็นหัวเรือใหญ่ของเครือธุรกิจวราเวศ อาศัยอยู่กับภรรยา คือ นางพรนภา และลูกสาวสี่คน ชื่อ แต้ว, ตุ๊ก, ตา และต้อย ต่อมานายธวัชชัยได้รับภรรยาน้อยเข้าบ้าน หลังจากที่เธอคลอดลูกชายคนแรกและคนเดียวให้เขา เพราะต่อจากนั้นภรรยาน้อยก็มีลูกสาวให้อีกหนึ่งคนโดยที่ภรรยาหลวงไม่มีวี่แววว่าจะตั้งท้องอีก

สมาชิกเก่ากับคนมาใหม่ไม่เคยมีปากเสียงหรือขัดแย้งกันมากไปกว่าการไม่ญาติดี ต่างคนต่างอยู่ เนื่องจากบารมีและการวางตัวของนายธวัชชัยเป็นที่ยำเกรงของภรรยาและลูกๆ ทุกคน คฤหาสน์หลังมโหฬารขนาด 8 ห้องนอน 10 ห้องน้ำ ไม่มีปัญหาสำหรับผู้อยู่อาศัยเก้าชีวิต ไม่นับรวมบ่าวรับใช้ แม่บ้าน คนสวนและคนขับรถที่มีเรือนคนรับใช้แยกอยู่ต่างหากด้านหลังบ้าน

หลังจากนายธวัชชัยเสียชีวิต คฤหาสน์หลังนี้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ร่วมระหว่างนายธานินทร์ กับนางพรนภา ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของนายธวัชชัย และมีสมาชิกอยู่อาศัยหกคน คือเจ้าของบ้านจริงๆ สองคน ลูกสาวคนเล็กกับลูกเขยของนางพรนภา และมารดากับน้องสาวของธานินทร์

สปอร์ตโรดสเตอร์สีดำแล่นผ่านประตูอัลลอยสูงใหญ่ก่อนเร่งความเร็วมุ่งตรงไปยังถนนสายหลักที่จะพาเขาไปถึงโรงแรมหรูกลางเมืองอันเป็นสถานที่ทำงานประจำในเวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมงในสภาพการจราจรเวลานี้ แต่ถ้าเป็นช่วงเวลาวิกฤตก็อาจนานเกินหนึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว

ดังนั้น ถ้าวันไหนมีงานด่วนช่วงเช้าหรือนัดลูกค้าในเมืองธานินทร์จะค้างคืนที่ห้องพักส่วนตัวที่โรงแรมบ้าง แต่ก็ไม่บ่อย เพราะเขารู้ดีว่าแม่อยากเห็นลูกทั้งสองกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยก่อนเข้านอนทุกคืน... เสียงโทรศัพท์ส่วนตัวดังขึ้นเกือบจะทันทีที่รถจอดเข้าที่ประจำ

“สวัสดีครับพี่แต้ว” เอ่ยทักพี่สาวคนโตซึ่งแต่งงานย้ายออกจากบ้านไปหลายปีแล้ว

“วันนี้ว่างช่วงไหนบ้าง พอดีพี่กับพี่หมอมาหาดใหญ่ ว่าจะเข้าไปคุยด้วยหน่อย” แต้ว หรือ ธิติมาได้สามีเป็นนายแพทย์ใหญ่ซึ่งมีหุ้นส่วนอยู่ในโรงพยาบาลวราเวศภูเก็ต

“เรื่องหุ้นหรือครับ”

“ใช่”

“งั้นทานมื้อเที่ยงด้วยกันดีไหมครับ ผมว่างจนถึงบ่ายสอง” เขาเดาได้ทันทีว่าคงเป็นการเจรจาขอโอนหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ที่เขาได้รับจากบิดา เพื่อเอาไปร่วมกับยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่ธิติมาและสามีถืออยู่... ขอเปล่า ไม่ใช่การซื้อ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่คิดจะยกให้ฟรีๆ

“ก็ดี เที่ยงเจอกันที่ห้องอาหารเลยก็แล้วกัน”

“ผมจะเปิดห้องวีไอพีไว้รอครับ”

ธานินทร์เลิกคิดถึงปัญหาตอนเที่ยงทันทีหลังวางสาย เพราะต้องเตรียมสมองให้พร้อมกับการเข้าประชุมสรุปเงินปันผลไตรมาสสามของกลุ่มธุรกิจโรงแรมและรีสอร์ตที่กำลังจะมีขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า และแน่นอนว่าเขาต้องเตรียมตัวรับมือและไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างบรรดาผู้ถือหุ้นรายอื่นๆ ที่เป็นคนตระกูลเดียวกันอีกหลายคน

วราเวศกุลเป็นตระกูลใหญ่ สมาชิกเกือบทุกคนในตระกูลยึดอาชีพธุรกิจเป็นหลัก มีกิจการมากมายกระจายอยู่เกือบทุกจังหวัดในภาคใต้ และยังบางส่วนมีที่ย่างเท้าเข้าสู่เส้นทางสายการเมืองการปกครอง ซึ่งทุกคนในตระกูลก็ต่างรู้ดีว่าในแวดวงธุรกิจนั้น นายธวัชชัย วราเวศกุล เป็นหัวเรือใหญ่ และตอนนี้ นายธานินทร์ วราเวศกุล ก็เป็นทายาทอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพียงคนเดียวที่ได้รับอำนาจเบ็จเสร็จต่อจากบิดา

ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นที่เขาต้องเกรงใครหรือหวาดหวั่นสิ่งใด เพราะมีบิดาเป็นแบบอย่างให้เจริญรอยตามอยู่แล้ว...

พ่อเคยทำได้แค่ไหน ลูกต้องทำให้ได้ไม่ยิ่งหย่อน...


อินทิราก้าวเท้าเข้าห้องอาหารในโรงแรมหรูกลางเมืองอย่างงามสง่า เธอมีนัดทานมื้อเที่ยงกับพี่ชายและใครบางคนที่ไม่อยากเสวนาด้วยแต่ก็ต้องจำใจมา เดรสชีฟองแขนกุดสีเขียวมะนาวยาวเสมอเข่าขับผิวขาวเนียนให้ดูกระจ่างตาผู้คนที่พบเห็น เครื่อง ประดับดีไซน์เก๋ครบเซ็ททั้งสร้อยคอต่างหูแหวนกำไลยิ่งเพิ่มสง่าราศี เรือนผมดำขลับปล่อยยาวสยายถึงกลางหลังพลิ้วไหวไปตามแรงเคลื่อนกาย ดูมีเสน่ห์เย้ายวนจนมองได้ไม่รู้เบื่อ

“มาเลี้ยวๆ อาหนูอิงคนสวยของเสี่ย เชิญนั่งๆ” 

“ขอบคุณค่ะเสี่ย ขอโทษที่มาช้านะคะ”



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}