Pim

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

SF : ความคิดถึงเป็นเหตุ (nc)

ชื่อตอน : SF : ความคิดถึงเป็นเหตุ (nc)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2561 17:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SF : ความคิดถึงเป็นเหตุ (nc)
แบบอักษร

image


GMM ชั้น 30


ในขณะที่ทั้งชั้นเต็มไปด้วยเสียงจอกแจกจากการจับกลุ่มเม้าท์ของแต่ละคอก ร่างสูงสาวเท้าออกมาจากลิฟต์

"อ้าว จุม" เสียงทักสดใสยามเช้า ที่ทำให้ร่างสูงหันไปยกมือไหว้ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหา

"หวัดดีพี่นุ๊กกี้" ร่างสูงเอ่ยทักทายพี่ที่สนิทของไอ้ตัวเล็ก ที่ตอนนี้อาจจะต้องบอกว่าหันมาเป็นหัวเรือของเบบี๋แล้ว ไม่ว่าจะโมเม้นท์ไหนของพวกเค้าทั้งคู่ไม่รอดพ้นจากสายตาพี่นุ๊กกี้ไปได้เลย

"มองหาใครหรอ" พี่นุ๊กกี้หันมาถามร่างสูงที่ตอนนี้กำลังหันซ้าย หันขวา เหมือนกับรอใครอยู่

"มันมายัง" ร่างสูงเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา ราวกับกระซิบเหมือนกลัวคนอื่นๆจะได้ยิน

"ใคร จุมหมายถึงใครหรอ" พี่นุ๊กกี้อดแซวร่างสูงไม่ได้ที่สายตาตอนนี้ไม่ได้มองเธอแต่อย่างใด ไหนจะหูแดงๆนั้นอีก ออฟโป๊ะแตกก็คือออฟโป๊ะแตกจริงๆ

ร่างสูงมุ้ยหน้าใส่ก่อนจะก้มลงมากระซิบถามอีกครั้ง

"น้องกัน มารึยัง" พี่นุ๊กกี้ยิ้มให้หลังจากที่ได้ยินประโยคที่ร่างสูงตอบ

"คิดถึงเค้าหรอ หื้ม" ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่พยักหน้าตอบรับคำถามที่เธอได้ถาม

"ยังไม่มาหรอก เดี๋ยวจุมไปนั่งรอที่ห้องประชุมก็ได้ เดี๋ยวน้องมาแล้วพี่จะให้น้องเข้าไปหา" เธอหันไปตอบก่อนจะยกมือถือขึ้นมากดยุกยิกซักพักแล้วหันมาส่งยิ้มให้กับเค้า

.

.

.

ภายในห้องประชุมที่ตอนนี้มีเพียงร่างสูงนั่งอยู่ เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ร่างสูงเปิดกระเป๋าแชร์คู่ใจก่อนที่จะล้วงโทรศัพท์มือถือมาดูการแจ้งเตือนนั้น

'คิดถึงกันหรอครับ'

ร่างสูงยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะกดเข้าไปตอบเจ้าตัวเล็กของเค้าอย่างรวดเร็ว

'มารอขนาดนี้ คิดว่าไงครับ'

'กำลังจะถึงแล้วครับ ไหน รอน้องอยู่ตรงไหนครับ'

'ห้องประชุม'

ร่างสูงตอบประโยคสุดท้ายไป ก่อนจะเงยหน้าทอดสายตามองไปที่ประตู พลางนึกถึงใบหน้าหวานที่เค้าตั้งใจเข้าตึกวันนี้เผื่อมารอที่จะได้ฟัด

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนที่ประตูจะเปิดออกร่างสูงมองร่างเล็กที่กำลังเดินมาหาเค้า พร้อมกับรอยยิ้มหวานๆที่ยิ้มมาตั้งแต่เปิดประตูเจอหน้าเค้า

"คิดถึง" ร่างสูงคว้าคนตัวเล็กที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเค้ามาอยู่ในอ้อมกอด ก่อนจะบอกประโยคแสนหวาน

"กันก็คิดถึง" ร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอด ยกสองแขนขึ้นโอบรอบหัวของเค้า ก่อนที่จะกดหัวเค้าลงมาที่หน้าท้องบาง

จุ๊บ

ริมฝีปากเรียยาวของร่างสูงกดจูบลงไปที่หน้าท้องของร่างเล็ก ก่อนที่ร่างเล็กจะผละออกยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าร่างสูงไว้ ก่อนก้มลงมาส่งสายตาหวานหยดย้อยมาให้เค้า ริมฝีปากพลางขยับถาม

"ไหน ทำไมอ้อนจัง หื้ม" ร่างเล็กถามเสียงหวาน ก่อนจะกดจูบหนักๆลงบนหน้าผากของเค้า แล้วมอบรอยยิ้มหวานๆให้เค้าอีกที

"เมื่อวานที่ไปงานเบบี๋ถามเรื่องออฟโป๊ะแตกด้วย" ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนตรงหน้า ก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงกึ่งฟ้อง

"คิก แล้วป่าปี๊ตอบว่ายังไงครับ" ร่างเล็กยิ้มให้กับการกระทำตรงหน้า ก่อนยกมือขึ้นลูบตามกรอบหน้าของเค้า

ร่างสูงเอียงใบหน้าเข้าซบกับมือบาง ช้อนตาขึ้นมองใบหน้าหวาน

"ไม่ได้ตอบ บุ้ยไปให้น้องตอบ" ร่างเล็กมองใบหน้าร่างสูงที่ตอนนี้ออดอ้อนราวกับเด็กห้าขวบ ช่วงนี้ร่างสูงอ่อนโยนกับเค้ามาตลอด หลังจากที่กลับมาจากการทำงานที่ทำให้ร่างสูงอิโรย

ร่างเล็กพยายามเตือนร่างสูงเรื่องรับงานที่มันมากเกินไปแล้ว พลางนึกเหตุผลที่ร่างสูงตอบเค้ากลับมาก็ทำให้ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่ีอ

'ก็เมียชอบใช้ของแบรนด์ ผัวเลยต้องหาเงินให้ได้เยอะๆ'

"ถ้าน้องไม่ตอบหละ" หลังจากจบประโยคร่างสูงดีดตัวขึ้นมานั่งตรงๆ เงยหน้าสบตาเค้าก่อนที่จะถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ทำไมไม่ตอบ" สายตานิ่งๆของร่างสูงที่ส่งมาไม่ได้ทำให้ใบหน้าหวานที่ตอนนี้ยิ้มไม่หุบรู้สึกกลัวแม้แต่นิดเดียว

"ยิ้มทำไม พี่ถามว่าทำไมไม่ตอบ" ร่างสูงถามย้ำเป็นครั้งที่สอง

"ทีป่าปี๊ยังไม่ตอบเลย เรื่องอะไรจะโยนมาให้กันตอบ ป่าปี๊เป็นคนทำโป๊ะเองนะ" ทันที่ร่างสูงได้ยินก็พลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น พร้อมเอาหน้าซุกลงไปที่หน้าท้องบางอีกครั้ง ส่งเสียงอู้อี้ออกมาที่จับใจความได้ว่า

"ก็มันเขินนี้หน่า" ร่างเล็กก้มลงกดจูบไปที่กลุ่มผมของคนร่างสูงก่อนจะใช้มือช้อนใบหน้าของคนขี้อ้อนขึ้นมากดจูบหนักๆแต่ไม่ได้รุกล้ำให้แทนคำพูดที่ชมการกระทำน่ารักๆนี้

แต่ร่างเล็กคิดผิดถนัดนี้คือแผนการล่อกวางน้อยเข้าถ้ำต่างหาก คิดจะงั่มลูกกวางอย่าทำให้ตื่นตูม

จูบหนักๆได้สิ้นสุดลงการรุกล้ำจากลิ้นร้อนของร่างสูงที่ลอดเข้าตามรอยหยักของปากอวบอิ่ม ก่อนจะตวัดชิมน้ำหวานภายในโพรงปากแฉะชื้นของคนตัวเล็ก

"อื้ออออ ....อะ ป่าปี๊ อื้ิออออ" เสียงครางหวานดังขึ้นเมื่อร่างสูงไม่ได้หยุดแค่การจูบ เค้ายังส่งมือร้อนเข้ามาลูบไล้ตามสะโพกมน ก่อนจะทำการสอดเข้าไปภายใต้กางเกงขาสั้นที่คนร่างเล็กสวมใส่

ร่างบางบดเบียดกายเข้ามาตามธรรมชาติที่โดนสัมผัสจากมือร้อน ริมฝีปากยังทำหน้าที่ได้ดี ลิ้นร้อนที่เกี่ยวพันกันจนตอนนี้ไม่สามารถแยกได้ว่าลิ้นใครเป็นลิ้นใคร

"อื้อออ จุ๊บ" ร่างสูงถอนจูบหนักๆออกจากปากร่างบางที่ตอนนี้มีใบหน้าที่มีสีแดงระเรื่อขึ้นมา ทำให้ใบหน้านั้นยิ่งหน้ามอง

"ถ้ากันหายใจไม่ออกตายจะทำยังไง" หลังจากจูบร้อนแรงสิ้นสุดลง ร่างเล็กจึงได้โอกาสที่จะต่อว่าร่างสูงที่จูบจนทำให้เค้าแทบหายใจไม่ออก

"พี่ไม่ปล่อยให้หนูตายหรอกครับ" หลังจากที่ร่างสูงพูดจบ ร่างสูงลุกขึ้นยืนก่อนจะจับให้คนร่างเล็กหัันไปเกาะขอบโต๊ะ ก่อนที่จะไล่เม้มติ่งหู ก่อนที่จะกดจูบหนักๆลงที่ซอกคอขาว

กลิ่นกายของร่างเล็กนั้นทำให้เค้าแทบจะทนไม่ไหว จึงประคองใบหน้าหวานให้หันมาหาเค้า ก่อนที่จะมอบจูบที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ให้คนที่อยู่ใต้ร่าง

ร่างสูงบดเบียดสิ่งที่กำลังประทุภายใต้กางเกงของเค้านั้น เข้าที่สะโพกมันของคนใต้ร่าง มือร้อนลูบไล้ร่างกายบาง

"อ๊ะ ป่าปี๊ ซี๊ดดดด" เสียงครางหวานดังขึ้นอีกครั้งเมื่อมือร้อนกำลังเขี่ยยอดปทุมถันของเค้าเล่นอย่างสนุกมือ

"ครับ" ร่างสูงตอบกลับด้วยเสียงหวาน หันคนใต้ร่างให้หันมาหาเค้า ก่อนจะก้มลงไปชิมยอดอกหวานที่ตอนนี้แข็งชูชันตรงหน้า

"อื้ออ กันไม่ไหวแล้ว" มือเล็กกดหัวของเค้าให้จมไปกับยอดอก ก่อนจะยกสวนกับลิ้นร้อนที่ส่งไป

"น้องอยากได้อะไรครับ บอกป่าปี๊สิ" คนร่างสูงก้มลงไปกระซิบเสียงกระเซ่า

"น้องอยากได้ป่าปี๊ครับ" ร่างสูงพลางได้ยินคำตอบที่ใบหน้าหวานที่ตอนนี้กำลังกัดปากยั่วยวนมาให้เค้านั้น

ร่างสูงยกยิ้มหวาน ก่อนจะก้มลงไปกดจูบที่หน้าผากของคนใต้ร่าง ก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของคนใต้ร่างออกจนหมดอย่างชำนาญ

"อะ อื้อออ ซี๊ดดด" ร่างสูงกดแก่นกลายเข้าไปในช่องทางรักที่ตอนนี้ตอดรัดแน่น

"อื้ิอออ กะ กัน... อย่ารัดแน่น" ร่างสูงครางเสียกระเซ่า ภายในร้อนของคนตัวเล็กตอดรัดเค้าแน่น จนเค้าอาจจะทนไม่ไหวแทนที่จะได้ชิมของหวานนี้นานๆ

"อ๊ะ อ๊ะ ขยับเลยอื้อออ" ร่างเล็กบอกพร้อมส่งเสียงครางหวานในลำคอ ร่างสูงๆสวบสะโพกเบาๆขยับแก่นกายให้ช่องทางรักคุ้นชิน

ร่างบางยังหวานสำหรับเค้าเสมอ เป็นรสหวานที่เค้าเชยชิมได้ไม่รู้จักเบื่อ ความสัมพันธ์ในรูปแบบของเค้าทั้งคู่ไม่สามารถระบุได้ด้วยซ้ำว่ามันเริ่มมาจากตรงไหน แต่ที่เค้ารู้ดีคือมันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

"อื้ออ กันน" เสียงครางต่ำในลำคอของคนร่างสูงที่เอ่ยปากเรียกชื่อคนใต้ร่างซ้ำไปมา สะโพกสอบที่ตอนนี้เพิ่มความเร็วและกระแทกลงจุดวาบหวามของคนร่างบางได้ตรงจุด โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาหาเลยด้วยซ้ำ

"อื้ออ ซี๊ดดด ป่าปี๊..อึก เร็วอีก" สะโพกมนเด้งความเร็วสวนขึ้นไป ทั้งสองร่างมอบบทรักอันเร่าร้อนให้แก่กัน แรงอารมณ์ที่กำลังถึงจุดปลายทาง

ร่างสูงเอื้อมมือไปรูดแท่งร้อนตรงหน้า ที่ตอนนี้ปวดหนึบจนรู้สึกอยากปลดปล่อย ร่างบางโน้มคอร่างสูงมามอบจูบร้อนแรง ลิ้นเล็กสอดเข้าไปในโพรงปากชื้น ร่างสูงผละจูบออกก่อนจะจับร่างบางนอนหงายไปกับโต๊ะ

พั่บๆๆ

เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นไปทั่วห้อง บวกกับเสียงครางของทั้งคู่ที่ตอนนี้ใกล้ปลดปล่อยเต็มที่

"อึก...อ๊ะๆๆ กันจะเสร็จ..อะ แล้ว" ร่างบางส่งเสียงครางดังลั่นก่อนที่จะกระตุกตัวแรงๆสองสามที ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาจนเลอะหน้าท้อง ร่างสูงก้มลงมองคนใต้ร่างที่ตอนนี้ไปถึงปลายทางเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าหวานที่มีหยดน้ำใสเกาะรอบหน้า ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นสี ไหนจะริมฝีปากอวบอิ่มที่ตอนนี้เม้มยาวเป็นเส้นตรงเผื่อกดเสียงครางในลำคอ

"อะ ซี๊ดดด กันน" ร่างสูงสอบสะโพกเร็วขึ้นอีกสองสามครั้งก่อนจะฉีดน้ำรักเข้าไปในช่องทางรักจนหมด

ร่างสูงยังคงแช่แก่นกายไว้อย่างงั้น ก่อนจะดันตัวขึ้นไปมอบจูบที่แสนอ่อนหวานให้ร่างบาง

"เหนื่อยมั้ยครับ" ร่างสูงก้มลงกระซิบข้างหูของร่างบาง ก่อนจะกดจูบไปทั่วใบหน้า

"เหนื่อยครับ อยากนอนแล้ว" เสียงออดอ้อนของร่างบางตอบกลับมา ทำให้ร่างสูงยกยิ้มก่อนจะก้มลงไปจุ๊บที่กลุ่มผม ร่างสูงค่อยๆถอนแก่นกายออกมา พร้อมทำใช้นิ้วร้อล้วงเอาลูกๆเค้าออกมา

"เดี๋ยวพี่พากลับไปนอน" หลังจากที่ทำความสะอาดเสร็จ เก็บทุกอย่างจนเข้าที่ ร่างสูงได้อุ้มลูกแมวน้อยของเค้าพาดไว้บนบ่าก่อนจะเปิดประตูออกจากห้องประชุม

หวังสาวเท้าเดินไปที่ลานจอดรถให้เร็วที่สุด เพราะเค้าอยากให้ร่างเล็กนอนให้สบายแล้วนะสิ ช่วงนี้เค้าฟัดแรงไปหน่อยเด็กเค้ามันคงจะเพลีย

"อ้าว ออฟ กลับแล้วหรอ" เสียงพี่นุ๊กกี้ทักถามขึ้น ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเค้า

"ใช่ครับ พอดีกันมันอยากนอน" ร่างสูงตอบกลับไป ก่อนจะยกมือขึ้นมาตบหลังคนในอ้อมอกเบาๆเป็นเชิงกล่อม

"อื้ออ ป่าปี๊กลับ น้องง่วง" ร่างเล็กที่ตอนนี้เริ่มขยี้หูขยี้ตา กิจกรรมรักที่เค้าพึ่งผ่านกันมาเมื่อกี๊ คงสูบแรงไปเยอะจริงๆ ทำให้คนตัวเล็กของเค้าเพลียได้ถึงขั้นนี้

" 555555 กลับเถอะ กลับกันดีๆนะ" พี่นุ๊กกี้หัวเราะให้กับการกระทำของไอ้ตัวเล็กก่อนจะยกยิ้มแล้วส่งมือบ๊ายๆคนร่างสูง

"เอ้อ แต่พี่จะบอกอีกเรื่องนึงว่า "

.

.

.

"ห้องประชุมไม่เก็บเสียงนะ"

.

.

.

ความคิดเห็น