AshuLa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

​บทที่ 49 นางอาจไม่ใช่หญิงชาวบ้านธรรมดา

ชื่อตอน : ​บทที่ 49 นางอาจไม่ใช่หญิงชาวบ้านธรรมดา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 22:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่ 49 นางอาจไม่ใช่หญิงชาวบ้านธรรมดา
แบบอักษร

หนาว


กีอาน่าตัวสั่นเทิ้ม ขณะที่ฟื้นขึ้นมาพร้อมกับเสื้อผ้าซึ่งยังคงเปียกชื้น


เธอไม่แน่ใจว่าไหลมาตามน้ำไกลแค่ไหน ช่วงที่หมดสติไปเกิดอะไรขึ้นบ้างก็สุดที่จะรู้ได้


แต่ว่า ณ ตอนนี้ ได้แต่เพ่งมองผ่านความพร่ามัว สะบัดไล่ความมึนงงและวิงเวียนออกไปจากหัว…เธอนอนอยู่บนพื้นไม้ที่เปียกชื้นเพราะตัวเธอเองเป็นวงกว้าง ในนี้มืดทึบ ได้กลิ่นอับจาง ๆ


ระหว่างทบทวนสติก็แจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ พื้นที่เธอนอนอยู่สั่นสะเทือน…ไม่สิ เธอน่าจะอยู่ในตู้โดยสารของรถม้าสักหลังหนึ่ง


พลันความตึงเครียดลุกลามทั้งร่างกาย…รถม้าของใคร? ยูรอสไม่มีวันทำแบบนี้กับเธอแน่!


ร่างบางยันตัวขึ้นทั้งที่รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งร่าง ในท้องก็ปวดมวนอยากสำรอกตลอด เสียงโกร่งกร่างของโลหะดังกระทบกันเบา ๆ


กริ๊ก


ดวงตาสีทองเหลือบมอง


เฮือก!


ที่ข้อเท้าทั้งสองของเธอถูกล่ามตรวนเอาไว้!


เกิดอะไรขึ้น!?


ไม่นานหลังจากนั้นความตื่นตระหนกก็กลับกลายเป็นความหวาดกลัว ความทรงจำครั้งแรกที่ได้รับจากโลกใบนี้โหดร้ายจนเกินจะรับไหว แม้จะอยาตะโกนร้องขอความชั่วเหลือแต่สติสัมปชัญญะอันเหลือน้อยนิดก็ห้ามเอาไว้ เธอไม่รู้ว่ารถม้าคันนี้จะพาไปไหนและที่สำคัญผู้ที่ขับเคลื่อนไปเป็นใคร มีจุดประสงค์แบบไหน…คิดไม่ออกเลยจริง ๆ


กีอาน่าค่อย ๆ ลากตัวเองมาพิงผนังรถ ลมหายใจของเธอหรี่และขาดห้วงเพราะความตึงเครียด


ถ้าเกิดว่ายูรอสไม่มาช่วย…


ภาพชายหนุ่มที่กอดเจ้าหญิงเฮเลเนียไว้ท่ามกลางกระแสน้ำเชี่ยวกรากยังติดตา


เขาคงมีใจจะช่วยเธออยู่บ้างในตอนแรก แต่พอเจ้าหญิงตกน้ำเท่านั้น เขาเลือกใครก็เห็น ๆ กันอยู่


น้ำตาค่อย ๆ ดันตัวเอ่อขึ้นมาเองอย่างห้ามไม่ได้


ไม่อยากยอมรับ…เขาไม่ได้เลือกเธอ


ท่ามกลางความอับทึบและเหน็บหนาวในรถม้าที่ปิดสนิท หญิงสาวสะอื้นเงียบ ๆ เพียงลำพัง


ห่างออกไปยังกลุ่มคนที่ควบม้าหน้าขบวน


เหล่าทหารวัยฉกรรจ์ในชุดเกราะหนังสีน้ำตาลเข้ม ที่กลางอกดุนตรามังกร เช่นเดียวกับธงทิวสีแดงก่ำลวดลายเดียวกันที่ปักเหนือรถม้าบรรทุกสัมภาระแต่ละคันต่างร้องเพลงเล่นฆ่าเวลาระหว่างเดินทาง


นอกเหนือจากขบวนบรรทุกสัมภาระแล้วยังมีขบวนเกวียนที่เป็นกรงบรรทุกคนหลายขบวนขับตามกันมาอีกมาก รวมเบ็ดเสร็จได้เจ็ดคัน ยังไม่นับพลเดินเท้าที่ถูกล่ามตรวนต่อกันเป็นแถวยาวออกไป


แต่ละคนมีสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก ผิดกับเหล่าทหารคุมขบวนที่ยังคงความรื่นเริงระหว่างกันตลอดการเดินทาง


คงเพราะนี่คือขบวนขนทาส…เหล่าชาวบ้านในดินแดนแถบนี้ต่างรู้กันดีเมื่อเห็นทหารคุมการขนทาสด้วยตนเองพร้อมปักธงมังกร…สัญลักษณ์ของลอร์ดซามาเอล ผู้ครอบครองดินแดนซามาร์คานซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของทวีปมูร์


และเพราะรู้ดีว่าเป็นของผู้ใด…จึงไม่มีใครกล้าแม้แต่จะจ้องมองนานยามเมื่อเดินทางผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ


ขบวนขนทาสแห่งนี้มุ่งตรงสู่ตัวเมือง ไม่ได้แวะพักที่ไหนนอกจากแวะรับทาสเพิ่มตามแหล่งคู่ค้าประจำ หนนี้เหล่านายกองต่างอารมณ์ดีที่เก็บตกของดีได้ระหว่างทาง…ได้แต่หวังว่าท่านขุนนางจะชอบใจ และนั่นจะส่งผลต่อการขอให้ท่านลอร์ดมอบรางวัลตอบแทนให้พวกเขาเยอะ ๆ


“เจ้าทำอะไรนาง…ฮาโรลด์ เหตุใดนางถึงเงียบเพียงนี้” เพื่อนนายกองด้วยกันกระซิบขณะชักม้าเข้ามาใกล้ที่หัวขบวน ‘นาง’ ที่ว่า…ก็คือทาสคนพิเศษที่พวกเขาไปเจอที่หมู่บ้านชายแดนเมื่อสองวันก่อน เพราะสีผมแปลกตา ใบหน้างดงามออกแบบนั้น ท่านขุนนางต้องชอบแน่


นาทีที่เห็นฮาโรลด์ก็ถึงกับอึ้งไป ความปรารถนาในตัวนางก็มีอยู่ ยิ่งเห็นผิวเนียนละเอียดที่โผล่พ้นเสื้อผ้าเปียกชื้นแบบนั้น…แต่แทนที่จะเก็บไว้เอง สู้หากำไรจากนางก่อน อย่างน้อยถ้าไม่ถูกใจชนชั้นสูงซักคนก็คงได้ตกมาถึงพวกเขาอีกต่อหนึ่ง โชคสองชั้นเห็น ๆ


ฮาโรลด์กระหยิ่ม พร้อมล้วงหญ้าแห้งออกมาจากย่าม


“อย่าบอกนะว่า…” ฝ่ายที่ซักถามหลงคิดว่าเพื่อนจะลงทุนซื้อยาสลบซึ่งมีราคาสูงมาใช้กับนางเสียหลายวัน จึงได้เงียบสงบเรียบร้อยตลอดการเดินทาง


“หญ้าเมา” ฮาโรลด์ตอบพลางหมุนหญ้าในมือเล่น


“เฮ้ย…นั่นมัน” อยากจะพูดว่าใช้เวลาล่าสัตว์อสูรเท่านั้นเพราะมันแรง


“เอาน่า…ผสมน้ำจาง ๆ ก็ใช้ได้ นางไม่ตายหรอก” เขากรอกปากนางเป็นระยะเพื่อให้รู้สึกตัว อาจจะมึน ๆ หน่อย หรือมีผลข้างเคียงก็ช่างประไร อย่างไรเขาก็ขายนางเป็นทาส ไม่ใช่ราชินีแห่งอาณาจักรเสียหน่อย “แค่คิดว่าหนนี้ท่านสมุหนายกจะตกรางวัลเท่าใดก็พอแล้ว เรื่ออื่นไม่เห็นต้องกังวล”


ท่าทางของทั้งคู่ดูตื่นเต้นเมื่อคิดถึงรางวัลที่จะได้รับ


“ข้ากลัวแต่ว่านางอาจไม่ใช่หญิงชาวบ้านธรรมดา เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ดูจะเป็นลูกสาวคหบดีซักราย”


“อย่าใจเสาะน่าวากัส มาถึงขั้นนี้แล้ว ต่อให้ลูกสาวคหบดีแล้วเป็นอย่างไร เป็นทาสอยู่ในอาณัติของท่านลอร์ดซามาเอลใครกล้าแตะหรือ” ฮาโรลด์ว่า


วากัสพยักหน้างึมงำระหว่างใช้ความคิด “หนนี้ได้ทาสเยอะทีเดียว ทาสชายก็หน่วยก้านดีหลายรายเห็นทีท่านลอร์ดคงรับตัวไว้เองแน่” เขาประเมินอย่างคนเคยชิน ช่วงนี้ท่านลอร์ดเกณฑ์กำลังทหารทั้งทาสและรับสมัครชาวเมืองเสียมาก


“เจ้าก็เห็นแล้ว ฝั่งคาทซ์เสริมกำลังทหารแน่นเสียขนาดนั้น หากเราไม่เตรียมบ้างคงไม่ดีแน่”


“ดินแดนคาทซ์กว้างใหญ่และเต็มไปด้วยภูผาหินเพียงนั้น เหตุใดจึงได้ดูพรั่งพร้อมทุกด้านเหลือเกิน” แล้วทั้งคู่ก็หยุดบทสนทนาเรื่องการทหารไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะสบตากันแล้วละไปยังท้องถนน




ตอนนี้สั้นสุด ๆ แกะยังไม่มีเวลานั่งเขียนยาว ๆ ขอโทษนะคะ กลัวว่าจะรอนานกัน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น